III De rerū permutatio.

in preiudicium dn̄i. ſic in ſimili dicit glo. ſi trado tibi pecuniam dicendo tolle nō preſumit̉ ſimpliciterdonatio ſed potius mutuū vel depoſitum niſi aliud ſuaſerit qualitas perſone. vt dicit glo. ſingula.in. l. cum quid. ff. ſi cer. peta. ita in propoſito nō debet p̄ſumi ꝙ dominꝰ voluerit approbare emphiteotam ſed potius capere pecuniam ſibi debitā. ⁊ fac̄qd̓ in ſimili habet̉ in. c. cum. M. de conſti. ⁊ quodno. glo. inſti. ſi quadru. pau. feci. di. in. fi. ⁊ Inn. inc. fi. de collu. dete. ⁊ reſpectu eccleſie nō videt̉ gl. verum dicere. qꝛ nō videtur in hͦ differentia inter eccleſiam ⁊ priuatum. vnde ſolus prelatus in hͦ pōtpreiudicare eccleſie. qꝛ nō tractamꝰ hic de alienando ſed de nō acquirendo. naꝫ vt ſupra dixi emphiteota nō cadit ipſo facto a iure ſuo ſed poteſt repelli. vnde ſi prelatus recipit penſioneꝫ pro futuro tēpore nō dicitur alienare ſed eccleſie non acquirere⁊ in nō acquirendo ſolus prelatus poteſt conditionem eccleſie facere deteriorem. vide bo. glo. xv. q.j. §. vltimo. ſentit Inno. in. c. ij. de dona. ⁊ in. c. qm̄de deci. ¶ In eadē glo. ibi clade vel caſmate perierit. ⁊cͣ. nota glo. vſqꝫ ad fineꝫ. clades proprie ē peſtis vel interemptio per gladium. ſed hic ponit̉ ꝓquadam interemptione. caſmate vero ponit̉ ꝓ terremotu ſeu fractionē. Ex iſta glo. habes duas concluſiones. ¶ Nota primā ꝙ propter damnum reiemphiteoticarie nō liberatur emphiteota a penſione nec a parte penſionis niſi tota res perierit. arg.in. l. j. C. eo. hec opi. eſt cōmunior licet aliqui tenuerunt primā partem glo. Et eſt rō qꝛ emphiteota ſoluit penſione in recognitionē dominij directi qd̓ remanſit penes dn̄m ideo qͣꝫdiu durat ſubſtantia ſꝑſubeſt cauſa ſoluendi penſionem lꝫ Bar. in. d. l. j.dicit ſe hͦ intelligere qn̄ emphiteota potuit tantumrecolligere ꝙ poteſt ſoluere penſionem. ſed hoc dictum nullo iure ꝓbat̉ nec puto verum. nam ẜm hͦnō eēt differentia inter emphiteotā ⁊ colonuꝫ. ⁊ vide in ſpe. in. d. §. nunc aliqua. ꝟ. cxvij. ¶ Secundacōcluſio eſt ꝙ propter ſterilitatē ꝯtingentem in fructibus quātūcunqꝫ maxima nō ſit remiſſio emphiteote propter dānum licet aliud ſit in colono. vt inc. sͣ. proxi. ſed emphiteota ſoluit in recognitionemdominij. vt. sͣ. dixi. Et rō diuerſitatis qꝛ colonꝰ videt̉ cōduxiſſe ſub quadā tacita cōditione fructuuꝫfuturorum ⁊ ideo deficientibus fructibus ſit remiſſio pro rata. vt latius dixi. sͣ. c. ꝓx. ſed emphiteotaſoluit in recognitionē dn̄ij vt. sͣ. dixi. ⁊ propt̓ hͦ emphiteota ſolet longe minus ſoluere qͣꝫ colonꝰ. x. q.ij. hoc ius. vnde ad vtranqꝫ concluſionē ſolent dari verſus. Si res perit tota liberabit̉ emphiteota.Sꝫ ſi ꝓ parte nulla liberatur arte. Et faciunt hͨ adqōnem notabilem ⁊ quotidianam. fundus datꝰ inemphiteoſim nō poteſt coli ꝓpter guerram nūqͥdteneat̉ emphiteota ſoluere hoc tꝑe penſionē. cōisopi. legiſtaꝝ in. d. l. j. ē ꝙ nō qꝛ ius equiparat fūdūinundatum eſſe vel captum ab hoſtibus. vt in. l. cūdomus. ff. de bo. aucͣ. iudi. poſſi. ſed fundus inundatus eſt deperditꝰ. l. iij. ff. de acqui. poſ. ergo ⁊ captus ab hoſtibus. Cōtrariū ī. q. facti conſuluit dominꝰ meus Cardinalis padue. ⁊ idem poſtea colle

gium totū paduanū principaliter motū. ꝑ. l. j. ī fi.C. eo. requirit enī vt ſubſtātia ip̄ius rei penitus ledat̉ qd̓ nō ꝯtingit quādo nō pōt coli propt̓ timorēhoſtiū. nā reperiet eo tꝑe emptorē ⁊ ſic ī recognitionem dominij debet ſoluere canonē maxīe cū guerra ſit temporalis. ⁊ hanc opi. puto veriorē niſi fundus eēt ex toto captꝰ ab hoſtibꝰ nec eēt ſpes de recuperatiōe ⁊ hoc caſu arbitror poſſe ꝓcedere opi.cōtrariam. ⁊ hoc nota.Abbas¶ De rerum permutatione Rubrica.¶ Supra viſū ē de emptione ⁊ venditione. Itemde quodam cōtractā emptioni vicino vt de locatomerito ſubijcit alium cōtractū emptioni ꝓximumvt eſt ꝑmutatio. ⁊ hoc eſt nomē ꝑmutatiōis multūgenerale. nam cōuenit omnibus rebus que int̓ hominū manus verſant̉ ⁊ propter hoc nō habet nomen ſpeciale ſed remanſit in ſuo genere quia plura ſunt negocia ſeu res qͣꝫ vocabula. l. natura. ff. d̓preſcript. verbis.PricepsIPrincePs. poret reTeccleſie immobilē ꝑ ꝑ̄mutationemacquirere data re meliori vl̓ equali⁊ in hoc ꝙ dicit equali eſt caſus notabilis. Primo queſtio. Secūdo ſolutio. ibi liceat. ¶ Nota primo vnū caſum not. ẜmcōmunē intellectū in quo ſit ꝑmutatio cū eccl̓ia ceſſante neceſſitate vl̓ vtilitate ip̄ius. ſatis enī eſt ꝙ eccleſia nō deteriorat̉. ⁊ hoc ē inductū in fauorē principis. ⁊ intelligūt doc. de principe imperatore quieccleſiam muniuit multis pͥuilegijs iō non fuit magnū hanc cōpenſationē ei retribuere. vide gl. ī cle.vnica. d̓ baptiſ. que tractat qͥs ꝓprie dicat̉ pͥnceps¶ No. ſcd̓o ꝙ imꝑator nō pōt diſponere de rebuseccl̓ie etiā tꝑalibus. vnde ꝑmutationē ꝯtrahere nōpōt ſine volūtate eccleſie. ¶ In glo. in ꝟbo rōnabilis. ibi. vtilitas eccl̓aꝝ. vult gͦ glo. ꝙ ſine vtilitate eccleſie nō debet fieri hec ꝑmutatio. ſed doc. cōmuniter ꝯͣ īmo videt̉ glo. cōtra tex. qͥ nō requirit vtilitatem eccl̓ie ſed fundat̉ ſuꝑ fauore pͥncipis ⁊ ſoluꝫ requirit equalitatē rei cū qua fit ꝑmutatio rei. EEt adtex. qui requirit rōnabilitatē cae rn̄detur ꝙ poteſtintelligi de cauſa ex qͣ mouetur pͥuceps ad permutandum puta ꝙ eccleſia habet p̄dium ꝓpe palatiūprincipis qd̓ eſt ſibi neceſſarium ad palatiū ampliandū vel quid ſil̓e. ⁊ plus dicunt hic doc. ꝙ ſi p̄latꝰnō vult ꝯſentire huic ꝑmutationi pōt cōpelli ꝑ ſuperiorem. ar. c. nullus. de iurepa. Aduerte qꝛ ſimile priuilegiū habet quilibet rector cuiuſlibet eccl̓ieqd̓ pōt ꝑmutare data cū eccleſia equalitate ipſiusrei. vt ē caſus no. xij. q. ij. in. c. ſi quis qualibet. cuꝫ.§. p̄cedenti. regulariter autē ꝓcedit dictū glo ¶ Inglo. fi. in fi. vel pragmatica ſanctio ponitur hic proquadam annotatione ſeu ſignificatione quā facitprinceps ſuper permutatione ⁊ requiritur hoc nōad ſubſtantiam permutationis ſed potius ad excuſationē eccleſie ſi diceretur ſibi ꝙ diſtraxit rē eccleſiaſticam.Las.