L

glo. ⁊ mouetur Io. an. hac ratione. nam venditorhabet ſolū ad p̄ciuꝫ affectionē. vnde ſatis eſt ſibi ꝙprecium cōſequat̉ a domino. ⁊ ideo cum nullū int̓eſſe poſſit pretendere. ar. in. l. nūmis. ff. de in litemiuran. voluit ius vt potius vēdat dn̄o qͣꝫ extraneoſed in donatione donator habuit reſpectū ad perſonam. nam forte vult donare vni propter meritaſua vel vt illum ſibi obliget. que ratio ceſſat in dn̄oꝙ nō habet illā affectionem. ſed Bar. ī. d. l. fi. tenuit cōtrariū. dicit eniꝫ ꝙ licet emphiteota fiſci ſeu reipublice poſſit donare nō tamē emphiteota priuatiqꝛ fiſcus poteſt ius ſuū petere a quacūqꝫ perſona.⁊ ſic loquitur. l. prealle. in glo. ſed priuata perſonanō poſſet petere penſione a donatario cū non cōtraxerit cum eo ſed habet neceſſe agere rei vendicatione. Aduerte quia tenendo hanc opi. Bar. poſſet dici ꝙ emphiteota eccleſie poſſet alij donare qꝛeccleſia cōparatur fiſco ī priuilegijs ſuis. iuxta no.in. c. j. de in integ. reſti. ⁊ in. l. fi. C. de ſac. ſanc. eccl̓.ſed poſſet attentari generaliter ꝙ opi. huius gl. ſitverior ſaltem quādo fit cum conſenſu domini ſeucum donatur ſaluo iure dn̄i. nam res tranſit cumonere ſuo. ad hoc. l. vectigal̓. ff. de pigno. ⁊. c. ex litteris. jͣ. de pigno. ⁊ vide de materia per ſpe. in. d. §.nunc aliqua. ver. cvij. vbi refert opi. ꝙ emphiteo.ta ē ccleſie nō pōt alteri donare qꝛ non poteſt alienare rem eccleſie ſine ſolēnitate. ſed hec opi. reprobatur hic per Io. an. qꝛ nō alienat hoc caſu ius eocleſie ſed ius cōpetens emphiteote. Et adduco proprima cōcluſione hanc rōnem vbicunqꝫ ꝓhibet̉ vēditio facta cōmemoratione p̄cij nō intelligit̉ d̓ aliaſpecie alienationis. vt ꝓbat̉ in. l. fi. C. de predijs curia. li. x. ſed in tex. iſto. ⁊ in. l. fi. eo. ti. ſit cōmemoratio p̄cij ergo debet intelligi de venditione ſtricte ſūpta. ⁊ per hoc infert̉ ꝙ poſſit alteri legare vel cumalia re permutare. ¶ In glo. in verbo ꝓhibent̉ infi. nota glo. ꝙ eccleſia cenſet̉ ꝓhibita ab emptōe reiemphiteoticarie priuati quaſi ſit lōge potentior qͣꝫſit priuata perſona. vnde deterioraret̉ cōditio dn̄iſi fieret alienatio in eccleſiam. ⁊ dicūt quidā ꝙ ſi resemphiteoticaria priuati donat̉ vel legat̉ eccleſie ſolum debet inde recipere p̄ciuꝫ ⁊ nō tenere cū preiudicio dn̄i. ⁊ pro hac rōne dicit Hoſti. ꝙ eccl̓ia deberet excipere perſonas ſeculares a conſecutione ſueemphiteoſis. ſicut ꝑſone ſeculares excipiunt eccleſiam. tn̄ in hoc nō perſeuerat. ſed cōclude ꝙ ille perſone cenſentur prohibite ex quibus cōditio domini poſſit deteriorari vt qꝛ ſunt lōge potentiores illo cum quo eccleſia cōtraxit vel pauperiores longe⁊ ſic etiā femina cenſet̉ ꝓhibita. ⁊ vide qd̓ habeturC. locati. l. curiales. ⁊. l. milites. ⁊ in. x. colla. d̓ feu.alie. vbi vide. ¶ In glo. in verbo bienniuꝫ. no. bn̄glo. quia hec clauſula rato manente pacto frequētatur hodie in multis cōtractibus ⁊ ſolum operat̉reſpectu ſeruantis cōtractū. nō enī poteſt ſe fundare ex cōtractu qui venit cōtra illū. ar. ī regula ex eode reg. iur. li. vj. ⁊ idem ꝙ iſta glo. tenent Cy. ⁊ glo.in. d. l. ij. ⁊ cōiter ſequūtur doc. ⁊ ſic intellige no. inc. dilecti. de arbi. ¶ In glo. in ver. celeri in fi. Inn.dicit ꝙ celeriter dicitur ſatiſfacere ſi exactus in iudi

cio vel extra ſoluit ſine prefixione termini ⁊ multocelerius ſi nullā expectat interpellationeꝫ ſed ſponte ſoluit. Hoſti. cōſuluit vt nō expectet̉ requiſitio. ⁊mihi multū placet opi. huius glo. nam alia verbapoſita in tex. ibi ſibi cōſulere ſtuduiſſet denotāt vtſine aliqua reqͥſitione ip̄emet ſibi celeriter cōſulat.⁊ iō bonꝰ iudex arbitrabit̉ qn̄ dicit̉ celeriter ſibi ꝓuidiſſe poſt bienniū. dicit̉ enī modicū tempꝰ vt dicitur in glo. ⁊ vide in. l. ſi ita quis. §. ſi iactura. ff. deꝟbo. obli. vbi tex. dicit ſtatim. ⁊ ibi dicit̉ ꝙ cōiter iudicis arbitrio relinquit̉. ⁊ qꝛ ille ē optimus text̓. inmateria. ¶ In gl. in verbo potuiſſet. ibi ſine auctoritate iudicis. iunge hic finem glo. vbi dicit ꝙ lꝫ dominꝰ poſſit ꝓpria aucͣte expellere emphiteotam eocaſu quo nō ſoluit ꝑ bienniū. nō tn̄ hͦ pōt ſi vēdiditeo irrequiſito tunc etiā debꝫ adiri iudex. ⁊ pro hocfacit qꝛ ex ſola venditione nō videt̉ emphiteota incidere in penā ſꝫ ſecuta traditione ẜm quoſdaꝫ. ⁊ iōcū nō poſſet rem tradere nō poſſet expelli propriaaucͣte dn̄i ⁊ ſi in aliū tranſtulit non debet expellereextraneū aucͣte ꝓpria. ar. in. l. ī ſingulis. ff. de reg.iur. ⁊ in. l. colonus. ff. de vi ⁊ vi ar. ⁊ ita loquit̉ Accur. ſicut iſta gl. in. d. l. fi. ſed Cy. poſt Accur. ibi dicit hoc verū eē in emphiteota. ſed in colono poſſetadmitti. qꝛ colonus nō habet ius in re merito pōtexpelli ꝓpria aucͣte ſi nō ſoluit debito tꝑe. vt in. c. p̄cedenti. ſed emphiteota habet ius in re. vt in. l. j. ffſi ager vecti. ⁊ hic ideo nō debet ꝓpria auctoritateexpelli. facit qd̓ in ſil̓i no. in. l. creditores. C. de pig.hec opi. tutior eſt maxime propter ſcandala que inde ſequi poſſent. nunquid hoc caſu emphiteota ꝑdit meliorationes ſuas. dicas ꝙ ſic. x. q. ij. hoc ius.ver. qui rem. ⁊ in. l. ij. C. e. ¶ In ea. glo. ibi ⁊ ſi vnꝰſa cerdos. nota gl. ſingulariter in eo ꝙ innuit ꝙ reſpectu locationis ſeu alienationis vel alteriꝰ cōtractus tantam poteſtatem habet rector capelle ſolusquantam habet prelatus eccleſie collegiate cū collegio. ſꝫ quo ad principalē. q. huius glo. conclude latius capiendo no. hic ⁊ in. d. l. fi. ꝙ aut dn̄s primoexpulit ⁊ poſtea petit penſionē p̄teriti tꝑis. ⁊ pōt qꝛtenet̉ emphiteota ſoluere ꝓ p̄terito tꝑe. vt in. d. ꝟ.qui rem. Aut prius recipit penſioneꝫ ⁊ poſtea vultexpellere ⁊ tunc ſi recipit penſionē pro tempore ꝑmorā cōtractā nō poteſt expellere qꝛ videt̉ renunciaſſe iuri ſuo ꝑ actū cōtrarium. ar. in. c. ſollicitudi.nem de ap. Aut recipit penſionem ꝓ p̄terito tꝑe etſi cū ꝓteſtatione vt ſaluū ſit ius ſuum in expellēdo⁊ poteſt expellere qꝛ nulla contrarietas hic reſultatcū poſſit vtrūqꝫ hoc facere vt etiam dixi. Aut nonfuit proteſtatus ſed ſimpliciter recipit penſionē p̄teriti temporis. ⁊ hic ſunt opi. quidaꝫ tenuerunt ꝙnon poſſit expellere quaſi voluerit dominus patiillum moram ſuam purgare vt dicit iſta glo. ⁊ ideꝫtenet Cy. in. d. l. ij. Alij contra. qꝛ nō eſt actꝰ iſte contrarius intentioni ſue. ⁊ hanc opi. credo verioremde ſubtilitate iuris quia in dubio nō preſumit̉ qͥsvelle renunciare iuri ſuo. vt in. c. ſuper hoc. de renun. ⁊. l. cum de indebito. ff. de proba. ex quo ergoreceptio penſionis neceſſario nō infert dn̄m voluiſſe approbare emphiteotā nō debemus p̄ſumere hͦ