annoꝝ rem poſſedit nō pōt vxor inquietare ſuperea maxime ſi precium fuit cōuerſum in cōem vſuꝫviri ⁊ vxoris. h. d. ẜm intellectū quē infra tenebo.⁊ e caſus noͣbilis limitās ius ciuile. ſed ẜm Io. an.nō oportet adijcere maxime ſed omnia illa tria neceſſario requirunt̉. cōis diuiſio. ſcd̓a. ibi. qꝛ igitur.¶ Nota primo ꝙ res donata vxori a viro propternuptias nō poteſt alienari per maritū etiā conſentiente vxore. vt ī aucͣ. ſiue a me. C. ad vellei. niſi duobus interuenientibꝰ. Primo ꝙ vxor cōſentiat ꝑbienniū ſecūda vice. Ite ꝙ tantū ſit in viri facultatibus vt indēnitati vxoris poſſit conſuli ⁊ requirit̉vt facultas ſit in bonis mariti nō ſoluꝫ tꝑe ꝯtractꝰ.vt quidā dixerūt ſed etiā tꝑe quo vxor agit ſeu agere poteſt. vt no. in. d. aucͣ. ſiue a me. ⁊ hic cōmunit̓per doct. al̓s nō eſſet ſufficienter cōſultū vxori. ⁊ hͨfuit dubitandi rō. qꝛ nō interuenit ſecūdus cōſenſus hic poſt bienniū ⁊ ideo eſt difficile videre rōeꝫdecidendi in contrariū de qua dicet̉ cum gl. ¶ No.ſecūdo ibi. in ti. iuſto. ꝙ in p̄ſcriptiōe. xxx. annorū.allegat titulus. ⁊ dicit Gof. hoc nō eē neceſſariumde iure ciuili. vt. C. de p̄ſcrip. xxx. vel. xl. annorumquaſi ꝑ totum. ſed qꝛ cauſa erat hic in foro eccl̓iaſtico. iō hic fuit allegatꝰ titulus. hec rō nō eſt indiſtincte vera. qꝛ etiam de iure canonico nō requirit̉ titulus niſi qn̄ p̄ſcriptio eſt cōtra ius. vt in. c. j. de preſcrip. li. vj. quo caſu puto idē eē de iure ciuili. nampoſſeſſio cōtra ius preſumit̉ eē iniuſta ⁊ poſſeſſor p̄ſumit̉ in mala fide. l. quēadmodū. C. de agri. ⁊ cenſi. li. xj. ⁊ ſic nō habet locū p̄ſcriptio. x. annoꝝ. nec ēaliqua differentia in preſcriptione inter ius canonicum ⁊ ciuile niſi in preſcriptiōe cū mala fide quenō currit ẜm ius canonicū ⁊ in hoc ſtat̉ iuri canonico. c. fi. de p̄ſcrip. ¶ In glo. hec glo. facit fortit̉ contra tex. videt̉ ꝙ ea que allegant̉ in tex. ꝓ parte emptricis nō habēt excludere vxorē. nō enī obſtat prima allegatio ꝙ vxor ꝯſenſerit alienationi. qꝛ talisꝯſenſus nō prodeſt. vt eſt tex. in aucͣ. ſiue a me. C.ad velleia. ⁊ apertius in corꝑe. vnde ſumit̉ in aucͣ.vt īmo. ante nup. dona. colla. v. niſi poſt bienniuꝫa tꝑe primi ꝯſenſus iterum mulier ꝯſentiat. ⁊ ſit tātum in bonis viri vnde poſſit vxori cōſuli loco illiꝰrei alienate ſed hic nō apparet ſcd̓m ꝯſenſum interueniſſe. Secūda allegatio nō prodeſt videlicꝫ ꝙ fluxerat tꝑs. xxx. annoꝝ. qꝛ cōſtante matrimonio nōcurrit p̄ſcriptio ī rebus dotalibus cū mulier agerenō poſſit niſi poſt ſolutū matrimoniū vel poſtqͣꝫ incipit vir male vti rebus ſuis. l. in rebus. C. de iuredo TTertia allegatio ꝙ in cōmunes vſus fuerit preciū ꝯuerſum nō cōcludit ſaltē ꝓ ea ꝑte que fuit verſa in vtilitatē mariti cū etiā nō ſufficiant iſte allegationes ſeparate nō debēt ſufficere ſimul vnite. qꝛex ſeparatis ⁊ diuerſis ſpeciebꝰ nō cōcludit̉ ſic̄ dicimus in ſimili ꝙ ꝓbationes minus potētes que ſūtdiuerſe ſpeciei nō ꝯiungunt̉ ad faciendū vnam ꝓbationē plenam. vt no. in. c. fi. de iureiur. ⁊ dixi inc. cum cauſam. de proba. ⁊ per Bar. in. l. admonēdi. ff. de iureiur. hinc dicimus ꝙ duo īperfecta nōfaciunt vnum perfectū. xxiij. di. quorundaꝫ. Glo.ponit duas ſol̓. ⁊ per cōſequens duas lec. ad tex.

Prima ꝙ vxor nō debebat hic lucrari donationeꝫpropter nuptias ſed erat locus diſpoſitioni iuriscōmunis vt ſoluto matrimonio donatio rediretad heredes mariti ſicut ⁊ dos ad heredes vxoris.c. j. ⁊. ij. de dote poſt diuor. reſti. ⁊ ſic non intereratmulieris nūc agere ꝓ re donata propter nuptias.hec ſo. nō hꝫ ſcrupulum ſed nō cōuenit littere. fruſtra enī allegarent̉ rōnes hic poſite. Sꝫ abbas cuiplacet hec lec. no. ex tex. iudicē poſſe moueri ad decidendū ex rōne nō allegata per partē quaſi velitdicere ꝙ papa nō fuit motus pͥncipaliter propt̓ allegatione de qua in tex. ſed propt̓ rōnem quaꝫ dixi.Nota hoc dictum ⁊ licet ſit verum in ſe nō tn̄ iudicio meo cōgruit littere in eo ꝙ papa in decidendohabuit reſpectū ad cōtenta in tex. vt ptꝫ ibi. ſi veraſunt que p̄miſimus. Secūda ſo. gl. ē ꝙ vxor ex ſpeciali pacto debeat lucrari donationē ⁊ pōderaturcurſus tanti tꝑis nō ad preſcriptionē cōplendaꝫ ſꝫad preſumendū cōſenſū mulieris ſcd̓o interueniſſe poſt bienniū ex mora tanti tꝑis/ ⁊ hoc dictū ꝙ cōmuniter nō ſolet reprobari ē valde ſingulare ⁊ miro modo limitat p̄alle. aucͣ. ſiue a me. ⁊ facit generaliter vt ex curſu magni tꝑis p̄ſumat̉ ſolennitasextrinſeca. ⁊ in hoc ē ſemꝑ menti tenenda hec glo.z ¶ Ued circa hanc ſolutionē multum dubito vltraalios. cū enī cōſtante matrimonio nō poſſit ageremulier vt. sͣ. dixi ⁊. jͣ. latiꝰ. ⁊ ſic contradictio ſua nōꝓdeſt ergo patientia nō operat̉ tacitū ꝯſenſum. nāeius eſt nolle cuius eſt velle. ſed vxor cōſtante matrimonio nō pōt ꝯtradicere qꝛ nō pōt agere gͦ tacēdo nō videtur acquieſcere oſti. hic nitit̉ probareꝙ quelibet rō hic alle. de ꝑ ſe ſufficiat ſed ꝓcedit cūſuppletione ⁊ diuinatione ⁊ extorſione littere. iō dicta ſua cōiter in hoc nō recipiunt̉. Io. an. forte habendo reſpectū ad tex. p̄alle. ibi. ſi vera ſunt. ⁊cͣ. dicit poſſe dici ꝙ iſte tex. ponit caſum ſpālem cōcurrētibus oībus iſtis tribus de quibꝰ in tex. ſil̓e qd̓ noẜm eum. sͣ. de offi. dele. c. conſultationibꝰ ⁊ ſic aucͣ.ſiue a me. reciperet hanc nouā limitationē iſtis tribus cōcurrentibꝰ Sed certe hoc dictū non placet.qꝛ papa nō intendit hic inducere ius nouū qd̓ ptꝫex eo qꝛ rn̄dit ad cōſultationē. vt no. in glo. c. ꝯſultationi. de temp. ordi. ⁊ in. c. ex tua. de fi. p̄ſby. necinter laicos ad diminutionē iuris mulieris papa d̓facili induxiſſet ius nouū. Dn̄s An. hic dicit ꝙ curſus tanti tꝑis poteſt hic ponderari dupliciter. Primo ad preſumendū ſcd̓m ꝯſenſum vt dicit glo. Sꝫcūdo ad complendū preſcriptionē. licet enim p̄ſcriptio ẜm eum nō currat in rebus dotalibus cōſtante matrimonio. ſecus in rebus donatis propt̓ nuptias qꝛ illarum rerum etiā cōſtante matrimoniovxor eſt dn̄a. ⁊ ſi hoc dictum eēt verum reputareꝫvalde ſingulare ſed nō credo ꝙ procedat. ¶ Sꝫ cotra hanc rōnem facit primo qꝛ preſcriptio ſaltem d̓iure canonico ẜm ꝙ hic tractabat̉ iſta cauſa nō currit cum mala fide. c. fi. de preſcrip. ſed iſta emptrixſciebat iſtā domū eſſe donatam vxori propter nuptias. qd̓ patet ex eo quia allegabat mulierem conſenſiſſe. ergo nō poterat preſcriptio ꝓcedere cumeēt cōtra ius cuꝫ nō interueniſſet ſecūdus ꝯſenſus