L

dependens a voluntate vnius dumtaxat pōt diſſolui qn̄cunqꝫ. vnde nō imitatur depoſitum naturam aliorum cōtractuū qui a principio regularitervoluntarij ſunt ex poſtfacto neceſſitatis. c. potuit.de loca. l. ſicut. C. de ac. ⁊ obli. ¶ No. ſecūdo regulam ⁊ caſuꝫ exceptū. nam regularit̓ admittit̉ cōpenſatio. fallit in depoſito. ⁊ fuit hoc priuilegiū inductum ne in fraudē allegaret̉ cōpenſatio cauſa differendi reſtitutionē depoſiti. ⁊ ſic cōtractus depoſitiqui multū innitit̉ bone fidei redūdaret in ꝑfidiam¶ In glo. j. ibi. qꝛ nō minorē diligentiā. caute hicloquitur glo. ẜm doc. ⁊ bene. nō enī dicit ꝙ tantamdiligentia debet adhibere in depoſitis quantaꝫ inſuis ſed nō minorē. nam qn̄qꝫ tenet̉ adhibere maiorem diligentiā in depoſitis. vnde ſi ī rebus ſuiseſt diligens vel diligentiſſimꝰ tūc ſufficit ꝙ tantamdiligentiam adhibeat in depoſitꝭ. ſi vero in re ſuaeſt minus diligens debet habere maiorem diligentiam in depoſitis. nam in rebus ꝓprijs negligētiaeſt culpanda. in alienis vero eſt arcenda ⁊ punienda. l. ſi cōſtante. §. ſi maritus. ff. ſo. ma. ⁊ diſtingueiſtam glo. dum dicit ꝙ p̄ſumptio iſta de qua in pͥncipio ſufficit ad cōdēnationē. ẜm ea que dixi in primo no. ¶ Sed hic quero de queſtione neceſſariaad intellectū materie ſi depoſitarius vel cōmodatarius allegat rem ꝑdidiſſe vtrū teneat̉ hoc ꝓbare⁊ qualiter ꝓbet cū quādoqꝫ interitus rei accidit clādeſtine. de hac qōne ꝑ Cy. in. l. ſi creditor. C. d̓ pig.ac. plenius ꝑ Bar. in. l. ſi quis ex argentarijs in. §.nam. ⁊. ff. de eden. ⁊ ꝯcluſio ē ꝙ aut nō pōt ꝓbarerem ꝑueniſſe ad iſtū ⁊ tunc ſtatur dicto ſuo ſaltemcum iuramento. ad hoc. l. p̄tor. ff. eo. aut ꝓbat̉ reꝫperueniſſe ad iſtū ⁊ tunc aut tenebat̉ exhibere remex officio iudicis ⁊ ſtat̉ iuramēto ſuo ꝙ illam rē nōpoſſidet. l. fi. C. de fide inſtru. qd̓ tamen limita ẜmglo. no. in. l. nō ignorabit. C. ad exhiben. Si verotenebat̉ exhibere iure actiōis. vt in cōmodato depoſito ⁊ ſimilibus ⁊ tunc tenet̉ dicens ꝑdidiſſe hocprobare al̓s cōdēnabit̉. vt in. d. l. ſi creditor. ⁊ videbonū tex. cū glo. inſti. qui. mo. re cōtra. obli. in fineQualiter aūt ꝓbabit̉. cōclude ꝙ quidā ſunt caſusapertiſſimi vt incendiū. vis hoſtium. tempeſtas ⁊tunc tenet̉ aperte probare. vt in iuribus prealleg.¶ Quidam ſunt caſus occulti vt latrocinium denocte cōmiſſum vel diſrobatio in cāpis ⁊ tūc ſuffic̄ꝓbare per cōiecturas habito reſpectu ad qualitatēꝑſone ⁊ tꝑis ⁊ ſimilium vtputa inuenit quis oſtiuꝫſtationis ſue apertū ⁊ fractū vbi erant res depoſite vel intrauit locum periculoſuꝫ equeſter redit pedeſter ⁊ dicit ꝑ latrones ſe fuiſſe diſrobatū ⁊ ſic dicendum in ſi. ꝓ hoc bo. tex. in. l. nō omnes. §. a barbaris. ff. de re mili. Quid aūt ſi probet̉ amiſſio reiſed ex aduerſo allegat̉ dolus vel culpa cui incūbitonus probandi. Concluſio eſt Bar. ꝙ quidā ſuntcaſus qui de facili nō accidunt ſine culpa vt incendium in domo propria vel furtum. in iſtis eſt ncc̄eprobare caſum fortuitum qꝛ prima fronte p̄ſumit̉contra allegantē. Quidam ſunt caſus qui vt plurimū accidunt ſine culpa. vt vis oſtium in iſtis preſumitur culpa adeſſe ⁊ ideo alleganti incumbitonus

ꝓbandi. ¶ In glo. fi. ibi infra duos menſes. Alijvero dixerunt hoc eē arbitrarium cū iura nō aperte p̄figant terminū. ⁊ ille. §. qui cōpenſationē allein glo. loquit̉ in fiſco. Cy. in. l. fi. C. eo. ſic diſtinguitꝙ aut cōſtat de debito actoris ꝑ cōfeſſionem rei volentis cōpenſare aut per ꝓbationē ipſius actoris.Primo caſu dꝫ admitti exceptio cōpenſationis licꝫita de facili nō poſſet liquidari debitū cōpenſandūnam cum actor releuetur in vno .ſ. propter cōfeſſionem rei patienter ferat ſi grauat̉ in alio. d. l. fi. ⁊l. eum qui. ff. de iureiuran. ¶ Secūdo caſu qn̄ conſtat ꝑ probationes actoris aut debitū pōt liquidari incōtinenti ⁊ admittitur exceptio cōpenſationisaut nō poteſt in cōtinenti ⁊ tunc ſi cōpenſatio petitur in ea re in qua nō ꝯpetit actio vt qꝛ ē debitū naturale tm̄ ⁊ tunc admittit̉ ne res pereat. nā multaſunt ſpecialia quādo timet̉ de interitu rei. vt in. l. j.ff. de ferijs. ⁊ in. c. fi. eo. ti. Si vero competit actio ꝓillo debito nō admittit̉ exceptio cōpenſationis exquo incōtinenti liquere nō pōt. ſed Bar. in. d. §. qͥcompenſationē. dat regulā ꝙ infra illud tempꝰ debet liquidari debitū cōpenſandū qd̓ dat̉ cōdemnato ꝓ executione ſententie. ⁊ ſic intelligit illum tex.nā duo menſes dant̉ cōpenſandi ꝯͣ fiſcū ad liqͥdandum debitū ſuū. qꝛ infra duos menſes debet ſententia mandari executioni de quo dicendum. vt inl. in fraudē. ff. de iure fiſci. In rebus vero priuatorum in actione ꝑſonali dabunt̉ quattuor menſesad liquidandū debitū qꝛ quadrimeſtre tꝑs dat̉ regulariter condemnato in actione perſonali. vt ī. c.qd̓ ad cōſultationē. de re iudi. ⁊ in. l. ij. ⁊. iij. ff. e. nāille qui cōpenſat dicitur ſoluere. l. amplius. ff. remra. ha. ⁊ ē hec opi. ſatis exquiſita. ſed crederē eamlimitandā ẜm primū mēbrum diſtinctionis Cy. nāſi cōſtat ꝑ ſolā cōfeſſionē rei tūc nō datur tempꝰ adſoluendū niſi decē dierū. vt no. in. l. ſi debitor. ff. d̓iudi. ⁊ in. c. dudū. el. ij. de elec. durū eſſet dicere ꝙ īfra decē dies deberet reus probare debitum ſuum¶ Et no. ex hoc ⁊ ex tex. ꝙ exceptio cōpenſatiōis ēꝓponenda ab homine. nō ergo fit cōpenſatio ipſoiure niſi quo ad euitandaꝫ penā debentis ſoluerevel curſū vſurarū. vt ē tex. no. iuncta glo. in. l. ſi cōſtat. C. e. ⁊ ꝑ hoc ſoluit̉ ibi no. q. ꝑ doc. pone ꝙ emphiteota nō ſoluit canonē per bienniū dn̄s dic̄ euꝫcecidiſſe a iure ſuo. ille allegat ꝙ dn̄s tenebat̉ ſibi ītanta vel maiori quātitate. querit̉ nunqͥd incidat īpenam. ⁊ dicit̉ ꝙ nō. qd̓ noͣ. ¶ In ea. glo. ibi in pecunia ⁊ pondere. dic clarius ꝙ cōpenſatio admittitur in oībus ſaltē que in ſuo genere recipiunt functionē .i. ꝙ vna res ex toto pōt fungi vice alteriꝰ etiſta cōiter ꝯſiſtunt in pondere ⁊ numero ⁊ mēſuraIn his vero q̄ in ſe nō recipiunt functionē ceſſat cōpenſatio. exemplū ſi tu teneris mihi in qͥnqͣginta ⁊ego tibi in equo nō admittit̉ cōpenſatio quia ſatisplꝰ poteſt eē intereſſe ⁊ affectio quā habeo ad equūqͣꝫ illa quā habeo ad pecuniam. ſecus autē eſt quādo nullū poſſum p̄tendere intereſſe. vtputatu mutuaſti mihi pecuniā ⁊ ego tibi vel quid ſil̓e. eſt autēcōpenſatio debiti ⁊ crediti inter ſe cōtributio. Anaūt in cōmodato habeat locū exceptio cōpenſatio-