III De emptio. et venditio

nis. ⁊ videtur ꝙ non ꝑ. l. p̄textu. C. cōmo. ſed ꝯtrariū cōiter ibi tenet̉. ꝓ quo iſte tex. qͥ ponit. ſpālitatēin depoſito ergo ſecus ⁊ in cōmodato qꝛ exceptiofirmat regulā ī alijs. xxxij. q. vij. dn̄s. ⁊ vide ibi bonam diſtinctionē per Cy. vtrū admittatur indirecta cōpenſatio vbi nō habet locum directa. vtputaſi res tua ꝑuenit ad me poſſum illam retinere prodebito meo donec mihi ſatiſfeceris. ⁊ vide ibi plene ⁊ in. l. ſi nō ſortē in. §. ſi centū. ff. de condi. inde.¶ In fi. glo. intellige hoc procedere in penis ꝯcernentibus vtilitate partium. ſecus ſi cōcernerēt vtilitatē publicā vel fiſci. qꝛ quodlibet delictū ē puniēdum. l. ij. §. ſi publico. ff. de adulte. ⁊ per Inno. inc. penulti. ⁊ vlti. eo. ti.Abbas.¶ De emptione ⁊ venditione. Rubrica.¶ Supra viſū ē de ꝯͣctibꝰ ī qͥbꝰ rei ꝯmoditas vl̓ ſimplex cuſtodia in aliū tranſfert̉ reſtat merito viderede alijs ꝯͣctibus ī quibꝰ tranſfert̉ dn̄ium ⁊ etiā poſſeſſio ſi venditor erat dn̄s vl̓ vſucapiendi ꝯditio ſialiꝰ erat dn̄s iō ſubijcit̉ ℟ica de emptiōe ⁊ vēditōe⁊ vn̄ habuerūt ortū iſti ꝯͣctus emptiōis ⁊ venditionis no. tex. in. l. j. de ꝯtrahen. emp. ⁊cͣ.Logit ep̄s ne cariꝰLACA.vendat̉ tranſeuntibus qͣꝫ in mercato venderet̉. Noprimo ꝙ clerici maxime curati debēt eſſe hoſpitales .i. elemoſynarij⁊ recipere ꝑegrinos tranſeuntes ītellige iuxta facultatem beneficij. naꝫ primo debētꝓuidere ſibi ⁊ neceſſitatibus eccl̓ie. c. paſtoralis. dehis que fi. a prela. ⁊. c. j. ⁊. c. de his. de eccle. edifi.¶ Nota ſecūdo ꝙ nō debet quis vendere carnesplus qͣꝫ valeant. ⁊ facit hoc in ar. ꝙ eccl̓ia ſi vult vēdere rem ſuam ⁊ reperit aliquid plus qͣꝫ valeat cōmuniter nō debet illud vltra reciꝑe. ⁊ hoc tenet gl.no. x. q. ij. hoc ius. ⁊ ſequitur Hoſti. hic. ſed Lau.cōtra. ſed primū dictum mihi placet vbi ex ignorātia quis vult preſtare vltra debitū valorem. naꝫ eccleſia nō debet adhibere fraudem in ꝯtractu. vt inc. per tuas. de dona. ſecus videt̉ ſi ſciens verū precium offert aliquid vltra. nam tūc nulla eſt deceptio. ar. regule ſciēti. de re. iur̄. li. vj. ⁊ ſic reducas adcōcordiā has opi. ꝯtrarias. vide Cal. in. c. nauiganti. de vſur. vbi dicit peccare ꝯͣhentē qui alium decipit in p̄cio licet citra dimidiā iuſti p̄cij. huic forte dicit canon difficile eē inter ementē ⁊ vendentē nō interuenire peccatū. de pe. di. v. qͣlitas. lxxxviij. di.eijciens. ⁊ hec no. ¶ No. tertio ꝙ tantuꝫ valet resquātum cōiter vendi pōt. de quo in. l. p̄cia reꝝ. ff.ad l. fal. ⁊ sͣ. de teſti. c. cum cauſam el. ij. ¶ Itē nota ⁊ tene menti ꝙ exponēs victualia venalia cōpellit̉̓ vendere pro iuſto p̄cio. facit. l. j. C. de ep̄i. audi.⁊. ff. de offi. p̄fec. vr. l. j. §. cura carnis. ¶ Itē no. caſum no. ⁊ generalem in quo ep̄s habet iuriſditionem in laicos videlicet vbi verſatur cauſa pietatꝭ.nam cauſa pia eſt vt ꝑegrini ⁊ tranſeuntes humaniter tractentur. ¶ Sed oppo. contra hoc ⁊ contratex. ⁊ videt̉ ꝙ nec ep̄s nec iudex ſecularꝭ poſſit quē

compellere ad vendendum rem ſuam nec ad īponendum precium rei vt in. l. inuitum. ⁊ in. l. dudūde cōtrahen. emp. īmo nec iudeis infligi poteſt hoconus. vt. l. nemo exterus. C. de iudeis. Sol̓. variecirca hoc hic ſcribunt docto. ⁊ ī. d. l. j. C. de ep̄i. audi. ⁊ per Bar. in. l. annonam. ff. de extraor. cri. Sꝫponendo veriorē opi. ⁊ cōmuniorē diſtingue ſic ꝙaut quis expoſuit rem ſuā venalē aut non. pͥmo caſu in his que ſunt neceſſaria ad vitam hominis poteſt ſuperior ſtatuere iuſtū precium. naꝫ intereſt ſuperioris ꝓuidere neceſſitatibꝰ ſubiectoruꝫ ⁊ rei publice ⁊ in iſtis debet intelligi iſte tex. ⁊ iura ſimilia.Ex quo infert Bar. in. d. l. j. ꝙ cum vita hominisnō poſſit duci ſine veſtimētis ⁊ ſine hoſpitio qd̓ etiam in domibus aꝑtis ad locandū ⁊ in pannis poſſit ſtatui certū precium. ⁊ ita iam dudū actum fuitpadue in domibꝰ cōducendis ꝑ ſcholares. nā quelibet domꝰ apta fuit deſcripta ī certo loco ⁊ eſtimata penſio annalis. in alijs vero que nō ſūt neceſſaria ad vitam hominis habent locū contraria vt nōcōpellantur vēdere certo precio ſed quiſqꝫ ī re ſuaſit moderator ⁊ arbiter. vt in. l. re mandata. C. mā.⁊ in. d. c. dudum. facit. c. de his. de ſepul. ¶ Secūdo caſu principali .ſ. cū quis rē ſuaꝫ nō exponit venalem aut nulla ſubeſt neceſſitas ⁊ nō cōpellit̉ qͥsvendere. vt in. d. l. inuitum. aut ſubeſt neceſſitas ⁊poſſunt exuberantes compelli ad vendendum iuſto precio ea que ſunt neceſſaria ad vitaꝫ hominis⁊ ſic ſeruatur temꝑe chariſtie. probatur rōne. namtempore neceſſitatis omnia victualia debent eē cōmunia. vnde excuſat̉ quis a furto ſi neceſſitate maxima īminente capit alienū. vt le. ⁊ no. in. c. ſi quispropter neceſſitatē de furtis. de ꝯſe. di. v. diſcipulos. ⁊ vide tex. no. cū glo in. c. ſicut. xlvij. di. vbi cōcludit̉ ꝙ licet indigentibꝰ nō cōpetat actio cōtra diuites. ad victualia cōicanda poſſunt tamē implorare officiū ſuperioꝝ vt eos cōpellant. nam cū peccetnō largiendo fortiꝰ peccat vendere nolendo ⁊ hͨ diligenter no. ¶ In glo. j. no. glo. iuncto tex. in ea alle. ꝙ pōt quis ꝯpelli ꝑ excōicationē vt ſit hoſpitalisi. charitatiuus ⁊ elemoſynariꝰ ⁊ ad recipiendū peregrinos in domo. Inno. videt̉ ſentire ꝯtrariuꝫ niſi peccatum ſit notorium. ⁊ multum lente in hͦ trāſeunt doc. Ego diſtinguerem ꝙ aut loquit̉ in clerico beneficiato aut in laico. Primo caſu poteſt compelli ⁊ fieri cōpulſio vt iuxta facultates ſit charitatiuus ⁊ taliter nō faciens peccat qꝛ ad opus pietatisſunt principaliter inſtituta beneficia. xij. q. j. videntes. ⁊ .xvj. q. j. c. fi. ⁊ in. c. de monachis. de preben.¶ Secūdo cāu cum queritur de laicis dico ꝙ vbi ēmaxima neceſſitas ex parte proximi laicus peccatſibi nō ſubueniendo ⁊ ſic poſſet cōpelli ad ſubuentionem per excōicationeꝫ. lxxxvj. di. paſce. lxxxiij.di. in. c. j. ⁊. ij. ⁊ hoc caſu elemoſyna eſt in precepto.d. c. ſicut. ⁊ no. in. c. inter oꝑa. de ſpon. al̓s autē vbinō vrget tal̓ neceſſitas ceſſat ꝯpulſio. ⁊ elemoſynaeſt de genere bonorū. ⁊cͣ. nō autē in precepto vt iniuribus alle. sͣ. ¶ In glo. ij. in fi. vel ẜm hoſti. loqͥtur iſte tex. ẜm antiqua tꝑa ẜm ꝙ omnes cauſe laicorū poterant deferri ad eccleſiā. c. ꝑ venerabilem.