Druckschrift 
6 (1488) Decretalium 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IIIDe depoſito.

ſūt ꝓmpti ad recipiendū mutuū feneratores ꝓmptiores ad mutuandū. vn̄ ſi indifferent̓ teneret̉ eccleſia tūc defacili bona eccl̓ie alienarent̉. fuit merito his caſibꝰ obuiandū. idē videt̉ diſpoſituꝫin ciuitate. in. l. ciuitas. ff. ſi cer. pe. videt̉ Inn.ẜm vnā opi. elegantiſſime dictū reſtringere. dicit 3 etiā in mutuo eſt neceſſe probare verſuꝫ niſi qn̄ pro ſatiſfactione oportet ꝑuenire ad diſtractionē rerū immobiliū qͣſi ſecus ſi poſſet ſatiſfacerefructibus. pro hoc adducit tex. x. q. ij. in. c. hoc iusporrectū. in.. is creditor vbi apponit̉ dictio quaſi verſū dꝫ ꝓbari creditorem in illo caſu vbi oportet diſtrahere bona īmobilia ſatiſfactione vl̓ mobilia p̄cioſa. vt dixi ē dictū ſingulare in corporevn̄ ſumit̉ illa aucͣ. canonizata per Gratianū eſtilla dictio hic ſaltē in oībus libris. vl̓ cōiter. pōt allegari vna hoc dicto Inno. nam prelatus habet liberā adminiſtrationē fructuū. vt in. c. cuꝫ nobis. de ele. in. c. is cui. eo. ti. li. vj. vn̄ quēadmodūpōt fructꝰ diſtrahere de nouo ꝯͣhendo. ita dꝫ poſſeip̄os diſtrahere ꝯtractibꝰ initis. Itē in fructibusagit̉ de p̄iudicio ip̄ius qꝛ ex eis viuere debet. hanctn̄ maͣm in qua varie ſūt opi. inter canoniſtas legiſtas late expediā in. c. qͥbuſdam. de fideiuſ. vbimelius cadit. ad iſtū tex. dic̄ erat ncc̄e ꝓbareꝟſum. qꝛ pecunia fuit cōmedata eccl̓ie ſꝫ ꝑticulari. ſecꝰ a ꝯͣrio ſenſu ſi fuiſſet cōmēdata eccl̓ie. dehoc aliquid.. dicā. In gl. ij. no. finē glo. depoſitū dicit̉ factū apud eccl̓iam qn̄ ſit in pn̄tia plati etcapituli. p̄latus capitulum repn̄tant eccl̓iaꝫ. inc. requiſiſti. de teſta. iuncto. c. ſcire. vij. q. j. ſed Io.au. diſtinguit. an depoſitū ſit factū apud ſacriſtamdeputatum ad cuſtodiā vaſorum eccl̓ie an apd̓ deputatum ad cuſtodiam depoſitorū. nam in quibuſdam eccleſijs deputat̉ vnus ſpecialiter ad cuſtodiam depoſitorū quemadmodū eſt videre in notabili hoſpitali ſancte Marie huius ciuitatis ſenenſis.nam multi tranſeuntes ꝑegrini multa etiaꝫ p̄cioſa deponūt fideliſſime etiam poſt multū tempꝰ ſitreſtitutio. quaſi ex hac diſtinctione ſentit Io. an.ſi depoſitū fit apud cuſtodeꝫ vaſorū dicit̉ factūeccl̓ie ſed oportet interueniat p̄ſentia prelati capituli vt in glo. ſed in alio caſu requirit̉ eoꝝ preſentia ſatis ē a principio illū deputauit ad depoſita recipienda. nota bene qꝛ ſentit Io. an. etiaꝫglo. eccl̓iam obligari ex tali cōtracto inito gratia deponentis tm̄. ſed Inno. dicit cum fiat in p̄ſentiap̄lati capituli tenet̉ etiā eccl̓ia niſi aliqd̓ lucrumeccleſia inde ſuſtineat. allegat. l. licet. ī. §. ſi filius. ff.de peculio. nihil vltra dicit. miror docto. nonpōderāt dictū qd̓ mihi videt̉ ſatis notandū. naꝫqn̄ eccl̓ia recipit aliqd̓ lucꝝ pōt dici ꝯͣctus initꝰ gratia vtriuſqꝫ merito eccl̓ia obligari dꝫ ſicut in alijsꝯͣctibus. ſꝫ qn̄ ſit gr̄a deponentꝭ tm̄ tūc occurritmihi quare eccl̓ia dꝫ teneri ſaltē ſit ꝑueniēdūad diſtractionē rerū īmobiliū vel mobiliū precioſa ex cōtractu p̄lati capituli initi ad vtilitatemeccleſie ꝯͣ. c. ſine exceptione. xij. q. ij. rōnem. l. preſes. C. de tranſac. Ad iſtum tex. poteſt reſponderi eccleſia. ſed canonici hic cōpellebant̉ pote-

rant compelli ex redditibꝰ eorū. ar. in fine littere.Et regulariter an quādo ex delicto p̄lati capituli teneatur eccleſia. dico pleniſſime in. c. j. de dolocontu. Et nota hoc. qꝛ doc. ſimpliciter tranſeūt cuꝫprima concluſione.Primo dicit ad qͥdONa fAeS. tenetur depoſitarius. Secūdo quō repetat̉ depoſitū. ſecūdūdictū ibi ſane. poteſt aliter ſummari propt̓ multitudinē dictorū. No. primo ſi depoſitariꝰ dicit perdidiſſe res depoſitas rebꝰ ſuis ſaluis exiſtentibus preſumit̉ in dolo. idē videtur dicendū ſibat ꝑditionem depoſiti. oportet ꝓbet caſuꝫ fortuitu vel alias p̄ſumptiōes vl̓ ꝯiecturas excludatdolū preſumptū. Exemplū īminente incēdio depoſitarius valēs ſeruare res ſuas depoſitas preelegit ſaluare res ſuas erāt p̄cioſiores. non tenet̉ res depoſitas viliores p̄ferre ſuis p̄cioſioribmaxime teneat̉ magis ſe diligere qͣꝫ alium. xxiijq. v. c. ſi lꝫ.. c. ſatis. lxxxvj. di. hoc enī caſuvel ſimili p̄ſumit̉ dolus. Sꝫ dubiuꝫ ē quid ſires depoſite erant p̄cioſiores valens ſubuenire vtriſqꝫ p̄elegit ſuas viliores. dicūt quidā preſumitur dolus qd̓ ego credere poſſū. nam vtdixi pͥmo qͥs tenet̉ ſubuenire ſibi demū proximovnde ſicut dicimus reſpectu peccati tenet̉ qͥsincurrere peccatū etiā veniale vt proximus euitermaiꝰ peccatū mortale. qꝛ tenet̉ aīam ſuā impendere ꝯmodis alienis. vt plene diſputat gl. xiiij. di.in ſumma ſeu in. c. ait loth. ita tenet̉ pati interitum rei ſue vt ſaluet res p̄cioſiores proximi. intn̄ puto poſſe dari certam doctrinam. ex varijsnāqꝫ cōiecturis iudex p̄ſumit dolum abeſſe vel adeſſe. Quid enim ſi ſaluauit res viliſſimas dimiſitres depoſitas valde p̄cioſas. ex qualitate ergo perſonarum rerum iudex p̄ſumet dolū qui non pōtniſi ex cōiecturis ꝓbari. l. dolum. C. de dolo. ī. c.ij. de renūci. li. vj. Nota ſcd̓o in verbo de culpa. culpa regulariter imputat̉ depoſitario. nam fiat depoſitū gratia deponētis tm̄ dꝫ depoſitarius accurate artari ad cuſtodiā rei. ſolū enim tenet̉ de dolo. Itē de lata culpa que eſt dolus p̄ſumptus. vt in. l. nerua. ff. eo. in. l. magna negligētia. ff. de ꝟbo. ſig. vbi bo. tex. Fallit in quibuſdā caſibus. Primo depoſitarius obtulit ſe depoſitotunc tenetur de culpa leui leuiſſima cum videat̉depoſitū factū gratia depoſitarij. ad hoc. l. ſi quisff. ſi cer. pe. licet quidā voluerūt caſu venire etiaꝫcaſū fortuitū vt ſentit gl. ī. l. j. §. ſepe. ff. eo. p̄dictāl. ſi qͥs. ſꝫ cōiter tenet̉ oppoſitū. vt ſentit gl. ij. latius Bar. in. d. l. qd̓ nerua. Scd̓s caſus depoſitarius aliqͥd recepit cuſtodia. hoc tn̄ caſu cōiter tetur vt veniat leuis leuiſſima culpa. qꝛ ꝯtractꝰiſte fit gr̄a vtriuſqꝫ. ad hoc. l. ꝯͣctꝰ. ibi no. ff. de re.iu. facit qd̓ dixi in cōmodato. in. c. j.. ti. proximovenit ergo culpa in depoſito ſic̄ ī cōmodato. No.in ꝟbo pacto. caſus fortuitus imputat̉ depoſitario niſi p̄ceſſerit mora ī reſtituēdo depoſitū velculpa vl̓ pactū. ſic no. pactū qͥs renūciat accidentalibus cōtractus. No. ex ſecūda ꝑte ꝯͣctꝰ