III¶ De precarijs.

poteſtas prelato apponendi penā ī cōtractu nihilominus ea apponere poteſt ⁊ obligare ſe ⁊ ſucceſſo.res ſuos qd̓ bene no. ⁊ adde qd̓ dixi ī. c. nulli. sͣ. ti.proxi. vbi dixi ꝙ rector eccleſie pōt ſine conſenſu ſuperioris generaliter obligare bona eccleſie pro obſeruantia alicuius cōtractus. nā ibi ſolū ꝓhibeturſpecialis hypotheca. ¶ In glo. ij. no. primo ex hacglo. iuncto tex. ꝙ vbi cōtractus nō tenet tollit̉ appoſitio pene. hoc reſtringe qn̄ cōtractus ē contra iusal̓s aūt ſi p̄ter ius tenet appoſitio licet cōtractus ſitnullus. ad qd̓. c. dilecti. ⁊. c. ꝑ tuas. de arbi. de quovide plenius ꝑ glo. in regula acceſſoriū li. vj. ⁊ perAccurſi. in. l. pacta. que contra. C. de pact. in fi. etvide bonū. text̉. cum glo. in. c. ſignificantibus. sͣ. d̓offi. dele. ¶ Secūdo no. ex glo. ꝙ pene adiectio facta in cōtractu per prelatū tenet ⁊ obligat eccleſiaꝫ⁊ ſucceſſorem ſi cōtractus eſt rōnabilis. ¶ Sed cōtra hoc oppo. glo. de. l. ſi procurator vbi tex. no. dicit ꝙ ſi ꝓcurator ceſaris vendidit rem fiſcalē ⁊ proeuictione ꝓmiſit duplū vel triplum nō tenet̉ imꝑator re euicta niſi ad ſimplū. ⁊ ſic videt̉ ꝙ pena appoſita ꝑ adminiſtratorē eccleſie que equiꝑatur fiſco n̄debet obligare eccleſiā. Sed cōit̓ ſo. vt no. hic in. d̓l. ꝙ illud ꝓcedit in pena appoſita preter naturā contractus. ſecus enim qn̄ ꝓ obſeruantia ꝯtractus pena promittit̉. pro hoc. d. l. bene a zenone. que facitmentionē de obligatione euictiōis vel alia. Et no.vnū notabile dictū Bar. qui per illū tex. arguit ꝙp̄latus eccleſie nō pōt habere fideꝫ de p̄cio rei vendite. nam ibi in fiſco ponitur ſingulare priuilegiuꝫvt res eius nō efficiat̉ emptoris niſi ſoluto p̄cio. etglo. ex hoc ibi arguit ꝙ nō pōt ꝓcurator habere fidem de p̄cio. idem ergo dicendū de eccleſia q̄ equiꝑatur fiſco. iuxta no. ī. c. j. d̓ ī inte. reſti. ⁊. c. fi. de iudi. ſecus in confeſſione vt ſi prelatus confitetur habuiſſe precium per tex. in. l. ij. C. de quadri. p̄ſcrip.⁊ hoc no. pro prelatis eccleſiarum.Breue eſt ſed poteſtP Recarium. ſic ſummari. Concetſio precarij extinguit̉ voluntate cōcedentꝭaut eī ſuccedentis. p̄carie autē cōceſſio nō. ſecundaꝑs ibi. porro. ¶ Nota primo ꝙ de natura p̄carij ēvt duret ad voluntate cōcedentis. nec valet pactuꝫin cōtrarium appoſitum ꝑ tex. ibi. nā īuito dn̄o. ⁊cͣ.ẜm vnū intellectū. ⁊ clarius habet̉ in. l. cum precario. ff. eo. Ex quo ſumit̉ ar. ꝙ pactū appoſitū cōtranaturam ꝯͣctus nō valet. ꝑ hoc arguit glo. no. in. c.ij. de cōſue. li. vj. ꝙ ꝯſuetudo ꝯͣ natura cōtractꝰ nōvalet ſicut nec pactū. iō nō pōt induci ꝯſuetudo vtappellet̉ de vicario ep̄i ad ep̄m qꝛ cenſet̉ eadem perſona ⁊ de natura appellationis eſt vt fiat de minoriad maiorem. ij. q. vj. anterioꝝ. qd̓ no. hoc tamē alibi limitat̉ ſingulariter niſi propter pactū appoſituꝫpoſſit tranſire in naturam alteriꝰ ꝯtractus. ī. l. vbiita donat̉. ff. de dona. cau. mor. nam de naͣ donationis cā mortis eſt vt poſſit reuocari. vt no. in. c. fi.de dona. Si autē apponit̉ pactuꝫ vt nō poſſit reuocari tranſit in donationē inter viuos. vt ī. d. l. vbi.¶ Nota ꝙ per mortem illius cui fuit cōceſſum p̄carium extinguitur ipſo facta p̄cariuꝫ. Ex quo infer

tur ꝙ cōceſſio precarij ſimplicit̓ facta cenſet̉ ꝑſonalis ideo extinguit̉ cū perſona ⁊ nō trāſit in heredeꝫvt in regula priuilegiū ꝑſonale. de regu. iu. lib̓. vj.¶ Nota ꝙ licet precarium reuocet̉ ad libitū concedentis nō tamē reuocat̉ ꝑ mortē ip̄ius. Ex quo notabiliter collige ꝙ vbi actus validitas dependet avoluntate alterius nō reuocat̉ per ip̄ius mortē. nāpreſumit̉ quis durare in eadem voluntate in quadecedit. c. maiores. de bap. Ex quo infero ꝙ lꝫ prior clauſtralis poſſit reuocari de monaſterio ad libitum abbatis. vt in. c. cum ad monaſteriū. de ſta. regu. nō tamē reuocat̉ ꝑ mortē ip̄ius abbatis. ꝓ hocc. j. in fi. ne ſede vacan. sͣ. e. ⁊ qd̓ ibi dixi. ſecꝰ vbi qͥscōceſſiſſet vſqꝫ ad bn̄placitū ſuū. nam tunc ꝑ mortēreuocatur ipſo facto. nam beneplacitū expirat permortē. tex. eſt no. in. c. ſi gratioſe. de reſcrip. lib. vj.hanc tamē materiā proſequere vt noͣ. Bar. in. l. cēteſimis. ff. de ꝟbo. ob. ⁊ ꝑ ibi no. declarat̉ multū intellectus. c. ſi gratioſe. ¶ Nota regulā generalemꝙ nō licet rem alienam inuito dn̄o poſſidere. ⁊ perillud verbū poſſidere no. ꝙ habens rem p̄cario dicitur poſſidere ſed intellige vt in glo. ¶ Nota vltīoapertam dr̄iam inter p̄cariū neutri generis ⁊ precariam in feminino genere. nā precaria nō poteſtreuocari ad libitū cōcedentis. nam eſt quidā ꝯtractus vel donatio vſufructus vel remuneratio proprietatis collate vel quaſi emphiteoticus cōtractꝰ.ꝓut diuerſe ſunt ſpecies p̄carie. ꝓut dixi in. c. j. sͣ. evnde ꝯtractus a principio ſunt volūtarij ex poſtfacto ſunt neceſſitatis vt hic. ⁊ in. c. ſe. ⁊. l. ſicut. C. deactio. ⁊ obli. ¶ Sed oppo. contra tex. in eo ꝙ dic̄ ꝙſi cōcedens p̄carium alienauit rem cōceſſam poteſtemptor reuocare cōceſſionē quia nō licꝫ inuito domino rē poſſide̓. innuit ergo tex. ꝙ emptor ſit effectus dominus re exiſtente penes eū qui rogauit. ſꝫcontra hoc facit ꝙ ex ſola venditione nō tranſfert̉dominiū ſed requirit̉ traditio legitima. l. traditionibus. C. de pac. no. in regula. qui prior eſt tempore. de regū. iu. li. vj. ergo emptor nō eſt effectus dominus. ⁊ ſic ratio tex. nō procedit. Sol̓. Io. an. pHoſt. ꝙ forte vēditor ꝯſtituit ſe poſſide̓ noīe emptoris. nam per titulum conſtituti tranſfert̉ dominiūl. quedam mulier. ff. de rei ven. ⁊ bo. tex. in. l. certeff. de preca. facit. l. qd̓ meo. ff. de acqui. poſ. vel forte fuit tranſlata poſſeſſio altero de modis qui notātur in. c. ij. de conſue. ¶ Nota bene ex prima So.ꝙ conſtituēs ſe poſſidere nomine alterius trāſfertpoſſeſſionē in illium nō ſolū qn̄ per ſe poſſidebat ẜꝫetiam cum poſſidet per alium. puta per colonū velper eum qui rogauit vt haberet precarium. ¶ Inglo. ibi. nō reuocatur intempeſtiue. glo. nō ponitſpecialem differentiam inter precarium ⁊ cōmodatum. vnde dic vt plene per Cy. in. l. ij. C. de cōmo.per Bar. in. l. in cōmodato. §. ſicut. ff. cōmo. ⁊ Io.an. jͣ. e. c. ſe. ⁊ breuiter dic ꝙ incōmodato vſus debꝫeē certus ⁊ tempus ſaltem tacite. vnd̓ nō ē ꝯmodatum vbi alterū iſtorum deficit ſed precariuꝫ. ſi gͦ rogaſti vt preſtarē tibi librum vt faceres tranſcribi illud ē ꝯmodatū qꝛ habes vſū certū ⁊ tꝑs tacite appoſitū. nā intelligit̉ inquātū pōt ꝯmode trāſcribi. ar.

M