L

ꝙ illud. c. nō facit in cōtrariuꝫ. nā ſolū prohibet laicos diſponere de rebus eccleſie. ſed priuilegia ip̄isrebus dotalibus bn̄ poſſunt ꝯferri puta quo ad tēporalia. pone exemplū in. c. auditꝭ. d̓ preſcript. Ettractant hic doc. Nunquid feudū laici poſſit donari eccleſie. Et cōcluſio eſt ꝙ ſic dūmodo feudum habeat tale onus annexum qd̓ honeſte poſſit explicari per eccleſiam al̓s ſecus. de hoc latius tractabit̉in. c. in preſentia. de proba. ⁊ dic vt ibi.¶ De precarijs.Rubrica.¶ Supra viſum eſt de cōtractibus per quos tranſfertur dominium reſtabat merito videre de cōtractibus per quos tranſfertur vtilitas rei dumtaxatvel ſic. Quia precarie ſunt quedam ſpecies alienationis. ideo poſt ti. precedentē ſubijcitur hic ti.g Breue ē nec pōtUl C ATIC. breuiꝰ ſummari.¶ Nota primo ꝙ de rebus eccleſiaſticis poſſunt fieri p̄carie ⁊ ſic adp̄ces quorundā pn̄t ꝯcedi res eccleſie. ¶ Secūdo no. ꝙ p̄carie in feminino genere differt a p̄cario neutri generis. naꝫ p̄carium neutri generis nō cōcedit̉ ad tempꝰ determinatū nec etiā pactū obligat cōcedentē quo minꝰad libitū renouari poſſit. vt in. c. fi. jͣ. e. ⁊. l. cū precario. ff. e. ſed p̄caria feminini generis cōcedit̉ ad certum tempus ẜm ꝙ ꝑtes ꝯueniunt. nec poteſt antetēpus ꝯuentum renouari. vt hic ⁊ clarius in. c. fi. je. ⁊ iſte cōtractus p̄carie eſt incognitus iure ciuili.nā ius ciuile ſolū facit mētionē de p̄cario ⁊ nō de p̄caria. Et pōt multis modis p̄caria ꝯſtitui. vt ſtatimdicetur cū glo. ¶ Tertio no. ibi. antiquā ꝯſuetudinem ꝙ renouatio p̄carie ſeu p̄cariaꝝ potius procedit ex cōſuetudine loci qͣꝫ iuris diſpoſitione. nā ẜmius nō ē neceſſe renouare. vt videt̉ tex. x. q. ij. precarie. vnde intelligit hic Aobas vt renouatio fiat vbihͦ hꝫ ꝯſuetudo. Hoſti. intelligit tex. de generali conſuetudine orbis approbata ꝑ canonē quaſi velit dicere ꝙ hodie ꝑ totum orbē dꝫ fieri iſta renouatio.iſta tn̄ lr̄a videt̉ ſe reſtringere ad ꝯſuetudinē et ſicad locū vbi ꝯſuetudo viget. Et nota ꝙ cōtractꝰ cenſetur initus ẜm ꝯſuetudinē loci. qd̓ meliꝰ ꝓbat̉ inl. ꝙ ſi nolit. §. quia aſſidua. ff. d̓ edil. edi. vnde notāter dicit. Bar. in. l. nemo ē qui neſciat. ff. de duobꝰreis. ꝙ ſi in ſtudio ē ꝯſuetudo ꝙ doctor poſſit ex cālegere ꝑ ſubſtitutū. licet hoc nō fuerit deductū ī cōtractu nihilominus potuit ſubſtituere qꝛ qd̓ habetcōſuetudo videt̉ appoſitum in ꝯtractu qd̓ no. qꝛ facit ad multa. ¶ In glo. j. in fi. hec glo. primo ꝓſeqͥt̉quid ſit precarium in neutro gͣenere. ⁊ ꝓſeq̄re maͣꝫeius. vt le. ⁊ no. in. c. vlti. jͣ. eo. Secūdo ꝓſequit̉ qͥdſit p̄caria in feminino genere. ⁊ ponit p̄carie ſeu p̄cariaꝝ tres ſpeciēs. nam qn̄qꝫ capit̉ ꝓ cōtractu inito ad preces aliquoꝝ vſqꝫ ad quinquēniū. hͦ tamēnō videt̉ ſimpl̓r bene dictū. nā nō eſt de ſub̓a vt fiatad qͥnquēniū. nā pōt ī ꝑpetuū vl̓ ad vitā accipiētꝭvl̓ ad aliud tꝑs magnū vl̓ modicū fieri ſꝫ renouatioſit d̓ qͥnquēnio ī quīquēniū vt clare innuit iſte tex.

dū dicit renouēt̉. nam ſi nō fierent niſi vſqꝫ ad qͥnquēniū eſſet opus noua cōceſſione ⁊ nō renouatione. ſit autē renouatio ne longitudine tēporis pereat memoria cōtractus. xij. q. ij. longinquitate. dicergo clarius qͣꝫ dicat glo. ꝙ p̄caria ſeu p̄carie in plurali numero nō differunt. vt no. glo. fi. in. c. fi. j. e.⁊ ſentiunt cōiter hic doc. p̄ter Hoſti. ſed primū verius. nec differūt p̄carie multū ab alijs cōtractibꝰ iure ciuili inuentis. ob hoc forte ius ciuile non fecitmentionē de cōtractu iſto. qn̄qꝫ enim p̄caria nō fitoīno gratis ſed ad certū tempus ẜm qd̓ inter ꝑtesextitit cōuentum ⁊ dat̉ aliquid annuatim. ⁊ ponitexemplū Abbas qn̄ laicus ſuper ſolo eccleſie facitaliqd̓ edificium lignoꝝ vel aliquod ſimile. ⁊ in recōpenſationē ſoluit eccleſie decimā ānuatim ⁊ iſte cōtractus eſt ſimilis emphitcotico ſed differt tm̄ in tēpore renouationis. Item fit vel dicit̉ p̄caria qn̄ mouetur eccleſia principalit̓ ad preces alterius ſꝫ vt dixi alio reſpectu. ⁊ quo ad ſubſtātiā eius pōt dici cōtractus emphiteoticus ex quo ſit in perpetuum vl̓ad magnū tempus. qn̄qꝫ fit p̄caria vt habet̉. x. q. ijp̄carie. ⁊ eſt tex. ille no. cuiꝰ natura ē vt dans ꝓprietatem certā eccl̓ie poſſit capere ab eccl̓ia triplū vtendo tꝑe vite ſue. ⁊ ſi vult vti in vita re quā tradit eocleſie tunc capit ab eccl̓ia ſolum duplum ⁊ tunc p̄caria eſt quedā p̄ſtatio vſufructꝰ in recōpenſationeꝫꝓprietatis que dat̉ eccl̓ie. qn̄qꝫ ⁊ tertio de rebus eccleſie fit p̄caria oīno gratis vt qn̄ dat̉ laico vel clerico benemerito aliqua poſſeſſio eccl̓ie vtendo in vita ſua. vt in. c. clerici. xvj. q. iij. ⁊ in. c. poſſeſſiones.ea. cauſa. q. j. ⁊ tunc eſt donatio vſufructꝰ ⁊ differtab vſufructu in tꝑe renouationis. Item dicit̉ precaria qꝛ donat̉ ad preces dumtaxat alterius. vt colligit̉ ex etymologia vocabuli. ⁊ ſic vt vides parumdiffert iſte contractus in ſubſtantia ab alijs ſupradictis. ⁊ vide ad hoc bonā glo. in. d. c. p̄caria. Inglo. fi. in fi. ⁊ huic cōtrario ſtat Hoſti. ⁊ cōiter doct.nam hec renouatio eſt introducta ī fauorē eccleſiene longinquitate tēporis accipiens vel eius heresdicat rem eē propriam ⁊ nō eccleſie. vnde ſicut nōpetēs inueſtiturā a nouo dn̄o cadit a iure ſuo ita ⁊iſte qui nō petit renouationē elapſo qͥnquēnio. vtin. c. longinquitate. ⁊ qd̓ ibi no. allega. in glo.o PE Precarijs. ior p̄cariā per pre¶ Reuocat ſucceſvdeceſſorem irrationabiliter factā. h. d. Primo p̄mittit factum. ſecūdo prouidet. ibi. p̄cipimus¶ Primo nota ꝙ cōtractus irrōnabiliter factꝰ perp̄latū nō obligat ſucceſſorem qͥnīmo ſucceſſor pōt ⁊dꝫ ꝯuenire. ¶ Scd̓o no. ar. ꝓ ⁊ ꝯͣ an rector eccleſiepoſſit ꝯͣctū initū noīe eccl̓ie vallare pene appoſitiōeEt videt̉ iſte tex. magis innuere ꝙ ſic dūmō ꝯͣctusfuerit rōnabilis. ⁊ ꝓ hͦ facit tex. in. c. dilecti. in fi. sͣ.de arbi. qd̓ eſt no. ꝓ adminiſtratoribꝰ vel ambaſiatoribꝰ datis ſimpl̓r ad pacē cōponendā vt licet nonhabeāt exp̄ſſum mādatū ad penā imponendā nihilominus poterūt apponere penam ⁊ obligare cōſtituentē ꝓ obſeruantia eius qd̓ gerunt. ꝓ quo bn̄facit tex. in. l. bn̄ a zenone. C. de quādri. p̄ſcript. ⁊ īl. ſi procurator. ff. d̓ iure fiſ. nā ī iure n̄ dat̉ ſpecifica