L

attribuere poteſtati arbitrarie. quatenus autē iuridice proceditur attribuendū eſt poteſtati iudiciarie ¶ Ex quo infertur ꝙ actus geſtus ab habenteduplicem poteſtatem ſemꝑ preſumitur geſtus ī dubio ea poteſtate ẜm quā actus tolerari poteſt. facitqd̓ le. ⁊ no. ī. l. iij. ff. de teſta. mili ¶ Item nota ibide redditibus. ⁊cͣ. tex. prima fronte mirabilē. ex qͦaperte colligitur ꝙ arbitrator poteſt extendere manum ad rem ſuper qua expreſſe nō fuit cōpromiſſūnam hic ſolum fuit compromiſſum ſuper dignitate prioratus ⁊ tamē arbitrator nō ſolum ꝯdēnauitpriorem ſed etiam extendit manus ad redditus capituli qd̓ videt̉ cōtra id qd̓ legit̉ ⁊ no. maxime perBar. in. l. aquiliana. ff. de tranſac. ⁊ qd̓ ibi no. facittex. in. c. cum dilectus. sͣ. de arbitris. vbi dicit̉ ꝙ arbitri iudicare non valent niſi ſuper his ſuper quibus extitit cōpromiſſum. Sed ſaluādo p̄dicta pōtreſponderi ad iſtū tex. ꝙ ⁊ hic valuit iſta ordinatioꝓpter cōſenſum ꝓcura. ſuperuenientiū. vel ꝙ h̓ nōextendit arbitrator manū ad extranca. nam fec̄ cōdēnationem in pecuniā que eſt eſtimatio illarū rerū ⁊ tamē adiudicando rem vni poteſt ꝓ bono pacis cōdēnare alteram partem in pecuniam. nec abhoc diſſentit Bar. in. d. l. aquiliana. ¶ Icem notaibi pro bono pacis. bonū tex. ꝙ arbitrator ſolū probono pacis poteſt tollere de iure vnius ⁊ dare alteri licet clariſſime ex ꝓnunciatione ſua hoc appareatvnde notabis ſemper ꝙ nō ſolum ī caſu dubio poteſt tollere de iure vnius ⁊ dare alteri ſed in cāu certo ex quo hͦ facit ꝓ bono pacꝭ. nam clariſſimū debebat eē prioratū pertinere illi cui fuit adiudicatꝰ necrōne iuris cōpetentis in eo poteſt fieri condēnatioin pecunia cū tractemus de re ſpūali ſed ſolū ex bono pacis toleratur. ſic ergo limitandus ē tex. in. l.ſi ſocietatem in. §. arbitrorū. ff. pro ſocio. ⁊ in. l. ſi d̓meis. in. §. recepiſſe. ff. de arbi. facit. c. is qui in fi. sͣde maio. ⁊ obe ¶ Nota ibi nō ex pactione ꝑtiū. ꝙin iuribus ſpūalibus nō licet partibꝰ paciſci vt libere recedatur a lite ⁊ pro expenſis ſeu pro bono pacis aliqd̓ temporale detur alteri parti. nam cauēdūē ne ius temporale det̉ pro iure ſpirituali qd̓ fortecōpetit parti a lite recedenti ¶ Nota ibi nō dignitas prioratus. ꝙ prioratꝰ dicit dignitas. ⁊ intelligitHoſti. de prioratū ꝯuentuali ⁊ collegiato al̓s ſecus⁊ vide bo. tex. in cle. ⁊ ſi principalis. de reſcrip. ⁊ rōhuius eſt. qꝛ ex quo habet collegiū per ꝯſequēs habet iuriſditionē in illos de collegio. iuxta no. in. c.cum ab eccleſiarū. de off. or. ⁊ habet adminiſtrationem rerū ¶ In glo. ij. ibi. quoꝝ arbitriū ſi iniquūſit. aduerte qꝛ glo. nō ſoluit de directo ꝯtrariū īmopotius multiplicat incōueniens. nam ſi arbitriumiſtud erat iniquū ꝓut. .sͣ. eſt deductū debebat retractari auctoritate ſuꝑioris. Arbitror tamen glo. habuiſſe bonū intellectū ideo clarius dic ſic ꝙ licet iudex vel arbiter nō poſſit cum bona ꝯſcientia darede iure vnius alteri cum debeāt reddere vnicuiqꝫqd̓ ſuu m eſt. in. c. forus. de verbo. ſig. tamē iſti iudices quo ad iſtā ꝓuiſionē ꝓceſſerunt vt arbitratores qui eligunt̉ tanqͣꝫ boni viri ad cōponendū int̓partes ⁊ pro bono pacis poſſunt de iure vnius da

re alteri dūmodo enormiter nō ledant qd̓ ſi feceritpoteſt horū arbitramentū ꝑ ſuꝑioreꝫ reduci ad bonam equitatē. vt in. d. §. arbitroꝝ. ⁊ qd̓ ibi no. plene in. c. quintauallis. de iureiur. ⁊ vide bo. glo. ī. c.cām. de elec. ⁊ in fi. glo. Sed querit̉ extra glo. qͥdſi iſti delegati adiudicaſſent prioratū ius nō habenti. dicit Hoſti. ꝙ ſi nō haberet bonā fidem tuta eſſetpropter auctoritatē iudicis. ar. in. l. res iudicata. ffde re iudi. ⁊. c. cū inter. de re. iudi. ſecus ſi haberetmalā fidem. ⁊ hͦ teneas quātūcunqꝫ ſentētia tranſiret in rem iudicatā. nā in iſtis beneficialibꝰ licet ſentētia tranſeat in rē iudicatā reſpectu illius ꝯͣ quemlata fuit nō tn̄ reſpectu alterius ꝓ quo lata fuit. proqͦ vide bo. glo. jͣ. de cōceſ. preben. c. j. ⁊ tex. in. c. cuꝫdilecti. de elec. ⁊ Inno. in. c. ad aures. de reſcrip. ⁊tetigi in. c. cū olim. de dolo ⁊ ꝯtu. Et eſt rō diuerſitatis. qꝛ quatenus ē ꝯtra parteꝫ potuit ꝑs p̄iudicare iuri ſuo ⁊ acquieſcere ſnīe nō appellando. vt in. c.qd̓ ad cōſul. de re iudi. facit. l. abſolutione. C. eo. ſꝫreſpectu illius pro quo lata eſt nō poteſt valere qm̄ſententia ſimpliciter declaratoria non potuit alteriattribuere ius cū nō poſſit bn̄ficium obtinere ſinecanonica inſtitutionē. ¶ In glo. in verbo ex iuſſione ibi ex pactione ꝑtiuꝫ nō liceret. ¶ Sed ꝯtra hoc⁊ contra tex. oppo. aut iſta fuit tranſactio ⁊ non debet valere etiam intercedente auctoritate iudicꝭ. vtin. c. ſuper eo. de tranſac. aut fuit amicabilis cōpoſitio. ⁊ illa poteſt fieri citra auctoritatē iudicis. vt ētex. in. d. c. ſuper eo. in fi. So. dic ꝙ nō fuit ꝟa tranſactio nec tex. appellat tranſactione īmo pluries dic̄eam fuiſſe ordinationē iudicū ſed fuit amicabiliscōpoſitio. Sed tu cōſidera ꝙ amicabilis cōpoſitiopoteſt interuenire ſine omni datione rei temporalis ⁊ tūc ex quo gratis recedit̉ a lite nō inſurgit aliqua ſiniſtra ſuſpitio. ⁊ de iſta amicabili cōpoſitiōegratis facta debet intelligi dictū. c. ſuper eo. vndepondera tex. illius. c. dum dicit ꝙ ſi gratis ⁊ amicabiliter. ⁊cͣ. ꝙ qn̄qꝫ ꝑtes recedūt per amicabilē cōpoſitionē ſed nō gratis vt qꝛ pars vult habere aliqd̓tꝑale nō ꝓ receſſu a lite qꝛ tunc eſſet tranſactio ſedꝓ expenſis factis ⁊ tūc hec cōpoſitio pōt habere ortum a partibꝰ ⁊ ſine iudicis aucͣte nō valet. tex. aꝑtꝰeſt hic ⁊ facit. c. cū pridē. de pactꝭ. nā licet ꝑtes ſimulent ꝙ ꝓ bono pacis ius tn̄ preſumit contra ꝙ potius capiat tēporale ꝓ renūciatione iuris ſpiritualis. ſed ſi cōpoſitio habet ortū a iudice ⁊ iudex ē al̓scircūſpectus ⁊ honeſtus tūc tolerat̉ talis cōpoſitio⁊ qͣꝫqͣꝫ glo. hic in ſequēti qōne dicat auctoritatē iudicis nō ſufficere ſine cōfirmatione pape. ꝯͣrium tn̄tenet hic Hoſti. ⁊ cōiter doc. ſe. ⁊ idem gl. ⁊ Archi.j. q. iij. ea que. ⁊ adducit Hoſti. hanc lr̄aꝫ/ vbi papanō dicit cōfirmamꝰ ſꝫ toleramꝰ. ⁊ ſic nō inducit iusde nouo. mihi placet dictū Hoſt. ſed nō ratio. quiavbicūqꝫ in facto ſpecifico pͥnceps reſpondendo velſcribendo dicit toleramus. videt̉ diſpenſare ſuperillo actu al̓s illicito. tex. ē cum glo. in. c. qꝛ circa. deꝯſang. ⁊ affi. ſecus vbi papa toleraret de facto nonreſiſtendo. qꝛ tūc nō inducitur diſpenſatio. ⁊ ſic intellige tex. in. c. cū iam dudum. sͣ. eo. ⁊ adde hec adea q̄ ibidixi. ſꝫ ſcd̓m dictū vt dixi mihi placet. pͥmo ꝑ