III ¶ De preben. et digni.

effectus ponēdo. nam alius citra papam nō poterat dare ſeu promittere ius vacaturum. ⁊ tene ſemper menti iſtam glo. ꝙ nullus citra papam diſpenſat cōtra cōcilium. ⁊ facit. c. fi. de fi. p̄ſby. ⁊ vide glo.in. c. cum dilecti. de elec. plene dixi in. c. at ſi clerici.in. §. de adulterijs. sͣ. de iudi. Secūdus effectus qꝛex iſta ꝓuiſione habebit iſte portiōes quotidianasTertius pinguior fuit iſta ꝓuiſio pape qꝛ mandauit ꝓuideri cū facultas ſe obtulerit ⁊ nō ſimplicitercuꝫ vacauerit. ⁊ multis modis pōt ſe offerre facultas abſqꝫ vacatione. puta per ſuꝑexcreſcentiā reddituum. Inno. aliter. ſed dicta glo. ſufficiunt. Etglo. fi. ad idem tendit. Nico. Abbas.Non teTieſraterAitalio. nec aectio cū ad vnā p̄bendā duo eligūt̉. h. d. pͥmo ponit̉deciſa facti narratio ⁊ ꝯſultatio. ſcd̓o rn̄ſio ibi. nosNota primo tex. hic ꝓ dictis Inno. in. c. maioribus. sͣ. e. vbi dicit ꝙ ſi duo eligunt̉ ſimplicit̓ ad vnāī̄bendam nō vident̉ electores diuidere p̄bendā induas .ſ. ꝙ vna p̄bēda eēt cōis duobus. requiritureni factū in diuiſione p̄bende vt ibi plene dictū fuit. ¶ Nota ſecūdo ꝙ vna eccl̓ia nō pōt ꝯferri duobus. intellige qn̄ eſſent ibi vt ſinguli ſecus ſi vt collegiū. qꝛ tūc nō ꝯtingeret aliqua ſectio ſed ipſū corpus collegij rep̄ſentat ꝑſonā vnius. arg. in. l. mortuo. ff. de fideiuſ. Sed querit̉ quid ſi reciperenturduo ſub cōditione .i. vnus ſub cōditione alteriusputa eligimus illū ⁊ ſi noluerit acceptare eligimustalem. quidā tenuerunt receptionē valere ⁊ extinguitur ius ſecūdi eo ipſo ꝙ primus acceptat. ar. inl. poſt aditā. ff. de impu. ⁊ alijs ſubſti. dic̄ h̓ ꝓcedere reſpectu huius. c. nā ꝑ hūc modū non ſit diuiſioneqꝫ dat̉ ius ad beneficiū vacaturū ſed alio reſpectu nō tenet hͨ receptio qꝛ vota eligentiū debēt eſſepura nō cōditionalia. ⁊ idē in collatione. vt eſt tex.cū glo. in. c. ij. de elec. li. vj. ⁊ hoc ſentit h̓ Io. an. remittendo ad illud. c. ij. ¶ Secūdo opp. videt̉ etiaꝫꝙ ſi duo pure recipiant̉ ad vnā prebendā non pōtcadere ille intellectꝰ vt vnus teneat ſub expectatione alteriꝰ qꝛ cū non apparet d̓ quo nō poſſumꝰ vnūpreeligere. arg. l. duo ſunt titij. ff. de teſta. tute.So. glo. fatet̉ ꝯͣrium ⁊ dicit ꝙ mens littere nō eſt ꝙilla b ꝟa poſſint habere illos duos intellectꝰ de qͥbin littera ſed tm̄ primū. ſed voluit arguere ꝙ etiamſecundus intellectus nō potuit ſuſtineri de iure.¶ In glo. iij. ibi ſed prebende diuidi nō debēt. intelligerē iſtū tex. ⁊ cōſimilia iura qn̄ prebenda cōſiſtit nō ſolū in temporalitate ſed etiam in iure ſpūali. vt qꝛ prebende ⁊ canonicatus ſunt ꝯnexi. tūc enīꝓprie appellatur hoc ius p̄bendale vnicū ⁊ indiuiduū. ⁊ ſic intelligit̉. c. dilecto. jͣ. eo. ſed vbi p̄bendaꝯſiſtit in mera tēporalitate qꝛ non ē annexa iuri canoniē tūc nō video repugnantiā ſi prebēda per ſeē ſufficiēs duobus quo minus poſſit dari duobusvt habeant illā cōmunē quem admodū om̄s canonici poſſunt viue̓ cōiter ex redditibus eccl̓ie ſimulcollectis ⁊ ꝙ primum intellectum ſenſerit hic gl. potes colligere ex illis verbis ibi quaſi dimidius canonicus. ⁊cͣ. non enim eſſet dimidius ſi quiſqꝫ ha

beret ius canonie diſtinctum. fateor tamen ꝙ ſinemaxima cauſa hoc fieri nō deberet ne ſint iſti peioris cōditionis qͣꝫ p̄deceſſor. ar. in. c. cum omnes. deconſti. ¶ In glo. fi. in fi. ſed gl. nō aperit qͥs poſſitin hoc diſpēſare. Do. an. dicit ꝙ ſolus papa. nō allegat. ſed ego adduco bo. tex. in. c. dilecto. prealle.vbi expreſſe innuit̉ ꝙ etiam legatus nō poteſt ī hocdiſpenſare. eſt enim cōtra cōcilium turonenſe. d̓ qͦin. c. maioribus. sͣ. eo. ſed contra cōcilium nulluscitra papam regulariter diſpenſat. vt no. sͣ. c. ꝓxihoc autē papa poteſt facere qꝛ in vno ep̄atu poteſtcōſtituere duos. vt in. c. nō autem. vij. q. j. fortiusin vna prebenda. ⁊ credo ꝙ tex. dicat hic de rigoreiuris .i. ẜm ordinem iuris. nam qn̄qꝫ capitur rigorpro ordine ⁊ tunc rigor eſt idem ꝙ vigor. ⁊ ita capitur in. c. ſuper litteris. sͣ. de reſcrip.Si duo electi ad aliqͣꝫIſt EEN. dignitatē cōpromittat⁊ alteri ꝓ bono pacis de prouentibus ꝓuiſionē fain iudices poterit iudex alterū confirmareceere. h. d. Et primo recuſat ſuſpectam excuſatiōeꝫ⁊ ip̄ius duo membra declarat. ſecūdo p̄miſſis motiuis ſub certa moderatione illaꝫ approbat. ſecūdaibi. quia igitur. iſta eſt pulcherrima diſpoſitio ⁊ intoto corpore iuris non habes cōſimilem ¶ Notaex tex. iuncta glo. prima ꝙ actus qui al̓s prima frōte preſumitur iniuſtus ex quo certo caſu iuſtificaripoteſt ſi geſtus extitit a prouidis ⁊ honeſtis nō preſumitur iniquus īmo iuſtus ⁊ in caſu poſſibili geſtus. qd̓ eſt bene no. Et facit multū ad no. ꝑ Inno.in. c. ij. de dilati. vbi dicit ꝙ ſi citatio prima frōte habeat iniuſticiam in ſe licet poſſit aliquo caſu iuſtificari nihilominus propt̓ primam p̄ſumptionē iniuſticie nullius eſt momenti. nam poſſet illud dictuꝫoptime limitari per iſtū tex. vt procedat niſi iudexſit vir valde circūſpectus ⁊ honeſtus. ita ꝙ nō feciſſet illam citationem in caſu a iure improbato. ⁊ prohoc vide no. dictum Inno. in. c. j. sͣ. de cleri. ꝑegri.vbi dicit ꝙ ſi quis probat ſe fuiſſe ordinatuꝫ ad certum ordinem a viro multū prouido ⁊ honeſto preſumendum eſt ꝙ habeat alios ordines p̄cedentes.quia nō eſt veriſimile ꝙ vir circūſpectus ordinaſſꝫeum ad maiorē ordinem niſi fuiſſet informatus deminoribus. ⁊ facit hoc vt ſolennitas p̄cedens extrīſeca nōnūqꝫ preſumēda ſit rōne ꝓbitatis perſoneactum exercentis. ¶ Nota ſecundo ꝙ in iudicē delegatum poteſt cōpromitti licet hic tantum fuit cōpromiſſum tanqͣꝫ in arbitratorem non autem tāqͣꝫin arbitrum. ideo etiam de iure ciuili hoc poteſt tolerari. Sed vnum notabis perpetuo ex hac litteraꝙ ſi cōpromittitur in iudicem etiam tanqͣꝫ in amicabilem cōpoſitorem poteſt iudex in eodem facto ꝓcede̓ tanqͣꝫ iudex ⁊ tanqͣꝫ arbitrator. Et ſic limita qd̓hr̄ ī aucͣ. vt. diffe. iudi. ⁊ in aucͣ. ſi ꝟo ꝯtigerit. C. deiudi. per ꝯpromiſſum enī factum in iudicem nō receditur a poteſtate iudiciaria ſed ſimul ⁊ ſemel pōtiudex vtraqꝫ poteſtate ꝓcedere. Et nota aliud pulchrum dictum ꝙ ſi iſte iudex compromiſſarius excedit ſimpliciter metam iuris in pronūciando quatenus ſit exceſſus ſeu a iure receſſus debemus hoc

E 4