De preben. et digni.III

pͥncipiū. c. vbi papa dicit ꝙ habuiſſet hanc ordinatione ſuſpectā niſi illi fuiſſent ꝓuidi ⁊ honeſti. ergonō ſolū iſta ordinatio in ſe nō erat mala qͥnimo carebat omni ſuſpitione malicie propt̓ qualitatē ꝑſonaruꝫ. ad idē tex. ibi. poſſunt ꝙ licite. ⁊cͣ. nā anteqͣꝫdiceret toleramus dixit ꝙ licite vigore illius ordīationis poterāt hanc pecuniā ſoluere. quare gͦ dixittoleramus credo vt ex toto non videret̉ laudare hͦfactū ne aſſumeret̉ in exemplum dicit ſe tolerare.multa enī ſūt tolerāda n̄ tn̄ laudāda propt̓ malū qd̓poſſet ſubeſſe. Sꝫ aduerte qꝛ tex. iſte loquitur quādo fuit cōpromiſſum in iudicem nunqͥd autē ceſſāte ꝯpromiſſo potuiſſent iudices hͦ facere? dic ꝙ nōinuitis partibus qꝛ regulariter nō poſſunt partescōpelli ad cōpoſitionē. pro hoc vide tex. iuncta gl.in. l. j. ff. de no. ope. nun. ⁊ qd̓ no. in. c. cū inter R.de elec. ⁊ vide qd̓ ibi dixi. ſed ſi partes preſtarent aſſenſum ſuū ordinationi iudicis ꝓcederet iſte text̉.eadē ratione. ⁊ iō ponderat̉ hic cōpromiſſū qꝛ iudices ex ſe facere hͦ nō potuiſſent. ¶ In glo. fi. que ēſuꝑ verbo defuncto. no. glo. quā multi nō habēt īeo ꝙ extendit ꝓuiſionem ſuā in caſu mortis naturalis ad caſum mortis ciuilis. nam ſupplet ad text̓.quēadmodū nō obligat̉ ſucceſſor defuncto prioreita nec eo aliter remoto a dignitate. ⁊ idē cōmunit̉tenēt doc. ſuper tex. Dicunt enim ꝙ qualitercunqꝫiſte remoueatur a dignitate extinguitur hec obligatio dūmodo in fraudē nō renūciet ⁊ faciat ſuuꝫaffinem vel nepotem inſtitui. ⁊ ſentiunt per hͦ doc.ꝙ iſta obligatio nō tranſit in heredes iſtius priorꝭ.ꝯtrarium tenuit hic do. Pe. de ancha. motus quialr̄a ſolū dicit vt ſucceſſor nō teneatur nihil dicit deherede prioris. vnde quēadmodū obligatio cōtracta in perſonam ep̄i in caſu. c. cū ſecūdū. sͣ. eo. tranſit in heredē vt ibi voluerūt doc. ita dicendū in hacobligatione. Sed aduerte hoc dictū eēt veruꝫ vbiſimpliciter obligaret̉ ꝑſona prioris qꝛ regulariteromnis obligatio tranſit in heredē. l. veteris. C. deꝯtrahen. ⁊ cōmit. ſtipu. ſed in caſu noſtro perſonaprioris nō obligabat̉ ſimpliciter ſed ad dandū pecuniam vt ſpeciē quandā. nam tenebatur dare deredditibus prioratus. eo gͦ ip̄o ꝙ nō poteſt de illisredditibus dare liberat̉ ab obligatiōe. vt le. ⁊ no.in. l. talis ſcriptura. ff. de le. j. ⁊ in. l. in rōne. §. prorſus diligenter. ff. ad. l. fal. ⁊ in. l. ſi vſufructus mihicum ibi no. ff. de fru. leg. facit tex. in. l. ꝙ te. ff. ſi certū pe. Ex his puto ꝙ exiſtens in dignitate ⁊ nō ꝑcipiens omnes redditus ex quibus poſſit illi ſatiſſacere nō obligat̉ de ſuo. pro hoc vide tex. no. in. l. legatum. ff. de ānu. lega ¶ Item ex predictis no. ꝙvbicunqꝫ mors ciuilis operatur omnem effectumquē mors naturalis mors ciuilis equiꝑatur naturali. pro hͦ bo. tex. in. l. deo nobis. C. de ep̄i. ⁊ cleri.vide bonā glo. in cle. ne romani. de elec. licet aliudſenſerit glo. xvj. q. j. placuit. que dicit ꝙ mors ciuil̓nunqͣꝫ equiꝑatur naturali niſi in caſibus a iure expreſſis. ⁊ vide de materia in. l. ex ea. §. ī inſulam. ff.de verbo. obli. ⁊ per Io. mo. in. c. ſi ep̄s. de ſupp.neg. prela. lib̓. vj. per aliquos doct. in. c. cum ſis deconuer. coniu ¶ Oppo. contra tex. in hoc ꝙ ānua

penſio erat ſoluenda alteri ex electis. nam cuꝫ eſſetreligioſus qd̓ patet ex eo qꝛ electus fuit ad prioratū nō poterat hanc penſionē conſequi cum religioſus nō poſſit habere propriū. xij. q. j. in. c. nō dicatꝭSol̓. Inno. ponit hic duos intellectus ad tex. Primus ꝙ prioratus erat ſecularis ⁊ ſic clerici erant ſeculares. ⁊ hec lec. ſatis poteſt ſuſtineri. nam verbūprioratus ē generale ⁊ cōpetit tam religioſis qͣꝫ ſecularibus. vide tex. cū glo. in. c. cum de beneficio. jͣeo. ti. li. vj. licet Hoſti. inſtet ꝑ verbū capitulū h̓ poſitum. qꝛ cōgregatio religioſoꝝ dicit̉ cōuentus. clericorum vero dicit̉ capitulū. ſed dic ꝙ ẜm etymologiam nō differūt licet hoc procedat ex cōmuni vſuloquendi. ⁊ qn̄qꝫ verbum capitulū adaptat̉ religioſis. de quo dic vt no. in. c. capitulū ſancte crucis. d̓reſcrip. Secūda ſolutio eſt vt intelligatur ī religioſis ⁊ ſoluendo ꝯͣrium ē dicendū ẜm eū ꝙ nō dabit̉hec penſio iſti religioſo vt habeat eā vt propriam ⁊ſic poſſit ad libitū dare vel in teſtamēto reliquere ẜhabebit vt diſpenſator in adminiſtratione ⁊ poterit abbas ad libitū ſibi auferre niſi haberet ꝯfirmationē pape tūc enim in illa eēt obedientiarius ſolipape nec per abbatē poſſet illa priuari. ⁊ hec dictano. ſingulariter. nam primo habes ꝙ religioſo licite cōſtituit̉ aliqua penſio ſeu ꝓuiſio nō vt faciat eāſuam ſed vt habeat diſpenſationē ⁊ intellige ꝑmittente ſuo abbate vel ſciente ⁊ nō cōtradicente. naꝫ⁊ ſeruus habet peculiū ex permiſſione dn̄i tacita vl̓expreſſa licet nō poſſet habere ꝓprium. l. iiij. C. demanumiſ. ⁊. l. quā tuberonis. ff. de pecu. ⁊ facit hͦcontra no. per Inno. in. c. dilectus. s. eo. vbi dicitꝙ portiones priuilegiate non poſſūt eſſe in monaſterio qꝛ religio ſi nō poſſunt habere ꝓprium. namcerte ex quo ſuperior cōcedit eis ſeu cuilibet eoruꝫcertam portionē nō propter hoc dicūt̉ habere proprium. ⁊ ad idem vide Inno. in. c. inſinuante. jͣ. necle. vel mo. vbi dic̄ ꝙ religioſo vel monacho pōt cōcedi vt habeat vſufructum pro neceſſarijs ſuis. idēaperte tenuit Bar. in aucͣ. ingreſſi. C. de ſa. ſan. ec.⁊ vide multū no. per Io. an. in regula non eſt obligatorium. de reg. iur. li. vj. in mercu. vbi format q̄ſtionemn. nūquid valet ſtatutum editum in monaſterio vt quiſqꝫ habeat decem quolibet anno ꝓ indumentis. ⁊ tandem cōcludit ꝙ ſic. ⁊ vide ibi rationes efficaces. ¶ Secundo no. ex dictis Inn. ꝙ habens certam diſpenſationem ex confirmatione pape non poteſt priuari per abbatem ſuum. ⁊ ē notabile dictum maxime in penſione. et vide qd̓ plenedixi in. c. porrecta. de confirma. vtili.Mo illorum. glati a papa ſuperCanonici priuilecerto numero ſi ſponte receperunt aliqueſupra numerum contra impetrantes a papa exceptione numeri vti nō poſſunt. h. d. In prima ponitur facti narratio. in ſecunda cauſe commiſſio. ibi.quia vero. Nota primo ꝙ hoc pronomen ſuumverificatur etiam in eo qui habet iuriſditionē ī illoloco. nam hic fuit mandatum archiep̄o vt ī aliquaeccl̓iaꝝ ſuarū. ⁊cͣ. ⁊ vigore illiꝰ mandati potuit prouidere in eccleſia ſuffraganei ſui que ī ꝟitate nō eſt