Druckschrift 
6 (1488) Decretalium 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L

facit. l. qd̓ in rerum. ff. de lega. ij. In iſtis enim queſunt facti ſufficit animi deſtinatio ad diuiſionē.ſed oportet interueniat ꝯtra factū. qꝛ nil naturale qͣꝫ vnūquodqꝫ vinculū ſoluatur eo modo quoligatum eſt. vt. l. nil tam naturale. ff. de reg. iur. ſecus eſt vt dixi in iure canonicatus. quia eſt ius incorꝑale vn̄ ſola animi deſtinatōe pōt multiplicari.V Elatum. ex puiſione capituli deReceptus in canonicuꝫbet quādo facultas ſe obtulerit habere prebendā. p̄mittit ſubmittit cauſas mandati ipſummandatū interſerendo. No. primo quis pōt canonicus abſqꝫ eo habeat prebendā. maxime hoc procedit vbi eſt certus numerus canonicorū ſed p̄bende ſunt certe diſtincte. No. ſecūdo ibi. capitulū. ⁊cͣ. ius intereſſendi ī capitulo dandi ibi vocē cauſatur ex collatione p̄bendeſed ex iure canonie. canonicus vero ſine p̄bendalicite dat vocē in capitulo. alia facit tanqͣꝫ canonicꝰ hoc in dubie ꝓcedit vbi eſt certus numerus. pōt quis dici ſuꝑnumerarius. ſꝫ om̄s habētequale ius. De ſupernumerarijs vero vtꝝ habeātvocē in capitulo. dic vt no. in. c.. M. de conſti.c. dilectus.. ē. NNō tertio ibi prebendā ſi qua vacat. ⁊cͣ. in iſta eccleſia erat determinatꝰ numerusp̄bendarū al̓s prebenda poſſet vacare. vt in. d.c. dilectus.. e. Et ex hoc clare colligit̉ poſſibile ēnumerū p̄bendarū determinatum in eccl̓ianumerū canonicoꝝ. VNo. ibi ꝯcedas liberalit̓cta glo. fi. p̄latus in ꝯferendo bn̄ficium iſti vel illidicit̉ vti liberalitate quadā. lꝫ enī teneat̉ ꝯferretn̄ iſti vel illi. vnde liberalitas eſt in vni ꝯferendo. ꝓprie vt dixi in ſe eſt liberalitas. vide tex. īc. fi. de offi. vica. qꝛ appellat collationē donationem tn̄ ē vera donatio ſimpl̓r. dicit glo. xxiij. q.vj. §. fi. ep̄s dicit̉ dare p̄bendā aūt donare.ꝓprie donatio ē quando nulla neceſſitas vrget donandi. ſed ſolū liberalitas. l. j. ff. de dona. autē ēneceſſitas in ꝯferendo lꝫ ſubſit reſpectu certeſone. Ultimo no. ibi ē ꝯgruū. ⁊cͣ. ꝯͣ recipientes aliquos in canonicos ſine aſſignatiōe p̄bendarum. videt̉ enī hoc incōgruū licet receptio teneat.ſed intellige hūc tex. quādo canonicus iſte receptꝰnouiter habebat alibi p̄bendā al̓s licite eēt canonicus ſine aliqua p̄bēda. īmo eēt iuri exoſū indiu̓ſis eccleſijs haberet duas p̄bēdas. idē Inn.in. c. fi.. ti. ꝓx. vbi notabiliter dixit ep̄s diſpenſare pōt canonicus p̄bēdatus in vna eccleſia ſit canonicus ſine p̄benda in alia eccleſia. ſꝫ poteſt diſpenſare vt ſit ibi p̄bendatus ex quo ſibi pͥma p̄bēda ſufficit. ſed reſpectu canonicatꝰ poteſt qꝛ eſt vtile eccleſie habere plures cōſiliarios. ſic intelligit̉c. fanctoꝝ. lxx. di. hoc no. ſemꝑ Iu glo. j. in fi.an autē hodie ſit correctū. hoc. c.. c. ij. de ꝯceſ. preben. li. vj. vbi dicit̉ nec directe nec indirecte valetꝓuiſio ad vacatura bn̄ficia. dic. vt ibi no. ī gl.quā vide. Dic prouiſio ſiue receptio in canoni qualitercūqꝫ facta valet qꝛ p̄ſtat votū captande mortis. ſed ſi recipit̉ in canonicū ſiue ſit facta

uiſio prebende vel debet ſemꝑ habere p̄bendānon ex vi promiſſionis quia eſt nulla ſed ratiōe canonie ſeu canonicatus quia ex quo eſt canonicusincongruū eſt vt ſit ſine prehenda. An autē iſte receptus auctoritate epiſcopi ſeu capituli habeat iusaffectiue ad prebendam vacaturam. dic non. qꝛvt dixi inferior a papa poteſt dare ius maximeaffectum ad prebendam ſeu beneficium vacaturū pro hoc iſte tex. nam hic vacauerat prebēda fuerat alijs collata al̓s iſte eſſet conqueſtus pape. de hoc per Inno. plenius in. c. inter cetera.. eo.Et ex hoc determinat̉ queſtio. pone titius fuit receptus in canonicum ex prouiſione capituli poſtmodum fuit receptus ſempronius ex mandato pape querit̉ cui debeat̉ prebenda prima vacatura videret̉ primo recepto. ar. c. qui de reſcript̉. lib.vj. ſed cōtrariū eſt verū. qꝛ illud. c. ꝓcedit quandoprimo ſecūdo receptus habēt ius pariter affectūſed in caſu noſtro receptus auctoritate capitulihabet ius ad prebendam vacaturam ſed ſolum adpetendū vt ſibi prouideatur de prebenda hodieeſt tex. in. c. hi qui. eo. ti. li. vj. Munquid autē receptus auctoritate capituli poſſit excipere ꝯtra impetrantē apl̓icum ne recipiat̉. Inno. inſtat cōcludit pōt excipere de ſurreptione litteraꝝ. qꝛ ſi papa ſciuiſſet ꝯtuliſſet ſeu reſcripſiſſet niſi priforet iſti prouiſum ſed poſt receptionē non poteſtexcipere. Hoſti. cōmuniter doc. tenent oppoſiturdicentes non neceſſe facere mentionē in litterisapl̓icis de recepto auctoritate capituli al̓s poſſentcanonici facile illudere papam euacuare eius poteſtatem. hoc cōmuniter obſeruatur ideo amplius inſiſto. maxime hodie cum inoleuit clauſula tollens ius acquiſitum ad rem. ſed dictū Inno.poſſet forte ꝓcedere in caſu huius. c. qn̄ papa primandauit pro recepto auctoritate capituli.Religioſi redditꝰ eccl̓iarū¶AriAE ſuarum diminuere poſſunt reſpectu portionis que debet̉ rectoribus ſeu vicarijs nec parochias diuidere. h. d. primo ponit̉ exceſſus. ſecūdo correctio. ſcd̓a ibi. iōqꝫ.Nota primo licet eccleſia ſit ſubiecta religioſisquo ad tēporalia tamē poſſunt religioſi ad libitum alterare ſtatum antiquū eccl̓ie. ſed tenent̉ conſeruare rectores ſeu vicarios illaꝝ eccleſiarum ī antiquo ſtatu ſic ſibi non poſſunt augere penſioneꝫvbi certam penſionem a pͥncipio erant ſoliti recipenec poſſunt diminuere portionem ſolitā dare illisrectoribus. quādo autē religioſi habeant eccleſiasſubiectas quo ad temporalia dicam late ī. c. de monachis.. eo. intellige. hoc. c. ꝓut ibi dicet̉ No.ſecūdo auaricia eſt idolorū ſeruitus. auarꝰ enimvidetur cōmittere idolatriam ſeruire quodāmodo idolis qꝛ auarus magis diligit nummū qͣꝫ deūvnde maiorem reuerentiā adhibet auro qͣꝫ ipſi creatori. xlvij. di. ſic̄. vid̓ ibi pulcherrimū tex. an̄ qn̄qͥs peccet exhibēdo elemoſynā. vide gl. j. q. j.oēs. alibi dic̄ tex. auaricia ē maͣ cūctoꝝ maloruꝫxxiij. di. his ergo. alibi appellatur cecitas. vt in. c.