II¶ De preben. et digni.

nulli. sͣ. ti. proxi. vbi priuatur ſecūda ⁊ hodie videt̉tex. iſte correctus. ꝑ. c. de multa. jͣ. eo. vbi ipſo factoeſt priuatus prima. Doc. inſtant pro ſolutiōe ⁊ maxime ad. c. qꝛ nōnulli. ⁊ cōiter videntur velle ꝙ iſtd̓c. preceſſit. c. qꝛ nōnulli. vnde ante illud conciliū dabatur optio. tempore illius priuabat̉ ſcd̓a ſuperueniente. c. de multa. priuatur ipſo facto prima. et ſiciſtud. c. hodie remanet correctuꝫ. ¶Sed ꝯtra hūccōmunē intellectum facit qd̓ habet̉ in proemio. adquid enim fuit poſitū hoc. c. cum de aliquo nō ſeruiat ideo vt al̓s dixi pōt iſte tex. etiā hodie ꝓcederein eccleſijs nō curatis vel in vno curato ⁊ alio ſimplici. ex quo enī requirunt reſidentiā ⁊ nō poſſuntſimul de iure teneri debet dari optio vt alterum eligat nō obſtantibus. c. ſuperius allega. qꝛ loquunt̉in dignitatibꝰ perſonatibus ⁊ eccleſijs curatis. iſtd̓c. loquit̉ indiſtincte. ergo nō debemꝰ recedere a iure antiquo niſi quatenus reperit̉ in nouo ꝓuiſuml. p̄cipimus. in fi. C. de appel. ⁊ debemꝰ ſemper nitiad ſaluandū iura quatenus pōt fieri cōgrue. vt. c.cum expediat. de elec. li. vj. ⁊ pro hoc vide qd̓ not.Aldra. cōſilio. ccxx. ⁊ hoc ſemꝑ notabis. ⁊ facit qd̓dixi in. c. fi. sͣ. ti. ꝓxi ¶ In glo. ij. in fi. vult glo. ꝙ ratione ꝯſuetudinis hic valuit appellatio omiſſo medio. ⁊ ſic no. ꝙ cōſuetudo pōt operari circa ea queſunt de circumſtantijs ſeu de accidentalibus alicuius actus licet non valeat cōtra ſubſtātiam ⁊ naturam actus. vt eſt tex. cum glo. in. c. ij. de conſue. li.vj. ⁊ vide text̓. in. c. romana. de appella. eo. li. vbi ꝓbatur dictum glo. ¶ Sed aduerte qꝛ hͦ eſt diuinare ꝙ hic eēt cōſuetudo iō hic potes dicere ꝙ hic nōfuit exceptū. ⁊ nō diuinando habes hic caſū ꝙ valet appellatio omiſſo medio ſi nō excipiat̉. ⁊ dixi latius in. c. dilecti. sͣ. de appella. ⁊ ad hoc ſcias allegareiſtum tex ¶ In glo. in verbo ibi quā voluerit. ibiqd̓ nō credo. no. bene hoc dictum glo. ꝙ cōſtitutioodioſa ſpecifice prouidens contra ep̄m non debetextendi ad alios ſacerdotes. idem dic econtra. ar.c. quia periculoſū. de ſen. excō. li. vj. ⁊ facit qd̓ dixiſuper rubrica de vita ⁊ hone. cleri. ⁊. c. ſtatutum. d̓elec. li. vj. Et in fi. glo. pondera hoc dictū glo. quiapoteſt adduci ad id qd̓. sͣ. dixi ꝙ hͨ ꝯſtitutio non ſitmutata niſi reſpectu reꝝ eccleſiaꝝ curatarum.Prohibet̉ diuiſio preAl QIOLS. bendarū ⁊ ymutatiodignitatum. vel ſic. Prebēde ⁊ dignitatesnō debent̉ diuidi nec etiam permutari. h. d. In prima ponitur cauſa prohibitiōis. In ſecūda prohibitio ibi. idcirco. Nota primo ꝙ quedam beneficiadicuntur maiora ⁊ quedam minora. appellat quedam maiora epiſcopatus minora prebendas. Io.an. dicit poſſe dici ꝙ quedam ſunt maiora quedammedia quedam minora. maiora ſūt ep̄atus. mediaabbatie ⁊ alie perſonatus. minora prebende Nota ſecūdo hic vnam regulam negatiuaꝫ ꝙ dignitates ſeu bn̄ficia nō debēt ꝑmutari intellige niſi ex cā⁊ ſuperiorū auctoritate. vt in glo. nec prebende ſeualia bn̄ficia debent diuidi. ¶In. ij. glo. in fi. ex hacglo. colliguntur due ſolutiōes. ⁊ per ꝯſequēs duo

intellectus ad hoc. c. Primus eſt vt nō fiat diuiſioprebende ſine cauſa. vnde cauſa nō exiſtēte ex vnaprebenda nō debēt fieri due vt hic ſed ex cauſa legitima ſic. ⁊ ſic intelligitur. c. vacante. jͣ. e. ⁊ ẜm hunc.intellectum intelligit̉ iſte tex. vt non fiat diuiſio ſcꝫvt ex vna fiant plures. Secūdus intellectus ꝙ primo prohibetur ne duo recipiantur ad vnam p̄bendam. quia cum ſit vnicum ius ⁊ indiuiſibile nō debet eē titulus duoruꝫ. ī. c. tue. jͣ. eo. ſed ex cauſa bene poſſet vna diuidi in plures. ⁊ ſic ſint plures tituli. ⁊ hanc ſolutionem tenet Inno. qui dicit prebendā nō diuidi. licet aliqua de temꝑalitate ſibi retineat ⁊ alteri prebende indigēti tribuat. pro hoc. c. cūomnes. de conſti. vbi mandatur ꝙ prebende equiꝑentur. nam ẜm Inno. prebenda eſt nomen iurisqꝛ nō ſolum conſiſtit in temꝑalitate ſed inheret iure canonie ⁊ ſic ſemper remanet vnum ius licet aliquid de temporalibus ſibi detrahatur. ⁊ notabisſemper hoc dictū. ⁊ videt̉ velle ꝙ prebenda ſit iusſpirituale. ⁊ pro hoc videtur tex. in. c. dilecto. jͣ. eo.vbi appellat prebendam ius ſpirituale vnicum ⁊ indiuiſibile. Sed aduerte qꝛ male intelligit̉ hͦ dictuꝫ⁊ videt̉ glo. in cōtrarium in. c. cum. M. de conſti.que dicit ꝙ prebenda pōt cōferri laico cū conſiſtatin tꝑalitate. vnde poteſt laicus eē prebendatus ſꝫnō canonicus ⁊ ſic tranſeunt ibi doc. ergo non eſtius ſpirituale ſicut hic dicit Inno. ⁊ vt videtur tex.in. d. c. dilecto. Sed ꝓ concordātia debes animaduertere ꝙ qn̄qꝫ in eccleſia prebende nō ſunt diſtincte ſed omnia bona ſunt cōia ⁊ ꝑ capituluꝫ aſſignatur iſti vnum predium in prebeda ⁊ alteri aliud vl̓quid ſimile. vel etiam ſunt prebende diſtincte ſꝫ nōſūt annexe canonicatibus. quia nō eſt ibi numercanonicoruꝫ. ⁊ iſtis caſibus ⁊ ſimilibus prebendaeſt quid mere temporale. ⁊ dicit̉ a prebeo prebes. ⁊talis prebenda poteſt dari etiaꝫ laico. ⁊ ſic intelligenota. in. d. c. cum. M. Quādoqꝫ prebende ſunt diſtincte ⁊ annexe canonicatibus vt qꝛ certus eſt numerus canonicorum ⁊ prebendarum ⁊ quelibet p̄benda inheret ſuo canonicatui. ⁊ hoc caſu ītelliged. c. dilecto. ⁊ dictū Inno. hic. naꝫ canonia ē quoddam ius ſpirituale cōpetens canonico ex receptione ſua. nā rōne annexitatis prebenda dicit̉ ius ſpirituale qꝛ habet̉ reſpectꝰ nō ſolū ad tꝑalitatē ſed adius canonicū ꝯnexū qd̓ ē ſpūale. ⁊ hec talis prebenda nō pōt ꝯferri laico niſi ſeꝑetur prius a iure canonie. Et ex iſtis infert̉ ad deciſionē qōnis quā ponithic Inno. Querit enī qͥd ſi duo recipiant̉ ad vnāp̄bendā ſimpl̓r ſeu ad vnā canoniaꝫ ⁊ dic̄ ꝙ ſi duorecipiantur ad vnam canoniam ſeu canonicatummultiplicat̉ ip̄o facto ius canonie ita ꝙ ſūt duo canonici ⁊ hn̄t ius canonie diſtinctuꝫ ita ꝙ ſi erat ibinumerꝰ canonicoꝝ ē ruptus. qꝛ ex qͦ vacāte numero receperūt duos vident̉ creaſſe aliud ius de nouo. ⁊ de hͦ videt̉ tex. in. d. c. dilecto. jͣ. e. ⁊ dic vt ibi.Si aūt duo recipiūt̉ ad vnam p̄bendā nō tenet receptio quo ad prebendam. qꝛ cū prebenda etiā ꝯſiſtat in temꝑalitate mō p̄dicto non videtur facta diuiſio prebendarū qꝛ opꝰ eſt facto ſicut ꝯſiſtit ī facto