I

pͥmā vxoreꝫ ꝯͣhat ⁊ cognoſcat ꝓcedit ꝙ h̓. Si ꝯͣhatin ſacerdotio cū virgine qͥ non ꝯͣxerit cū prima velnō cognouerit pͥma vl̓ n̄ cognouerit ſecūdā. hic n̄eſt bigamus nec vt bigamus repellit̉. dicit tn̄ glo.ꝙ in primo caſu punitur propter affectū cū opereſubſecuto non ꝓpter ſacramenti defectū. qꝛ in iſtonō eſt ſacramēti defectus. vide de hoc in. d. c. ſane.Quid ſi alio īpedimento nō tenet ſecūdū matrimoniū an̄ h̓ erit bigamia. dicūt doctores ꝙ ſic. ſiuenō teneat propter conſanguinitatē ſiue propter afflnitatē. ſiue propter votū vel q̄cunqꝫ alia cauſa.Si de iure cōtractū induceret bigamiā cōtractumde facto copula ſecuta inducit penam bigamie. lꝫArchidia. notauerit. xxxiiij. diſt n. cognouimus.et hic. ⁊. e. ti. c. vno. li. vj. ꝙ ſi habens vxorem legitimam illa mortua contrahat cum ſecūda ſi nō tenetmatrimoniū ⁊ ip̄e hoc ignorabat. nō īcurrit penābigamie dicens ꝙ iſte de quo hic loquitur fuit ī culpa. Io. an. tenet ꝙ dictū eſt. ⁊ quia ſatis eſt ꝙ habuit effectū coniugij. ⁊ hic affectus attendit̉. ſic ergopublica honeſtas inducitur ex matrimonio quodnō tenet de facto dūmodo teneat ex cōſenſu. de deſpon. impu. c. vno li. vj. ſic ⁊ ex matrimonio d̓ factocū cōſenſu inducitur effectꝰ bigamīe licet nō verabigamia. dictū aūt Archdia. ꝓcederet ſi bigamīadiceretur peccatū et conſtat oppoſitū immo ꝙ pluseſt contrahitur ex actu meritorio. jͣ. de ſpon. interopera. ¶ Ultimo nota litterā ibi tanqͣꝫ qꝛ aliud eſteſſe bigamū. aliud haberi tāqͣꝫ bigamus. ⁊ ſic aliudeſt que eſſe ciuem aliud quē haberi pro ciue. ⁊ veritas eſt ꝙ in actibus iuris. cuiꝰ veritatē imprimerependet a poteſtate iuris. ſi ius diſponit aliquē haberi pro tali in veritate efficitur talis. ſed in actibin quibus a iuris poteſtate non pendet aliquē eſſetalē. ſi diſponit haberi pro tali nō erit talis vere. fficte. vt hic. vide Barto. in. l. ſi maritus. §. j. ff. d̓ adulterijs. et in. l. ſi is qui pro emptore. ff. de vſucap.Item nota ꝙ ſicut in delictis affectus habetur profacto quando nō Nat per facientē dummodo veniat ad actū de proximo ita ⁊ in defectu. ad hoc dedeſpon. impu. c. ij. li. vj. Antonius de butrio.Qui cōtraxit cū vir¶DI¶N. ginelꝫ prius ab alijsDfuerit deſponſata bigamꝰ non cenſeturEt primo ponit ratōnes. vltimo rn̄det. ibi vn̄ is.¶ Caſus qͥdā meten̄. epiſcopus papā cōſuluit an ſiquis duxerit vxorē alteriꝰ poſt mortē mariti āteqͣꝫcū pͥmo carnalē habuerit copulaꝫ. ⁊ poſtea eā cognouerit. bigamus cenſeat̉. ⁊ videt̉ ꝙ ſic. qui negari nō poteſt hūc cū duabꝰ cōtraxiſſe. ¶ Papa rn̄detdecidens oppoſitū ꝙ hic nō eſt bigamꝰ. quod probat ſic. bigamīe defectꝰ imprimit̉ ex defectu ſacramenti vnitatis. qd̓ diuiſim ad plures nō pōt ſignificare vnitatē ⁊ vnionē inter xp̄m ⁊ eccleſiā. Illudem̄ ꝯtrahere quod poteſt ſignificare vnitatē interxp̄m ⁊ eccleſiam illud nō cauſat bigamiā. illud aūtquod nō poteſt inducit bigamiam ¶ Ad propoſitūduo poſſūt in ſacramento matrimonij cōſiderari.primo animus. ſecundo coniūctio corꝑis aut diuiſio. vnde in matrimonio hec duo aſſunt cōiunctio

animoꝝ ⁊ eius oppoſitū. diuiſio animoꝝ ⁊ cōiūctiocorpoꝝ. Primū ſignificat charitatē q̄ ē inter xp̄m⁊ animā iuſtā. vnde dicit apoſtolꝰ. qͥ adheret deovnus eſt ſp̄us cū eo. cōiūctio corpoꝝ denotat cōformitatē q̄ eſt inter xp̄m ⁊ eccl̓iaꝫ in carne quā aſſumpſit ī vtero virginali. iuxta illud Io. ⁊ verbū carofactū eſt. Secundo p̄mittendū ex hoc ꝙ ſignificatū ſacramenti mr̄imonij non ſurgit ex coniunctione aīoꝝ tm̄. ſꝫ ex coniunctione aīmoꝝ et corpoꝝſimul. qꝛ ſola cōiunctio aīoꝝ nō pōt ſignificare ꝯiugiū ꝯtractū inter eccl̓iā ⁊ xp̄m cū illud fuerit ꝑfectūex cauſis nō ſolius animi hoc eſt charitatis aſſumptione ſꝫ ex aſſumptōne carnis in vtero virginali.ad qd̓ ꝓbandū adducit illud ꝓthoplaſti. nūc os exoſſibus ⁊cͣ. In quo pondera ꝙ dicit os ex oſſibus.⁊ caro de carne. ⁊ erūt duo in carne vna. nō dixit īſpiritu vl̓ ꝯſenſu vno. poſtea ſubiūxit apl̓us. hocaūt dico magnū ſacramentū in xp̄o ⁊ eccl̓ia .i. dicoꝙ ex hoc ſignificat̉ magnū ſacramentū vnionis .ſ.⁊ cōiugij xp̄i ⁊ eccl̓ie. Si ergo pͥncipalit̓ ꝯmiſſio carnis in ꝑfectione ſacr̄i ponderat̉ apparet ꝙ diuiſiocarnis eſt illa. que defectuoſū facit ſacramentuꝫ. ⁊nō ſola diuiſio animi. Concludit̉ ergo pͥmū aſſūptū. ꝙ ſi qͥs ꝯtraxit cū duabꝰ. ⁊ pͥma nō erat ꝑ primūviꝝ cognita. licet vterqꝫ diuiſit animū ad plures.quia tn̄ nō diuiſit corpus ad plures ⁊ carnem. hicadeſt integritas ſignificata ꝑ ſacramētū ⁊ adeſt ſacramētū nō defctūoſū. ⁊ ſic hic bigamꝰ nō cenſet̉.nō impedit̉ gͦ ad ſacerdotiū ꝓmoueri¶ No. pͥmoduo reqͥſita ad mr̄imoniū .ſ. coniūctio aīoꝝ ⁊ ꝯmixtio corpoꝝ. Attende hec requirūt̉ ad ꝑfectionē ſacramenti. ſꝫ ad ꝑfectionē matrimonij nō. qꝛ ſolo ꝑficitur cōſenſu. de ſpon. tue. ⁊ qd̓ ibi no. ¶ No. ſecūdo quid ſignificēt partes matrmonij qꝛ in ꝑte conmixtionis aīoꝝ ſignificat vnionē caritatꝭ īter xp̄m⁊ fidelē aīam. ꝑ iūctionē corpoꝝ. ſignificat vnionēcarnis inter xp̄m ⁊ eccl̓iā ¶ Tertio nota quō ſacramentū matrimonij ſignificet ſacramētū inter xp̄m⁊ eccleſiam. qꝛ ꝑ vnionē animoꝝ ſignificat vnionēcharitatis inter xp̄m ⁊ eccleſiā per iunctionem corporū fignificat incarnationē in qua ꝯtractū eſt matrimoniū inter xp̄m ⁊ eccleſiā per carnis vnionemvn̄ hoc ſacramentū matrimonij potius ex ſignificato dicit̉ ſacramentū qͣꝫ ex ſe tm̄. ⁊ ex hoc apparet qͥdiuiſio diuidat ſacramentū. quia diuiſio animoꝝ.nō quia illa nō perficit. ſed diuiſio corporū ſic. quiailla oppoſita cōiunctio perficit. exquo no. ꝙ effectꝰnon requiſiti non vitiant actū. ¶ Ultimo no. auctoritates poſitas in tex. ⁊ no. ꝙ hͦ principaliter decretalis intendit ⁊ hͦ eſt quod habes in ſummarioOpp. primo ſuper glo. ſacramenti. ſi ſignificatūſacramenti deficiens vitiat. ſequeretur ꝙ virgo etqui nūqͣꝫ vxorem accepit non poterit ordinari. qͥain eo deficit ſignificatū ſacramenti. So. dicit glo. ꝙqn̄qꝫ quis contraxit vnicum matrimoniū ⁊ fidemſeruauit vni. ita ꝙ nec fidem nec carnem diuiſit inplures ⁊ planū ꝙ hͨ poterit ordinari. qn̄qꝫ nullumcontraxit matrimoniū. ⁊ tunc in iſto non eſt matrimoniū tamen non eſt diuiſus in plures. ⁊ ſic eī habitu poteſt ꝓportionari ſacramentū matrimonij.