L

notet̉ ſucceſſionis ſuſpitio q̄ ceſſat ſi aliqͥs eſt medius. ¶ Oppo. ſcd̓o. ꝙ etiā altero dato medio nonpoſſit ꝓmoueri filius ſacerdotis. qꝛ eſt illegitimusvt. jͣ. c. fi. So. intellige ꝙ h̓ ꝓmotus erat legitimus⁊ ẜm hoc ceſſat ꝯtrariū. Si intelligis ꝙ erat illegitimꝰ dic ꝙ eſt diſpēſatō. ¶ Oppo. ꝙ vitiū trāſeat adheredē. ij. q. j. in primis. So. q̄dam ſunt vitia realia. ⁊ hec tranſeunt ad ſucceſſorē. vt. l. vitia. C. d̓ acqui. poſ. de reſti. ſpo. ſepe. ff. de ꝯdi. fur. l. qͥ furtū.et. l. fi. ff. de poſtu. l. j. §. ſi rem. q̄dā ꝑſonalia. ⁊ hec n̄traſeūt in ſingularem ſucceſſorē. vt dolus ⁊ contumacia. ij. q. j. in primis .j. q. j. cito turpē. ff. de act.ven. l. venditor. ¶ In vniuerſalē vero tranſeuntff. de Slger. ⁊ tempo. p̄ſcrip. l. an vitiū. ⁊. l. cū heres¶ Dic ꝙ hec decre. nō negat vitiū nō tranſire. necdicit vrtiū trāſire. ſed bn̄ dicit ꝙ vitiū qd̓ cauſareturin ꝑſonā filij ꝓpter intitulatōnem p̄cedentē defuncti. tollit̉ ꝑ mediā ꝑſonā extranei. ¶ Opp. ꝙ mediaꝑſona nō tollat vitiū. ij. q. j. in pͥmis. So. qn̄qꝫ tollit ex toto vt h̓ qn̄qꝫ attenuat tm̄ vt ibi. ¶ Queroan vitiū qd̓ cauſat̉ ex iſto titulo habeat locū in aſcēdentibꝰ ⁊ collateralibꝰ. vt ſicut qͥs filiꝰ nō pōt habere eccl̓iam pr̄is. ſic nec pater eccleſiā filij. vel fraterfratris. videt̉ ꝙ ſic. qꝛ in quolibet notaret̉ ſucceſſiogͦ ⁊cͣ. ¶ Ad hͦ. viij. q. j. apl̓ica. ff. d̓ inoffi. teſta. l. nāet ſi parentibꝰ. ⁊. l. ſe. in aucͣ. vt cū. d̓ ap. cog. §. illudqͦꝫ. Ala. Uin. ⁊ Phi. dicūt ꝯͣ Io. an. in. c. apl̓ica. qͥapene. ⁊cͣ. vt in regula in penis. de re. iur. li. vj. ⁊ qͥaqd̓ nō ē ſanctoꝝ pr̄ ⁊cͣ. ij. q. v. ꝯſuluiſti. ⁊ de trāſla.p̄la. inter. vt vides Io. an. reſidet in opi. Hoſti. tenet pͥmā. ⁊ in ip̄a recitando reſidet. Archi. in. d. c.apl̓ica. puto verā opi. Io. an. ꝙ exqͦ nō apparet prohibitū admittant̉. qꝛ h̓ titulꝰ exorbitās eſt. ad hͦ. jͣ. c.ad extirpādas. ¶ Quero qͥd ſi eccl̓ie pr̄is ⁊ filij ſātvnite ꝓpter ip̄aꝝ tenuitatē. an altero cedēte vel decedente ſuꝑſtes in vtraqꝫ miniſtrabit. Hoſti. dicitꝙ ſic. ar. lr̄e. qꝛ tūc nō ex vi ſucceſſionis. ſꝫ ex vi vnionis adminiſtrat niſi in fraudeꝫ canonis eſſet factavnio. Idē Uin. jͣ. c. pe. equū tn̄ eſſet vt in ſua antiqua filius miniſtraret. ⁊ in vnita ꝑ vicariū. ⁊ dic̄ ꝙClemens ad cautelā diſpenſauit ẜm Uin. ⁊ Hoſti.Filius preſſe pōtcDIIIUIILLS. eccleſie in qua paſcd̓a ꝓuiſio ibi fraternitati. ¶ No. pͥmo n̄ vitiari liter ſine titulo miniſtrauit. h. d. pͥma q̄ſtio.ellū in poſſeſſorio. quāqͣꝫ in eo aliqͥd de ꝓprietatebarret̉. imo ⁊ aliqn̄ ꝓdeſt etiam antiqua allegarenoſſeſſionē. vt h̓. ⁊. d. c. licet. ¶ No. ſcd̓o ꝙ agentipoſſeſſorio recuꝑande admitti videt̉ exceptio conpudens defectū ꝓprietatis ex ꝑte agētis poſſeſſocio. lꝫ nō fundet intentū poſſidentis. ⁊ ſic videt̉ ꝙin bn̄ficialibꝰ exceptio includens defectū tituli admittat̉ ⁊ repellat agentē recuꝑande. ⁊ ſic videt̉ ꝙ intalibꝰ abſqꝫ titulo nō poſſit dari poſſeſſio q̄ pariatpoſſeſſoriū. de quo de reſti. ſpo. in lr̄is. ⁊. c. ex ꝑte.No. tertio argū. ꝙ ſolū miniſtrare ī eccl̓ia repellit̓ filiū in illa pͥncipaliter intitulari. ¶ No. qͣrto limitatōnē totius tituli. ⁊ qd̓ dicit̉ patrē miniſtraſſein eccl̓ia repellere filiū ne in illa valeat intitulari. eſtverū qn̄ in ea intitulatꝰ fuit pater. ita ꝙ miniſtrauit

rōne tituli. ſecus ſi al̓s nō intitulatus miniſtrauit.et no. ꝙ intitulatus dicit̉ hn̄s vicariā ꝑpetuā. de qͦde fi. inſtru. c. G. ꝑpetuus. per doc. vel etiā hn̄s rectoriā. ſecus gͦ ſi ſit vicarius tꝑalis. ⁊ ſic ē aptus caſꝙ vicarius tꝑalis nō dicit̉ intitulatus. ¶ No. vltimo ꝙ dat̉ poſſeſſoriū nō ſolū ad pͥncipale bn̄ficiumſꝫ etiā ad fructꝰ. ⁊ no. ꝙ in eccl̓ia filij pater clericuspōt vicarius inſtitui. ⁊ illi ſoli pōt adminiſtratio cōcedi. videt̉ ꝙ ꝓbare debeat opponēs patrē fuiſſe vicariū ꝑpetuū ⁊ intitulatū. ⁊ hͦ erat excipiētis intentio. ⁊ tn̄ tex. dicit niſi ꝓbauerit ꝙ nō fuerit ⁊cͣ. dic ꝙꝓbabit agens poſſeſſoriū nō ꝟo intitulatū eo ꝙ nōꝓbabat̉. C. qͥ mili. nō poſ. l. ſuꝑ ſeruis. de his q̄ fi. ap̄la. c. j. ¶ Oppo. pͥmo ꝙ nō repellat̉ agēs h̓ poſſeſſorio. etiā dato ꝙ opponat̉ ꝙ pater ibidē vt intitulatus miniſtrauit. vt patet qꝛ agēti poſſeſſorio nō obſtat exceptio ꝓprietatis. vt d̓ reſti. ſpo. in lr̄is. So.dicit glo. ꝙ h̓ agebat̉ poſſeſſorio ⁊ petitorio ſimul.iō obſtat exceptio ꝓprietatis. ar. de ordi. cog. cū dilectus. ⁊ qd̓ no. de cā poſ. cū dilectꝰ. ⁊. c. cū eccleſiaſutrina. qd̓ ageret petitorio apparet. qꝛ narrat ſe legitime inſtitutū ſeu canonice. q̄ verba petitorio ꝓportionātur. ⁊ nō ſoli poſſeſſorio al̓s ẜm glo. ſi ſimpliciter petijſſet ſe reſtitui. fuiſſet reſtitutus ſine cognitione tali. hͦ nō placet Hoſti. ꝑ ꝟba rn̄ſionis. qꝛmandat inquiri tm̄ an fuerit electus. ⁊ non mādatinquiri an ſit canonice inſtitutus ad hoc quia in fine mandat reſtitui ꝑceptos fructus. qd̓ glo. etiamde percipiendis intelligit ꝙ ꝓpriū eſt poſſeſſorij. d̓reſti. ſpo. grauis. ¶ Scd̓a ē lectura ꝙ h̓ agebat̉ inpetitorio tm̄. ⁊ nō poſſeſſorio. ſꝫ ẜm hͦ quō huic adiudicabit̉ eccl̓ia. exqͦ n̄ ꝓbauit canonicā inſtitutionē. nec ſit legitimꝰ. dicit Inno. ꝙ loquit̉ d̓ diſpēſatione. vel nō referebat̉ de hͦ queſtio .ſ. de canonicainſtitutione. ideo eo ꝙ poſſedit longiſſimo tꝑe preſumit̉ ꝙ canonice̓ ſit inſtitutꝰ. all̓at. C. qͥ mili. nonpo. l. ſuper ſeruis. li. xij. de his q̄ fi. a p̄la. ea noſcit̉.No. intellectū huiꝰ. c. vt extrinſeca ſolennitas p̄ſumat̉ qn̄ d̓ ea nō refutat̉ ī dubiū .i. n̄ reuocat̉ ī dubium. vide Compoſ. qui idem dicit. de cōſue. cum dilectus. ¶ No. dictū hͦ ꝙ etiā vbi principaliter agit̉in iudicio ex poſſeſſione p̄ſumit̉ titulus qn̄ eſt antiquā. ⁊ de titulo nō replicat̉ queſtio .i. nō vertit̉ indubiū ꝑ reū. ſed opponit̉ alia exceptio. vide qd̓ no.de p̄ſump. illud. ⁊ vide qd̓ dixi de reſti. ſpo. ſepe. etqd̓ Bar. ſcribit. ff. de cōdi. inſti. quidā in ſuo. Ueldic tertio ⁊ iſte eſt planior intellectus. ꝙ h̓ agebat̉poſſeſſorio recupande. ⁊ ꝯſtabat notorie iſtū fuiſſefiliū ſacerdotis. vel opponebat̉ exceptio vt notorialicet de hac nō cōſtaret pape. qꝛ tantūmō admittebat quo caſu exceptio notoria admittit̉ inqͣꝫtū ē legitima. inqͣꝫtū nō repellit̉. vt ſi pater fuit ibi vicarius ꝑpetuus admittit̉ al̓s repellitur. nam tali poſſeſſorio obſtat exceptio de facto ꝓprietatis notoria. ⁊etiā reſtitui nō debet. quia ſine peccato eccleſiaꝫ tenere nō poſſet. de diuor. ſignificaſti. qd̓ dicit eſſe verū ſiue ſit notoriū facti euidētia. ſiue ꝑ cōfeſſionemſiue ꝑ ꝓbationē iudicialiter factā. ⁊ pondera quiaſufficit exceptionem concludere defectū ꝓprietatꝭlicet non fundet intentū cōuenti. cuiꝰ cōtrariū no.