De filijs prreſby.I
glo. in. c. ad decimas. de reſti. ſpo. in. vj. q̄propteriſta reuocat Io. an. in addi. Spe. in fi. de reſti. ſpo.ſuꝑ vica. ſꝫ tū dic ꝙ dictū Inno. eſt verū in beneficialibꝰ. dictū glo. ē verū in alijs iuribꝰ vel rebus. ⁊ ēcā qꝛ in alijs iuribꝰ eo ꝙ poſſideo iuſte poſſideo. qͣꝫqͣꝫ ex toto deficiā in ꝓprietate in bn̄ficialibꝰ nō qͥatalia teneri nō pn̄t ſine canonica inſtitutione. vt patet in pͥma regula iuris cū cōcordantijs ſuis in. vj.Tertius intellectꝰ eſt verus ꝙ ꝯͣ agentē poſſeſſorio obſtat exceptio notoria defectꝰ ꝓprietatis agētis. qd̓ dicit veꝝ ſi ꝯſtat diſpoſitōe iuris. ſiue euidētia facti. ſiue ꝑ confeſſionē. ſiue ꝑ euidentē ꝓbationē ꝙ eſſet illegitimꝰ vel ꝙ pater miniſtrauit in ea intitulatus. denegaret̉ ei reſtitutō. niſi ꝯͣ tale notoriūaliqͥd rōnabile opponeret ⁊ ꝓbaret. cū ſine peccatoeccleſiā nō teneret. ad hͦ de diuor. ſignificaſti. ff. dequoꝝ lega. l. j. §. redigunt̉. ff. de doli excep. l. doloin dubio nō ob. exceptio an̄qͣꝫ reſtituat̉. ⁊ vide dereſti. ſpō. Itē cū quis. ⁊. c. in lr̄is. ⁊. c. ex ꝑte. ⁊ videglo. in cle. j. de cau. poſ. in glo. fi. ¶ Nota iſtud dictū in quo aꝑte Inno. cōcludit ꝙ exceptio notorijdefectus ꝓprietatis obſtat agenti poſſeſſorio recuperande. qd̓ eſt verū etiā in notorijs. nō ſolum diſpoſitionis. ſed ꝯfeſſionis ⁊ ꝓbationis. quāqͣꝫ Io.an. in ℟ica de reſti. ſpo. in addi. Spe. reprobat gl.quā poſuit in. c. ad decimas. de reſti. ſpo. li. vj. vbiglo. dicit ꝙ ita demū exceptio notorij defectꝰ repellit̓ agentē. ſi excludat intentū agētis in ꝓprietate.et concludat intentum excipientis. ⁊ hͨ ſunt verba ſua. ſoluā illa in repetitione. c. in lr̄is. de reſti.ſpō. ¶ Tertia ſo. ē ꝙ h̓ voluntarie obtulit ſe ad probandum de ꝓprietate. ⁊ cōmiſſio ſic facta fuit ideomos ei gerēdus eſt. de reſti. ſpo. c. j. ⁊ forte ad hͦ induxit eū papa ex quadā equitate tollendi circuitꝰqꝛ eo caſu etiā reſtitutus breui manu amouet̉. ar.jͣ. de accu. ad petitionē. ⁊ forte clericꝰ bn̄ cōfidebatde iure ſuo. qd̓ bn̄ nō. ¶ Ponūt aūt doc. duas practicas replicatōnis ab agente poſſeſſorio ꝯͣ opponētē de ꝓprietate. pͥma nō rn̄debo niſi de poſſeſſionefuero reſtitutꝰ. ſicut dicit Inno. Hoſti. dicit ꝙ dicetnō rn̄debo de ꝓprietate quouſqꝫ ⁊cͣ. dicit Io. an. ꝙvtraqꝫ ē bona. ¶ Aduerte tn̄ ꝙ nō videt̉ ſe offerreꝓbare ꝓprietatē lꝫ illā narret in libello dūmō ꝯcludat ad ſolū poſſeſſoriū. qꝛ libellꝰ cognoſcit̉ penesmodū ꝯcludēdi nō narrandi. vt ē caſus de fo. compe. ex ꝑte. B. No. vero glo. ſequētes ⁊ illā maxīeq̄ dicit ꝙ vicarius tēporalis nō hꝫ titulū.e ua. ꝙ poſſit diſpenſare cū fllijs ſaSi is cui cōceſſum eſt a papa¶ terdotū circa eccl̓ias pr̄nas īmediate tenēdas. cum aliqͦ diſpē ſauerit ille ꝑ lr̄as iuſticie ꝯͣ eumpoſtea īpetratas remoueri nō poterit. h. d. in pͥmaꝯſultatio. in ſcd̓a rn̄ſio ibi ſuꝑ qͦ. ¶ No. pͥmo arg.ꝓ ⁊ ꝯͣ ꝙ ep̄s pōt diſpēſare cū filio ſacerdotis vt teneat eccleſiā pr̄nā. ꝙ facit qꝛ h̓ ſimplicit̓ concedit̉ diſpēſatio. gͦ ep̄is ꝑmiſſa eſt. vt. sͣ. de tēpo. ordi. cumdilectus. in cōtrariū ē. qꝛ hͨ diſpēſatio a papa ſpecifice ꝑmittit̉. ¶ Premitte gͦ ꝓ euidētia. c. ꝙ aliqͥs exīpetrātibꝰ īpttrauit ꝯͣ illos cū quibꝰ diſpenſatumfuerat alij ꝯͣ illos cū qͥbus diſpenſatū non fuerat.
Itē ꝙ aliqͥ ex īpetrātibꝰ an̄ inpetratōnē fuerunt inſtituti a dioceſanis. aliqͥ ꝑ potentiā laicalē. modo qͦad omnes papa reſpondet. Itē p̄mitte ꝙ ẜm vnuꝫintellectū iſti impetrātes erant rei. qꝛ moleſtabant̉a filijs p̄ſbyteroꝝ ſuꝑ eccleſijs eis collatis. qͣs iam ītrauerūt circa ꝟbū qd̓ ponit̉ in tex. ſilētiū ſtat proprie. ⁊ verbū aſſignent dꝫ intelligi .ſ. adiudicandoẜm aliū nō intrauerāt. ⁊ tūc nō ſtat ꝓprie ſilētiū ⁊cͣet tunc dꝫ intelligi ꝙ eos remoueāt ⁊ alijs cōferātet ſic aſſignēt ſe cōferendo. ¶ No. ſcd̓o ꝙ ꝓhibitione filius ſuccedat ī eccl̓ia pr̄na. intelligit̉ de īmediata ſucceſʳ: one. ¶ No. tertio ꝙ diuturnitas temꝑisqn̄qꝫ inducit cam in facilius diſpenſando. ¶ No.quarto ꝙ lr̄e npetrate ſuꝑ eccl̓ia d̓ iure cōi ab alioillegitīe tenta valēt nō facta mētione de diſpenſatione ¶ No. qͥnto ꝙ non valent littere ſpeciales ſecūdo impetrate derogātes generalibꝰ. ꝑ quas an̄īpetratōnē ſcd̓aꝝ ē ad ſpecificationem deuentū. adhͦ de reſcrip. paſtoralis. §. j. Ad ſpecificatōnē maxime qn̄ pͥme ꝯferūt gr̄am reſpectu ptātis cōferendipͥncipaliter. ⁊ ī ꝯn̄tiā eis quibꝰ ꝓuideri dꝫ. ad qd̓ d̓p̄ben. qͣꝫuis. li. vj. ¶ No. vj. laicū nō poſſe habereauctoritatē. īſtituēdi ī eccleſijs. ⁊ ꝙ aucͣte laicoꝝ īſtituti ab eccleſijs ſunt amouendi quaſi illegitime teneant. ¶ Opp. ꝙ hͨ nō fuerit cōſultatio ſed fueritdiſpenſatio. de qͣ ſit mentio in primis lr̄is. ⁊ ꝑ ꝯſultationē ius cōe oſtendit̉. h̓ autē fuit diſpenſatio vtpatet ex eo qd̓. jͣ. dicit diſpenſaſti. glo. fatet̉ ꝯͣriumdicit Io. an. ꝙ ꝑ hͦ nō patet. ꝙ lr̄e fuerūt diſpenſatiue. qꝛ potuit auctoritate ꝓpria diſpenſare. ẜ patetper illud verbū lr̄as pͥores ⁊cͣ. etiā ꝑ illā lr̄am. ⁊ etiāeſt de mente glo. patet ꝙ cū filijs p̄ſbyteroꝝ vt obtineāt eccl̓iam nō diſpenſat niſi papa. Hoſti. qͥ tenuitꝯͣriū exponit ꝑ lr̄as priores .i. poſt lr̄as priores. veldic ſubaudiendū maxime. ⁊ ꝙ p̄t ep̄us ſuo iure diſpenſare. Io. an. tꝫ pͥmū. nec ob. ſi dicat̉ ꝙ neceſſarie fuerūt h̓ lr̄e pape qͦ ad ꝓuinciales. ⁊ n̄ qͦ ad dioceſanos. qꝛ nō patet ex lr̄a ꝙ qͦ ad ꝓuinciales diſpēſauerit. ⁊ vide de hͦ opi. jͣ. e. c. j. j. ꝝn̄. li. vj. ⁊ dicā. jͣ.c. fi. ⁊ hͦ tenet. dixit tn̄ Hoſti. h̓ ſuꝑ tex. ꝙ neceſſitatevrgēte cū eo qͥ nō ē publice in famatus ep̄s diſpenſare poſſit ⁊ iura ꝯtraria .ſ. c. penl̓. ⁊ vl. jͣ. e. loquūt̉qn̄ p̄rogatiua meritoꝝ. ⁊ nō neceſſitas diſpēſatōisrequirit. vel qn̄ eſt d̓ hͦ infamatus. ⁊ vilificatꝰ. quocaſu ſine decoloratōne eccl̓ie non poſſit de facili diſpenſari. cū ſolus pͥnceps vel ſenatus remittat infamiā. jͣ. de re iudi. cū te. fatet̉ tn̄ ꝙ curia tenet ſolumpapā poſſe diſpēſare. ⁊ hͨ opi. p̄ferēda ē ī cōſulēdoquāqͣꝫ alia ſit verior de iure. ⁊ ẜm opi. variat̉ intellectus. c. glo. ſequens in. ꝟ. ex hͦ patet quam declaraibi dum dicit retinere nō poterant ſcꝫ filij ſacerdotū. vn̄ dicit Io. an. ꝙ principiuꝫ deberet eſſe glo. illud verbū ex hͦ ⁊ deberet eſſe ſuꝑ ver. ſilentium. etclarior eſſe glo. ſꝫ dicit h̓ Io. an. ꝙ argumētuꝫ nonꝓcedit. quia ꝑ illud ſeq̄ret̉ ꝙ nec etiam papa poſſetdiſpēſare. vn̄ de iure loquit̉ ⁊ diſpenſationeꝫ nontollit. ſed dic ꝙ erāt ab ep̄is inſtituti ⁊ non a papa.glo. alie ſunt clare. ¶ Oppo. ꝙ rōne ſoliꝰ tꝑis nondebeat diſpenſari. valde em̄ deteſtādū eſt ꝙ cū nōbone vite diſpenſet̉. eo ꝙ longo temꝑe tenuit. de