Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De filijs prreſby.I

glo. in. c. ad decimas. de reſti. ſpo. in. vj. q̄propteriſta reuocat Io. an. in addi. Spe. in fi. de reſti. ſpo.ſuꝑ vica. ſꝫ dic dictū Inno. eſt verū in beneficialibꝰ. dictū glo. ē verū in alijs iuribꝰ vel rebus. ē qꝛ in alijs iuribꝰ eo poſſideo iuſte poſſideo. qͣꝫqͣꝫ ex toto deficiā in ꝓprietate in bn̄ficialibꝰ qͥatalia teneri pn̄t ſine canonica inſtitutione. vt patet in pͥma regula iuris cōcordantijs ſuis in. vj.Tertius intellectꝰ eſt verus ꝯͣ agentē poſſeſſorio obſtat exceptio notoria defectꝰ ꝓprietatis agētis. qd̓ dicit veꝝ ſi ꝯſtat diſpoſitōe iuris. ſiue euidētia facti. ſiue confeſſionē. ſiue euidentē ꝓbatio eſſet illegitimꝰ vel pater miniſtrauit in ea intitulatus. denegaret̉ ei reſtitutō. niſi ꝯͣ tale notoriūaliqͥd rōnabile opponeret ꝓbaret. ſine peccatoeccleſiā teneret. ad de diuor. ſignificaſti. ff. dequoꝝ lega. l. j. §. redigunt̉. ff. de doli excep. l. doloin dubio ob. exceptio an̄qͣꝫ reſtituat̉. vide dereſti. ſpō. Itē quis.. c. in lr̄is.. c. ex ꝑte. videglo. in cle. j. de cau. poſ. in glo. fi. Nota iſtud dictū in quo aꝑte Inno. cōcludit exceptio notorijdefectus ꝓprietatis obſtat agenti poſſeſſorio recuperande. qd̓ eſt verū etiā in notorijs. ſolum diſpoſitionis. ſed ꝯfeſſionis ꝓbationis. quāqͣꝫ Io.an. in ℟ica de reſti. ſpo. in addi. Spe. reprobat gl.quā poſuit in. c. ad decimas. de reſti. ſpo. li. vj. vbiglo. dicit ita demū exceptio notorij defectꝰ repellit̓ agentē. ſi excludat intentū agētis in ꝓprietate.et concludat intentum excipientis. ſunt verba ſua. ſoluā illa in repetitione. c. in lr̄is. de reſti.ſpō. Tertia ſo. ē voluntarie obtulit ſe ad probandum de ꝓprietate. cōmiſſio ſic facta fuit ideomos ei gerēdus eſt. de reſti. ſpo. c. j. forte ad induxit papa ex quadā equitate tollendi circuitꝰqꝛ eo caſu etiā reſtitutus breui manu amouet̉. ar.. de accu. ad petitionē. forte clericꝰ bn̄ cōfidebatde iure ſuo. qd̓ bn̄. Ponūt aūt doc. duas practicas replicatōnis ab agente poſſeſſorio ꝯͣ opponē de ꝓprietate. pͥma rn̄debo niſi de poſſeſſionefuero reſtitutꝰ. ſicut dicit Inno. Hoſti. dicit dicet rn̄debo de ꝓprietate quouſqꝫ ⁊cͣ. dicit Io. an.vtraqꝫ ē bona. Aduerte tn̄ videt̉ ſe offerreꝓbare ꝓprietatē lꝫ illā narret in libello dūmō ꝯcludat ad ſolū poſſeſſoriū. qꝛ libellꝰ cognoſcit̉ penesmodū ꝯcludēdi narrandi. vt ē caſus de fo. compe. ex ꝑte. B. No. vero glo. ſequētes illā maxīe dicit vicarius tēporalis hꝫ titulū.e ua. poſſit diſpenſare fllijs ſaSi is cui cōceſſum eſt a papa terdotū circa eccl̓ias pr̄nas īmediate tenēdas. cum aliqͦ diſpē ſauerit ille lr̄as iuſticie ꝯͣ eumpoſtea īpetratas remoueri poterit. h. d. in pͥmaꝯſultatio. in ſcd̓a rn̄ſio ibi ſuꝑ. No. pͥmo arg. ꝯͣ ep̄s pōt diſpēſare filio ſacerdotis vt teneat eccleſiā pr̄nā. facit qꝛ ſimplicit̓ concedit̉ diſpēſatio. ep̄is ꝑmiſſa eſt. vt.. de tēpo. ordi. cumdilectus. in cōtrariū ē. qꝛ diſpēſatio a papa ſpecifice ꝑmittit̉. Premitte euidētia. c. aliqͥs exīpetrātibꝰ īpttrauit ꝯͣ illos quibꝰ diſpenſatumfuerat alij ꝯͣ illos qͥbus diſpenſatū non fuerat.

Itē aliqͥ ex īpetrātibꝰ an̄ inpetratōnē fuerunt inſtituti a dioceſanis. aliqͥ potentiā laicalē. modoad omnes papa reſpondet. Itē p̄mitte ẜm vnuꝫintellectū iſti impetrātes erant rei. qꝛ moleſtabant̉a filijs p̄ſbyteroꝝ ſuꝑ eccleſijs eis collatis. qͣs iam ītrauerūt circa ꝟbū qd̓ ponit̉ in tex. ſilētiū ſtat proprie. verbū aſſignent dꝫ intelligi .ſ. adiudicandoẜm aliū intrauerāt. tūc ſtat ꝓprie ſilētiū ⁊cͣet tunc dꝫ intelligi eos remoueāt alijs cōferātet ſic aſſignēt ſe cōferendo. No. ſcd̓o ꝓhibitione filius ſuccedat ī eccl̓ia pr̄na. intelligit̉ de īmediata ſucceſʳ: one. No. tertio diuturnitas temꝑisqn̄qꝫ inducit cam in facilius diſpenſando. No.quarto lr̄e npetrate ſuꝑ eccl̓ia iure cōi ab alioillegitīe tenta valēt facta mētione de diſpenſatione No. qͥnto non valent littere ſpeciales ſecūdo impetrate derogātes generalibꝰ. quas an̄īpetratōnē ſcd̓aꝝ ē ad ſpecificationem deuentū. ad de reſcrip. paſtoralis. §. j. Ad ſpecificatōnē maxime qn̄ pͥme ꝯferūt gr̄am reſpectu ptātis cōferendipͥncipaliter. ī ꝯn̄tiā eis quibꝰ ꝓuideri dꝫ. ad qd̓p̄ben. qͣꝫuis. li. vj. No. vj. laicū poſſe habereauctoritatē. īſtituēdi ī eccleſijs. aucͣte laicoꝝ īſtituti ab eccleſijs ſunt amouendi quaſi illegitime teneant. Opp. fuerit cōſultatio ſed fueritdiſpenſatio. de ſit mentio in primis lr̄is. ꝯſultationē ius cōe oſtendit̉. autē fuit diſpenſatio vtpatet ex eo qd̓.. dicit diſpenſaſti. glo. fatet̉ ꝯͣriumdicit Io. an. patet. lr̄e fuerūt diſpenſatiue. qꝛ potuit auctoritate ꝓpria diſpenſare. patetper illud verbū lr̄as pͥores ⁊cͣ. etiā illā lr̄am. etiāeſt de mente glo. patet filijs p̄ſbyteroꝝ vt obtineāt eccl̓iam diſpenſat niſi papa. Hoſti. tenuitꝯͣriū exponit lr̄as priores .i. poſt lr̄as priores. veldic ſubaudiendū maxime. p̄t ep̄us ſuo iure diſpenſare. Io. an. tꝫ pͥmū. nec ob. ſi dicat̉ neceſſarie fuerūt lr̄e pape ad ꝓuinciales. ad dioceſanos. qꝛ patet ex lr̄a ad ꝓuinciales diſpēſauerit. vide de opi.. e. c. j. j. ꝝn̄. li. vj. dicā..c. fi. tenet. dixit tn̄ Hoſti. ſuꝑ tex. neceſſitatevrgēte eo ē publice in famatus ep̄s diſpenſare poſſit iura ꝯtraria .ſ. c. penl̓. vl.. e. loquūt̉qn̄ p̄rogatiua meritoꝝ. neceſſitas diſpēſatōisrequirit. vel qn̄ eſt infamatus. vilificatꝰ. quocaſu ſine decoloratōne eccl̓ie non poſſit de facili diſpenſari. ſolus pͥnceps vel ſenatus remittat infamiā.. de re iudi. te. fatet̉ tn̄ curia tenet ſolumpapā poſſe diſpēſare. opi. p̄ferēda ē ī cōſulēdoquāqͣꝫ alia ſit verior de iure. ẜm opi. variat̉ intellectus. c. glo. ſequens in.. ex patet quam declaraibi dum dicit retinere poterant ſcꝫ filij ſacerdo. vn̄ dicit Io. an. principiuꝫ deberet eſſe glo. illud verbū ex deberet eſſe ſuꝑ ver. ſilentium. etclarior eſſe glo. ſꝫ dicit Io. an. argumētuꝫ nonꝓcedit. quia illud ſeq̄ret̉ nec etiam papa poſſetdiſpēſare. vn̄ de iure loquit̉ diſpenſationeꝫ nontollit. ſed dic erāt ab ep̄is inſtituti non a papa.glo. alie ſunt clare. Oppo. rōne ſoliꝰ tꝑis nondebeat diſpenſari. valde em̄ deteſtādū eſtbone vite diſpenſet̉. eo longo temꝑe tenuit. de