De fili. preſby.

ris ad ſacros ordinatꝰ nō debet beneficio carere.⁊ exqͦ iā ꝓmotus ē. ſibi ē de beneficio ꝓuidēdū. adhͦ ſupra. c. ꝓxīo. ⁊ de tēpo. or. vl̓ nō ē cōpoſ. ¶ No.qͣrto ꝙ vicariꝰ ab ep̄o eſt ꝯſtituendꝰ ī eccl̓ia curata.de ꝯſenſu tn̄ pͥncipalis rectoris. et no. ꝙ ſic̄ pͥncipalis curatꝰ dꝫ eſſe p̄ſbyt̉ de elec. cū in cūctis. ita debꝫeſſe p̄ſbyter pͥncipalis vicarius ꝑpetuus. ad hͦ cle.i. de offi. vica. ⁊ no. ꝙ tali dꝫ dari ſufficiens portio⁊ no. ꝙ lꝫ beneficiū ſit in diuiduū qͦ ad titulū. de p̄ben. tue maioribus. ⁊. c. dilecto. ⁊. c. vacante. fructꝰtn̄ reddituū ex cā pn̄t int̓ duos diuidi. ¶ Noͣ. qͥntoꝙ qͥlibet p̄ſb̓yt̓ tā in ſolēnibꝰ miſſaꝝ. qͣꝫ in diuino officio eget adiutorio clerici. dꝫ gͦ benenciū ꝯſtitui ſaltē ꝓ duobus ſufficiēs. ⁊ no. ꝙ clericus dꝫ ſuſtētaride redditibus rectoris. ⁊ vr̄ ꝙ de iure dꝫ hr̄e dimidios fructus. lꝫ nō ꝓbat neceſſario. qꝛ nō erat hͨ extoto clericus. ¶ No. ꝙ licet illegitime natꝰ. nō de facili eſt diſpenſabilis ante ordinationem. ſi tameniam ſit ordinatus faciliter diſpenſat in ordinis executione quem habet. ⁊ in facultate beneficij ꝑcipiendi. Oppo. ꝙ p̄ſbyter qͥ p̄ficitur eccleſie debeat d̓cōſenſu patroni inſtitui. ⁊ nō ſufficit cōſenſus clerici. lxiij. di. pͥncipali. Sol̓. ad intellectuꝫ huiꝰ. c. duoſunt vidēda. vt vult glo. Primo an h̓ filiꝰ ſacerdotꝭſit principalis p̄latus. an p̄ſbyter. Scd̓o erit viderequō potuit h̓ pn̄tari abſqꝫ ꝯſenſu pr̄oni. ¶ Ad primū vna fuit opi. Pe. hyſpani. ꝙ filiꝰ ſacerdotꝭ eſſetpͥncipalis p̄latꝰ. ⁊ ſacerdos erat ſeruitor eccl̓ie. qd̓patet qꝛ de eiꝰ cōſenſu eligēdus ē p̄ſbyter. ¶ Huicobuiat qꝛ exquo erat filiꝰ ſacerdotis. de iure nō poterat habere eccl̓iam. So. dicit gͦ. ꝙ hͦ fuit ex diſpēſatōne pape. ⁊ puto ꝙ hec diſpenſatio ſit debita deiure. qꝛ eo ꝙ ē ad ſacros ordinatꝰ. ⁊ ad eccl̓iam preſentatus nō ē equū ꝙ ſit abſqꝫ bn̄ficio. Ideo diſpēſandū ē ſecū nō ſolū in ordinis executōe in quo ēſed etiā vt poſſit obtinere bn̄ficiū etiā cui maior eſtannexus ordo dūmodo illi deſeruia: ꝑ aliū. vl̓ forte habebit etiā de ture ſine diſpēſatōe. ⁊ dato ꝙ nōpoſſet hr̄e bn̄ficiū ꝑ viam gr̄e. habeat tn̄ ꝑ viā iuſticie. hāc opi .ſ. ꝙ filiꝰ ſacerdotis ſit pͥncipalis p̄latustenet Inno. ⁊ dicit ꝙ ſacerdos erat tꝑalis vicariusſupplēs ꝙ ille nō poterat. ⁊ ẜm hͦ videtur h̓ caſus ꝙabſqꝫ cōſenſu pr̄on: poſſit ep̄s pn̄tare aliquē in vicariū cā īminēte. ¶ Scd̓s ē infellectꝰ ⁊ opi. ꝙ h̓ ſubdiaconus erat clericꝰ ⁊ ſacerdos erat p̄latus equaliter tn̄ diuidētes redditus inter ſe. ⁊ hec opi. patetex littera in fi. ibi ſolꝰ p̄ſbyter. ⁊ ibi ſine miniſtri ſuifragio ⁊cͣ. ẜm hͦ ad lr̄am q̄ dicit hūc pn̄tari de ꝯſenſu clerici. ſubaudi ⁊ patroni. nā al̓s pn̄tandus noneſſet abſqꝫ ꝯſenſu iſtius. ⁊ dicit Phi. hͦ ſeruari ī pluribꝰ eccleſijs in quibꝰ nullꝰ hꝫ p̄laturā ſuꝑ aliū. vbiplures ſunt. ⁊ vnꝰ tm̄ hꝫ pͥncipaliter eccl̓ie titulumqꝛ eccl̓ia nō pōt eſſe pluriū. vij. q. j. in apibꝰ. xiij. q.jͣ. c. j. xxj. q. ij. ſicut. Hoſti. dicit ꝙ hͨ fuit quedā papalis ꝓuiſio quā papa facere voluit. qͥ nō ſolū eccl̓iasſed atiū ep̄atus pōt diuidere. ⁊ vnire. de exceſ p̄la.ſicut vnire. vn̄ iſti duo inſolidum habēt iſtā eccl̓iaꝫſeruiendo in ſuo ordine. vt patet ex lr̄a. ſacerdos gͦſacerdotalia. d̓ cor. vitiā. ſignificauit. ⁊ cleritꝰ coadiuuando in ſuo ordine. ⁊ forte nō exp̄ſſit p̄ſbyteruꝫ

rectoreꝫ. ne forteˡ intumeſceret ꝯͣ clericū. xj. q. iij. iliud. ⁊ aſſenſum clerici requiri ne ſocius det̉ mutofr. ꝓ ſocio. l. ꝓ actōne. §. ſocietatis. ⁊. l. qui admittit.lxvij. di. c. vno. ⁊ ꝑ talē ꝯſenſuꝫ p̄ſumit̉ minꝰ diſcordia qͣꝫ inducere ſolet cōio. ⁊ ſil̓r forte n̄ fecit ſubdiacono ampliorē gr̄am. neqꝫ vt ꝑ ſe eccl̓iam regeret.et ad ſuꝑiores aſcenderet. qꝛ forte latēs cā ſuberatq̄ n̄ ꝑmittebat ip̄m ſalua ꝯſcia ꝓmoueri. vt. jͣ. d̓ eta.et qͣli. q̄ris. ꝯſenſus vero pr̄oni ẜm cū nō requirit̉qꝛ peccauit pn̄tando indignū. ⁊ ſic hac vice pͥuatuseſt ptāte eligēdi ſeu p̄ſentandi. d̓ ſup. neg. p̄la. c. ij.et. c. fi. hͦ tenet etiā h̓ Inno. ſꝫ dicit ꝙ bn̄ facit ſuꝑiorreſtituere ptātem ad ſe deuolutā tali pn̄tatōne deindigno facta a laico. qꝛ nō ſunt ita exꝑti in negocijs eccleſiaſticis. tu in hͦ tene qd̓ no. d̓ offi. ordi. cūvos. ꝑ qd̓ hͦ dictū reddit̉ falſū. iō dic̄ ꝙ nō exigit̉ cōſenſus pr̄oni. qꝛ h̓ erat q̄dā ꝓuiſio ſuꝑioris in quan̄ pͥncipalit̓ ordinabat̉ eccl̓ia. ſꝫ ex cā dabat̉ vicarivt ē dictū. ¶ Oppo. ꝙ h̓ pn̄tans nō eſſet dn̄s fundiꝯͣ lr̄am exquo eccl̓ia in fundo ſuo cōſtructa erat. ꝑdiderat dn̄ium fundi. x. q. j. ſic quidā. ⁊. c. nouerit.So. dicit Phi. ꝙ dn̄s ē quondā. deſijt qm̄ eſſe dn̄sꝑ cōſtructionē eccl̓ie. qd̓ no. ꝓ teſtibꝰ. ¶ Opp. ꝙ baneficiū diuidi nō debeat. de p̄ben. tue ⁊. c. maioribus. So. dicit Hoſti. ꝙ de gr̄a fuit hͦ. nā de iure ꝓhibitū eſt. ⁊ facit ꝓ ſentētijs ruſticoꝝ. de parochijsc. j. de offi. cuſto. c. j. puto ꝙ h̓ nō diuidat̉ bn̄ficiumqͦ ad titulū. ſed ſolum quo ad redditꝰ. Glo. inducitdecre. in argū. ꝙ eccleſia dedicari non debeat. niſitot redditus aſſignēt̉ ꝙ duobꝰ ſufficiant. all̓at ꝯcordantias. ¶ Ultimo inducit decre. Io. an. ꝓ equalitatē bn̄ficioꝝ. ꝙ vbi ē clericus ⁊ p̄ſbyter in eccleſiatm̄ habeat clericꝰ ſicut p̄ſbyter. ⁊ remittū ad no. dema. ⁊ obe. ſtatuimꝰ. ⁊ ſi clericus inuadat totū. videqd̓ no. glo. fi. de p̄ben. eū qͥ. li. vj. vide qd̓ noͣ. de cōſti. cum omnes. Anto.Filius p̄eſſe p̄tXtranſmit. cccieſie cui pyAter p̄fuit extraneo mediante. pͥmo ponit q̄relam. ſcd̓o ꝓuidet ⁊ ſoluit obſtaculuꝫ. ſcd̓a ꝑs ibiideoqꝫ. ¶ Nota primo ꝙ pn̄tatū inhabilē pōt ep̄scui facta eſt pn̄tatio repellere. ¶ No. ſcd̓o practicāadmittende pn̄tationis. qꝛ ſufficit dicere talē pn̄tatum recipimus. qd̓ no. ꝓ inſtrumento dictādo. vide de turepa. c. fi. vbi tex. ⁊ glo. ¶ No. tertio ꝙ intitulatōne medie ꝑſone inter patre defunctū ⁊ filiūpurgat̉ vitiū inhabilitatis filij ad ꝓmotionē eccl̓iepr̄ne. ¶ No. qͣrto vnā cauſā ꝓhibendi ne filiꝰ in eccleſia pr̄na miniſtret .ſ. ne notet̉ ſucceſſio hereditaria in eccl̓ia dei. vn̄ reprobat̉ ſucceſſio hereditaria īeccleſiaſticis beneficijs. ſicut ⁊ ſecularibus. sͣ. d̓ ele.venerabilē. Oppo. innuit̉ ꝙ appellatōne heredis īmediatus cōprehendat̉. ꝯtra. ff. de ver. ſigni. l. ſciēdum. C. de here. inſti. l. vlti. So dicit gl̓. ꝙ regulariter appellatio heredis cōprehendit heredē in infinitū. nō ꝓximū tm̄. vt m. d. l. ſciendū. ꝯtraria ſuntſpecialia. dicit ꝙ appellatōne heredis cōprehendit̉heres ī infinitis. ſed tūc h̓ ꝓhibet lex filiū vt heredem. vn̄ in eccieſia ad ī infinitū nō admittet̉ vt heres. ſed ꝓhibet filiū poſt patrē inſtitui ne exterius

gg 4