Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IDe renunc.

papa in hoc dubio eſt poſtulandus. Puto tamen eo poſtulato qͣtenꝰ cōciliū impedit ꝓmouenduꝫ diſpēſandū. exp̄ſſuꝫ loqͣt̉ de inferioribꝰ dignitatibꝰ nec modo ſint ꝯtra ꝯciliū. qd̓ diſpenſatūerit. valebit poſtulatio. Sꝫ cuꝫ a papa ſit faciēdapoſtulatio bn̄ patebit effectꝰ qͣſiti. qꝛ poterit facere quicqͥd libet. Quero an ſimoniacus interuētu parentū eo ignorante poſſit dimittere ep̄atumabſqꝫ licentia pape. dic̄ ſtatim eo ſciuit dimittere dꝫ al̓s ratificaret. debet tamē habere licētiā pape. qꝛ ſine eiꝰ auctoritate p̄t. Dicit Hoſti. ſtatim venit ad eius noticiā de ſimonia vocare dꝫꝑſonas idoneas. corā eis exponere factuꝫ ꝓteſtet̉ inuitꝰ ep̄atū tenet. ſine pape licentia cedere poſſit. corā illis faciat ꝓcuratorē quē in preſentia illoꝝ mittat ad curiā. ſic aliter putat illūtutū. all̓. de appella. c. fi. ẜm Hoſti. hoc tene qꝛ coloratū tenere. vt dixi in. c. p̄cedenti. et vide qd̓ no.de ſimo. ex inſinuatōe. Quero ſint illi ꝯſil̓es caſus in quibꝰ cedens tranſiēs ad monachatū poſſit reaſſumi. dicit Io. an. ſi ꝓpter illegitimitatē ceſſit. poſtea eſt legitimatꝰ. elect. c. innotuit. vl̓tunc patiebat̉ defectū etatis nūc ē factus maior. Uenio ad.. qͣꝫqͣꝫ. Oppo. dato qͥs fueritcōuictus vel cōfeſſus de crimine exqͦ tranſiuit admonachatū de epiſcopatu non poſſit reaſſumi adep̄atū qꝛlicentia eſt danda niſi ſit tale crimē occultū qd̓ impediat ordinis executionē poſt ꝑactaꝫpenitentiā.. eo. niſi. §. ꝓpter cōſcientiā. ergo illd̓qͣꝫqͣꝫ occultū vt inducens irregularitatē exqͦ eſtdiſpēſatū impedit quē reaſſumi. dicit Hoſt. iſteſecundꝰ intellectꝰ canonis fuit bonꝰ ſed ſufficiēter dixit. Cōclude ergo aūt fuit data licētia ep̄oex leui delicto de facto qd̓ inducit nec impeditordinis executiōeꝫ poſt ꝑactaꝫ penitentiā taleimpedit reaſſumptōeꝫ ad epiſcopatū. vt hic niſi ſit delicto cōfeſſus ꝯuictus. Quandoqꝫ delictū ēgraue cōſtat et impedit reaſſumptōꝫ etiā ſi ſitcōfeſſus vel cōuictus. Quandoqꝫ dubiū eſt graui vel leui. adhuc reſurgit qꝛ eſt p̄ſumptio papa dederit licentiā niſi delictū fuerit graue ettale qd̓ īpediret ordinis executionē pꝰ ꝑactaꝫ penitentiā. quo.. e. niſi. §. ꝓpter. ẜm Inno. Hoſt. ſic debet intelligi ſequēs opinio que eſt quā no.que vult exp̄ſſe iuncto illo. §. ꝓpter. omni graui delicto quātūcūqꝫ occulto quis impediat̉ aſſumere dignitatē tale impediat ordinis executiōeꝫetiā poſt ꝑactaꝫ pnīam. cauſa eſt hic qꝛ dignepoteſt penitere retenta dignitate quā illicite acqͥſiuit. Quero quis habet ꝓbare an poſtulatꝰ velpars eius trāſiuerit in caſibꝰ ꝓhibitis an aduerſa ꝑs tranſiuit. qͥdam dicunt electꝰ ꝓbabitqꝛ p̄ſumit̉ prima facie reſignauerit ſine..eo. ſuꝑ hoc.. c. j. vij. q. j. hoc nequaqͣꝫ. Alij dicunt dꝫ ꝓbare aliqua de dictis cauſis reſignauerit que cōprehendūt̉ a cōcilio niſi ſit p̄ſumptiotra ipſū. puta qꝛ renuciauit ordini. tūc em̄ tollet̉ſumptio eo aliqua ex dictis cauſis reſignauerit.ſed dic ẜm Inno. hoſti. lr̄a hec magis cōſonatprimo dicto .ſ. in.. cōſtiterit. tamē ſecūdo dicto

facit text. ibi tunc em̄ eſſet vehementiſſime. eſtquia in dubio delictum punit̉ exquo alia pōtdari cōiectura. ſi renūciauit loco tm̄ eſt p̄ſumptōvt dic̄it tex. renūciauerit ꝓpt̓ aliud qͣꝫ ꝓpt̓ crimēſecus ſi renunciauit loco ordini qꝛ tūc eſt p̄ſūptō ꝓpter crimen. ideo eſt vna apoſtilla que dicit hec p̄ſumptio eſt iuris de iure. allegat deſponſa. is. que apoſtilla ſuꝑ glo. ordinaria fuit Hoſti. Quero qͥd ſi hic tranſiens ad monachatū reſignaſſet ordini ep̄ali. dic adhuc pōt reaſſumi delicentia pape. qd̓ intellige ẜm diſtinctōeꝫ. c. tūc dicit gl. tūc recōſecrabit̉ qꝛ characterē retinet cui potuit renunciare licet renunciando perdiderit executiōeꝫ .j. q. j. quidā.. ſi forte. xij. q. ij.liceat. ad hoc qd̓ no. elec. ꝓuida. li. vj. No gl. ep̄alis ordo imprimit charaterē vl̓ ſaltē annectit̉ordini p̄ſbyterali vt ſuꝑ illo charactere fundet̉. etvide qd̓ no. in ꝓhemio. vj. in glo. in nouella. Inglo. ordini. ibi charactere retinuit. hoc veꝝ tenendo opinionē quaꝫ tenent canoniſte ep̄alis ordoimprimit characterē. ī ſalutatōe ſexti in.. ep̄iſcopꝰ. Sꝫ tenēdo opinionē theologoꝝ ibi ſuꝑgl. eſt magis dubiū. ſed dic dignitas ep̄alis licꝫnon habeat characterem tamen annectitur characteri preſbyterali eo ſuperaddit pendet ab illo et ampliat virtutem characteris preſbyteralisad reſeruata ep̄o. vt patet. xciij. di. legimꝰ. no..de cōſue. quanto. Quero an ſi papa vellet poſſet hoc caſu cōtra ꝯciliuꝫ diſpenſare. dicit glo. ſicqꝛ cōtra illa cōtra apoſtolū diſpenſat tn̄ nihilſtatuat ꝯtra fidē. xxv. q. j. ſunt quidā. non cōtraarticulos fidei. xv. di. ſicut. ẜm glo. ſic et diſpenſatcōtra euangeliū de numero teſtiū licet diſpenſet cōtra mentē ẜm Inno. vide qd̓ no. de cōceſ. preben. ꝓpoſuit. de reſti. ſpo. litteras.Qui petijt licentiā cedenElldam. di exquo illam obtinuitqcedere cōpellit̉. hoc dicit. Prima recitat faſctū quod ſcd̓a corrigit. cauſam reddens. Scd̓aibi. ſed. No. primo licentiā cedendi petendaꝫ inſtantia. Scd̓o no. duplicē cauſam impellētem quē ad ceſſionē qꝛ aut vtilitas eccl̓ie aut ſalusrenunciantis qꝛ forte tenet bn̄ficiū bonaſcientia. No. tertio hic duo principia retrahentia quē a bona oꝑatione virtuoſa vel ſuaſio amicoꝝ vel leuitas operātis incōſtātia. No. vltīoſūmarium. Oppo. glo. nedū obtenta licentia quinīmo etiā poſt obtētam licentiā ceſſioneꝫquis poſſet penitere. ff. ceſſio. bonoꝝ. is qui. vbicedens re integra ante alienationē bonoꝝ poteſtpenitere recuperare bona. So. ibi in actu nonexigit preſentiam ſuperioris hic in actu qui exigitpreſentiam ſuperioris. ideo illicitum eſt cederene illudat̉ ſuꝑior. dat ſimile in poſtulatione.. depoſtu. p̄la. bone. ij. Uel ſcd̓o ibi in renunciationeꝓprij in quo habet̉ dominiū ideo facilius admittitur reuocatio quia difficiliꝰ abdicat̉ ꝓpriuꝫ. hic inrenunciatione bn̄ficij. ff. ſatiſda. cōgan. l. ſi fideiuſſor. C. de rebꝰ credi. generaliter. pͥmo reſponſo Oppo. ſcd̓o extra gl. liceat ceſſioneꝫ reuocare

d d