Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Si ęſt pia tūc in dubio d̓r impulſſua.. l. titio.p̄all̓. hec vera ſūt in diſpoſitōibꝰ particularibꝰ quefiūt ad cōmodū alteriꝰ ſꝫ ſi ſint ſtatuta vel leges. ſicauſa eſt funditꝰ inducēs ad ſtatuenduꝫ finalis indubio eſt ſi eſt impellens tm̄ p̄ſumit̉ impulſiua.hac queſtione dic vt Bar. in. d. l. ij. §. fi. ff. de dona. Oppo. eo ꝓmotꝰ tacuit inhabilitateꝫ exhoc ſolo debeat deponi ſic nunqͣꝫ poſſit reaſſumide cleri. excōi. mini. poſtulaſti. l. di. ex penitentibꝰSo. ibi tacuit impedim̄tū ꝑpetuū tꝑale. tolle oppoſitionē glo. ſuꝑ glo. dimittere. Oppo. innuithic ſimoniace ꝓmotū poſſe redire ad optatum ſic īnuit poſſe ſimoniaco diſpēſari. ꝯtra.j. q. v. quicunqꝫ.. c. p̄ſentiū. de ſimo. ſimoniace de elec. ſi alicuiꝰ. Sol. Uin. dixit ſimoniaceꝓmotus pōt de iure eligi vel poſtulari nec adep̄atum reaſſumi ſꝫ bene pōt poſtulari diſpēſatiue Scd̓a eſt opinio aūt ſimonia eſt in ordine etnullꝰ eo pōt diſpēſare .j. q. j. ergo.. c. qd̓ quidāīmo plꝰ dicūt nec etiā papa poſſet quia characterem habet vitioſuꝫ cui renūciari pōt ideo nonpurgat̉ vitiū illud. xiiij. q. vj. ſi res aliena. j. gl.placet inquantū dicit de papa qꝛ ille bene pōt ſimoniaco in ordine diſpēſare licet poſſet inferior p̄latus a papa. ad.. de ſimo. c. pe. Nec obſtatratio quā ꝯcludit̉ papa poſſit qꝛ purgat̉vitiū ⁊cͣ. qꝛ ſatis purgat̉ vitiū eo res deuenit addn̄m. ff. de vſucap. ſi fur. j. q. j. quidā.. ſi forte.Idem in violento detentore. ff. de p̄ca. §. iul̓. Id̓oꝯcludit glo. aliqͦ addito aut cōmiſſa eſt ſimoniain ordine ſcienter eo ſolꝰ papa pōt diſpenſareinferior aūt etiā poſt ꝑactam penitentiā. vera qn̄ ſciēt̓ ſecꝰ ſi ignorant̓. q. v. p̄ſentiū. vltimūponderāt docto. qn̄ ſimonia eſt publica. ſi occultadiſpenſant inferiores .ſ. ep̄i vt no. de ſimo. ſimoniace. de diſpenſatis ſimoniacis in ordine vl̓ beneficio qn̄ ſcienter. tene qd̓ no. glo. doc. ſuꝑ ea..de ſimo. de ſimoniace. aut qͥs diſpēſat ꝓmotoſimoniā eo ignorāte cōmiſſaꝫ ad inferiore dignitatem ep̄ali vel ſimplex beneficiū. tene qd̓ habet̉ perglo. docto. ſuꝑ ea. de elec. ſi alicuiꝰ. Quis aūtdiſpenſat eo qui ſimoniā eo ignorante cōmiſſam vt poſſit reaſſumi ad eandē dignitatē tene qd̓hic qꝛ ſolus papa. ad qd̓ no. de poſtula. p̄la. c. fi. ſicapoſtillaui tꝑe lect. Aut eſt ſimoniacus in bn̄ficio tūc aūt vult ſoluꝫ ad ordines ꝓmoueri vl̓ ad alid̓beneficiū pōt archiep̄s diſpenſare. Aut intenditreaſſumi ad eandē dignitatē vel beneficiuꝫ tuncſi ſimonia eſt ſcienter cōmiſſa pōt ab inferiori apapa diſpenſari. nec de facili papa diſpēſat vt patet hic. aut fuit cōmiſſa ſimonia ignoranter ſi beneficiū eſt ſimplex data libera reſignatōe ex diſpēſatōe ep̄i pōt ad aliud beneficiū reaſſumi de elec. ſialicuiꝰ. dicit glo. tūc ep̄s diſpenſat capitulūtm̄. ſi aūt bn̄ficiū eſt ſimplex. ſꝫ eſt dignitas inferior ep̄ali tc̄ dic̄ poſt liberā reſignationē diſpēfat ep̄s. arg. j. q. j. p̄ſentiū. vbi diſpenſat qd̓ eſt pl̓ꝰ ſimoniace ꝓmoto ad ordines ignorant̓ vt poſſit ad beneficiū vel dignitatē ꝓmoueri. ad d̓cre.ſi alicuiꝰ. de elec. Si aūt de cōtenderit in iudicio

electio ſua reprobata fuit ſimōiace fuit adep̄t eo ignorante tunc ep̄s illa vice in illa vacatiōe eo poterit diſpēſare ſed poſtea. ſic ſupͣ elec.ſi alicuiꝰ in prin. de hac materia.. de ſimo. de ſimoniace.. j. q. iij. ex multis Guil. in ſpe. ti. ij. §. nūcoſtendendū.. xxiij. ſeq̄nti. ẜm Io. an. Si agitur de reaſſumēdo tm̄ ad ep̄alē dignitatem tūcmoueri non pōt nec debet abſqꝫ diſpenſatōne pape ſolus papa diſpenſat ẜꝫ de facili vt videsQuid ſi aliquis de inferiori dignitate tranſiuitad monachatū an impediat̉ eligi ad locū quem dimiſit. quidā .ſ. Inno. Hoſti. dicūt. ꝯciliuꝫde quo hic loquit̉ ſolū in dimittente dignitatē ep̄iſcopalem. Ratio qꝛ ep̄atꝰ dimittit̉ ꝓpter monachatū ſed inferior dignitas ſic. nec in illis ſic requiritur cauſa dimiſſiōis.. de regula. licet talis enimbene aſſumit̉ in ep̄m niſi ei fuit ꝓbatū crimen quocaſu nec ꝓpter ꝯcilium qd̓ de tali loquit̉ ſꝫ ꝓpt̓crimen repellit̉. xxv. di. primū. cōcor. qd̓ ibi not.Io. dic ergo ſi deſcendit ad monachatuꝫ qꝛ ꝓpterdelictū depoſitus ad agendū penitentiaꝫ poterit reaſſumi qꝛ eiꝰ crime factū eſt notoriū igitur repellit̉. Idem ſi ꝓpter crimen qd̓ infamat ipſo iuretranſiuit. ſi aūt tranſiuit ꝓpter crimen qd̓ infamat vel al̓s exigat diſpenſationē ſꝫ ꝓpter aliā cāmpoterit reaſſumi. in dubio eſt differentia inter epiſcoꝑatū aliā inferiorē dignitatē qꝛ vbi trāſiuit abep̄atū eſt ſuſpitio de crimine pōt eligi in inferioribus eſt ſic ſuſpitio de crimine ob aliamcauſaꝫ poſſit trāſire ml̓tiplicē qͣꝫ delicti. Quero quid ſi ep̄s tranſiuit ad monachatū poſtea petitur reaſſumi ad inferiorē dignitatē ad ep̄atumdicit Io. an. vbi .. poterit ꝯciliū ſolū ꝓhibeat ꝓmotionē ad ep̄atum. ergo in inferioribꝰ ꝑmittit. Alij ad inferioreſ etiā dignitates poſtulādꝰ ēa papa. fatet̉ tn̄ in iſtis facilius diſpenſabit̉ qͣꝫ inep̄atibꝰ. qꝛ id ē ꝯͣ ꝯciliū. qꝛ indignꝰ maiori ꝓpterea indignꝰ minori. ff. de interdic. rele. l.relegatoꝝ. §. fi. l. ſequen. Tertij dicunt exqͦꝓhibet̉ a maiori fortiꝰ a minori. de trāſla. c. fi. vij.q. j. mutatōes. dicūt tn̄ officiū ſine dignitate poterit habere qd̓ eſt plus ad onus qͣꝫ ad emolimētūC. de infami. l. j. Hoſti. placet hec ratio qꝛ ſi vera eſſet poſſet eligi ad ep̄atum qꝛ magis eſt oneris qͣꝫ honoris. viij. q. j. qui ep̄atū. ideo dicit poterit habere beneficiū ſine dignitate illa rōne ſꝫhac. qꝛ potius eſt quoddā miniſteriū nudū. qd̓ facilius qͣꝫ dignitas cōmittit̉ qꝛ in maioribꝰ cautiuseſt agēdū elec. vbi ꝑiculū. li. vj. j. q. j. §. ecce. xlij.di. quieſcamꝰ. tene decre. habet locū in inferioribus dignitatibꝰ ſi tranſiens ab ep̄atu trāſeat admonachatū etiā ad inferiore dignitatē eligatur.ratio qꝛ cauſa ꝯcilij habet locū. naꝫ deſcenderitab epiſcopatu poſſibile eſt ex cauſa delicti. ī talibus oportet eſſe delictū tale qd̓ impediat ordinisexecutionē etiā poſt ꝑactam penitentiaꝫ tale impedit ꝓmouendū ad quācunqꝫ dignitatē etiā inferiorē. ſi dicat̉ in dubio cum plures cauſe alie poſſunt adeſſe qn̄ p̄ſumimꝰ cām delicti. dic illaſumit̉ plꝰ qͣꝫ alie. ſed quia poſſibile eſt ip̄am adeſſe