IDe renunc.

prelatus dare licentiaꝫ abſqꝫ conſenſu capituli deelec. ſi religioſus. li. vj. ¶ Et ad rationes glo. h̓ reſpondet glo. vt ibi. quis autē ſuperior ſit qui darecompellit̉. vide. sͣ. eo. admonet. docto. qui dicuntꝙ eſt papa. ⁊ vide de hͦ. lxxxv. di. archidiaconum.Oppo. tertio ꝙ vltra hͦ exigat̉ ꝯſenſus epiſcopilxiij. di. lr̄as. lxxj. di. c. j. ⁊. ij. et. xvj. q. j. qͥ vere. xix.q. ij. c. j. xxij. q. j. c. j. dic ſi eligit̉ ad eccleſiā intra eādem dioceſim ſufficit licentia ſoliꝰ p̄lati. ſi ad aliamdioceſim ⁊ non ſit exemptus licet poſſit cōſentireelectioni de ꝯſcientia ſoliꝰ p̄lati tn̄ nō pōt tranſireabſqꝫ licentia ep̄i vt in ꝯtrarijs ⁊ ſi ſit clericus plurium ep̄oꝝ ab oībus requirendus eſt ẜm Inno. d̓teſta. relatū. ij. d̓ ſen. exco. cū illoꝝ. §. ſi vero. ⁊. c. officij. idē hic tenuit Stephanus ꝓuin. in ſua diſputatione quia cū ep̄o ꝯſideranda ſunt maiora. viij.q. j. c. j. de offi. archi. ad hͦ. ⁊ quia tranſitus tangitep̄m. ¶ Item quia ꝯſenſus exigit̉ in alienatiōe rerum monaſterij. xvij. q. iiij. in venditōnibꝰ. xij. q.ij. abbatibus. ergo ⁊ in alienatione ꝑſonaꝝ. xij. q.j. p̄cipimus. ⁊ vide qd̓ no. de ſta. monach̓. qd̓ dei.vbi idē ad litterā tenet. ¶ Uenio ad. ꝟ. ceteꝝ. Oppo. ꝙ ceſſante cauſa ceſſāt effectus. xxxij. q. j. dixitdn̄s. xix. q. ij. due ſūt. Cōcludit gͦ glo. ſi queris anceſſante cā ceſſet ius diſpēſatiuū. dic ꝙ ſic. ſi an ceſſante cauſa ceſſet ius cōmune vel ſtatutuꝫ. ſi cauſaeſt impulſiua nō ceſſat. l. j. §. ſexum. ff. de poſtul̓. ſifinalis. ſi dictū eſt ꝙ ceſſat ceſſante cā ceſſat effetꝰ. ſinō eſt dictū glo. nō clare dicit inclinare videt̉ ꝙ nōceſſet ⁊ ſic reſidet ẜm docto. qꝛ ꝓpter ceſſationemcauſe finalis nō ceſſat auctoritas ſtatuti a qua dependet vinculū ſtatuti donec ſtatutū reuocet̉. noneſt em̄ cauſe ceſſatio modus reuocādi ſtatutū ſꝫ cōtrariꝰ populi vſus vl̓ legiſlatoris ſuffragiū pͥmūexp̄ſſe reuocās. ff. de legi. l. de quibꝰ. de ꝯſti. c. j. li.vj. ¶ Tu dic latius ſi querit̉ an ceſſante cauſa legꝭceſſet lex. hoc pōt dupliciter intelligi an ceſſante cālegis ceſſat lex. primo id eſt ad caſuꝫ in quo cā legꝭnō ſe extendit ſex vel eius diſpoſitō ⁊ veꝝ eſt ꝙ ceſſante cauſa ceſſat lex qꝛ ibi eſt ſeꝑata ideo ſeꝑatumdꝫ eſſe ius legꝭ. l. hec actio. ff. de calū. cū ſimilibushec vera in finali. ſecus in impulſiua. l. j. §. ſexumff. d̓ poſtu. Scd̓o poteſt intelligi an ceſſante cauſaceſſet lex in eo ꝙ principaliter diſponit. dic ſi cauſaeſt impulſiua nō ceſſat diſpoſitio. vt. l. j. §. ſexū. ſi finalis. ⁊ tūc ſi ius eſt diſpenſatiuū ⁊ in fieri. ſic ꝙ exdiſpenſatōe nōdū ius eſt in ꝑfecto eſſe. tunc ceſſante cauſa ceſſare debet diſpoſitō. ⁊ hoc eſt veꝝ quādo ceſſat ſpecifica cauſa. ſi ius eſt ī ꝑfecto eē. ⁊ cauſa eſt generalis. tunc ceſſante cauſa generali nonceſſat lex. ſed reuocari debet. de decimis ſuggeſtūSi eſt ius cōmune ⁊ tūc aūt eſt cauſa ꝑpetua. ⁊ nōeſt queſtio .ſ. ꝙ iuris obſeruātia eſt ꝑpetua. exemplum vt iugis ꝯtinētia clericoꝝ. ⁊ dilapidatōis ſuſpitio. vt. xxxj. di. ſacerdotibus. ⁊. iij. q. ij. quia ea.⁊. C. de matri. interdicto. l. ſi tutor. Aut eſt temporalis cauſa ⁊ tunc ſi exprimitur ius in ea quod ceſſet ceſſat ceſſante cauſa. l. di. vt conſtitueret̉. ⁊ d̓ cōſtitutꝭ. cum. M. ſi nihil diſponitur. ⁊ non ceſſat. vtdicto. c. dixit dominus. allega. in glo. niſi interue-

niat neceſſitas. lv. di. priſcis. vl̓ vtilitaſ. lxj. di. neophitus. aut pietas. ix. q. ij. lugdun. aut cōſuetudoiiij. di. §. leges. de quo aliquid in regula decet. ⁊ p̄dicta intellige quando cauſa funditꝰ ceſſat. vt notat Dy. in dicta regula decet. d̓ regū. iur̄. li. xj. ſedpotius ex primis duabꝰ reuocat̉ qͣꝫ ceſſet. ¶ Sedquero que dicatur finalis cauſa. ⁊ que impulſiua.dic̄ ꝙ illa finalis d̓r q̄ ex toto ⁊ funditus animū mouet diſponentis al̓s veriſimil̓r non facturuꝫ. ſicutin ſimili qn̄ do aliquid alicui al̓s non daturus. vtdo. x. vt vadas romā. Impulſiua que impellit ſtatuenteꝫ qua ceſſante ſtatuēs erat ſtatuturus. ſicutin ſimili qn̄ aliquid do alicui etiaꝫ al̓s nō daturusvt ſi do. x. vt emas caligas. vel pone exemplū ꝑ. §ſexum. ¶ An autē in dubio cauſa intelligat̉ final̓an impulſiua. quidā dicunt ꝙ cauſa in dubio eſt finalis quia ꝓpria ſignificatio huius verbi cauſa ſapit finalē ⁊ impulſiua dici videt̉ occaſio. de maio. ⁊obe. ſolite ⁊ Io. lxj. di. §. his omnibꝰ. hec theoricanon eſt bona ⁊ ꝓcederet ſi verbū cauſa ꝓferatur aſtatuto vel lege. ſed quando nos querimꝰ ſi nō ꝓfert̉ verbū cauſa a lege ſed cauſam legis an ſit finalis vel impulſiua que ponit̉ ꝓ quia vel ꝓ cum velaliter an ſit finalis potius illa regulatur a naturamaterie. ideo Accur. in. l. iij. §. vltimo. ff. de dona.tenuit ꝙ cauſa in dubio p̄ſumat̉ impulſiua per. l.cū tale. §. falſam. ff. de condi. ⁊ demon. ⁊ ꝑ. l. titio.§. ſed cuꝫ ante nuptias. ff. de ꝯdi. ⁊ demo. Io. mona. tetigit de hereti. accuſatus. li. vj. dicit ꝙ ſi cauſa reſpicit vtilitatē tertij in dubio finalis p̄ſumiturff. de lega. iij. l. ſi tibi vl̓ mihi. ſi reſpicit vtilitatē illiad quē dirigit̉ cōmodū diſpoſitōis vel implementi cauſa in dubio p̄ſumit̉ finalis. ſi reſpicit vtilitatōpiam. l. ſi quis ꝓ redemptōne. C. de dona. ſi nō piam in dubio p̄ſumit̉ impulſiua. ff. de ꝯdi. ⁊ demōl. titio. vnde ſi lego tibi centū vt des gayo. illud qd̓des gayo eſt cauſa finalis legandi quia ⁊ reſpicitvtilitatem tertij. ſi lego mulieri centū ꝓ dote vel captiuis ꝓ redēptione captiuoꝝ. illud qd̓ ꝓ dote ⁊ ꝓredemptōne eſt cauſa finalis. ſi lego tibi decem vtemas caligas illa p̄ſumit̉ impulſiua vnde valet legatū licet nō emas. hec vera in diſpoſitiōibꝰ particularibus. ſed ſi ſint ſtatuta vel leges ſiquide cauſa eſt funditus ad inſtituenduꝫ ſed impellit al̓s facturū preſumit̉ impulſiua. d̓ reſcrip. ſuper litterꝭ.per. §. ſexum. mulieres ꝓhibent̉ a poſtulando qꝛofficiū hoc eſt indecēs mulieribꝰ nec eſt cauſa final̓⁊ quia quedā mulier calfurnia in aduocatōnibuscorrumpebat iudiciū illa fuit cauſa impellens. vnde dato ꝙ inueniatur mulier honeſta in qua ceſſatid quod erat in calfurnia nihilominus nō poteritofficium poſtulandi aſſumere. ⁊ ex hoc perpenditur quando ſit cauſa finalis vel impulſiua tempore lecture ita dixit. dic hoc verū quando factuꝫ eſtindifferens ad impreſſionē iſtius vel illius cauſe.Cy. de ep̄i. ⁊ cleri. l. generaliter. dicit ꝙ ſi cauſa reſpicit vtilitatē tertij in dubio finalis p̄ſumit̉. ff. delega. iij. ſi tibi vel mihi. Si reſpicit vtilitatem illiusqui debꝫ implere p̄ſu mit̉ finalis ſi illa cā eſt pia. ff.de iur̄ dotꝭ. l. ſi ego. C. d̓ dona. l. ſi qͥs ꝓ redēptiōe.