ſiua quia illa inducit poſſeſſoriū recuperande. vtpatet in ti. de reſti. ſpoli. ¶ Itē aduerte qꝛ ẜm primuꝫ intellectū hic agebat̉ poſſeſſorio recuꝑande.glo. facit differētiā an excipiat̉ de renuncia. factapoſt ſpoliationē. ⁊ tunc non admittatur de renunciatione facta poſt ſpoliationē ⁊ tunc nō admittat̉talis exceptio contra agentem poſſeſſorio recuperāde. an ꝟo excipiat̉ de renunciatione facta anteſpoliationē. ⁊ tunc talis exceptio admittit̉ ⁊ ſic intelligatur hic. ſed. c. ſollicite loquitur in caſu precedēti. Que aūt ſit ratio diuerſitatis. glo. hic nō bene declarat. ſed glo. voluit illam ſentire in ſe intellecta ⁊ maxime in. ꝟ. ſed qui ſpoliat̉. ⁊ ī dicto. c. ſollicite. Naꝫ poteſt eſſe ratio diuerſitatis quia quādo poſt ſpoliationē quis renunciat videt̉ per talem renūciationē renūciare iuri ꝓprietatis quodhabet in ipſo beneficio. non autē poſſeſſorio. quiatunc non habebat cum illo eſſet ſpoliatus anteqͣꝫrenunciaret. ⁊ ideo cum in poſſeſſorio recuperande non debeat admitti exceptio ꝯcernēs ꝓprietateꝫ etiā nō debet admitti exceptio nō canonice reſtitutionis. jͣ. de reſti. ſpoli. in litteris. iō etiā nō admittitur hec exceptio renunciationis que etiaꝫ videtur concernere proprietatē nō. naꝫ ⁊ de ordineiuris eſt ꝙ prius expediatur cauſa poſſeſſorij. vtC. de interdict. l. incertis. Sed quando opponiturexceptio renunciationis facte ante ſpoliationemilla videtur concludere nedum ad petitorium ſedetiam ad poſſeſſorium. quia ſi renunciauit tempore quo habebat proprietatem ⁊ poſſeſſionē renūciando beneficio videtur renunciaſſe propͥetati ⁊poſſeſſioui. l. ſiquis vi. §. differentia. ⁊. ff. d̓ acqui.poſ. ⁊ ſic non poteſt dici ꝙ poſtea fuit ſpoliatꝰ poſſeſſione. quia illam perdiderat per renunciationē⁊ ideo nimirum ſi talis exceptio admittitur quando dicitur ꝙ renunciauit ante ſpoliationem ꝙ cōcludit nedum petitorium ſed etiam poſſeſſoriumcompetere. facit quod no. in. c. conſultationibus.jͣ. de offi. dele. ¶ Sed aduerte quia contra iſtū intellectum facit quia videtur ꝙ etiam quādo quisrenunciat poſt ſpoliationem talis exceptio cōcluditur nedum ad petitoriū ſed etiam ad poſſeſſorium. quia renūciando ſimpliciter beneficio videt̉ipſum habere pro derelicto. ⁊ ſic videtur ꝙ videatur renūciaſſe omni iuri quod ſibi competebat inipſo beneficio ⁊ per cōſequens videtur ꝙ nedū intelligatur renūciare dominio ⁊ ꝓprietati beneficijtūc ſed iuri agendi interdicto vnde viad recuperandum poſſeſſionem ⁊ maxime cum interdictuꝫvideatur eſſe ſcriptum in rem per ea que notant̉in dicto. c. veniēs. Do. Anto. refert ſe fuiſſe cōtrarium domino Pe. de peruſio fratri do. Bal. duꝫrepeteret in hac materia. ⁊ dicit ꝙ ſe īuoluit in verbis ⁊ non ſoluebat. ſed ip̄e dicit ſolui poſſe ꝙ renūciando ipſo beneficio poſt ſpoliationē videtur renunciare iuri perſonali quod habet pro recuperāda poſſeſſione per interdictū vnde vi. quia ius ꝑſonale nō adheret rei nec ſequitur rem. l. j. §. ſi heres. ff. ad trebel. Et ideo licet quis perdatꝭ rem ſeuius quod habet in ipſa re non ſequit̉ ꝙ debeat ꝑ

dere ius ad ipſam rem ſcilicet perſonalem. Namlicet iuri reali poſſit renunciari etiam in abſentiapartis. vt voluit Inno. jͣ. e. veniēs. Et facit quodno. Bar. in. l. non ſolum. §. ſi liberationis. ff. de libe. le. ca. Secus eſt in iure perſonali queſito facto ſuo ꝙ non perdatur ſimplici renunciatione facta in abſentia partis licet per pactum poſſit tolli.vt no. per Bar. in. l. j. C. de pac. Sed aduerte qꝛinquantum dixi. sͣ. poſt do. Anto. ꝙ interdictumvnde vi eſt in rem ſcriptum. hoc non eſt veruꝫ qꝛlicet regulariter omnia interdicta perſonalia ſuntin rem ſcripta. l. j. §. pe. ff. de interdi. ¶ Tamē hocfallit in interdicto vnde vi quod eſt vere perſonale ⁊ non in rem ſcriptum. ideo non datur contraaliuꝫ qui ſuccedit in reali vitioſa etiam ſcient̓. vt legi. ⁊ no. ī. l. cum a te. ff. de vi ⁊ vi ar. ⁊. jͣ. de reſtitu.ſpoli. cuꝫ ad ſedem. ⁊ ideo neceſſarium fuit remedium. c. ſepe. de reſti. ſpoli. quod datur conta ſuccedentē ſcienter in vitium vt ibi patet. Item etiaꝫaduerte quia quando renunciatio fit in manibuseius ad quem ſpectat admittere renunciationemtunc clarum eſt ꝙ tenet renunciatio. facit quodhabetur. sͣ. proxi. c. ſi etiaꝫ non fiat in manibus talis habentis admittere renunciationem tunc ẜmopi. glo. ⁊ cōmuneꝫ de qua. jͣ. eo. quod in dubijsrenunciatio tenet quo ad renunciantem ſed nonin preiudicium ſuperiorum ſi nolit iſtam habererataꝫ. per id quod habetur in dicto. c. quod in dubijs. ⁊ sͣ. c. ꝓxi. Et intellige ꝙ tenet quo ad ipſumrenūciantē quando ſit in abſentia ſuperioris quoad ius reale cōpetens in beneficio. quia iuri realipoteſt renunciari etiam in abſentia partis. vt no.Inn. jͣ. e. veniēs. ⁊ Bar. ī. d. l. nō ſolū. §. ſi liberationis ꝟba. ſꝫ iuri ꝑſonali nō pōt renūciare ī abſentia aduerſarij videt̉ bn̄ poſſe renūciare qꝛ talis renūciatio videt̉ tūc habere vim pacti ẜm no. in. d. l.j. C. de pac. Et iō ſicut ꝑ pactū pōt renūciari iuri ꝑſonali ita etiā ꝑ renūciationē factā in p̄ſentia adu̓ſarij. Itē aduerte qꝛ ponderāda vident̉ verba ronūciationis. nā aūt qͥs renūciat iuri qd̓ hꝫ in bn̄ficio ⁊ tunc videt̉ renūciari iuri reali nō aut dicit̉ renūciari ꝑſonali ꝑ qd̓ nō dicit̉ habere ius in ip̄o bn̄ficio ſꝫ ad ip̄m beneficiū. vt le. ⁊ no. in. c. fi. de ꝯceſ.p̄bē. li. vj. ⁊. c. an̄pe. ⁊ pe. e. li. ſecus ſiqͥs renūciaretomī iuri qd̓ hꝫ in ip̄o bn̄ficio vel ad ip̄m bn̄ficiū. qꝛtūc videt̉ renūciare tā iuri reali qͣꝫ iuri ꝑſonali ꝑ eaq̄ habent̉ in dictis iuribꝰ. ⁊ q̄ no. jͣ. e. veniēs. videt̉tn̄ ꝙ renūciatio iure ꝑſonalis nō valet ſi fiat in abſentia aduerſarij ꝑ ea q̄ ſuꝑius dixi. Si aūt qͥs renūciauit ſimpl̓r bn̄ficio tūc attenta ſo. huiꝰ gl. ⁊ rōne quaꝫ. sͣ. dixi. ⁊ quā ſenſit glo. inferiꝰ. vt in. d. c.ſollicite. ⁊ etiā Inn. h̓ videt̉ ꝙ ſi fiat tali tꝑe qͦ quishabeat ꝓprietatē ⁊ poſſeſſionē ꝙ tūc videat̉ renūciatuꝫ tā ꝓpͥetati qͣꝫ poſſeſſioni. ſꝫ vbi ſit eo tꝑe qͦ qͥsnō habet poſſeſſionē tunc videat̉ renūciatum iuri proprietatis non autē iuri ꝑſonali ⁊ expreſſa renunciatio non noceret ſi fieret in abſentia aduerſarij per ea que. sͣ. dixi. ¶ Item adu̓te qꝛ inqͣꝫtū dixi ꝙ vbi opponit̉ exceptio ſpōtanee renūciatiōis ſidicatur ꝙ ſit facta poſt ſpoliatōeꝫ ꝙ non debet ad-