De reninc.I

titur ꝓbatio ſolius replicationis. quia tūc ꝓbatareplicatione fruſtra laborat̉ in ꝓbando exceptiōe⁊ hoc declarat in caſu ꝓpoſito. Nam ſi actor probat ꝙ non ſpōte ⁊ ſic vi vel mētu renūciauit videt̉eſſe īpoſſibilis ꝓbatio directa rei excipiētis. ꝙ ſpōte renūciauit pendet a ſolo archano mentis renūciantis. qꝛ ſolus deꝰ ſcit qui nihil ignorat. jͣ. de iudi. c. nouit. vnde dicit̉ ꝙ vbi apparent ſigna extrinſeca metus ⁊ violētie nō poſſit apparere de animointrinſeco ꝙ ſpōte renunciet. ⁊ ideo nō eſt admittēdus tunc reus. ar. eorū que habent̉. jͣ. de offi. dele. cum cōtingat. ⁊ sͣ. de elec. bone. el. j. ⁊. c. cuꝫ dilecti. fac̄ etiā qd̓ ī ſil̓i no. jͣ. de accu. c. cū opoteat. ꝑInno. in ſpec. de ꝓba. §. j. circa mediū. ꝟ. iteꝫ ſi teſtis. Immo plus dicit Inno. ꝙ periculoſum eſt hͦcaſu admittere teſtes ad ꝓbandū de ſpōtanea renūciatione quādo ꝓbat̉ non ſpōtanea. ⁊ poſſunteſſe plures teſtes qui viderūt ip̄m renūciaſſe et nōviderūt mētū inferri ⁊ pauciores qui viderūt metū inferri. facit quod habet̉ ī. l. j. ff. qd̓ me. ca. Etponebat exemplū Boec. in ſcholari qui in ſtudiorenunciat beneficio ꝓpter mētū qui ſuis attinētibus infert̉ ad patria quē metū teſtes tēpore renūciationis qui inter ſūt ꝑcipere nō poſſūt. Et per hͦdicit etiā abbas determinatas. q. facti fuiſſe. ¶ Nāquedā puella dum iret ad eccleſiā fuit rapta ⁊ īducta ad certā domū. demū rapiēs vocatis teſtibuseaꝫ deſpōſauit. demū puella reſtituta libertati. dicit ⁊ vult dicere ꝙ nō cōſenſit ſpōte. ſꝫ ꝓpter violētias raptoris. nā ẜm eū determinatū fuit ꝙ nō admittunt̉ teſtes qui inducant̉ ad ꝓbandū. ꝙ ip̄a cōſenſit ſpōte allegādo forte qui viderūt eam ridere⁊ ſil̓ia facere ꝙ nō per hoc neceſſario ꝯcludit̉ ipſaꝫſponte cōſenſiſſe ꝙ hͦ dependet a mentis archano⁊ ſigna extrinſeca violentie appareāt. ⁊ ſic videt̉ ꝙvbicūqꝫ appareant ſigna extrinſeca violētie nō dꝫadmitti qͥs ad ꝓbandū ſpontaneā voluntatē. Secus ſi indirecte vel per circūſtantias. puta ſi reusvellet ꝓbare ꝙ illi qui dicunt̉ mētū intuliſſe in certo loco erant. facit. jͣ. de teſti. c. ex tenore. ⁊ ideꝫ ſi ꝑalias circūſtantias vellet ꝓbare. puta ſi reus vultꝓbare ꝙ perſona inferens metum vel qui diciturintuliſſe eſt talis ꝙ non eſt veriſimile ꝙ metū intulerit ex eo quia potentior eſt perſona illius qui dicitur paſſus vim qͣꝫ illius qui dicit̉ intuliſſe. vel qꝛille qui dicit̉ intuliſſe eſt perſona valde religioſa.⁊ ſic nō eſt veriſil̓e ꝙ alicui vim intulerit. jͣ. de no.oꝑ. nūci. c. iij. Nam tunc iſtis caſibus debebit admitti reus ad ꝓbādū ſpontaneā renūciationē ⁊ qͥmeliꝰ ꝓbabit obtinebit habito etiā reſpectu ad dignitatē ⁊ qualitatē teſtium. ⁊ ſic intelligat̉ tex. iſtecirca fi. ⁊ iſte intellectus ſic declaratus videt̉ in ſebonus ⁊ valde nota. tamen quia iſte intellectus videtur aliqualit̓ litterā violare duꝫ dicit ſine cauſecognitōe. qꝛ debet exponi id ē ſine cauſe exp̄ſſiōe.Do. Anto. ponit hic aliū intellectum ꝙ intelligat̉littera prout iacet. ⁊ erit ſenſus ꝙ ſi ꝓponatur aliqua exceptio non veriſimilis ꝙ iudex nō debꝫ admittere eam niſi premiſſa quadam ſūmaria cognitione ⁊ indagatione ſuper veriſimilitudineꝫ exce-

ptionis informande ſe ſummarie querendo a partibus ſeu ab ipſo reo de cauſis renunci. ⁊ alijs circūſtantijs ex quibus exceptio poſſit reddi veriſimilis quibus apparentibus admittit exceptioneꝫ.al̓s repellit. ⁊ iſto modo poteſt intelligi prima queſtio. Secunda autem non mutatur. nec obſtat ſidicatur ꝙ vbi exceptio non eſt veriſimilis nec concludens ad id de quo queritur. ¶ Uel ſecūdo poteſt dici ꝙ contrarium procedit quando opponit̉exceptio non veriſimilis in iudicio de facto nō expedibili vt modi preiudicialis vt eſt iudicum poſſeſſorium. quia licet in eo ſuccumbatur remanet̉ius in petitorio. ſed hoc intelligatur quando opponetur in iudicio plenario. ¶ Nec obſtāt etiamſi dicatur ꝙ vbi exceptio non eſt veriſimilis nihilominus debet admitti ſed excipiēs grauatur duriori onere probandi. jͣ. de preſumpt̉. quia verifimile. ⁊. l. fi. C. quod me. ca. quia poteſt dici ꝙ illanon tollit iſtam. quia prius debebit iudex diſcutere de veriſimilitudine per iſtum tex. Secundo ꝓbatur duriori onere probandi vel etiaꝫ erit in eiarbitrio an premittit iſtam ſummariam cognitionem. an vero illa omiſſa admittat exceptionem. ⁊circa merita cauſe diſcutiat de ipſa exceptione reus qualitate ⁊ grauet eum etiam duriori onere ꝓbandi. ¶ In glo. ij. in fi. melius facit quod no. ſuper rubri. ff. de dote prele. vbi in ſimili patet ꝙ dictio pre abundat ſicut hec dictio re. Poſſet tamendici ẜm Inno. ꝙ re denotat quandam inſtantiam⁊ ſit ſenſus repetentibus ideſt cum inſtantia petētibus. non autem intelligatur ꝙ repeteretur beneficium poſſeſſorio recuperande. quia tunc videretur obſtare. c. ſollicite. jͣ. de reſtitu. ſpoli. vbi patetꝙ contra agentem poſſeſſorio non admittitur exceptio ſpontanee renūci. cuius contrarium hic innuitur. ⁊ ideo vt euitetur contrarium dicti. c. ſollicite. facta fuit hec glo. que exponit repoſcentibusid eſt petentibus. ⁊ ſic vult ꝙ loquitur quādo agitur petitorio ad beneficium recuperandum nonautem poſſeſſorio recuperande. ¶ In glo. reſignationis ideſt habebat plura beneficia ſupple etforte que requirebant reſidentiam. ⁊ ſic non poterit illa ſimul tenere. jͣ. de cleri. nō reſi. c. pe. ⁊ fi. ⁊ iōrenunciabat alteri iſtorum. vel forte renunciauitex eo quia timebat ibi reſidere propter aeris intēperiem. facit qd̓ habetur. jͣ. eo. ad ſupplicationeꝫ. ⁊l. de etate. ff. ad trebel. vel timebat ibi morrai ꝓpt̓inimicitias quas ibi habebat. ¶ In ea. glo. ibi ſpōte renūciet. facit qd̓ habet̉ in. c. ꝓxi. jͣ. eo. ¶ In ea.gl. ibi. quidā ſignāt ⁊cͣ. Hic glo. intrat alia pͥncipalem difficultate decre. an videlicet hec decre. valeat ⁊ poſſit ītelligi ī agēte poſſeſſorio recuꝑande anꝟo debeat intelligi in agēte petitorio. ¶ In ea. gl.ibi ita ſoluebāt. Aduerte qꝛ vt ptꝫ ex ſequētibꝰ gl.voluit ponere duos intellectus. Unū ꝙ hic intelligat̉ qn̄ agebat̉ poſſeſſio recuꝑandē. Alius ꝙ intelligat̉ quando fuit actum petttorio ⁊ non poſſeſſorio. ⁊ ꝙ agebat̉ violētia compulſiua q̄ nō inducitpoſſeſſoriū recuperande ſed actionem perſonalēquod me. cau. vel vtilē in rem non violētia expul-