Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De renunc.I

mitti videt̉ fortiter obſtare. qd̓ legit̉ no. ī. l. ij. C.quod metus cauſa.. l. pe. C. de conditio. ob turpem cauſaꝫ. vbi patet ſpōtanea ſolutio facta pꝰpromiſſionē mētu ſic turpiter extorrā purgat vitiū turpitudinis. ipſius metꝰ. ideo habꝫ obſtare ipſi facienti talē ſpontaueā ſolutionē. ſic videtur eodē modo ſi dicat̉ factā eſſe ſpontaneaꝫ renunciationē poſt ſpoliatiōeꝫ violētā videt̉ purget̉ vitiū precedentis violentie. ſic videt̉ habeat obſtare renunciatio ipſi renuncianti. Soluithic Inno. renunciatio eſt hic adeo proxima vicina ſpoliationi ſicut ſolutio ꝓmiſſi. Nam ſolutio eſt executio ipſiꝰ ꝓmiſſionis tendit ad eiꝰimplemētū. Et ideo nimirū ſi illā videt̉ approbari ipſa ꝓmiſſio exquo volūtarie quis implet ip̄amꝓmiſſionē ſoluendo. ideo tūc dicit purgari mētū talem ſolutionē tolli vitiū p̄cedens. Sed renūciatio habet cōmune ipſa ſpoliatione nec p̄tdici ſit executio ipſiꝰ ſpoliatōis tūc ꝓpt̓ aliā caꝫpoſſet fieri renunciatio videlicꝫ retinebat bn̄ficium cōtra cōſcientiā vel qꝛ vult ingredi religionē. ideo talem renunciatōeꝫ ſit purgatum vitium p̄cedens ſpoliationis. facit etiā qd̓ habet̉ in. l.iiij. C. qd̓ metꝰ cau. vbi etiā patꝫ receptio precijſpontanea facta illuꝫ mētū fuit coactꝰ vendere ſemꝑ purgat mētū preambulū in venditiōeadhibitū qꝛ pōt eſſe receptio ſit ad cautelā vt ſitmagis cautū ipſi coacto qui tunc habet reꝫ.aūt ex eo qꝛ vellet approbare ipſam venditionē. vtnota. hic Inno. voluit. declarat Bar in. d. l. iiij.Itē etiā aduerte inquātū dixi ſi opponet̉ exceptio renunciationis de renūciatiōe facta ante ſpoliationē debet admitti qꝛ tūc ꝯcludit ad poſſeſſionē ꝓprietatē. videt̉ ſi actor replicet deſpōtanea renūciatiōe tūc ip̄e actor audiat̉ hūctex. Sed in cōtrariū facit qꝛ videt̉ etiā nihilominus reus debeat audiri licet actor replicetſpontanea renunciatōe qꝛ etiā dato fuerit renūciatio meticuloſa ſic ſpōtanea tamē voluitpoſſeſſionē perdere ꝓpͥetatē. qꝛ coacta volūtas.volūtas eſt. l. ſi mulier.. §. ſi metu. ff. qd̓ me cau. in. c. merito. xv. q. j. ſic ſiue fuerit ſpontanea ſiue meticuloſa videt̉ reus excipiens de renuciatione debeat audiri talis renūciatio vtroqꝫ modo vel caſu videt̉ ꝯcernere poſſeſſionē ꝓprietatē ſic debeat obſtare agenti poſſeſſorio obſtātereplicatione actoris. Soluit Inno. hic primoreꝰ poteſt allegare renūciationē pro ſe vbi alleget̉ meticuloſa qꝛ allegaret turpitudineꝫ ſuam qd̓ debet admitti. l. ſi creditoribꝰ. facit qd̓ no..dona. inter dilectos. Uel ſcd̓o pōt dici ẜm Inno. ſiqͥs renunciat mētū bn̄ficio licet perdat iusprietatis ipſiꝰ beneficij ſic tn̄ perderet poſſeſſio qꝛ ẜm non p̄ſumit̉ habere animū perdendepoſſeſſionis. Un̄ dicit multū ſingulariter renuncians mētū perdet poſſeſſionē licet ſecusſit quādo ſpōte renūciat. l. ſiquis vj. §. differentiā.ff. acqui. poſ. Sꝫ certe vt dicit do. Anto. iſtaſecūda ſo. videt̉ vera. nec bn̄ videt̉ ꝓbari iure ẜꝫpotiꝰ videt̉ dicendū oppo. coacta voluntas. vo-

lūtas eſt. vt.. dictum eſt. ſic videt̉ ſicut perditpoſſeſſioneꝫ ſponte renūcians ita per metū renūcians. plus dicit do. Anto. quando renunciatio eſt ſpōtanea ſꝫ meticuloſa .ſ. coacta pōt dici ſi fiat circa beneficia tollit ius ad ip̄m beneficiū qꝛ debet eſſe libera volūtas in renunciādo. etſic in tollendo ius beneficij. ſicut etiā dꝫ libera īꝯferēdo ipſū bn̄ficiū. ſic videt̉ ſi ſit libera ſedcoacta ip̄o iure teneat. ſit alle. qd̓ habet̉ ī. c.abbati.. me. ca. ſic videt̉ ẜm talis renūciatio meticuloſa bn̄ficij p̄iudicet in ꝓprietate ẜꝫin alijs rebus procedit quod dixi renūciās permetū ꝑdit poſſeſſionē ſicut ſponte renūciās. Sꝫaduerte qꝛ glo. dicit in ſequēti ſolutione renūciationē factaꝫ mētū. etiaꝫ in beneficijs perdit̉ꝓprietas poſſeſſio ſicut etiā in alijs rebus licetrecuperatione bn̄ficij cōpetat actio qd̓ me. ca. etetiā vtilis actio in rem. vt contingit in alijs rebus iſtud etiaꝫ tenent do. de rota in ſuo conſilio. ccc.lxxvj. hoc dixi in. c. ad aures.. quod me. cau. tene menti diligenter hunc tex. cum glo. ſequē.Solū. quia illam ibi allegaui. Item etiā aduerte qꝛ videt̉ etiā quādo obijcit̉ de renūciatione an̄ſpoliationē. quia illa non deberet admitti. qꝛ licetquis renūciauerit ſi tamē tempore quo ſpoliat̉ reperiatur poſſidere videt̉ non ſit licitū ip̄m ſpoliare per id quod habet̉ in. l. ſi a ſtipu. ff. de acquir̄.poſ. vbi licet emptori expellere ꝓpria auctoritate de poſſeſſione venditorē licet perfecta fuit vēditio preciū ſolutū. Sed potes dicere pͥmo illudqd̓ dictū eſt.. debeat intelligi quādo per renunciatōeꝫ ꝑdiderat poſſeſſionē illaꝫ hēat tꝑe ſpoliatiōis ſꝫ forte merā detētionē. fac̄ qd̓ habet̉ ī. l. j. §deijcit̉. ff. vi vi ar. Uel pōt dici etiā ſi poſſideret tꝑe ſpoliatōis qꝛ tūc illa poſſeſſio erat incolorata ꝓpt̓ renūciatōꝫ p̄ambulā ē ſufficiēs ad recuꝑādū dꝫ colorata. vt voluit gl. ī cle.. cau.poſ. facit etiā qd̓ bn̄ ꝯſueuit dici ī. c. in lr̄is.. c. exꝑte.. de reſti. ſpo. qd̓ etiā ibi no. do. Anto. Etadu̓te qꝛ gl. ī.. dicas īqͣꝫtū dicat qn̄ mētūē facta renūciatio a bn̄ficio dat̉ vtil̓ ī re ip̄i renūciāti ſic vr̄ velle p̄dicta ſit poſſeſſio etiā neduꝫdirectū ius bn̄ficij talē renūciatōeꝫ actio in re det̉ poſſeſſori .. iudi. examīata.. l. vna. C.alie. iudi. ſic videt̉ tex. gl. ꝯͣ opi. Inn. inqͣꝫtuꝫdicit renūciatōeꝫ mētu extorta ꝑdit̉ poſſeſſio. Itē etiā videt̉ eſſe caſus ꝯͣ opi. do. Anto. voluit renūciatio bn̄ficij facta per mētū ſit ip̄o iurenulla ſic̄ mr̄imoniū carnale mētū ꝯͣctū ẜm no.in. c. abbas.. qd̓ me. ca... de ſpō. locū. Naꝫvidet̉ īmo tenet de mero iure. vt ē tex. glo.ẜm intellectū quē ponit glo. ī.. ad. lꝫ cōpetatmētū paſſo actio qd̓ me. ca. vtilis ī. iſtud etiātenuerūt do. de ro. in ſua ꝯclu. cccxxvj. Et ſic pꝫī eqͥꝑant̉ mr̄imoniū ſpūale carnale. qͥbuſ alijs differētijs tangit̉ Io. an. in. c. tue.. deſpon. Item aduerte inquātū dixi renunciās beneficio videt̉ renūciare iuri perſonali quod illinon coheret ẜm Pe. vt. l. j. §. ſi heres. ibi no. adtrebel. vbi ptꝫ actio ꝑſonalis ſeqͥt̉ ſꝫ ꝑſonā.