Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De renunc.I

ſpōte renūciauit qui melius ꝓbabit obtinebit. hd. Et ſunt due ꝑtes. in prima ponit̉ cōſultatio duplex q̄ſtio. in ſcd̓a rn̄ſio. ſcd̓a ibi tue. Scd̓apōt ſb̓diuidi. primo ponit quandā allegationēſuaſiuā vt cauſa exprimat̉. ſcd̓o infert ad pͥmaꝫ. q.tertio excipit in qua exceptione cōcludit̉ reſpōſioad ſcd̓am. q. quarto ſoluit quoddaꝫ obſtaculū qd̓poterit eſſe contra dictaꝫ exceptionē. ſecunda ibi.ideoqꝫ. tertia ibi niſi. quarta ibi porro. Et aduerte qꝛ vltra id qd̓ dixi an̄ ſūmariū alio reſpectu. Etiam variat̉ triplicit̓ intellectꝰ decre. Nan vnꝰ eſt intellectus hic intelligat̉ actū fuit petitorio ad recuperandū beneficiū. Alius eſt intellectus actūfuit poſſeſſorio petitorio. Tertius intellectusē decre. ꝓcedat ſiue actū fue̓it petitorio ſiue poſſeſſorio. Secūdus etiā ſubdiuidit̉ qꝛ aliqui intelligūt actū fuerit poſſeſſorio recuꝑande interdictū vnde vi. Alij actū fuerit cōditionē ex decre.ſepe.. de reſti. ſpō. Alij actū fuerit cōditione excanone reintegrāda. iij. q. j. Alij dixerūt ꝓceditdecreta. ſiue interdicto vn̄ vi ſiue cōditione ex decre. ſepe. ſiue ex cōditione ex canone reintegrādafuerit actū. iſtos oēs intellectus tetigit Innogl. tn̄ tenet ꝓſequit̉ ītellectū actū fuerit petitorio vt ptꝫ hic in glo. j. glo. ij. in gl. magna ī..ad. Potes etiā p̄mittere ẜm do. an. licet agēsdebeat exprimere cām ſue actionis ſiue petitionisvt pꝫ ex his le. no. ī. l. j. ff. de edē.. l. edita. C.edē.. c. ij. de libel. ob. ſaltē. vbi petit̉ vt ptꝫ ex his habent̉ in dictis iuribꝰ.. l. fi. C. de an. excep. tn̄regularit̓ excipiēs tenet̉ expͥmere cām ſue exceptionis. qꝛ nuda volūtas videt̉ ſufficere ad dādā cauſādā exceptōꝫ fauore liberatōiſ. fac̄ qd̓ hr̄ ī. l.tale pactū. ff. de pac. ī pͥn. qd̓ no. ī. l. j. ad fi. ff. īter. act.. l. de indebito. §. fi. ff. de ꝓba... de fi.inſtru. ſi cautio. in quibꝰ ptꝫ cōfeſſio emanās adobligandū ſine valet ſecus ſi emanauit ad liberandū vt no. in iuribꝰ p̄alle. Pōt etiā p̄mitti ẜm teſtis regularit̓ artat̉ ad iuſtificādū factuꝫa ſe relatū ſeu ſuꝑ deponit̉. ſufficit ſimpliciter recitet factū ꝓut factū eſt ab alio iuſtificet aſſertionē ſuā circa tale factuꝫ ex ex qua ꝯcludat̉ſcīa ipſiꝰ teſtis ſenſū corporeū. ſic videt̉ teſtisartt̉e ad aſſignādū cāꝫ quā ꝯcludat ſe habere ſcientiā facti ſenſū corporeū ſꝫ artat̉ regulariterad aſſignādū cām qͣre id qd̓ refert̉ factū etiā ſi de interroget̉. facit qd̓ habet̉.. re iudi. ſicut. Anaūt indiſtincte ꝓcedat patebit ex infra dicendisſuꝑ glo. j. Itē aduerte qꝛ do. an. inchoat caſū vicꝫ qͥdā actōe mētꝰ vl̓ vtili in repetebat bn̄ficiū ſuū narrās qͣliter ex collatōne ſibi facta habebat ius in tali beneficio etiā illud poſſederat. qͣlit̓ etiā bn̄ficiū fuerat ſibi mētū ablatuꝫꝓpter petebat ſibi bn̄ficiū reſtitui. fac̄ qd̓ tāgit gl.magna in.. ad. ſꝫ meliꝰ videt̉ dicendū ꝓut voluit gl. qͥs petebat bn̄ficiū ſuū de dicebat ſe fuiſſe canonice inſtitutū ſic illud ad ſe ſpectare ꝑtinere. aduerſariū indebite iniuſte tenere occupare. petebat ſibi illud reſtitui. aduerſariꝰ ꝟoexcipiebat de ſpōtanea abiuratōe vt ptꝫ ex glo.

In tex. ibi ſciſcitaris .i. perqͥris.. reſcrip. ſciſcitatus. Itē ibi repoſcētibꝰ .i. petētibꝰ. ſic dictio reabūdat. facit qd̓ habet̉ in. l. j. ff. de do. p̄le. vel pōtītelligi notat quādā inſtātiā ſic ſenſus repoſcētibus .i. inſtantia poſcētibꝰ .i. petētibꝰ. Itemabiuratōis .i. renūciatōis iuramēto. Iteꝫ ibicognitione .i. exp̄ſſione ẜm intellectū glo. Itemibi ſuꝑuacuū eſſe credimꝰ quaſi dicat non eſtſuperuacuū ſic inutile ſꝫ potius vtile. Et exinnuit̉ ſi ſolū eſt vtile eſt neceſſariū. facit qd̓no. archidi. Io. an. poſt in. c. j. ap. in. vi.Itē ibi inqͥri ſupple a reo ẜm intellectū glo. Sꝫ ẜmītellectū Hoſti. intelligit̉ .ſ. a teſte. fac̄ qd̓ d̓r ſuꝑ gl.j. Iteꝫ nec mētu ſcꝫ illato a priuato differtab eo qd̓ ſequit̉ de oppreſſione que ſit ab exiſtentein officio vel dignitate. l. ſi imp̄ſſionē. C. qd̓ me.cau. Et no. etiā illud qd̓ fit vi cōpulſſua dicat̉fieri mētū. l. j. ff. qd̓ me. cau. iſta verba vi necmētu in effectu ſupponūt eodē. facit qd̓ habet̉ īdicta. l. j. Itē ibi poſtponet qͣſi velit ſi reusexcepit de ſpōtanea renūciatione iudex reperiaillā ꝓbabilē ip̄m reū abſoluit reum a petitioneactoris ſaluo niſi actor replicauerit coactꝰ renūciauerit. nam tūc admittent̉ teſtes vtriuſqꝫ obtinebit meliꝰ ꝓbabit habito reſpectu ad dignitatem opi. teſtiū vt infra innuit̉ circa fi. Et ſi dicat̉ ſi actor replicet ſponte renūciauit videt̉ debeat audiri volēs id ꝓbare ſit negatiua rerū naturā videt̉ poſſe ꝓbari.. de elec. bone. el. j.. C. de ꝓba. l. actor. Ad rn̄det̉ in.. porro. ſequit̉ qꝛ lꝫ ſit negatiua hꝫ ī ſe implicitā affirmatiuā .ſ. renunciauit coactus. ideo admittit̉ vtſequit̉. Itē ibi ſufficeret. ſupple in cōſequētiaꝫaſſerat ſe coactū. No. primo repetētibꝰ bn̄ficium obſtat exceptio ſpōtanee abiuratōnis .i. renūciationis facte iuramēto. idē etiā videt̉ ſi īteruenit iuramentū per id qd̓ dicit̉ in.. maximeſi interuenerit. No. ẜm intellectū glo. vbiꝓponit̉ exceptio ſufficit indifferent̓ proponere factum ex quo cauſat̉ exceptio exquo non exprimit̉aliqua cauſa tendēs ad iuſtificationē ipſius facti.Et ex hoc etiā no. licet actio ſeu petitio ſine cauſe exp̄ſſione admittat̉ ſaltē ſi petat̉. vt le. no. īc. ij. j. de libel. ob.. l. j. ff. de edē. tn̄ exceptio videt̉admittēda etiā abſqꝫ cauſe exp̄ſſiōe. Et noͣ. iſtd̓videt̉ procedere etiā ſi ꝓponat̉ exceptio veriſimilis. qꝛ non videt̉ artari ꝓponens ad exprimendam cauſā per quā veriſimilis reddat̉. nec iudexctiā artat̉ ad faciēdū illā expͥmere. poteſt tamē iudex ex officio propter veriſimilitudinem artare ponentem ad cauſam exprimendā ſi ſibi videatur licet ad petitionē partis non cogat̉ exprimerevt hic videt̉ īnui. Et ex predictis pōt colligi practica vbi proponit̉ aliqua exceptio tantūmodo veriſimilis qꝛ ſi actor petit exprimat̉ cauſa licet reus teneat̉ ad īſtātiā actoris hoc facere tn̄ iudex exofficio ſuo poterit ip̄m cogere ſi voluerit. Et ex hetiā potes notare caſū in iudex ex officio poteſtſupplere. de qua materia plene habet̉.. poſtu.bone. el. j. per Bar. in. l. iiij. §. hec autē. ff. de.

bb 3