I

infec. Et ex p̄dictis etiā potes notare regulā ꝙ vbiiudex ex officio pōt ſupplere nō artat̉ ad ſupplēdūnec appellari poteſt ſi non ſuppleat. facit quod no.Io. an. in. c. pe. jͣ. de excep. ⁊ licet tranſeat do. An.¶ Aduerte tamen qꝛ quandoqꝫ etiā artat̉ ad ſuꝑplendum qd̓ quando ſit. no. per Bar. in. d. §. hocautē. ⁊ facit etiā qd̓ habet̉ in. c. cū nobis olim. ⁊. c.uihil. sͣ. de elec. in prealle. c. bone. el. j. ¶ No. ꝙ indubio nō pōt preſumi ꝙ quis iactet vl̓ velit iactareid qd̓ eſt ſuū ꝓpriū ⁊ maxīe id qd̓ eſt queſitū ml̓tislaboribus ⁊ expenſis de quo debet viuere. facit ꝙhabet̉. ff. de ꝓba. l. cum de indebito. ⁊ ideo renunciatio beneficij in dubio nō p̄ſumit̉ voluntarie facta ſi nō appareat d̓ aliqua cā ipſam intrinſecus impellente. ¶ No. multa accidentia circa renunciationē bn̄ficij que poſſunt illā inficere .ſ. violentia cōpulſio ſeu metꝰ. Itē oppreſſo vl̓ ꝓmiſſio aut datioalicuiꝰ tꝑalis rei ſeu pecunie. Et ex hͦ etiā no. ꝙ ſicut in cōſtruendo iure ſpūali datio pecunie habetillud inficere ſic etiā vbi agit̉ de ipſo deſtruendo.¶ No. ꝙ qͥ ad vitiū ſimonie inducendū paria ſuntdare pecuniā vel ꝓmittere vel aliud temporale. facit ꝙ habet̉ in. l. j. ⁊. ij. ff. d̓ calū. ¶ No. ꝑ exceptio legitima habet cōfringere actionē niſi actor iuuet̉ ꝑreplicationē. facit qd̓ habet̉ in. l. j. ⁊. ij. ff. de excep.l. ſi plures. ff. de fideiuſ. Et ex hoc etiā no. quid eſtreplicatio qꝛ eſt exceptionis repulſio ⁊ actoris releuatio ſeu coadiuuatio. de quo. jͣ. de except. c. a nobis. ꝑ Io. an. ⁊ in. d. l. j. ⁊. ij. ff. de except. ¶ No. ꝙcōcurrentibꝰ exceptione ſpontanee renunciatiōiset replicatiōis nō ſpontanee renunciatōis admittunt̉ teſtes ex vtraqꝫ ꝑte ⁊ quo ad finalē effectū obtinendi attendet̉ qͥs meliꝰ ꝓbabit habito reſpectuad dignitatē ⁊ opi. ⁊ numerū teſtium ⁊ ibi qui melius probauerit obtinebit. jͣ. de teſti. in noſtra.No. ꝙ licet negatiua nō ſit ꝓbabilis per reruꝫnaturā tamen ſecus eſt ſi eſt negatiua pregnās habēs implicitā affirmatiuā tanqͣꝫ ſaltē tūc indirecte⁊ mediate ſit ꝑceptibilis per ſenſum teſtis. de quoplene in. c. bone. el. j. ſuꝑ gl. sͣ. de elec. ⁊. l. actor. C.de proba. Et predicta notabilia procedūt ẜm intellectū glo. que ſequit̉ glo. j. ⁊ etiā glo. magna. ⁊ ſil̓rglo. ij. iij. ⁊. iiij. ſed ẜm intellectū Hoſt. ⁊ ſimiliter intellectū Inno. de quibus tetigi in euidentialibꝰ ettangā etiā ſuꝑ gl. j. aliqua ex ſupradictis. no. nō ꝓcederēt. vt. jͣ. patebit. ⁊ no. etiā ꝙ ẜm intellectū gl.decre. intelligit̉ qn̄ actuꝫ fuit petitorio. vt patet exglo. j. ⁊. ij. ⁊ etiā ex glo. magna. in. ꝟ. ad hec. ¶ Inglo. j. ibi nulla reſignationis cauſa aſſignata ſuꝑple in ꝓpoſitōe ipſiꝰ exceptiōis ẜm intellectuꝫ glo.In ea. glo. ibi cām reſignationis inquiri ſuppleab ipſo reo opponente exceptionē renunciationisvt ſic exprimat cauſā ipſius renunciatōis ẜm itellectum Hoſti. de quo tanget̉ infra. debet intelligi ꝙinquiret̉ cauſa renūciationis a teſte deponente ſuper ip̄a renūciatiōe. ¶ In ea. glo. ibi alias nō tenetur. ⁊ hoc vult gl. colligi ex eo qꝛ text. dicit nō eſſeſuꝑuacuū ⁊ ſic nō eſſe inutile requirere d̓ cauſa reſignationis ſecūde potius vtile. ⁊ ꝑ hoc a cōtrarioinnuerit ꝙ nō ē neceſſariū. facit quod no. Io. an.

poſt Archi. in. ꝟ. prudenter. in. c. j. de appel. in. vj.¶ In ea. glo. ibi ſilentiū actori. ⁊ hoc quando ipſeactor nō replicauit. ſi aūt replicaſſet ꝙ ſponte renūciauit tunc admitteret̉ ꝓbatio vtriuſqꝫ. et ſi actormelius ꝓbauerit obtimebit vt ſequitur in glo. iuncto eo ꝙ tangit̉ in fi. ⁊ ſic nihil effectu ferret̉ tūc ſententia ꝓ eo qui melius ꝓbauerit habitu reſpectuad dignitatem ⁊ opini. teſtium. ¶ In eadem glo.in fi. Aduerte quia inquantum voluit ꝙ nō ſit neceſſe exprimere cauſam renunciationis quādo opponit̉ exceptio renunciationis non videt̉ ꝓcedere. Nam videt̉ ꝙ ſicut actor tenet̉ exprimere cauſāſue actionis ſeu petitōis. precipue quando p̄ſumptio eſt contra ipſam actionē ⁊ ſic contra ip̄m agētem ſcd̓m ea que habent̉ in. c. conſtitutꝰ. sͣ. de elec.⁊. jͣ. de libel. obla. c. ij. ⁊. l. j. ff. de edē. ꝑ legiſtas. ita⁊ reꝰ ſue exceptōis. ſꝫ potes dicere ꝙ alid̓ fit ī actōealid̓ fit ī exceptiōe ⁊ hͦ ſit fauore rei qꝛ fauorabiliorē qͣꝫ actor. l. fauorabiliores. ff. de regu. iur̄. ⁊ etiā fauore ipſius defenſionis ⁊ liberationis ſeu exceptionis cū fauorabilior ſit liberatio ⁊ defenſio. qͣꝫ impugnatio ⁊ actio. l. arianus. ff. de act. ⁊ obli. cōtraquam p̄ſumitur dūmodo aꝑte ꝓponat̉ non repellat̉ licet p̄ſumptio ſit ꝯͣ factū exquo dat̉ ipſa actiovel exceptio. ſaluo niſi iudex ex officio ſuo ꝓpter p̄ſumptionē velit a ꝑtibus inquirere de cauſa. namtunc poteſt vt habet̉ in. d. c. conſtitutus. et etiaꝫ h̓ſi tamē hoc facit poteſt admittere ipſam actionem⁊ exceptionem vt ſic poſtea videat̉ ex ꝓſecutioneiudicij an tollat̉ p̄ſumptio ⁊ tunc obtineat actus etipſe accipiens alias ſuccūbat. p̄cedens ſolutio pl̓ꝰvalet quia licꝫ iſta regula poſſit ꝓcedere ſi pars nihil alleget ſeu nō petit exprimi cauſaꝫ tn̄ vbi parspetit exprimi cauſaꝫ videt̉ remanere differētia inter actionē ⁊ exceptioneꝫ qꝛ vbi petit exprimi cāmactōnis ſeu petitōis ꝑ partē aduerſam debebit adipſius inſtantiā exprimi cauſa ſcd̓m. no. ple. in. d.c. ij. de libel. ob. Sed vbi petit̉ ab excipiente ꝑ partem aduerſam ꝙ expͥmat cām ſue exceptōnis videtur ꝙ ad inſtantiā ipſius ꝑtis non teneat̉ exprimere etiam ſi exceptio ſurgat ex facto nō veriſimili vthic patet ſcd̓m intellectuꝫ glo. nam ſatis eſt ꝙ exceptio in ſua forma ſeu ꝓpoſitione ſit formalis ⁊ poſtea circa merita cauſe de ipſius iuſticia diſputabitur. facit. qd̓ habet̉ in. c. in noſtra. de ꝓcur. in. ꝟ. inutiliter. in glo. cuꝫ ibi no. vnde potes cōcludere vthic tangit do. Anto. ¶ Si querit̉ an actio vel exceptio contra quam preſumitur admitti debeat periudicem quia interdum actio vel exceptio eſt inepta ex ſui propoſitōne ⁊ tunc non debet admitti.de actione probat̉ in. c. examinata. jͣ. de iudi. ⁊ fac̄quod no. in. l. ij. ff. d̓ offi. aſſeſſo. ⁊. l. j. §. j. ff. ſi meſ.fal. mo. dix. de exceptione videt̉ ꝓbari in. c. ſollicite. de reſti. ſpō. ⁊ ꝓbatur etiam ꝑ ea que habent̉ incle. ꝯſtitutionē. de elect. ⁊. l. j. §. labeo. cum ibi no. p̄Bar. ff. de flu. ⁊ facit etiam quod ip̄e no. in. l. v. ff.d̓ excep. ¶ Interdū vero exceptio vl̓ actō ē apta qͦad ſui ꝓpoſitionē ſed contra factū actionis vel exceptionis ius reſiſtit ⁊ tunc aut reſiſtit tantū ꝙ notorie apparet de iniuſticiā actionis vel exceptōis ⁊