I

eligi ſed debēt poſtulari. ſed alij bn̄ poſſunt eligi.Sed hͨ opi. vt dicit Io. an. expreſſe reprobat̉ ꝑ idqd̓ habet̉ in. c. ſi abbateꝫ. de elec. in. vj. vbi abbasetiā exēptus nō poſſet trāſire ad aliā eccleſiā ſine licentia pape tn̄ pōt eligi⁊ nō dꝫ ante poſtulari vt h̓⁊ ſic nō valet ꝯſequētia nō pōt trāſire ſine licentiaſuꝑioris gͦ eſt poſtulādus nō eligēdus. qꝛ illud nōeſt veꝝ etiā ſi requirat̉ licētia pape vt ibi eſt exp̄ſſū⁊ ſic ſpeciale eſt in ep̄o ⁊ ſuperioribꝰ vt nō poſſinteligi ſed poſtulari debeāt qꝛ ſunt mr̄imonialit̓ alligati eccleſie et nō poſſunt diſſolui a dicto vinculoſine licētia pape. vt plene cōſueuit dici in. c. fi. sͣ. depoſtula. p̄la. ⁊ ſic patet ꝓprie ⁊ ſtricte loquendo ꝙſolū ep̄i ⁊ ſuperiores poſſunt deferre anulū licetalij inferiores etiā ex priuilegio poterint. Et per p̄dicta etiā pꝫ abbatē vel aliū p̄latū non dici ꝓpͥe eēmr̄imonialit̓ alligatuꝫ ſue eccl̓ie al̓s non poſſet eligi ſꝫ deberet poſtulari. ⁊ p̄cipue qn̄ nō poſſet trāſire ſine licentia pape vt qꝛ eſt exēptus qd̓ eſt cōtratex. in. d. c. ſi abbateꝫ. ¶ Itē aduerte qꝛ vbi eligit̉clericꝰ ad aliā eccl̓iā ſi ep̄s ſuus nolit ſibi dare licentiā poterit ep̄us cogi per ſuū ſuꝑiorē ⁊ ſic ꝑ archiep̄m ſuū ad dandū licētiam. vt dixit glo. per id qd̓habet̉ in. c. nullus. alle. in gl. ⁊ facit qd̓ noͣ. ⁊ le. inc. ſi religioſus. de ele. in. vj. ⁊ hͦ intellige vt dicit gl.ꝑ id qd̓ habet̉ in. c. nullꝰ. ⁊. c. ſi religioſus. ¶ Quisaūt ſit ſuꝑior qͥ habeat cōpellere ip̄m eo caſu quocōpelli poteſt. Quidā dicūt ꝙ archiep̄us vt. sͣ. dixi. Alij ꝟo dicūt ꝙ erit papa qꝛ nemo alius inferior pōt rem alteriꝰ dare vel iuri alterius p̄iudicarefacit qd̓ habet̉ in. c. dilectꝰ. jͣ. de offi. del̓. ⁊. jͣ. de reli. do. in. c. cōſtitutus. Sed Io. an. dicit ꝙ aliud eſtquerere qͥs poſſit eū cōpellere. nā primo caſu videtur dicēdū ꝙ ꝓcedit ſcd̓a opi. vt ſuꝑior tunc intelligat̉ papa. Sed ſi q̄rat̉ qͥs ſit ſuꝑior qͦ ad cōpellēdūꝓcedat prima opinio videlicet ꝙ ſit archiep̄us cuiep̄s etiā ſb̓iectꝰ eſt ꝑ ea q̄ habent̉ in. d. c. nullꝰ. qd̓ ītellige qn̄ ſubeſt cā ꝯpellēdi. ſi aūt n̄ ſubeſt tūc etiam qͥ ad cōpellendū ſuꝑior eſſet papa. qꝛ etiā nonſubſiſtēte cā cōpellendi ſolus papa poterit cōpellere. facit qd̓ no. ꝑ glo. in. c. ſi religioſus. de ele. ī. vj.¶ Ultīo dicit Io. an. ꝙ videt̉ poſſe fundari diſpoſitionē huiꝰ decre. ꝑ ea que habent̉. jͣ. de reg. iur̄.bn̄ficiū. li. vj. Naꝫ volens renūciare beneficio ep̄oinuito poterit ingredi religioneꝫ ꝓbatōis cā. ⁊ deip̄iꝰ cōſenſu poterit alteri concedi bn̄ficiū vt hic pꝫſed dici pōt ꝙ ſi bn̄ficiū ſpectat ad collationeꝫ epiſcopi nulla poterit fieri fraus. qꝛ ſi ꝯferat ep̄us quihabet ꝯferre nō fraudat eū qꝛ ip̄e ep̄s videt̉ tacitep̄ſtare aucͣtē tacite renūciatōi ꝯferēdo alteri d̓ illiꝰꝯſenſu. ſꝫ ſi beneficiū eſſet electiuū. ⁊ ad aliū ſpectaret electio vel p̄ſentatio ⁊ ad ep̄m cōfirmatio vel inſtitutio tūc bn̄ poſſet fieri fraus ſi ſufficeret ꝯſentire habēti eligere vel p̄ſentare. ſed requireret̉ etiaꝫꝙ cōſentiat habēti inſtituere vel ꝯfirmare. ⁊ ſic illiqui habēt ptātē aucͣtē p̄ſtādi renūciatōi. de qͦ etiaꝫper Io. an. in. c. ex ore. jͣ. de his que fi. a ma. par.ca. ⁊ etiā tangit in regula is qͥ tacet. de reg. iur̄. inmercū. dicit tn̄ ꝙ tutius erat ꝙ exp̄ſſe renunciaſſetin manibus ſuperioris habentis poteſtatem au

ctorizandi renunciationem.Hec decretalis ꝯſueUPer HOL. uit reputari difficitꝓpter multiplices intellectꝰ. ⁊ etiā ꝓpt̓ eaque ſcripſit Inno. ⁊ aliqͣliter cōfuſe adeo ꝙ multaex dictis Inno. omiſerūt Hoſti. ⁊ Io. an. dicētesꝙ illa potiꝰ habeāt intellectū obfuſcare qͣꝫ declarare. Do. an. h̓ nitit̉ declarare dicta Inno. potes dicere ꝙ decre. habet duos pͥncipales intellectꝰ. vnꝰeſt ꝙ hic in tex. fiat ſoluꝫ vna. q. videlicet an qͥs repetat bn̄ficiū. ⁊ ſi obijciat̉ ſibi exceptō ſpōtanee abiuratōis ⁊ renūciatōis facte cū iuramento ⁊ actorreplicet ꝙ coacte ⁊ nō ſponte renūciauit. Querit̉tūc an admitti dēat ꝓbatio rei ſuꝑ ſpōtanea renūciatione. ⁊ in effectu rn̄det̉ ꝙ teſtes vtriuſqꝫ debētrecipi et ille obtinebit qͥ melius ꝓbabit habito reſpectu ad dignitatem ⁊ opinionē teſtiū. ⁊ iſta fuitopi. Tācre. ⁊ etiā ſentit h̓ Inn. in qͣdā gl. ⁊ ẜm iſtādꝫ exprimi dū lr̄a dicit ſine cauſe cognitiōe .i. an̄qͣplenarie cognoſcat̉ d̓ cā coactōis. ⁊ qd̓ ſb̓ijcit ⁊ anactoris debeat exponi ⁊ ꝓ id eſt. facit qd̓ no. in ſil̓iī. l. pe. C. vbi cā ſta. Et ẜm hāc lec. ī. ꝟ. porro tollitquadā tacitā obiectōeꝫ. d̓ qͣ etiā tāgit h̓ gl. circa fi.Sꝫ certe iſte intellectꝰ videt̉ lr̄am violare vt ptꝫ exexceptōibꝰ qͣs oportet fleri ſequēdo hūc intellectūde qͥbus. sͣ. dixi q̄ nō videt̉ eſſe d̓ mente lr̄e. Ideoalius fuit intellectꝰ pͥncipalis videlicet ꝙ h̓ formātur due. q. ⁊ ad vtraqꝫ rn̄det̉. ⁊ ſcd̓a. q. ſit ibi et anactoris. ⁊ iſte intellectꝰ ſb̓diuidit̉ ī tres aut qͣttuor.nam vnus eſt intellectus quē ſequit̉ gl. j. ⁊ gl. magna. ⁊ iſte intellectꝰ eſt cōis. ⁊ etiā eum ſequit̉ Io.an. ⁊ ẜm iſtum intellectū pͥma q̄ſtio eſt an exceptioſpontanee abiuratōnis ſit admittenda ſine cauſecognitiōe .ſ. aſſignāda vel expͥmēda in ipſa excep.Alius fuit intellectꝰ Hoſti. ⁊ ẜm iſtum variat̉ pͥma queſtio ab eo qd̓ dixi ꝓxime. nam ẜm eum prima queſtio eſt talis an videlicet exceptio abiurationis ſit admittēda .ſ. cum effectu ſine cauſe cognitione .ſ. q̄rēda a teſte .i. ſine interrogatione cauſefiende ateſte. Scd̓a ꝟo queſtio nō mutat̉. ¶ Tertius fuit intellectus quē tangit hic do. Anto. vt prima. q. ſit an exceptio abiurationis ſit admittēda ſine cauſe cognitiōe .ſ. ſūmaria p̄miſſa anteqͣꝫ admittat̉ vt ſi videat̉ an ſit veriſil̓is vel nō. Scd̓a ꝟo. q.non mutat̉. ¶ Itē aduerte qꝛ primꝰ intellectꝰ inqͣꝫtuꝫ dixi prima. q. eſt an admittēda ſit exceptio ſpōtanee abiurationis ſine exp̄ſſione cauſe. Subdiuidet̉. nam vna fuit glo. que voluit ꝙ ad q̄ſtiones h̓poſitas reſpōdeat̉ eo modo quo tāgitur in glo. inprin. glo. magne ẜm Inno. licet cōcordet titulꝰ. q.cū intellectu gl. qꝛ ẜm glo. ad primā. q. reſpōdet̉ ꝙnō eſt ſuꝑuacuū ſed neceſſariū ꝙ cauſa exprimat̉.¶ Item circa ſcd̓am. q. ẜm intellectū glo. videt̉ ꝙadmittāt̉ ꝓbatiōes vtriuſqꝫ. ſi actor replicat ꝙ nōſponte renūciauit non admittat̉ ꝓbatio rei. et deiſto intellectu ⁊ etiā Hoſti. pleniꝰ taget̉ ſuper fi. gl.ij ¶ Sed ſequamur pro modoⁱ intellectum glo. ẜmquā breuit̓. h. d. Contra petētē beneficiū admittit̉ſpōtanee abiuratōis exceptio ⁊ non adiecta cā renūciationis ꝯtra quā actor poterit replicare ꝙ nō