I

meritū obedientie iſte iniuſte excōicatus creſceretxj. q. iij. quid ergo. Itē quia excōicatio ſumit effectū ⁊ ſubſtantiā a ptāte clauium. defectꝰ ergo ordinis nō pōt eſſe ſubſtantialis .i. ordo requiſitus inexcōicatione fienda non eſt ſubſtantialis ſed de iuſticia rōe p̄dicta. ¶ Aduerte tn̄ ꝙ licet excōicatō iniuſta teneat quo ad hoīes. nō tn̄ quo ad deū ſi nōſubeſt cā rōnabilis. qꝛ niſi qͥs peccet nō poteſt priuari a gratia dei. xj. q. iij. temerariū. ⁊ in. c. litteraſde reſti. ſpō. ſꝫ ſi quis ꝯtemeret excōicationē iniuſtam tūc ligaret̉ ex ꝯtemptu etiā apud deū. vt in. c.ꝑ tuas. ſupra allegato. Sed ad ꝯtraria ſupͣ formata dic ꝙ ml̓ta fieri nō dn̄t facta tn̄ tenēt. vt in. c. adapl̓icam. de regula. Itē ꝓcedunt quo ad deū ⁊ vide bo. glo. xxiiij. q. j. quodcūqꝫ. vbi glo. tractat qͥdoꝑat̉ excōicatio qͦ ad deum. et vide qd̓ dixi in. c. itaquorundam. de iude. Ultimo membro dic breuit̓ꝙ excōicatio eſt iuſta ⁊ tenet qn̄ ceſſat oīs īiuſticia⁊ incapacitas modis p̄dictis. ⁊ ad. d. c. cui. qd̓ fac̄ꝯͣ ſcd̓m mēbruꝫ dic ꝙ ibi lata fuit excōicatio ab heretico. ideo nulla fuit. vt ibi no. in glo. ¶ In glo. j.ibi ⁊ qꝛ ꝑ ſimplicē q̄rimoniā. Aduerte clariꝰ ⁊ latiNam glo. in prima ꝑte ꝓſequit̉ qͥd debeat facereſuꝑior excōicatoris cū ꝓclamat̉ ꝑ excōicatū cōquerētē d̓ excōicatore. ⁊ diſtingue comp̄hēdēdo glo. ⁊dicta doct. ꝙ aut excōicator eſt ordinarius aut delegatus. Primo caſu aut non fuit ab eo appellatūſed ꝑ ſimplicē querelā excōicatus adiuit ſuꝑiorem⁊ tunc dicit Cal. ꝙ ſuꝑior debet remittere excōmunicatū ad excōicatore vt euꝫ abſoluat ſi eū iniuſteexcōicauit ⁊ poteſt dare iudicē qͥ eo nolēte abſoluere ip̄e exequat̉ vt hic. ad hͦ. c. ad repͥmendaꝫ. jͣ.de offi. or. dicit tn̄ Cal. ꝙ ſi ſuꝑior abſoluit ſine remiſſione tenet abſolutio. qꝛ cū ſit iudex non curat̉ꝙ male fecerit in nō remittēdo. qꝛ ⁊ iniuſta abſolutio valet ex quo eſt facta a ſuꝑiore. vt in. c. venerabilibus in. §. vltimo. hͦ dictū ego puto limitandū⁊ diſtinguendū. ꝓut habet̉ in. d. c. venerabilibusin pͥn. nam ſi appellat̉ ad archiep̄m. qꝛ ip̄e nō habꝫiuriſdictiōeꝫ in ſubditos ſuffraganei ſine appellatione. vt in. c. paſtoral̓. de off. del̓. ſi iſte fuit excommunicatus ad petitionē alterius ſubditi nō poteſtarchiep̄us ſe intromittere ſine appellatōe. ſecꝰ vbiꝓceſſit ex officio. qꝛ archiep̄us eſt iudex ordinariˢep̄i. ⁊ ex hͦ dic ꝙ vbicūqꝫ adit̉ ſuꝑior qͥ pōt adiri perviam querele habet locū primū dictū cal. vtputa ſiadit̉ papa vel archiep̄us reſpectu p̄lati inferiorisſibi ſubiecti ꝑ ea q̄ notant̉ in. c. cum ab eccl̓iarum.de off. or. ¶ Item dic ꝙ remiſſio debet fieri niſi excōicatō ſit notorie iniuſta. vt ī. c. ſollicitudinē. d̓ appel. ⁊ in. d. c. venerabilibꝰ. §. ſane. vel niſi ꝑiculuꝫſit in mora in remittēdo. vt in. d. §. ſane. ſi ꝟo fuit.appellatū. ⁊ tunc eſt in optōe ſuꝑiorꝭ an velit remittere an velit ip̄e abſoluere. tn̄ honeſtius ē vt remit Atat vt in. d. c. ꝑ tuas. ita cōiter dicūt doc h̓. ¶ Sedtu melius diſtingue tres caſus. qꝛ aūt certū eſt excōicatōnē eſſe iniuſtā ⁊ nō debet fieri remiſſio. autcertū ē eaꝫ eſſe iuſtā ⁊ debet fieri. aut dubitat̉. ⁊ tūceſt in optiōe ſuꝑioris. ſꝫ honeſtiꝰ eſt vt remittat. itadiſtinxit tex. in. d. c. venerabilibꝰ in. §. ſane cū duo

bus ſe. Et ex his dic ꝙ iſta remiſſio non ſit ad ignominiam iſtiꝰ excōicatorꝭ. ſꝫ ad honorē ꝯſeruandū.qꝛ minor pudor eſt ꝙ qͥlibet corrigat factū ꝓpriuꝫqꝫ corrigat̉ ab alio vt in. c. qualit̓. el. j. j. de accu. ⁊ ꝓhoc iſte tex. in ꝟbo deferat̉. ⁊. d. c. venerabilibus.vbi dicit̉ ꝙ honeſtiꝰ ⁊ ꝯgruentiꝰ fit ⁊cͣ. ¶ Et ſi diceres quare fit remiſſio ad iudicē ſuſpectū. dic ꝙ nōſit remiſſio vt ip̄e cognoſcat ſꝫ ſolū vt abſoluat. naꝫī abſolutōe n̄ pōt p̄tēdi ſuſpitō. ⁊ eodē mō dic ad. caccepta. d̓ appel. vbi d̓r ꝙ nō dꝫ appellās remitti adiudicē a qͦ. Si ꝟo excōicator fuit delegatus. ⁊ tuncant fuit appellatum ab eo aut non. pͥmo caſu ſuperior delegans non tenetur remittere ſi nō vult cūpoſſit reuocare delegatum quandocunqꝫ. vt in. l.iudiciū ſoluitur. ff. de iudi. et in. c. ſuꝑ qōnū. d̓ of.del̓. ſꝫ ſi vult remittere pōt diſtinguēdo mō p̄dictoSi ꝟo n̄ fuit appellatū. ⁊ tūc aūt excōicauit an̄ ſnīaꝫdiffinitiuā aut poſt. primo caſu pōt fieri ad euꝫ remiſſio. ad hͦ. c. prudētiā. de offi. dele. ⁊ dꝫ fieri ꝑ alium citra delegātē vt ibi. Si ꝟo excōicauit poſt ſentētiā. aut nō eſt lapſus annꝰ ⁊ ſit remiſſio. aut ē annus elapſus ⁊ nō pōt fieri qꝛ nō remāſit ī eo iuriſditio. vt in. c. q̄rēti. ⁊ qd̓ ibi no. de offi. dele. Ip̄e tn̄delegās pōt ſꝑ non remittere ſi vult qꝛ iudiciū ſoluit̉. ⁊cͣ. ¶ In ea. glo. ibi ſꝫ qui de cā principali. Iſtearticulꝰ melius expediet̉ in glo. fi. vbi hͦ tangit̉. iōdic vt ibi dicā. ¶ In ea. gl. ibi ita ſuſpēſus. aduerte. nā glo. ex tex. ⁊ p̄dictis infert ꝙ excōicatꝰ minori p̄t abſoluere excōicatū. ⁊ dic ꝙ colligit̉ hͦ modo.nam ſi iſte excōicauit ꝯͣ ꝯciliū incidit in penā illiusc. ſacro. ꝑ quā pōt dici excōicatꝰ minori cuꝫ nō poſſit admīſtrare ſacra. ⁊ tn̄ pōt abſoluere vt hic. ⁊ rōqꝛ excōicatio minor ſolū priuat a ſacramētorū ꝑticipatione nō ab exercitio iuriſditꝭ. Et idē in interdicto ingreſſu eccleſie. de qͦ in. d. c. ſacro. ¶ In gl.in verbo difficultatis in fi. no. glo. nam ex ea relata ad tex. habes ꝙ excōicatꝰ ꝯtra formā. c. ſacro .ſ.ſine monitione vel cauſa rōnabili debet abſolui ſine omni difficultate. nō em̄ tenet̉ p̄ſtare iuramentum de parēdo mādatis eccl̓ie nec aliā cautionemnec aliqd̓ aliud mādatū pōt ſibi fieri ī ſatiſfactōnēexcōicatōis. Et licet ab. dixerit iuramētū eſſe p̄ſtādū ne frāgat̉ diſciplina eccleſiaſtica. vt in. c. cū deſideres. de ſen. ex. tn̄ Hoſti. ⁊ cōiter doc. tenēt glo.⁊ melius. Nā potius eſt relaxatio iſta q̄ ſit de iniuſta excōicatione qͣꝫ abſolutio. vt in. d. c. ſacro. vn̄ tenuit hic Hoſti. ꝙ iudex etiā nō ſacerdos pōt abſoluere a tali excōicatione. ſecus dixit ſi excōicatio fuiſſet iuſta. Io. cal. tenet ꝙ ī omni caſu iudex pōt abſoluere ab excōicatōe licꝫ nō ſit ſacerdos. qꝛ excōicatio eſt iuriſditio. Exqͥ infero ꝙ vicariꝰ ep̄i licꝫ nōſit ſacerdos pōt excōicare ⁊ abſoluere. Et idem inlegato pape qui nō eſſet ſacerdos. de quo vide plenius in. c. a nobis. ij. de ſen. ex. ⁊ hāc opi. puto veriorē reſpectu pene nō aūt reſpectu culpe. naꝫ reſpectu culpe abſoluēs dꝫ eſſe ſacerdos. vt in. c. oīs.jͣ. d̓ pe. ⁊ re. ⁊ in. c. noua. e. ti. pōt tn̄ ⁊ ſanctū ē ⁊ hoſtum ſeruare opi. Hoſti. vt ſic iudex imitet̉ ipſumſaluatorē. qui nō curauit aliquē ꝓ ꝑte ſꝫ in totuꝫ. ſiem̄ cōmittit abſolutōeꝫ ſacerdoti poterit ille abſol