IDe reſcriptis.

¶ B excommunicato.¶ Per reſcriptū directū excōicatori vt abſoluat excōicatū ſi ꝯͣ ꝯciliū eū excōicauit datꝭ executoribꝰ qͥ eo nō parēte exequāt̉ nō excōicatori ſꝫ executoribꝰ cognitio demādat̉. h. d. Primo ponit factūexqͦ qō. ſcd̓o ſo. ibi excōicatori. tertio in ſolutōe rōnē interſerit. ibi qͥ de facto. ¶ No. pͥmo ꝙ excōicatio lata ſine monitōe ⁊ ſine cā rōnabili tenet. qd̓ ꝓbat̉ ex eo. nā iſte dicebat ſe ligatū ꝯͣ ſtatutum ꝯcilijgnaͣlis. de qͦ in. c. ſacro. jͣ. de ſen. ex. vbi aūt d̓r ꝙ excōicatio dꝫ fieri ꝯpetēti monitōe p̄cedēti. ⁊ idē pōtcolligi ex tex. illiꝰ. c. ſacro. vt ibi dixi. fallit̓ tn̄ ī caſuc. ꝯſtitutōeꝫ. de ſen. ex. li. vj. qd̓ declara vt dixi ī. d.c. ſacro. ¶ No. ſcd̓o ꝙ excōicatꝰ iniuſte remittit̉ adexcōicatore ſuū abſoluēdus. qd̓ an ſit veꝝ indiſtīcte dicā. jͣ. ſuꝑ glo. ¶ No. tertio ꝙ excōicatꝰ pōt impetrare reſcriptū ſuꝑ īiuſticia excōicatꝭ. ad hͦ. c. j. jͣ.eo. li. vj. ¶ No. qͣrto ꝙ eadē clauſula relata ad diuerſos effectꝰ pōt oꝑari diuerſos effectus ẜm ſb̓iectā maͣm. Et ad hͦ ſolet allegari iſte tex. nā hͨ clauſula ſi ita eſt. relata ad excōicatorē nō īportat cognitionē ſꝫ monitōeꝫ ⁊ inſtructionē quādā ſeu notionem. ſꝫ relata ad iudices deputatos in defectuꝫ excōicatoris induxit cāe cognitionē. ¶ Itē no. ꝙ in facto ꝓprio nō p̄ſumit̉ ignorātia ſeu in facto alienoindagato iudicialit̓. naꝫ iſte excōicator p̄ſumit̉ eſſecertus vtrū excōicauerat ꝯͣ ꝯciliū. qꝛ hͦ ꝯſiſtit in facto ꝓprio. ⁊ ad hͦ ſolet allegari iſte tex .ſ. ꝙ in factoꝓprio nō p̄ſumit̉ ignorātia. ⁊ d̓ hͦ aliqͥd. j. ¶ Op.ꝯͣ tex. in eo ꝙ innuit excōicatōem latā ſine ca rōnabili ⁊ monitōne nō p̄miſſa tenere. ꝙ aūt hͦ colligat̉ex tex. ꝓbat̉ ex eo qꝛ iſte dicebat̉ legatꝰ ꝯͣ ſtatutumꝯcilij gnaͣl̓. de qͦ ī. c. ſacro. jͣ. d̓ ſen. ex. vbi d̓r iudicēnō debere aliquē excōīcare ſine cā rōnabili ⁊ cōpetēti monitōe p̄miſſa. vn̄ ob. c. vt nr̄m. jͣ. vt eccl̓iaſtica bn̄ficia. ⁊. c. a nobis. el. ij. de ſen. exc. vbi d̓r ꝙ eccleſia dꝫ ſe ꝯformare diuino iudicio. ad idē. ij. q. j.deus omnipotēs. ſꝫ ip̄e deus neminē dānat īiuſte.vt in. c. j. de re iudi. li. vj. ⁊. c. lr̄as. jͣ. de reſtit. ſpo. gͦnec eccl̓ia dꝫ ligare aliquē iniuſte. ¶ Itē ⁊ ſcd̓o obc. cui eſt. xj. q. iij. vbi ꝓbat̉ excōicatōeꝫ eſſe nullaꝫItē ceſſante cā diſpoſitōis dꝫ ceſſare diſpoſitū. vt īc. cū ceſſante. d̓ ap. l. adigere. §. qͣꝫuis. ff. de iurepa.Sꝫ cā excōicatōis eſt pctm̄ mortale. vt. xj. q. iij. nemo. ⁊. c. nll̓s. gͦ vbi ceſſat pctm̄ nō dꝫ tenere excōicatio. Sol̓. cū q̄rit̉ an̄ ⁊ qn̄ teneat excōicatio vel ſitnulla diſtingue poſt Cal. ꝙ qn̄qꝫ excōicatio eſt nulla. qn̄qꝫ tenet ſꝫ eſt iniuſta. qn̄qꝫ tenet et eſt iuſta. ꝓpͥmo mēbro cape regulā. vbicūqꝫ dat̉ inhabilitasſeu incapacitas in agente ſeu patiēte excōicatio ēip̄o iure nulla. Exēplū primi cū excōicator nō ē capax ſeu exercere nō pōt iſtā iuriſditōeꝫ ſpūalē. Exemplū in laico. vt in. c. bn̄ qͥdē. xcvj. di. ⁊ in. c. ſi imperator. ⁊ in. c. ſi duo. ea. di. papa tn̄ poſſet dare laico ptātem excōicandi. qꝛ excōicatio eſt iuriſdit. etnō ordinis. ⁊ de hoc habes glo. no. in. d. c. bn̄ quidē et. xxxij. di. §. verū. ⁊ in. c. trāſmiſſaꝫ de elec. Itēpone exemplū in iudice excōicato. nā excōicatꝰ maiori nō pōt aliū excōicare. qꝛ cū ſit ipſe extra eccl̓iaꝫ

nō pōt aliū extra eccl̓iaꝫ ponere. vt in. c. audiuimxxiiij. q. j. ⁊ ibi vide bo. gl. ⁊ in ſūma eiuſdē cauſecadit tn̄ notabile dubiuꝫ ſi iudex occulte excōicat̉aliquē excōicat. nunqͥd teneat ſnīa. Et glo. tenuitin dicta ſūma excōicationeꝫ eſſe nullā licet debeatobſeruari donec ꝯſtiterit iudicem eſſe excōicatuꝫEt ita cōiter ſolent doct. tenere. Sed in contrariūego allego ſingulare dictū Inno. in. c. ſi vere. jͣ. deſen. excō. vbi tenet ꝯtrariū. ⁊ forte illa opi. verior.quia excōicatio eſt iuriſditꝭ. ⁊ ea q̄ fiunt a iudice nōnotorie excōicato tenent ratione publice vtilitatisvt in. c. ad ꝓbandū. de re iudi. ⁊ vide ad materiaꝫquod ip̄e Inno. no. in. c. j. de ſciſmat. Exemplumſcd̓i .ſ. cum incapacitas eſt in patiēte cū iudex excōmunicat infantem furioſum vel talem de quo certum eſt eum delinquere non poſſe. ad hoc quodno. in. c. romana in. §. in vniuerſitatem de ſen. exli. vj. Item pone exemplū in infideli qui non eſt capax huius cenſure. vt in. c. gaudemꝰ. jͣ. de diuor.Item eſt nulla vbi error intolerabil̓ exprimit̉ ī ſententia. vt qꝛ excōicat̉ quis qꝛ facit bonū vel qꝛ noncōmittit malū. vt in. c. ꝑ tuas. d̓ ſen. excō. ⁊ in. c. venerabilbꝰ in. §. pe. e. ti. li. vj. Et vide qd̓ no. glo. inc. pn̄ti. e. ti. ⁊ li. Sed dubitari pōt quid ſi excōicatio non ꝯtineat in ſe errorē exp̄ſſum tn̄ notoriumeſt eam eſſe iniuſtā. nunquid notoria īiuſticia reqͥdat eam nullam. nā in alijs ſententijs talis notorietas vitiat ipſo facto. vt notanter dicit Inno. in. c.fraternitatis. de frigidis. ꝓ quo facit bo. tex. ī. c. īter ceteras d̓ re iudi. ⁊ quod ibi dixi. Doc. hic nonattingunt iſtū caſum ſed Archi. tetigit in. d. c. venerabilibus. ⁊ videt̉ innuere ꝙ nō ſit nulla. qꝛ iura ſuꝑ hac nullitate loquūt̉ cum error fuit exp̄ſſusin ſententia. Hec opi. pōt ſuſtentari vt excōicatiohabeat̉ in maiori reuerentia. ſed de iuris ſubtilitate crederē ſnīam eſſe nullam. qꝛ ceſſat p̄ſumptio iuſticie que facit tenere ſnīam iniuſtā. ad hͦ qd̓ no. ind. §. in vniuerſitatē. Item fortius dꝫ eſſe nulla excōicatio qͣꝫ alia ſententia cū ꝯtineat in ſe maioreminiquitate cū agat iudex remouere quem a gratiadei ex cauſa notorie iniuſta. ¶ Uenio ad ſcd̓m inquo ꝯclude ꝙ vbi dat̉ habilitas in agente ⁊ patiente ⁊ ceſſat exp̄ſſio erroris modis p̄dictis. tūc excōmunicatio tenet licet ſit iniuſta ex ordinę. qꝛ nō fuit ordo ſeruatꝰ. vel ex cauſa. qꝛ ſine cauſa rōnabilivel ex animo. quia ſuperior iniquo animo excommunicauit. ⁊ de his iniuſticijs habes. xj. q. iij. ī. §cū ergo. ⁊ in. §. ſi ergo. ⁊ vide bo. gl. xj. q. iij. ī ſumma. ⁊ in hoc caſu loquit̉ iſte tex. dixerūt tn̄ quidaꝫꝙ nulla in hoc eſt differentia inter excōicationē etalias ſentētias. nam ⁊ alie tenent licet ſint iniuſte.vt in. c. cū inter de re iudi. Sed tu dic melius ꝙ reſpectu iniuſticie cauſe ⁊ animi ꝓcedit hoc dictuꝫ. ẜnō reſpectu iniuſticie ſeu defectꝰ ordinis. qꝛ talisdefectꝰ reddit alias ſnīas nll̓aſ. ij. q. vj. §. diffinitia⁊ in. l. ꝓlatam. C. de ſen. ⁊ inter. om. iud. ſed ꝑ hocexcōicatio nō vitiat̉. vt hic ⁊ in. d. c. ſacro. licet excōmunicator veniat puniēdꝰ vt ibi. que aūt eſt ratiodic ꝙ hͦ fuit inductū vt claues eccleſie haberent̉ inmaiori reuerētia. xj. q. iij. nemo ꝯtemnat. ⁊ vt per

h 2