De reſcriptis.I

uere a pena ⁊ a culpa. ¶ In glo. in verbo exequatur ī fine. Aduerte latius. aut em̄ ſuꝑior p̄fixit terminū certū excōicatori aūt nullū. primo caſu indubie poſt lapſum terminū pōt iſte deputatꝰ cognoſcere ⁊ abſoluere. Sꝫ an poſſit an̄ lapſum terminūglo. h̓ tenet ꝙ nō. ⁊ idē etiā In no. ſi partes ꝯſentirent. qꝛ cū iuriſditō non det̉ iſti deputato niſi poſtlapſum termini nō pn̄t ꝑtes an̄ tp̄s iuriſditōeꝫ tribuere. ar. in. c. ſignificātibꝰ. jͣ. de offi. dele. Hoſt. tenet ꝯͣriū. qꝛ in fauorē iſtiꝰ excōicatoris fuit p̄fixusterminꝰ. gͦ dꝫ illi poſſe renūciare. jͣ. de reg. ad apl̓icam. ⁊ in. l. ſiqͥs ī cōſcribēdo. C. de pac. Io. cal. ſeqͥtur dictū Inno. qꝛ lꝫ remiſſio fiat in fauoreꝫ excōicatoris. p̄fixio tn̄ termini ſit ad limitādā ⁊ reſtrigēdam ipſiꝰ ptātē. vn̄ ꝯcludit cū Cōpoſt. ꝙ niſi excōicator cōmittat ſibi vices ſuas nō pōt deputatꝰ abſolue̓ niſi forte. jͣ. terminuꝫ dixerit ſe velle abſoluere. Do. An. dicit poſſe diſtingui. ꝙ aut excōicatordixit nolo abſoluere et dꝫ expectari finis termini.qꝛ lꝫ noluerit abſolue̓ ī pn̄ti nō tn̄ negauit ſe nolleabſoluere in futurū. aut dixit nolo abſoluere necvnqͣꝫ abſoluā. ⁊ tūc poterit abſoluere iſte deputatnō expectato lapſu termini. ⁊ ſatꝭ ē equa diſtinctioUel alit̓ pōt dici ꝙ aūt in iudicio dixit ſe nolle abſoluere et fruſtra expectat̉ lapſus termini. aut dixit extra iudiciuꝫ ⁊ tūc ſecꝰ cū potuerit hͦ ex iracundia dicere. ad hͦ tex. cū glo. in. c. venerabilibꝰ in ꝟ.ſecꝰ p̄al. aut nullus terminꝰ fuit p̄fixus ꝑ ſuꝑioreꝫ⁊ tūc deputatꝰ nō pōt abſoluere an̄ negligētiaꝫ excōicatoris. Cōuincet̉ aūt negligētia ꝑ deputatōeꝫtermini ab iſto deputato faciendā. ar. in. c. irrefragabili. in. §. exceſſus. de offi. or. ¶ In gl. in ꝟ. d̓ facto ſuo. Nota iſtā glo. qꝛ qͦtidie allegat iūcto text.ꝙ in facto ꝓprio nō cadit ꝓbabil̓ ignorantia. vnd̓p̄ſumit̉ ſcientia niſi ſubſunt aliq̄ cōiecture in ꝯtrariū. Et ꝯclude poſt doct. ꝙ in facto ꝓprio p̄ſumit̉ſcientia vt h̓ niſi factū ſit intricatū valde. vl̓ niſi ſitmultū de longinquo. vt no. in. c. tertio loco de ꝓba. niſi facti magnitudo aliud ſuadeat. vt ī. c. cumilloꝝ. ī fi. jͣ. de ſen. ex. ⁊ no. bn̄ hͦ dictū. In facto ꝟoalieno regulariter nō p̄ſumit̉ ſcientia. vt in regulap̄ſumit̉ ignorantia. de re. iur. li. vj. fallit ſi hͦ factuꝫſit publice notū. vt in. c. j. de poſtu. p̄la. ⁊ in. c. qd̓dicitis. xvj. di. vel niſi quis teneret̉ indagare illudfactū alienū vt in. c. innotuit iuncta glo. de elect. ⁊vt runqꝫ dictuꝫ ꝓbat̉ h̓. nā iſte excōicatus p̄ſumit̉ſcire vtrū excōicauerit ſine monitōne vel ſine cauſa. vel vtrū cā fuerit rōnabil̓. qꝛ licꝫ hͦ vltimū ſit defacto alieno tn̄ tenebat̉ illud indagare. ⁊ regularit̓an̄ ⁊ qn̄ excuſet ignorantia. vide qd̓ no. in regulaignorantia. de re. iur̄. li. vj. ⁊. jͣ. q. iiij. §. nōn. ⁊ in regula cū ſunt. e. li. in mercū. ¶ In gl. fi. in fi. ex hacglo. collige ordinē ꝓcedendi obſeruādū ꝑ iſtos deputatos ſeu delegatos. nā excōicatore nolente abſoluere ⁊ p̄tendente iuſticiā ſnīe debent iſti delegati abſoluere ante oīa. nec aliter audire excōicatuꝫniſi abſolutionē petat p̄ſtita cautōe de parēdo mādatis eccleſie ſi ꝯſtiterit eū eſſe iuſte ligatū. ⁊ iſte eſtprimꝰ actus quē iſti facere debēt. nec obſtat ſi dicatur ꝙ littera mādat iſtū abſolui ſine difficultate. qꝛ

illud refert̉ ad excōcatorē in caſu quo illū excōicauerit ꝯtra formā ꝯcilij. Sed quo ad iſtos delegatos illud nō ꝓcedit. qꝛ exquo eis nōdū ꝯſtat de iniuſticia excōmunicatōis nō debent abſoluere finecautione nec euꝫ audire niſi prius petat abſolutionem cū oblatōne cautōis. qꝛ exquo fatet̉ ſe ligatum lꝫ iniuſte nō dꝫ ꝑſeuerare in excōicatiōe ne videat eam cōtemnere. de quo dic vt plene habeturin. c. ꝑ tuas. de ſen. excō. ⁊ in. c. cū ꝯtingat. de offi.dele. Scd̓o facta abſolutione debent iſti cognoſcere de iuſticia vel iniuſticia excōicatōiſ. ⁊ ſi ꝯſtiteritexcōicationē iuſtā punient qͥrulātē. Si ꝟo conſtiterit eā iniuſtā punient excōicatorē ẜm formā q̄ tradit̉ ī. d. c. ſacro. Tertiū ẜm gl. ſi ꝯſtiterit excōicatōnem iniuſtā debēt iſti delegati cognoſcere d̓ negocio principali. hͦ tn̄ vltimū nō admittūt doc. indiſtīcte ſed diſtinguit Io. cal. poſt doc. ꝙ aūt nō fuit appellatū ab excōicatōne aūt ſic. primo caſu non pn̄tiſti delegati cognoſcere de cā pͥncipali ſed eſt decidenda ꝑ iudice ꝓpriū niſi ſuꝑior in cōmiſſione hocexp̄ſſerit. aut fuit appellatū ⁊ tūc eſt ſeruāda diſtinctio glo. ⁊ videt̉ bona ⁊ equa diſtinctō. Sꝫ quo adprimū mēbrū dicerē ꝙ ſi excōicatio eſt annexa negocio pͥncipali videat̉ tacite cōmiſſa cognitō ſuperprincipali in euentu iniuſticie excōicatōiſ. ar. in. c.prudētiā. in fi. de offi. dele. Sꝫ vbi excōicatio noneſſet cōnexa negocio principali. puta qꝛ fuit excōicatus in negocio principali pro ꝯtumacia cōmiſſaꝓcedat tūc dictū Cal. ⁊ ꝑ hͦ habes glo. totā expeditā. ¶ Sꝫ no. vltīo d̓ pͥn. gl. quē nō debere abſoluiab excōicatōe niſi petat. Et idē no. glo. ī. c. ſignifi.caſti. d̓ eo qͥ dux. in ma. ⁊ qd̓ ibi dixi. ſꝫ beatꝰ Tho.in. iiij. ſnīaꝝ. quē allegat ⁊ ſequit̉ Io. an. in. c. j. deſen. ex. li. vj. dicit. ꝙ ſi ꝑ excōicatōeꝫ qͥs efficit̉ deterior dꝫ iudex illā tollere. qꝛ exqͦ videt illā non ꝓficere dꝫ vti alio remedio. Et dicit etiā ꝙ inuitꝰ poſſitabſolui ab excōicatōe. qꝛ in excōicatōe eſt ꝯſiderare duplex malū .ſ. malū culpe ⁊ malū pene. maluꝫculpe .ſ. ip̄m pctm̄ cum ſit ex nobis nō pōt a nobistolli ſine volūtate nr̄a. vt in regula peccati venia.de re. iu. li. vj. malū ꝟo pene plerūqꝫ eſt exͣ nos qͥaſine facto nr̄o ingerit̉. vn̄ ſicut pena pōt ingeri ī inuitū ita ⁊ remoueri ꝑ abſolutōeꝫ. par em̄ ius ē ī ligādo ⁊ ſoluēdo. vt in. c. verbū. de pe. di. j. vn̄ ſicutqͥs pōt excōicari inuitꝰ ita ⁊ abſolui. ⁊ hͨ opi. cōitertenet̉ quā credo veriſſimā nō vt abſoluat̉ a peccato vt dixi. ſꝫ vt abſoluat̉ ab iſta pena excōicatōnis.naꝫ excōicatio ingerit multas penas. ſꝫ Io. cal. nōſequit̉ hāc opi. dicit em̄ ſi qͥs fuit iuſte excōicatꝰ ⁊ ꝑſeuerat in ꝯtumacia ſua nō dꝫ abſolui etiā ſi efficeret̉ deterior ne malicia ſua ꝓſit illi. ⁊ ne det̉ cauſamalignādi. Itē qꝛ ſi ſine ꝯtritōe relaxat̉ excōicationūqͣꝫ fuit abſolutꝰ. xxiiij. q. ij. ligat̉. fatetur tn̄ ꝙ ſiiſte abſolueret̉ d̓ facto ꝙ teneret abſolutio qͦ ad eccleſiā militantē. dicit etiā ꝙ inuitꝰ pōt ⁊ dꝫ abſoluiquando ſatiſfecit et non vult abſolui vt magis mereatur. vl̓ qn̄ excōicatio fuit iniuſta. ſꝫ primū dictūplꝰ mihi placet. ar. c. ꝓdeſt. xxiij. q. v. tene tn̄ mētidictū Cal. nā faciūt p̄dicta ꝯͣ iſtos tyrānos qͥ excōicati magꝭ indureſcūt ⁊ deteriora cōmittūt. habes

h 3