IDe reſcriptis.
ꝓcurator. d̓ ele. li. vj. ſꝫ nec illud dictū nec id qd̓ dicit h̓ mihi placet. qm̄ nego ꝙ h̓ reqͥrat̉ illa notabil̓exp̄ſſio de qͣ in iuribꝰ. sͣ. all̓. ſꝫ ſolū reqͥrit̉ ſpāle mādatū vt in. l. ꝓcurator cui libera. ff. de ꝓcu. ⁊ in. c.qui ad agēdū. eo. ti. li. vj. Idē dicendū qn̄ illa clauſula general̓ ſequit̉ caſuꝫ requirentē ſpāle mandatum. vt in. d. c. qͥ ad agendū. ⁊ hͦ fortifico. nā ꝯiuncta ꝑſona minorē ptātem hꝫ qͣꝫ ꝓcuratores p̄dicti.hinc eſt ꝙ ꝯiūcta ꝑſona nō pōt agere ea q̄ requirūtſpāle mādatū. l. illud. ⁊. l. pater. ff. de mino. ⁊ no. īl. ꝟo ꝓcuratori. ff. de ſol̓. Itē h̓ agit̉ d̓ modico p̄iudicio. ⁊ ſic ſumꝰ extra caſuꝫ cle. nō pōt. de ꝓcu. immo videt̉ mirandū ꝙ ꝓcurator generalis non admittat̉ cū latiorē ptātem habeat qͣꝫ ꝯiuncta ꝑſona.vt ptꝫ ex no. in. d. l. ꝟ̓o ꝓcuratori.¶ Reſcriptuꝫ im¶NV8NINICANI C. petratū ꝯͣ hoīeꝫalicuiꝰ dioceſis nō extēdit̉ ad hoīem eiuſdem noīs alteriꝰ dioceſis. In pͥmo ponit̉ appellantis narratio. in ſcd̓a appellatōis cōmiſſio. ibi id̓oqꝫNo. pͥmo ꝙ reſcpͥtū nō extēdit̉ niſi ad ꝑſonā ī eoexp̄ſſam. nec p̄ſumit̉ error in circūſcriptōe ꝑſone.No. ſcd̓o ꝙ iudex nō admittēdo exceptionē legitimā videt̉ grauare ꝑtē lꝫ exp̄ſſe nō ꝓnūciet ⁊ exhͦ pōt appellari. d̓ quo in. c. ex ꝑte. M. de ap. ⁊ perBar. in. l. a ꝓcedēte. C. de dilatōibus. ¶ In gl. j.ibi ꝙ reſcripta ſtricti iuris ſūt no. glo. ⁊ idē no. gl.sͣ. ę. nōnulli. ¶ Scd̓o no. ex glo. in eo ꝙ ponit verū intellectū ad. c. ſuꝑ lr̄is .sͣ. eo. ⁊ ītētꝰ gl. eſt iſte ꝙtūc ſurreptio ꝑ ignorantiaꝫ nō hꝫ vitiare qn̄ id adqd̓ volo vti reſcpͥto cōprehēdit̉ in reſcripto ſꝫ exp̄ſſi aliquā falſitatē ad habendū reſcriptū qͣ tn̄ tacitanihilominꝰ reſcpͥtū habuiſſem. ſecus aūt vbi volovti reſcripto ad caſuꝫ nō cōp̄henſū lꝫ ꝑ ignorantiāexprimerē aliū caſuꝫ. Et hͦ etiā voluit Inno. in. d.c. ſuꝑ lr̄is. ¶ Sꝫ extra glo. q̄ro nūqͥd indiſtincte ꝓcedat deciſio hꝰ. c. Inno. ⁊ Cōpo. ꝙ nō. dicūt eniꝫꝓcedere qn̄ ꝑ alia exp̄ſſa nō pōt ꝯſtare de corꝑe. ſꝫſi ꝯſtaret puta qꝛ dixi ꝯͣ titiū legētē ſenis dioceẜ florentine cū tn̄ titiꝰ ſit dioceſis aretine tunc valet reſcpͥtū exqͥ iſte ſolꝰ titiꝰ legit ſenis qͥ eſt de dioceſi aretina. ⁊ tene mēti hͦ dictū qꝛ facit ad ml̓ta. ſꝫ Pe. abbas ⁊ qͥdā alij indiſtīcte tenuer̄t oppoſitū. qꝛ reſcripta ſūt ſtricti iuris. ⁊ iō nō dn̄t extēdi ad hoīem alteriꝰ dioceſis qͣꝫ exp̄ſſe. ar. in. l. ambigue. ff. d̓ rebꝰdu. ⁊ in. l. quotiēs. ff. d̓ here. inſti. facit. c. ſuſceptūjͣ. e. li. vj. Io. an. h̓ aliter dicit ſꝫ ꝯiūgendo cū eo qd̓ip̄e ponit in additōibꝰ ſpe. in ti. de reſcrip. p̄ſen. §vlti. ꝟ. qͥd ſi in dubietate. diſtinguit ⁊ bn̄ ꝙ aūt exp̄ſſa vera dioceſis lr̄as habuiſſet. ⁊ tūc error nō hꝫvitiare ſi ꝯſtat de corꝑe. ⁊ ſic ꝓcedat pͥma opi. Autexp̄ſſa vera dioceſis lr̄as nō habuiſſet ⁊ tūc errorhꝫ vitiare. exēplū impetraui iudiceꝫ remotū vltravnā diętā a vera dioceſi a loco ſꝫ exp̄ſſi dioceſim ꝓpinquā. ſecꝰ aūt vbi vera dioceſis nō eſſet remotavltra vnā dietā a loco impetratōnis. tn̄ aduerte qpōt indiſtincte teneri opi. Inno. nā ī caſu qͥ traheret vltra vnā dietā reſcriptū pōt annullari non eoreſpectu ꝙ ille nō cōprehendat̉ ī lr̄is ſꝫ eo reſpectuqꝛ nō pōt trahi vltra vnā dietā. Et id̓o dico aduer-
tendū ad modū excipiendi. nā exquo ꝯſtat de corpore nō dꝫ reus dicere ego nō cōp̄hēdor in iſto reſcripto. ſꝫ dꝫ dicere ego nō poſſuꝫ trahi vigore iſtireſcripti. ſꝫ in certo caſu ſaluarē opi. Io. an. qn̄ .ſ. īreſcripto apponeret̉ illa clauſula nō obſtāte ꝯſtitutione de duabus dietis. nā tūc ſi dioceſis falſo exp̄ſſo eſt ꝓpinquior qͣꝫ vera dioceẜ puto ꝙ littere ſūtſurrepticie. qꝛ ſi forte papa ſciuiſſet dioceſim illiuſeſſe remotiorē nō appoſuiſſet illā clauſulam. ⁊ no.hanc ꝯſiderationē. qꝛ puto veriſſimaꝫ. dicit etiamIo. an. ꝙ etiam error in noīe vel cognomīe nō hꝫvitiare ſi ꝯſtat de corꝑe. facit inſti. de leg. in. §. ſiqͥsin noīe. ⁊ ſequūt̉ dn̄i de ro. deci. cxxv. ¶ Sꝫ vltraalios q̄ro nūquid p̄dicta habeāt locū in lr̄is impetratis ad bn̄ficia. vt falſitas exp̄ſſa circa exp̄ſſioneꝫbeneficij nō habeat vitiare ſi ꝯſtat de corꝑe beneficij. ⁊ hec queſtio eſt quotidiana ⁊ notabilis. in quaconclude ꝙ ſparſe ⁊ incidenter tetigerūt dn̄i de tota deciẜ. ccclxviij. in antiquis. ꝙ aut falſa expreſſionō fuit cā inductiua principiſ. qꝛ pariter ea ſb̓p̄ſſalitteras dediſſet nec fuit appoſita cauſa reſtringendi gratiā. exemplū in. d. c. ſuſceptū. ⁊ tūc nō hꝫ vitiare ꝑ rōnem. c. ſuꝑ litteris. sͣ. e. qd̓ eſt valde notādum. exemplū quidā impetrauit ſacriſtiaꝫ ſenē. ⁊dixit eam eſſe dignitatē ⁊ reꝑit̉ qd̓ eſt officiuꝫ ⁊ nōdignitaſ. fuit ꝯcluſum ꝑ maiorē ꝑtē dn̄oꝝ ꝙ nō hꝫvitiare qꝛ fortiꝰ dediſſet papa ſi dixiſſet ꝙ erat officiū. Item illa falſa exp̄ſſio nō reſtringit gratiaꝫ adcertū caſum ſecus vbi reſtringeret qꝛ tūc vitiaret īalio caſu lꝫ ꝯſtaret de corꝑe bn̄ficij. ⁊ iſte eſt verꝰ etnotabilis intellectus quē multi ignorāt. ad dictuꝫc. ſuſceptū. vbi d̓r ꝙ ſi impetraui certū bn̄ficiuꝫ qd̓dixi vacare ꝑ mortē nō venit illd̓ bn̄ficiū ſi vacat̉ ꝑrenuciationē licet ꝯſtet de corꝑe ⁊ renūcians habeatur ꝓ mortuo quo ad beneficiuꝫ. nam illa exp̄ſſiovacatiōis hꝫ reſtringere gr̄am ad illū caſum iō nōextenditur ad aliū caſuꝫ. ⁊ hͦ ꝑpetuo notabis quiafaciunt ad multa.Per reſcriptuꝫOdulPhuIS. inpetratū contra homines dioceſis non poſſunt conueniri homines ciuitatis. ⁊ diuiditur vt proxima decretal̓. ¶ No. primo ⁊ nunqͣꝫ tradas obliuioni ꝙ īmateria ſtricta appellatione dioceẜ non comp̄henditur ciuitas. ſecus autem in materia larga ⁊ fauorabili vel ſaltem in materia indifferenti. ad hoc vide bo. tex. cū glo. in. c. vnico. d̓ re. ꝑmu. li. vj. et inc. cum epiſcopus. de offi. or. li. vj. ⁊ ex hoc infert̉ ꝙverba reſcriptoꝝ ad lites ſunt ſtricte interpretatōnis quod no. glo. eo. c. ꝓxi. ⁊ sͣ. c. nōnullli. ⁊. c. adh̓. de hac materia latius. jͣ. ſubijciā. ¶ No. ſcd̓o ꝙclauſula generalis ⁊ quidam alij. ſequens enumerationem certaꝝ perſonarum vel rerum nō ſemꝑcomprehendit paria vel minora exp̄ſſis ſꝫ reſtringitur ⁊ ampliatur ẜm determinationeꝫ que annectitur clauſule. hic em̄ fuit impetratum reſcriptuꝫꝯtra ep̄m ſaginenſem ⁊ quoſdā alios nec tn̄ comp̄hēdit clericos ciuitatꝭ ⁊ hͦ ꝓpt̓ determīatiōeꝫ illā q̄ſeq̄bat̉ videlicet ſaginen̄. dioceẜ. ad hͦ qd̓ no. Inno. in. c. fi. d̓ offi. archi. ¶ In glo. j. ibi qꝛ ciuitas ⁊