L

do. An. vt nō ſit differentia in hoc inter iudicialia⁊ extraiudicialia. par em̄ eſt rō in vtriſqꝫ. nam id̓ovt arbitror in iudicialibꝰ dꝫ noticia reuocatōnis ꝑuenire ad aduerſariū vel ad iudicē qui tenet locūaduerſarij. qꝛ in iudicio quaſi ꝯtrahimꝰ. l. iij. ff. depecu. vn̄ exquo ꝓcurator fuit deſtinatus ad quaſiꝯtrahendū cū certa ꝑſona. dꝫ em̄ talis ꝑſona certiorari de reuocatione ne deludat̉ ad libituꝫ aduerſarij. ⁊ idē eſt in extraiudicialibꝰ eadē rōne cū procurator mittit̉ ad certā ꝑſonā. ⁊ no. bn̄ hanc rōem.⁊ ꝑ hͦ habes claꝝ ⁊ defenſatū primū intellectū iſtic. ¶ Scd̓o principal̓r pōt tex. intelligi ꝙ vtreqꝫ lr̄ofuerint iudiciales. ⁊ ideo tenuerūt prime ⁊ nō ſcd̓eqꝛ prime tendebāt in fauorē aduerſarij qui ignorabat reuocationē ꝓcuratoris aduerſarij. ⁊ iō impetratio tenuit. vt in. c. mādato. jͣ. de ꝓcura. ſꝫ ſcd̓elittere ꝯcernebāt fauorē iſtiꝰ nobilis qui reuocauitꝓcuratorē ſuū. vn̄ ignorātia capl̓i ꝓdeſt capituloignoranti. ⁊ nō iſti nobili ſciēti. ar. i. c. cū vniu̓ſoꝝde re. ꝑmu. ⁊ in regl̓a eū qui de re. iur. li. vj. Et iſteeſt notabilis intellectus limitās multū. c. mādatop̄alle. ⁊ ẜm hūc intellectū quē ſenſerūt Hoſti. ⁊ Cōpo. ſūmaui ī ſcd̓o loco ⁊ tene̓ eū menti. ¶ Tertiꝰ eſtintellectus principalis ꝙ ambe littere fuerūt extraiudiciales. ⁊ tūc rō diuerſitatis inter pͥmas ⁊ ſcd̓aſlr̄as eſt. qꝛ ꝓ primis iudices ꝓnunciauerūt a quorum ꝓnunciatōe nō fuit appellatū. ⁊ ſic ſnīa tranſiuit in rem iudicatā. ſꝫ ꝯtra ſcd̓as lr̄as fuit exceptū⁊ iudicatū. ⁊ hūc intellectū aliquatenꝰ ſentit iſta gl.in eo ꝙ pōderat ꝙ nō fuit appellatū. ſꝫ aꝑtiꝰ hoc tonet Guil. naſo dicēs vtrūqꝫ reſcriptū nō valuiſſe ſꝫprimū aſſumpſiſſe vigorē ex iudicis ꝓnūciatione.Et no. iſtū intellectū. nā neſcio alibi ita exp̄ſſum.Nūc infert̉ ex eo clariſſime ꝙ reſcriptū nullū aſſumit vigorē ſi orta ꝯtentione ſuꝑ nullitatē iudex ꝓnunciat validū ⁊ nō appellat̉. ⁊ ſic ꝓbat ea que notant̉ ꝑ Lap. in. c. j. jͣ. eo. li. vj. ⁊ ea q̄ dixi in. c. ſuꝑ litteris .sͣ. e. intellige tn̄ ꝙ reſcriptū nō fuerat falſumhec dico ꝑ ea q̄ dixi poſt Inno. in. d. c. ſuꝑ litteris.Itē ſequēdo p̄dictū intellectū ꝙ ambe littere fuerint extraiudiciales do quartū ⁊ nouū intellectuꝫad iſtū tex. ꝙ pͥmū reſcriptū iō nō valuit. qꝛ ꝓcurator reuocatꝰ illud impetrauit cū ꝓcurator aduerſeꝑtis ignoraret reuocationē. Cuꝫ em̄ ille ꝓcuratorfuerit deſtinatus ad ꝓmouendū iſtā cām cū capitulo ⁊ inceꝑat eā ꝓſequi tenēt geſta ꝑ capl̓m ſeu ꝓcuratorē ſuū cū iſto falſo ꝓcu. anteqͣꝫ certificaret̉ d̓reuocatōne. vt in. d. l. ſi fideiuſſor. ⁊ quod. sͣ. dixi.Scd̓m ꝟo reſcriptū fuit impetratū ꝑ ip̄m ꝓcuratorem reuocatū dumtaxat. ⁊ ꝯcernebat fauoreꝫ dn̄ireuocantis. iō ad validitatē actꝰ nō fuit neceſſe niſi vt ip̄e ꝓcurator certificaretur cū alterius nō int̓eſſet. ad hͦ tex. in. l. ſi mādaſſet. ff. mādati. facit cle.vnica. de renū. ⁊ ob p̄dicta pōderat̉ in tex. ꝙ reuocatio nō ꝑuenit ad aduerſariū circa pͥmas litteras⁊ nō ſic circa ſcd̓as. qꝛ in ſcd̓is nulla captō fit aduerſario ſed in primis ſic ſi reuocatio valeret. nā ſi diceremus ꝯtrariū poſſet multū damnificari aduerſarius. qꝛ nō haberet dn̄s niſi clam reuocare ꝓcuratorē. Et hunc intellectū puto veriſſimū. ⁊ potes

inducere iſtū tex. ſingularit̓ ad id qd̓. sͣ. dixi ꝙ etiāin extraiudicialibꝰ reuocatio dꝫ ꝑuenire ad aduerſariū ſi ꝓcurator fuerat ꝯſtitutus ad aliquid cumeo agendū. ⁊ neſcio ꝙ alibi ita bene ꝓbet̉. ⁊ multūfacit ꝓ iſto intellectu. quia impetratio ꝓprie nonpoteſt dici actus iudicialis. ⁊ generaliter cū queritur qualiter ſit reuocandꝰ ꝓcu. qꝛ materia eſt pulchra ⁊ quotidiana nō omittā. Inno. videt̉ h̓ velleꝙ nō ſufficit ꝓcu. certificari quo ad hͦ vt alijs fiat p̄iudiciū. ſed oꝑtet publice cōſcribere vt nullus habeat eū deinceps ꝓ ꝓcu. vt in. l. ſed ſi pupillꝰ. ī. §. p̄ſcribe̓. ff. de inſti. Et no. bene hoc dictuꝫ ꝓpter auctoritatem Inno. ſed Io. an. dicit dn̄m ſuū in legibus dixiſſe ꝙ illa. l. ſed ſi pupillꝰ. loquit̉ in inſtitore ⁊ nō in ꝓcuratore ſimplici. vnde diſtinxit ille inquadā diſputa. cuius verba refert ⁊ ſequitur Ioan. h̓. ꝙ aut vult dn̄s reuocare inſtitore ⁊ niſi publice conſcribat nō habet̉ ꝓ reuocato. ⁊ quis proprie dicat̉ inſtitor vel exercitor vide ꝑ Inno. plenein. c. ꝙ quibuſdā. de fideiuſſo. aut reuocat̉ ꝓcurator ſimplex. ⁊ tūc ſi nō eſt certificatꝰ nō valet regulariter reuocatio. de hͦ tn̄ remitto ad plene no. perglo. in cle. vnica. de renū. que ponit dicta Cy. in. l.mandatū. C. mādati. ad hoc. l. ſi mandaſſeꝫ. ff. eo.Aut ꝓcurator erat certificatus de reuocatōe. ⁊ tūcaut iſte falſus ꝓcurator ꝯtraxit dn̄o ſciente ⁊ patiente ⁊ p̄iudicat dn̄o ꝑ ea que. sͣ. dixi pꝰ Inno. ⁊ tene menti hoc membrū. ego tn̄ limitarē ⁊ diſtinguerem prout. sͣ. dixi poſt Inno. quia ſcientia ⁊ pati.entia nō debet indiſtīcte nocere dn̄o exquo ſemeleum reuocauit. aut ꝯtradixit dn̄o ignorante. ⁊ ſidn̄s habuit ratū geſtum vl̓ ꝑtem geſtoꝝ ſibi p̄iudicat. ar. in. l. cum querit̉. ff. de admi. tu. Aut nō habuit ratū ⁊ ignorauit. ⁊ tunc aūt miſerat eū priꝰ adꝯtrahendū cū certa ꝑſona ⁊ nō valet reuocatō niſiilla certa ꝑſōa certificet̉. vt. d. l. ſi fideiuſſor. ⁊ optīeꝓbatur hoc ẜm quartū intellectū. ſed ſi nō deſtinabat̉ ad certā ꝑſonā tunc ſatis eſt ꝓcur. fuiſſe certificatū. vn̄ agat ꝯtrahēs ꝯtra ip̄m falſuꝫ ꝓcuratoreꝫ.vt in. l. falſo ꝓcuratori. ff. de ꝯdi. ob cam. facit. l. ſiꝓcurator. ff. d̓ ꝯdi. inde. debuit em̄ ille ꝯtrahēs cūip̄o cogitare hͦ euenire poſſe. ar. ī. l. ſiquis domū.ff. loca. limita tn̄ hͦ membꝝ ẜm ea que dicta ſunt inglo. in verbo falſus. nā ſoluentes ꝓcuratori reuocato liberant̉ niſi reuocatio ſit publice no. vt in. l.eius qͥ ī ꝓuincia. ff. ſi cer. pe. lꝫ tex. ille potuit intelligi in inſtitore. tn̄ ſatis placꝫ primū dictū tanqͣꝫ eqͥus. ⁊ hoc no. ¶ In glo. in verbo non valere dicebant ibi ſiquis teſtibus. ⁊ ibi ſoluit̉ iſtud ꝯtrariuꝫ.nam ſpāle eſt in eccl̓ia vt poſſit recipere ea q̄ faciūtꝓ ſe ⁊ reſpūere q̄ faciunt ꝯtra ſe. ¶ In glo. in verbo ſine ſpeciali fl. de hac materia vide no. s. eo.nōnulli. ⁊ dic vt ibi. ſed noͣ. fi. glo. in eo ꝙ dicit ꝙ ꝓcurator generalis cū libera pōt iſtas lr̄as impetrare. ꝯtrariū tn̄ tenet h̓ do. An. īmo plꝰ dicit in. d. c.nōnulli. ꝙ ſi ī ꝓcuratōe expͥmerent̉ aliqͥ caſus reorētes ſpāle mādatū ſubiecta clauſula generali nōpōt tal̓ ꝓcurator lr̄as īpetrare. qꝛ vbi reqͥrit̉ vocal̓exp̄ſſio non ſufficit illa clauſula generalis mō p̄dicto. ad hͦ qd̓ no. gl. in ſil̓i ī. c. fi. de ꝓcu. li. vj. et in. c.