L
dioceſis diu̓ſa ſūt nota bn̄ hāc gl. in eo ꝙ dicit dioceſim eſſe diuerſaꝫ ⁊ ſeꝑatā a ciuitate. ī ꝯtrariū fac̄qꝛ ciuitas ē caput dioceẜ. vnde cōp̄hendi dꝫ appellatione dioceẜtāqͣꝫ ꝑs ſub ſuo toto. vt pꝫ ī. c. j. j. deoffi. or. ⁊ in. d. c. vnico de re. ꝑmu. li. vj. hinc ē ꝙ tota dioceſis vnacū ciuitate appellat̉ parochia ep̄i vtin. c. apl̓ice. jͣ. de dona. So. ꝓpt̓ hͨ cōtraria ml̓ti impugnarūt deciſionēꝫ iſtiꝰ tex. dicētes ꝙ nō fuit iuridica deciſio. ſꝫ hͦ aſſere̓ ī pͥncipe eſt temerariū. id̓ocōiter dicit̉ ꝙ in odioẜ non venit ciuitas appellatōne dioceẜ qꝛ lꝫ nomē dioceẜ in ſuo genere ſūptuꝫcomp̄hēdat ciuitatē. vt in iuribꝰ in ꝯtrariū alle. tn̄cū capit̉ in ſua ſpecie dioceẜ differt a ciuitate. quiadioceſis reſpectiuat̉ ad ip̄am ciuitatē. vn̄ in multꝭiuribꝰ d̓r ꝙ oēs d̓ dioceſi debēt ꝯfluere ad ciuitatētꝑe ſynodi ep̄al̓. ⁊ ex hͦ tene menti ꝙ vbi vnū ꝟbūpōt capi in ſuo genere ⁊ in certa ſpe ſi ſumꝰ in materia odioſa dꝫ capi in ſpē ſua ⁊ nō in genere. ſecſi ī materia fauorabili. Et vide ſil̓e in adoptōe. naꝫadoptio general̓r ſumpta includit in ſe arrogationem. ſed ſi ſumit̉ in ſua ſpē differt arrogatō ab adoptōe iuxta ea q̄ dixi. in. c. vnico. de cogna. lega. ⁊le. ⁊ no. in. l. j. ⁊. ij. ff. d̓ adop. Sꝫ hāc materiā laticeteris attingēdo ⁊ clariꝰ formo qͣttuor articulosſeu mēbra. aut em̄ querit̉ nūqͥd appellatōe ciuitatꝭveniat dioceſis. an ecōtra nunqͥd appellatōne dioceſis veniat ciuitas. tertiū mēbꝝ nūquid appellatōne ciuiū veniāt cōmitatini vel dioceſis. qͣrtū quidecōtra nūquid appellatōne comitatinoꝝ veniat ciues? Ad pͥmū Io. an. in. c. ſi ciuitas. de ſen. excō.li. vj. dixit ꝙ appellatōe ciuitatis in pͥuilegio cōtraius ſolū venit ꝙ ambitu muroꝝ ꝯtinent̉ ⁊ ſuburbia ⁊ ꝯtinētia edificia ciuitatis. ſꝫ hoc dictū vt comhendant̉ ſuburbia ⁊ ꝯtinētia edificia non videt̉ regularit̓ veꝝ in maͣ odioſa. nā vt ꝓbat̉ ī. d. c. ſi ciuitas ex ꝓprio ſignificato vocabuli ſolū comp̄henditur id qd̓ eſt intra menia. ⁊ in materia ſtricta debemus caꝑe ꝟba ſtricte ⁊ ẜm ꝓpriū ⁊ ſtrictū ſignificatū ꝟboꝝ vt in. c. ſtatutū. de elec. li. vi ¶ Itē ſpecialeeſt in caſu illiꝰ. c. ſi ciuitas. vt comp̄hendant̉ ſuburbia ne ꝓpter fraudē interdictū vileſceret. dico tn̄arg. opti. ex illo tex. ꝙ vbi diſpoſitio ꝯcepta in ciuitate vel appellatione ciuitatis eſſet inutilis. vel poſſet fieri fraus niſi ꝯtinerent̉ ſuburbia ꝙ tunc appellatione ciuitatis veniūt ſuburbia. ⁊ in hͦ caſu poſſet ſaluari dictū Io. an. ⁊ ꝑ. hͦ dico in ſil̓i ꝙ ſi p̄ciperet̉ ſub pena alicui doctori ne legeret ī ciuitate nōpoſſet legere in ſuburbijs. qꝛ fraus fieret p̄cepto.dicit̉ gͦ ꝙ regularit̓ in materia ſtricta appellatōne ciuitatis venit id qd̓. sͣ. dixi. Sed in maͣ larga ſeu ſaltem indifferenti venit ciuitas cū ſuo territorio. vteſt tex. pulcher in. l. j. §. cū vrbē. ff. de offi. p̄fec̄. vr.Ad ſcd̓m ſil̓r diſtinguo ꝙ in materia larga appellatione dioceſis venit ciuitas vt in iuribus. sͣ. alle. ſecus in materia ſtricta vt h̓. ⁊ ex his infert̉ ad deciſionē. q. nunqͥd in litteris impetratꝭ ad bn̄ficia appellatione dioceſis veniat ciuitas Io. an̄. poſt Hoſti. tenet hic ꝙ non. idē glo. ſing. in. c. accepimꝰ. deeta. ⁊ qual. ⁊ Cōpo. jͣ. e. abbatē. ⁊ archi. in. c. qͣꝫuis.de p̄ben. livj. Sꝫ ꝯtrariū tenuit hic Io. d̓ lig. ⁊ ſen
tit Pau. in de. ne romani. de ele. qꝛ ſi in priuilegijſvenit ciuitas appellatione dioceſis vt no. Io. an.poſt Hoſti. in. c. j. de off. or. ita dicendū in reſcpͥtisad bn̄ficia. ſꝫ pͥmū dictū eſt cōius ⁊ veriꝰ per p̄dictamaxime iūcto. c. qͣꝫuis cū glo. ſua de p̄ben. li. vj. etid qd̓ dicit Io. an. de priuilegijs reſtringerē ad pͥuilegia nō odioſa. ſecus in odioſis vel qn̄ ſūt ꝯtraius. l. in p̄iudiciuꝫ tertij. ad hͦ qd̓ no. in. c. olim. dever. ſig. ⁊ quod no. glo. in. c. ſi canonici. de off. or.li. vj. ſecus videt̉ in litteris de iuſticia cū mādat̉ etqui erat obligatꝰ. ad hͦ qd̓ no. gl. in. d. c. accepimꝰ.⁊. d. c. qͣꝫuis. ¶ Uenio ad tertiū ⁊ ꝯcludo ꝙ appellatione ciuiū veniūt nō ſolū illi de comitatu ſed etiam illi de territorio vt in. l. qui ex vico. ff. ad munici. ⁊. l. qui in cōtinentibus. ff. de ver. ſig. ꝑ Bar. inl. j. ff. ad muni. ⁊ in. l. ij. ff. de verb. ſig. et in. l. nondubito. ff. de capti. Et vide bo. glo. in. c. j. de vſuris. li. vj. ⁊ hͦ in materia larga vel ſaltē indifferēti.ſecus putarē in materia reſtringibili ꝑ ea q̄. sͣ. dixilicet aliter ſentit Bar. in. d. l. ij. vbi dixit ꝙ ꝯdēnata ciuitate vident̉ ꝯdēnati comitatini. ſed illud poteſt ꝓcedere in materia cōi ciuibus ⁊ comitatinis.Ad vltimū dic ꝙ appellatōe comitatinoꝝ nō veniunt ciues qꝛ comitatini ſunt obligati ad ſtrictiora onera qͣꝫ ciues. l. j. ⁊ qd̓ ibi no. C. ruſtica vt adnullū obſequiū. li. xj. no. Bar. in. d. l. j. puto tn̄ ꝙin materia largaſi dat̉ priuilegiū dioceſi vel hoībde comitatū ꝙ comp̄hendit̉ totꝰ comitatus ſeu tota dioceſis ī ſuo genere. ꝑ. sͣ. dicta. An aūt natꝰ exciuibus in comitatū dicat̉ comitatinꝰ vel cinis? dicꝙ ciuis. qꝛ quo ad iſta onera nō inſpicimꝰ locū originis ſed ꝑſonas ex quibus quis naſcit̉ ita notarter dixit Bar. in. d. l. j. Sꝫ ē dubiū vtrū natꝰ ī aliqua ciuitate ex parētibus qͥ nō ꝯſtituerunt ibi domiciliū. ſed erant tranſeuntes vel ad tp̄s trahebātibi morā dicant̉ ciues illius ciuitatis. Bar. videt̉dubitare in. l. filios. C. de mu. ⁊ ori. li. x. videt̉ tn̄magis inclinare ꝙ nō. qꝛ oꝑtet ad hͦ vt acquirat ciuilitatē ꝙ parētes ꝯſtituerint ibi domiciliū. qd̓ eſtdictū ſingulare ⁊ ſemꝑ menti tenenduꝫ. ⁊ ꝓ hͦ egoallego exquo quis hꝫ animū ſe trāſferendi fingit̉eſſe non ī illo loco. vt. l. queſitum. in fi. de leg. iij. ⁊in. l. heres abſens. ff. de iudi. ⁊ in. c. romana cumſua glo. de fo. cōpe. li. vj. ⁊ p̄dicta no. ¶ In ea. gl.in fi. no. hanc vltimā. q. g. ꝯcludit em̄ ꝓceſſum nōvalere ſi fuit actū ꝯtra ꝑſonas maiores vel negocia maiora exp̄ſſis. ꝯtrariū tenet Inno. in. c. ſedessͣ. e. ⁊ Cōpo. hic ſed Io. an. dicit ꝙ reſpectu ꝑſonarum nō valet ꝓceſſus. ſecus reſpectu rerū. mouet̉qꝛ ex ꝓprio ſignificato verboꝝ veniunt maiores ꝑſone ⁊ maiora negocia. c. ꝟo ſedes. allegatum qd̓reſtringit hanc materiam loquens de ꝑſonis dicitꝙ maiores non comp̄hendunt̉. Tractās ꝟo de rebus dixit ꝙ ſuper maioribus rebus non tenet̉ reſpondere. ⁊ ſic res maiores comp̄hendunt̉. ſed cōpetit exceptio. ſi ergo nō opponitur tenet ꝓceſſus.tū qꝛ in maioribꝰ rebus nō deficit iuriſditio. tū qͥavidet̉ ꝓrogatio facta. nā poſita iuriſditōne circa ꝑſonas poteſt fieri prorogatio de re ad rem. vt in. c.cū olim de offi. dele. ⁊ no. glo. in. c. P. ⁊. G. eo. ti. ſꝫ