Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IDe FEICFIOIIS.

quotidie allegat̉. ſi quis ſcit aliqueꝫ ſe gerereꝓcuratore ſuo in iudicio ꝯͣdicit facit ſibi p̄iudiciū. vnde ex illa taciturnitate videt̉ ille gerereex volūtate ſua quaſi velit videat̉ ſibi dare mandatū vel p̄ſumēduꝫ eſt eum habere mādatuꝫ. ſicduobꝰ modis pōt intelligi dictū Inno. allegat adhoc. l. ſepe. ff. de re iudi. Idē videt̉ ſentire Inno. īc. in iure. de offi. dele. in. c. in noſtra. de ꝓcu.ſequit̉ archi. in. c. ad agendū. de ꝓcu. li. vj. dn̄ide ro. deci. cccclxiij. al̓s. cccclxvij. ſe. vbi dictūInno. dicit ſi quis appellat me pn̄te contradicēte valet appellatio ꝓceſſus inde factꝰ. idēdicūt ſi ꝓcurator patit̉ aliquē ſe gerere ſuo ſb̓ſtituto ꝯtradicit. ſꝫ Bar. in. d. l. ſepe. Cy. ī. l.pecuniā. C. de neg. geſ. tenent oppo. mouet̉ Bar.exqͥ em̄ iſte agit ad cōmodū meū qd̓ finis declarauit ſuccubuerit in videor ꝯſentire ſꝫ potiꝯtradicere. ſic ob. tex. ī. d. l. ſepe. Sꝫ certe iſtā eſt bona rn̄ſio. qꝛ a pͥncipio agendo apparet inutilit̓ ad meū dānū agat potuiſſet obtinere ſufficit cām vtiliter eſſe ceptā qͣꝫuis ꝯtrarius effectus ſequat̉ vt ī. l. ſꝫ an vltro. ff. de neg. geſt. qd̓le. no. in. c... de ꝓcu. Itē ſi diceremꝰ oppoſitū nūqͣꝫ vel raro cōpeteret actio negocioꝝ geſtoꝝ a principio ſit dubiū de euentū leto vel aduerſo. ſic poſſet rn̄deri ad theoricā Inno. poſitaꝫin. c. in geneſi de elec. quā ſequit̉ glo. in regl̓a istacet. de re. iur. li. vj. vbi d̓r ſi agit̉ de re ꝯcupiſcibili honorabili tacēs habet̉ ꝯſentiente. vt in. l.qui patit̉. ff. manda. Si ꝟo agit̉ de re oneroſa ſeudamnoſa tūc tacēs habet̉ ꝯtradicēte. iudiciomeo cōmittit̉ iudicis arbitrio. Tertiū mēbrū a pͥncipio tꝑe geſtiōis erat certū an ſequeret̉effectꝰ dānoſus vel ꝯcupiſcibil̓. vn̄ poſſet ſe habere ad lucrū dānū maxīe qn̄ inchoatio eſt vtilit̓facta tūc ſumꝰ extra theoricā Inno. rōneꝫ Bar. qͣꝫqͣꝫ do. An. videat̉ ſeqͥ Bar. dicēdo vbi certitudīalit̓ agit̉ fauore meo tūc bn̄ videor daredatū ſꝫ vbi agit̉ dāno vl̓ p̄t tēde̓ ad dānū vid̓ordare mādatū. hoc dictū nullibi ꝓbat̉ exquo vt dixi pōt ſequi inde cōmodū. agēs alio pͥma frōte videt̉ agere ad vtilitatē illius. pꝫ ex eo quia iusadmittit ꝯiunctā ꝑſonā ad agendum ſine mādatoquā tn̄ admittit ꝯtra exp̄ſſam voluntatē dn̄i. vtin. d. l. pōponiꝰ. in fi. Si em̄ initiū agēdi eſſet damnoſuꝫ abn̄ti admitteret ius iſtū ad agēdū qꝛ tacite videt̉ dn̄s ꝯtradicere. qͣꝫqͣꝫ Cy. in. d. l. ſi pecunia. dicat in ꝯiuncta ꝑſona vel ī amico dn̄s videtur dare mandatū rōne ꝯiūctiōis vel amicitie. ar. īl. ſi ſeruus cōis. ff. de dona. inter vi. vxo. tn̄ egodr̄ia inter has ꝑſonas habita in ꝓpoſito diſtinguerē ẜm ea plene dixi in. c. nōne. de p̄ſum. diſtingue ſic aūt iſte qui gerit ſe ꝓcuratore tēditad obligādū ꝑſonā dn̄i dominꝰ ſciēs patiēsvidet̉ ꝯſentire. vt in. l. filiuſfa. §. inuitꝰ. ff. de ꝓcu.vbi dicit̉ qꝛ ſi quis ꝯſtituit me ꝓcuratorē pn̄temtacentē videor ꝯſentire. aut tēdit iſte certitudinalit̓ in fauorē dn̄i. videt̉ dn̄s ꝯſentire daredatū. vt eſt tex. no. in. d. l. qui patit̉. aut tendit ſeutendere pōt in graue p̄iudicium. tunc. aut eſt ea

ſus in quo pōt dn̄s ꝓhibere ꝓhibendo videtur ꝯſentire. ſecus ſi de facto ꝓhibere non poſſet.ad hoc qd̓ le. no. in. l. gaius. ff. de pig. act. in. l.fideiuſſor. §. pater. ff. de pig. qd̓ noͣ. i. l. alienā.ff. de ꝯtrahen. emp. Dy. in regula is qui tacet.re. iu. li. vj. Bar. in. l. que dotis. ff. ſo. ma. Inglo. in verbo ꝓpter ſuſpitionē. ibi an litis ꝯteſt. an̄ qn̄ ꝓcurator poſſit reuocari vide tex cuꝫglo. in. c. ij. de ꝓcu. li. vj. In ea. glo. ibi qͣre nonreuocat̉. hec glo. vſqꝫ ad finē inſtat circa intellectūc. quare pͥme lr̄e valuerūt ſcd̓e ambe fuer̄timpetrate ab eodē ꝓcuratore reuocato tn̄ glo.clare loquit̉. videt̉ tn̄ habuiſſe bonū intellectum.clarius loquunt̉ doc. vt dicamꝰ prime littere fuerunt impetrate in iudicio. ideo valuerunt exquonoticia reuocatōis ꝑuenit ad iudiceꝫ vel ad aduerſariū. hec eſt regula in materia reuocatiōisreſpectu eoꝝ agunt̉ in iudicio. vt ꝓbat̉ in. c.dato. de ꝓcu. vbi de hoc. ſed ſcd̓e lr̄e fuerunt impetrate extra iudiciū. ideo ſatis fuit ad eaꝝ nullitatēip̄m ꝓcuratorem fuiſſe de reuocatione certioratū.quaſi velit glo. in extraiudicialibus ſit neceſſe reuocationem ꝓcuratoris ad alios ꝑuenire. ſedſatis eſt ꝓcuratorem certioratum fore. tn̄ doc.aperiunt quare prime littere dicunt̉ iudiciales etnon ſcd̓e. do. An. dicit hanc lect. cōem ſibi nunqͣꝫplacuiſſe qꝛ non videt in hoc diuerſitatem inter iudicialia exͣiudicialia. qꝛ etiā ī exͣiudicialibꝰ dꝫ adu̓ſarius certificari de reuocatione ꝓcuratoris cumpoſſit decipi ſicut in iudicio. iteꝫ ẜm eum etiā ſcd̓elittere vident̉ iudiciales cuꝫ fuerint impetrate litependente ſed pace ipſius ſalua lec. cōis eſt veriſſima dictum ſuum poſſet ſaluari certo caſu ſedin terminis littere. vnde declarando hanc lect.munem dico prime littere dicunt̉ iudiciales. qͥafuerunt impetrate in iudicio. qꝛ cauſa pendēte coram papa ꝓcuratores vtriuſqꝫ ꝑtis de meritiscauſe non poſſet in curia liquere impetrauerunttranſlationem iudicis ſic obtinuerunt committicauſam in partibus. ſic oportebat vt noticiā iſtiꝰreuocationis perueniret ad aduerſariuꝫ vel iudicem. al̓s poſſet aduerſarius deludi. Sꝫ ſecunde littere fuerunt impetrate extra iudicium. quia poſtprimas per quas negocium erat cōmiſſum in partibus ipſe ſolus procurator reuocatus eas impetrauit. Unde non ſequitur fuerunt impetrate litependēte ergo in iudicio multa fiant extra iudicium lite pendēte. Nec ob. qd̓ dicit do. An. etiamin extraiudicialibꝰ aduerſariū fore certiorandumde reuocatione ꝓcuratoris. quia illud eſt vſqꝫquaqꝫ veꝝ. em̄ ꝓcedit ꝓcurator deſtinat̉ad certā ꝑſonam. Nam in iſta ſcd̓a impetrationeprocurator nihil agebat cum parte ſed per ſe ī fauorem domini. vnde ſatis erat ad nullitatem actꝰipſum procuratorem fuiſſe certioratum vt eſt tex.in cle. vnica. de renūc. ſed vbi procurator deſtinaretur ad contrahendum cum certa perſona tuncfateor de reuocatione eſt illa perſona certioranda vt ī. l. ſi fideiuſſor. ff.. ſeqͥt̉ Io. an. pꝰ Nic.mathe... latiꝰ dicā. ī caſu poſſet ꝟificari dictū