L

⁊ neceſſitatus veniat ad appellandū nō compellit̉ſequi dioceſim ipſius actoris originaliſ. qꝛ ſic indirecte traheretur ad loca remota. vn̄ quēadmodūactor originariꝰ pōt ꝓſequi appellationē nō obſtāte excōicatione. quia fingit̉ reus ꝓpter neceſſitatēappellandi. vt in. c. dilecte. ⁊ que ibi no. de except̓.ita dicerē in caſu noſtro. qꝛ cū iſte reus originariꝰneceſſitet̉ ad appellandū vt defendat ſe aduerſusiniquitatem ſententie nō deſinit eſſe reus licet ip̄eꝓuocauerit. ⁊ ſic al̓s in queſtione facti reſpōdi. ettene menti qꝛ ſepe accidit. Idem dicunt doct. in cārecōuentionis vt habeat̉ reſpectꝰ ad dioceſim reioriginarij. qd̓ ſatis placet quia quis tenet̉ rn̄derein eo loco in quo ꝯuenit aduerſariū. ar. iij. q. viij.cuiꝰ in agendo. ⁊ in. l. papinianꝰ. C. de ſen. ⁊ in. c.j. ⁊. ij. jͣ. de mu. peti. Idem dicūt ſi actor p̄ſentauitlibellū vel ip̄m reſcriptū ⁊ non curat amplius proſequi. naꝫ poteſt reus petere ꝙ ꝓcedat̉ in cā iuxtaid quod habet̉ ī aucͣ. qui ſemel. C. quō ⁊ qn̄ iudex⁊ in. c. cām de do. ⁊ ꝯtu. ¶ Ulterius querit̉ qͥd ſi īreſcripto ſit mentio de hac ꝯſtitutione nūquid reꝰpoſſit indifferenter trahi extra ſuaꝫ dioceſim. Io.an. poſt antiquos videt̉ velle ꝙ nō ſed ſolum ꝑ qͣttuor dietas. vt ſic ꝑ iſtam mentionē ſolū geminentur ille due diete. ar. c. ſedes. sͣ. e. vbi ſub clauſulagenerali comp̄hendunt̉ paria exp̄ſſis. Do. an. dicit ꝙ cum ante illā ꝯſtitutionē nō erant diete diffinite ſed indifferenter reus poterat trahi. ⁊ ꝑ illamclauſulā poſitā in reſcripto non obſtante ꝯſtitutione ⁊cͣ. tollatur ius iſtius ꝯſtitutionis. ergo poteritreus indifferenter trahi vt olim. fatet̉ tn̄ ꝙ in practica ſeruaret̉ opi. Io. an. Ego ꝯcordādo ſatis eq̄diſtinguerē. ꝙ aut princeps cōmittit cāꝫ in loco ſatis noto ⁊ tunc indiſtincte ꝓcedit vltima opi. quiaexquo papa fecit mentionē de iſta ꝯſtitutōne ⁊ cōmiſit cām in loco remoto veriſil̓r ex certa ſciētia videtur voluiſſe vt indifferenter poſſit ibi conueniri. ar. in. d. l. idem vulpianus aūt commiſit in loco veriſil̓r ſibi ignoto. ⁊ tūc ꝓcedit opi. Io. an. qͥanon eſt veriſil̓e ꝙ ꝑ verba generalia voluiſſꝫ papareum poſſe trahi ad loca remota. ar. optimū in. c.cum in multis. jͣ. eo. li. vj. reliqua ꝓſequere vt hicper docto.Non valent littere ad liSunt et alij. tes impetrate ſine ſpālidn̄i mandato niſi impetrent̉ ꝑ coniunctā ꝑſonamh. d. Et in pͥma ꝑte ponit abuſuꝫ impetrantiū. Inſcd̓a ꝓuidet. ibi cuꝫ aūt. In tertia excipit. ibi niſi.No. primo ibi lites reſtringēde. iuncta glo. ꝙ ꝟba reſcriptoꝝ ad lites ſunt potius reſtringenda etſtricte interp̄tāda qͣꝫ laxanda. ſimile no. in. c. ad hͦs. eo. ⁊ ibi dixi ⁊ tene hͦ menti qꝛ videt̉ ꝯtra Inno.in. c. ep̄i. jͣ. de re. eccle. nō alie. ¶ Nota ſcd̓o vnumcaſum requirentē ſpeciale mandatū .ſ. in impetra.tione reſcripti ad plures lites. alios caſus requirētes ſpeciale mandatū vide ꝑ glo. nota. in. c. qui adagendū in glo. magna de ꝓcu. li. vj. ſecus videt̉ inreſcripto ad beneficia. qꝛ nullo iure cauet̉ vt ibi requirat̉ ſpāle mandatū īmo potius videt̉ ꝓbari cōtrariū hic ꝑ locū a ſpeciali. ⁊ hoc tenet h̓ glo. penl̓.

quā bene no. Aliam glo. ꝯſil̓em habes sͣ. e. ad aures ⁊ tene ſemꝑ menti iſtas duas glo. qꝛ nō ſūt alibi. Quidā tn̄ voluerūt ꝯtrariū ſed primuꝫ veriꝰ ⁊cōiter tenet̉. ¶ No. vnū caſuꝫ in quo ꝯiuncta ꝑſona pōt explicare ꝓ ꝯiūcto id qd̓ requirit ſpāle mātum tn̄ regulariter ꝯtra. nā ꝯiuncta ꝑſona pōt agere ꝓ ꝯiuncta ſine mādato dūmodo caueat de ratoet caſus non requirat ſpeciale mandatum. vt probatur in. l. ſed et he. ff. de procura. iuncta. l. pomponius in fi. ff. e. et. l. illud. et. l. patri. ff. de mino.hinc dicit ſpe. in ti. de ꝯiūcta ꝑſona. ꝙ ꝯiuncta ꝑſona nō admittit̉ in cauſis ſpūalibus. qꝛ in illis reqͥritur ſpeciale mandatū. ⁊ idem no. do. d̓ ro. deciẜ.cxxxv. ⁊ no. Inno. in. c. corā de offi. delega. vbi latius dicam. ¶ In glo. in ꝟbo reſtringende. ibi niſi indulgeant beneficia. Io. an. exponit beneficiaid eſt pͥuilegia. qꝛ ſi ꝑ reſcriptū impetraret̉ bn̄ficiūeccleſiaſticum tunc fieret ſtricta interp̄tatio. vt ī. c.qͣꝫuis in prin. de p̄ben. li. vj. hoc vltimū eſt veꝝ ſedin eo ꝙ exponit beneficia .i. priuilegia nō ꝓcedit indiſtincte ſed debet intelligi de priuilegijs ꝯtinentibus gr̄am nō odioſam. nam ſi ꝯtineret aliqͥd contra ius cōe vel veniret in p̄iudiciū tertij debet fieriſtricta interp̄tatio. vt in. l. j. §. ſiquis a principe. ff.ne qͥd in loco publico. ⁊ in. c. ſuꝑ eo. de offi. deleg.⁊ in. c. j. ⁊. ij. de fil. p̄ſby. li. vj. ⁊ in. c. ꝙ dilectio d̓ coſan. ⁊ affi. ⁊ plene ꝑ doc. in. c. olim de ꝟb. ſig. ⁊ perBar. in. l. fi. ff. de ꝯſti. prin. ⁊ ſic ſolue ꝯtrariuꝫ qd̓poteſt formari de prin. huiꝰ. c. nam papa ꝯcedēdoreſcriptū facit gratiā ⁊ ſic indulget beneficiū. quiabeneficiū generaliter ſumptum eſt beniuola actiogaudiū tribuens capientibus. vt in. c. j. quibꝰ mo.feu. amit. in li. feudoꝝ. nam fatendū eſt h̓ eſſe gratioſum ſꝫ gratia iſta eſt odioſa inquantū venit in p̄iudiciū tertij ⁊ p̄bet materiā litigandi ⁊ ideo debetſtricte interp̄tari ⁊ vide glo. in. c. ſi canonici. de of.ordi. li. vj. ¶ In glo. penl̓. diuide iſtā glo. in qͣttuor ꝑtes principales. Primo nāqꝫ querit nunqͥd generalis ꝓcurator poſſit valide litteras impetrare.⁊ ꝯcludit glo. ꝙ noͣ. qꝛ requirit̉ ſpāle mādatū. Idētenet Cōpo. dicens ꝙ ſi ꝓcurator habeat mandatum ad agendū ⁊ ad defendendū non pōt litteraſimpetrare. ⁊ idē ſpe. ī ti. de reſcrip. pn̄tatōne in. §rōne qͦꝫ impetrantis in pͥn. ibi tn̄ dicit ꝙ ſiqͥs habꝫmandatū ad ꝓſequendā appellationē pōt lr̄as impetrare qꝛ ꝑ impetrationē ꝓſequit̉ appellatōnem.vt in. c. ex ꝑte. S. sͣ. e. Ego alit̓ diſtinguerē. aut .n.ꝓcurator generalis vult impetrare in ꝑſonaꝫ dn̄i⁊ ꝓcedit dictū glo. ⁊ doc. aut vult impetrare in ꝑſonam ꝓpriā tanqͣꝫ ꝓcurator in cā quā pōt ꝓſequi exgenerali mādato ⁊ tūc dico eū poſſe impetrare. qͥaſicut ex generali mandato poteſt agere. vt in. c. qͥgeneraliter de ꝓcu. li. vj. ita et impetrare. nā papaeſt ordinarius cunctoꝝ. ergo ꝓcurator pōt corameo cām ꝓſequi vel cora delegato ab eo. facit in ar.l. ad rem mobilē ⁊. l. ad legatū. ff. de ꝓcu. ⁊. l. cui iuriſditio de iu. o. iudi. Item hͦ caſu ceſſat ratio hꝰ. c.cum ip̄e has litteras nō poſſet alteri tradere cū impetrauerit in ꝑſonā ꝓpriā tanqͣꝫ ꝓcuratoris. Ad hͦbonꝰ tex. in. c. cum olim. ⁊ qd̓ ibi noͣ. de cauſa poſ.