Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IDe reſcriptis.

Sed tu vide late Io. an. in. c. vnico dicto ī nouella Bar. in. l. fi. C. ſi ꝯtra ius vl̓ vtili. pub. inextraua. ad reprimendā. in.. legibꝰ obſtantibus. aliquid Bal. in. l. humanu. C. de legi. Et qꝛdiſtinctio Io. an. eſt dubia iuuenibꝰ capiēdo ipſiꝰmentē ꝓſequere breuiſſime ſic ſingl̓a mēbra. autreſcriptū habet clauſulā derogatoriā ad ius. vt qͥafacit mentionē de iure valet ẜm ſiue fiat mentio ꝑꝟba ſpecifica ſiue equipollētia ſiue verba generalia. aut reſcriptū facit mentione de iure ettunc aut illud ius habet clauſulam derogatoriamvt hic. ſimplicit̓ tenet non valere reſcriptū. autius hꝫ clauſulā derogatoriā. ſi emanat reſcriptū in formā priuilegij valet lꝫ non facit mentiōeꝫde iure. aut emanat moduꝫ reſcripti. tunc autmotu ꝓprio principis valet ẜm. c. ſi motuprio. de preben. li. vj. aut ad inſtantiā ꝑtis. et ſi excerta ſciētia principis valet al̓s ſecus. hec ſunt ſuadicta in effectu. vide ibi iura nitit̉ ꝓbare hācdiſtinctōem. mihi non placent ſingl̓a membra ſua primo quo ad primū dicit valet reſcriptuꝫcōtra ius etiā ſi faciat generalē mentiōeꝫ. Namvidet̉ cōtra tex. vbi reqͥrit exp̄ſſam mentiōeꝫ. id̓oin hoc membro dicerē ſic. aut ius hꝫ clauſulā derogatoriā ſerua formā traditā in iure. naꝫ ſi reqͥrit ſpālem mentiōeꝫ non ſufficit generalis. ſꝫ debeteſſe ſpālis ſaltē verba equipollētia. vt ī. l. alit̓.ff. de le. iij. dictū etiaꝫ limita vt notanter voluit.Bal. pꝰ Cy. in. d. l. humanū. vt ꝓcedat in reſcriptoſecus in ꝯſtitutōe. ꝯſtō cōtra ꝯſtitutōeꝫ valet facta mentiōeꝫ in generali de ꝯſtōne ꝯͣria. vt ſi dicat̉non obſtante qͣcūqꝫ cōſtitutione. In ꝯͣriuꝫ ad hoccle. dudum in. fi. de ſepul. qꝛ ꝯſtitutō emanat cummaiori maturitate qͣꝫ reſcriptū. aut ius hꝫ clauſulā derogatoriā. tunc eo caſu eſt fienda mētio qn̄ ſit ſtatim dicetur non ſufficit mentio multuꝫgeneralis. vtputa ſi dicat̉. non obſtāte qͣcūqꝫ lege.nec reqͥrit̉ mentō oīno ſpālis ſꝫ ſatis eſt dicat̉.ob. qͣcūqꝫ lege in ꝯtrariū loquit̉. ita voluit Bar.ꝯcordando multas glo. iuris ciuilis in. d. l. fi. C. ſicōtra ius. ad primū. Deinde voluit Io. an.in ſcd̓o mēbro ſi ius habet clauſulā derogatoriānon valet reſcriptū ſub quacūqꝫ forma impetratūſeu cōceſſū niſi faciat de illo iure mentionē. qd̓ eſtnotandū. ſꝫ declara limita vt dixi in prin. huiusglo. nam ſentit aꝑte etiā priuilegiū ꝯceſſū ex certa ſcientia non valet. qd̓ ſatꝭ ptꝫ exqͦ non facit exp̄ſſam mentionē de iure derogante. Tertiū membꝝeſt priuilegiū ꝯͣ ius non hn̄s clauſulam derogatoriā valet. dubito an ſit verum. potius credooppoſituꝫ. c. ex ꝑte. j. infra de capel. mo. vbi dicit̉ ſi papa cōfirmat prioratū religioſo clauſtralivalet non facta mentione de iure cōtrario. Namſepe priuilegia emanant cōtra ius ex nimia occupatione principis vel ꝓpter nimiā importunitatēpetentiū ideo niſi fiat mentio de iure ſaltē ī genere non preſumit̉ princeps velle ꝯcedere cōtra ius hoc ſentit Bar in. d. extrauaganti ad repͥmēdā. in dicta l. fi. ideo alibi dicit glo. valet legitimatio ſpurij facta principē non facta mentiōe

de inre. vt no. in aucͣ. qui. modis naͣ. effi. li. ꝓpe fi.colla. viij. vide glo. in. l. q̄ſitū. ff. de flu. ne qͥd influīe publico. ī aucͣ. int̓ liberoſ. C. de teſta. Quartum mēbrū reſcriptū emanans cōtra ius ꝓpriomotu valet lꝫ non faciat mentionē de iure. dubitoan hoc ſit verū qꝛ ꝓpriꝰ motus ſolū excludit ſurreptionē non aūt ampliat gr̄am cōtra intētiōeꝫ ꝯcedentꝭ. vt no. Io. an. in. d. c. ſi motu ꝓprio p̄al. facitglo. in cle. ſi romanꝰ. de p̄ben. dixi in. c. ad aures. e. Sꝫ de mentē principis eſt ꝯcedere aliquidꝯtra ius facta mentōe de iure. vt in. d. c. ex ꝑte.facit. l. reſcripta. C. ſi ꝯtra ius vl̓ vti. pub. ergo ⁊cͣ.dictū tn̄ Io. an. forte ſeruaret̉ in practica tene illud menti. p̄dictis obſtare videt̉. l. multū allegabiiis. ff. de excu. tu. in. l. ideꝫ vulpianꝰ. vbi dicit tex. ſi pͥnceps ſciēs aliquē tutorē dedit ſibi licētiāmutādi domiciliū videt̉ abſolue̓ a tutela lꝫ ea fecerit mētōeꝫ. ex illa. l. colligit ibi no. Bar.tm̄ valet certa ſcientia quantū diſpenſatio. pondera qꝛ non loquit̉ qn̄ in reſcripto fiebat mētio decerta ſcientia ſꝫ ſatis eſt princeps ſciebat illuꝫ eſſetutorē multi legiſte illum tex. ſolent dicere ſiprinceps ſcienter ꝓmouet indignū vel aliqͥd facitꝯtra ius videt̉ diſpenſare. facit. l. quidā cōſulebāt quod ibi no. Bar. ff. de re iudi. ſed ꝓfecto illa. l.non ꝓbat id ad quod allegat̉. non em̄ loquit̉ inuilegio ꝯtra ius ſed quando abſoluit aliquem abonere tutele in facto ꝑticulari. ſic potius eſt illd̓quoddam beneficiū abſolutionis ab onere qͣꝫ pͥuilegium ꝯtra iuſ. hunc intellectū incidenter ſentitBar. ad illam. l. in. d. extrauaganti ad reprimendam in loco alle. in. d. l. fi. C. ſi ꝯtra ius. hoc bn̄no. quia in. d. l. idem vulpianus. non ponit̉ verintellectus doc. Aliud membꝝ eſt qn̄ reſcriptuꝫemanat ex certa ſcientia. tunc valet ꝯtra ius Io.an. ſed ego multipliciter limito vt apparet ex ſupradictis. adde notabile dictū Bar. ī. d. extrauagāti ad reprimēdam. vbi dicit vbi reſcriptum emanat ꝯtra ius in fauorē reipublice valet licet faciat mentionē de iure. tūc videt̉ princeps diſpenſare ꝯtra ius. ar. illiꝰ. l. quidā ꝯſulebant in fi. ſecusſi emanaret in fauorē priuate ꝑſone. ratio diuerſitatis. quia iura hn̄t clauſulā derogatoriā in reſcriptis qn̄ emanāt in fauorē priuati. vt in. d. l. reſcripta. Item p̄ſumit̉ tunc reſcriptū ſurrepticium velemanaſſe ex nimia occupatione principis. ſecus ſiin fauorē publicū. p̄dicta bn̄ no. qꝛ habes ī aliquo loco ita bene diſcuſſum hūc articulū. Quero exͣ glo. quid ſi reꝰ ſuccubuit in principali appellat nūqͥd in impetratōe habebit̉ reſpectꝰ ad dioceſim ſuā ip̄c ſit actor in appellatōis. An veroad dioceſim appellati ip̄e ſit reus in hac appellationis. doc. hic cōmuniter tenēt dꝫ haberi recurſus ad dioceſim ipſius rei originarij. ſic inappellatōis pōt actor trahi vltra duas dietas. egoexiſtimo ſit in optōe iſtiꝰ rei appellatoris. nam ſivult poterit impetrare in dioceſi ipſiꝰ appellati. qͥa habet de quo cōquerat̉ ipſe appellatus pōt etiam impetrare in loco non remoto vltra duas dietas a dioceſi ſua. quia cum ipſe ſit reus originariꝰ