IDe reſcriptis.
Sed tu vide late ꝑ Io. an. in. c. vnico iā dicto ī nouella ꝑ Bar. in. l. fi. C. ſi ꝯtra ius vl̓ vtili. pub. ⁊ inextraua. ad reprimendā. in. ꝟ. legibꝰ nō obſtantibus. aliquid ꝑ Bal. in. l. humanu. C. de legi. Et qꝛdiſtinctio Io. an. eſt dubia iuuenibꝰ capiēdo ipſiꝰmentē ꝓſequere breuiſſime ſic ꝑ ſingl̓a mēbra. autreſcriptū habet clauſulā derogatoriā ad ius. vt qͥafacit mentionē de iure ⁊ valet ẜm eū ſiue fiat mentio ꝑꝟba ſpecifica ſiue equipollētia ſiue ꝑ verba generalia. aut reſcriptū nō facit mentione de iure ettunc aut illud ius habet clauſulam derogatoriamvt hic. ⁊ ſimplicit̓ tenet h̓ non valere reſcriptū. autius nō hꝫ clauſulā derogatoriā. ⁊ ſi emanat reſcriptū in formā priuilegij valet lꝫ non facit mentiōeꝫde iure. aut emanat ꝑ moduꝫ reſcripti. ⁊ tunc autmotu ꝓprio principis ⁊ valet ẜm eū ꝑ. c. ſi motu ꝓprio. de preben. li. vj. aut ad inſtantiā ꝑtis. et ſi excerta ſciētia principis valet al̓s ſecus. hec ſunt ſuadicta in effectu. ⁊ vide ibi iura ꝑ q̄ nitit̉ ꝓbare hācdiſtinctōem. mihi non placent ſingl̓a membra ſua⁊ primo quo ad primū dū dicit ꝙ valet reſcriptuꝫcōtra ius etiā ſi faciat generalē mentiōeꝫ. Nam hͦvidet̉ cōtra tex. vbi reqͥrit exp̄ſſam mentiōeꝫ. ⁊ id̓oin hoc membro dicerē ſic. ꝙ aut ius hꝫ clauſulā derogatoriā ⁊ ſerua formā traditā in iure. naꝫ ſi reqͥrit ſpālem mentiōeꝫ non ſufficit generalis. ſꝫ debeteſſe ſpālis ſaltē ꝑ verba equipollētia. vt ī. l. nō alit̓.ff. de le. iij. hͦ dictū etiaꝫ limita vt notanter voluit.Bal. pꝰ Cy. in. d. l. humanū. vt ꝓcedat in reſcriptoſecus in ꝯſtitutōe. nā ꝯſtō cōtra ꝯſtitutōeꝫ valet facta mentiōeꝫ in generali de ꝯſtōne ꝯͣria. vt ſi dicat̉non obſtante qͣcūqꝫ cōſtitutione. In ꝯͣriuꝫ ad hoccle. dudum in. fi. de ſepul. qꝛ ꝯſtitutō emanat cummaiori maturitate qͣꝫ reſcriptū. aut ius nō hꝫ clauſulā derogatoriā. ⁊ tunc eo caſu qͦ eſt fienda mētioꝙ qn̄ ſit ſtatim dicetur non ſufficit mentio multuꝫgeneralis. vtputa ſi dicat̉. non obſtāte qͣcūqꝫ lege.nec reqͥrit̉ mentō oīno ſpālis ſꝫ ſatis eſt ꝙ dicat̉. nōob. qͣcūqꝫ lege q̄ in ꝯtrariū loquit̉. ita voluit Bar.ꝯcordando multas glo. iuris ciuilis in. d. l. fi. C. ſicōtra ius. ⁊ hͦ qͦ ad primū. Deinde voluit Io. an.in ſcd̓o mēbro ꝙ ſi ius habet clauſulā derogatoriānon valet reſcriptū ſub quacūqꝫ forma impetratūſeu cōceſſū niſi faciat de illo iure mentionē. qd̓ eſtnotandū. ſꝫ declara ⁊ limita vt dixi in prin. huiusglo. nam ſentit aꝑte ꝙ etiā priuilegiū ꝯceſſū ex certa ſcientia non valet. qd̓ ſatꝭ ptꝫ exqͦ non facit exp̄ſſam mentionē de iure derogante. Tertiū membꝝeſt ꝙ priuilegiū ꝯͣ ius non hn̄s clauſulam derogatoriā valet. dubito an hͦ ſit verum. ⁊ potius credooppoſituꝫ ꝑ. c. ex ꝑte. j. infra de capel. mo. vbi dicit̉ꝙ ſi papa cōfirmat prioratū religioſo clauſtrali nōvalet non facta mentione de iure cōtrario. Namſepe priuilegia emanant cōtra ius ex nimia occupatione principis vel ꝓpter nimiā importunitatēpetentiū ⁊ ideo niſi fiat mentio de iure ſaltē ī genere non preſumit̉ princeps velle ꝯcedere cōtra ius⁊ hoc ſentit Bar in. d. extrauaganti ad repͥmēdā.⁊ in dicta l. fi. ⁊ ideo alibi dicit glo. ꝙ nō valet legitimatio ſpurij facta ꝑ principē non facta mentiōe
de inre. vt no. in aucͣ. qui. modis naͣ. effi. li. ꝓpe fi.colla. viij. ⁊ vide glo. in. l. q̄ſitū. ff. de flu. ⁊ ne qͥd influīe publico. ⁊ ī aucͣ. int̓ liberoſ. C. de teſta. Quartum mēbrū ꝙ reſcriptū emanans cōtra ius ꝓpriomotu valet lꝫ non faciat mentionē de iure. dubitoan hoc ſit verū qꝛ ꝓpriꝰ motus ſolū excludit ſurreptionē non aūt ampliat gr̄am cōtra intētiōeꝫ ꝯcedentꝭ. vt no. Io. an. in. d. c. ſi motu ꝓprio p̄al. facitglo. in cle. ſi romanꝰ. de p̄ben. dixi in. c. ad auressͣ. e. Sꝫ de mentē principis nō eſt ꝯcedere aliquidꝯtra ius nō facta mentōe de iure. vt in. d. c. ex ꝑte.facit. l. reſcripta. C. ſi ꝯtra ius vl̓ vti. pub. ergo ⁊cͣ.dictū tn̄ Io. an. forte ſeruaret̉ in practica ⁊ tene illud menti. p̄dictis obſtare videt̉. l. multū allegabiiis. ff. de excu. tu. in. l. ideꝫ vulpianꝰ. vbi dicit tex.ꝙ ſi pͥnceps ſciēs aliquē eē tutorē dedit ſibi licētiāmutādi domiciliū videt̉ eū abſolue̓ a tutela lꝫ d̓ eanō fecerit mētōeꝫ. ⁊ ex illa. l. colligit ibi no. Bar. ꝙtm̄ valet certa ſcientia quantū diſpenſatio. ⁊ pondera qꝛ non loquit̉ qn̄ in reſcripto fiebat mētio decerta ſcientia ſꝫ ſatis eſt ꝙ princeps ſciebat illuꝫ eſſetutorē ⁊ multi legiſte ꝑ illum tex. ſolent dicere ꝙ ſiprinceps ſcienter ꝓmouet indignū vel aliqͥd facitꝯtra ius videt̉ diſpenſare. facit. l. quidā cōſulebāt⁊ quod ibi no. Bar. ff. de re iudi. ſed ꝓfecto illa. l.non ꝓbat id ad quod allegat̉. non em̄ loquit̉ in pͥuilegio ꝯtra ius ſed quando abſoluit aliquem abonere tutele ⁊ in facto ꝑticulari. ⁊ ſic potius eſt illd̓quoddam beneficiū abſolutionis ab onere qͣꝫ pͥuilegium ꝯtra iuſ. ⁊ hunc intellectū incidenter ſentitBar. ad illam. l. in. d. extrauaganti ad reprimendam in loco alle. ⁊ in. d. l. fi. C. ſi ꝯtra ius. ⁊ hoc bn̄no. quia in. d. l. idem vulpianus. non ponit̉ verintellectus ꝑ doc. Aliud membꝝ eſt qn̄ reſcriptuꝫemanat ex certa ſcientia. ⁊ tunc valet ꝯtra ius Io.an. ſed ego multipliciter limito vt apparet ex ſupradictis. ⁊ adde notabile dictū Bar. ī. d. extrauagāti ad reprimēdam. vbi dicit ꝙ vbi reſcriptum emanat ꝯtra ius ⁊ in fauorē reipublice valet licet nō faciat mentionē de iure. ⁊ tūc videt̉ princeps diſpenſare ꝯtra ius. ar. illiꝰ. l. quidā ꝯſulebant in fi. ſecusſi emanaret in fauorē priuate ꝑſone. ratio diuerſitatis. quia iura hn̄t clauſulā derogatoriā in reſcriptis qn̄ emanāt in fauorē priuati. vt in. d. l. reſcripta. Item p̄ſumit̉ tunc reſcriptū ſurrepticium velemanaſſe ex nimia occupatione principis. ſecus ſiin fauorē publicū. ⁊ p̄dicta bn̄ no. qꝛ nō habes ī aliquo loco ita bene diſcuſſum hūc articulū. ¶ Quero exͣ glo. quid ſi reꝰ ſuccubuit in cā principali ⁊ appellat nūqͥd in impetratōe habebit̉ reſpectꝰ ad dioceſim ſuā cū ip̄c ſit actor in cā appellatōis. An veroad dioceſim appellati cū ip̄e ſit reus in hac cā appellationis. doc. hic cōmuniter tenēt ꝙ dꝫ haberi recurſus ad dioceſim ipſius rei originarij. ⁊ ſic in cāappellatōis pōt actor trahi vltra duas dietas. egoexiſtimo ꝙ ſit in optōe iſtiꝰ rei appellatoris. nam ſivult poterit impetrare in dioceſi ipſiꝰ appellati. qͥanō habet de quo cōquerat̉ ipſe appellatus pōt etiam impetrare in loco non remoto vltra duas dietas a dioceſi ſua. quia cum ipſe ſit reus originariꝰ