De reſcriptis.I

reſcripto que poſſent mouere aīm principis ad cōcedendū vel ad non cōcedendū vel ad difficiliꝰ cōcedendū. ⁊ hoc vltimū ꝓbat̉. jͣ. e. poſtulaſti. papaem̄ daret beneficiū habenti aliud tenue ſed nō itade facili ſicut daret nullū habēti. ideo taciturnitastenuis beneficij inducit ſurreptōnē. vt ī. c. ſi motuꝓprio p̄all̓. ⁊ qͣꝫqͣꝫ glo. ponat multa exempla nō intelligas ꝙ in qͦlibet reſcripto ſint exprimenda omnia q̄ ponunt̉ h̓ in glo. Sed intelligas glo. in caſibus in quibus loquunt̉ iura que all̓. ⁊ dic vt ī eisno. Et vide qd̓ dixi. in. c. cuꝫ ordinē. sͣ. e. vbi poſuian de exceptione cōpetente aduerſario ſit faciēdamentio in reſcripto. ⁊ vide ꝑ Io. an. ī. c. j. de lit. cōte. li. vj. ⁊ plene per Spe. in ti. de excep. in. §. dicto.¶ In glo. in. ꝟ. niſi forſan. ibi quia ſi notoria eſſetexceptio. No. ſingulariter hanc glo. ex qua multapotes notare. ⁊ pͥmo ꝙ exceptio notoria poteſt opponi ad ꝓceſſum ⁊ ſic ante litē ꝯteſtatā licet ſit ꝑemptoria. ⁊ ſic intellecta eſt valde no. dictū in ſe tn̄ eſtverum ⁊ no. tenet Spe. in ti. de excep. in. §. d. ꝟ. ſꝫpone. ⁊. ꝟ. nouus. ſequit̉ Io. an. in. c. j. de lit. ꝯte.li. vj. ⁊ vide de materia ꝑ Bar. in. l. cum q̄rebatur⁊ in. l. vir bonꝰ. ff. iudi. ſol. ⁊ ꝑ archi. in. c. vt circa.de elec. li. vj. vbi ponit ſingulare dictū ꝙ oīs ꝑemptoria etiā nō notoria pōt opponi an̄ lit. ꝯte. dūmōexcipiens offerat ſe incontinenti ꝓbatuꝝ. ar. in. l.iij. §. ibidem. ff. ad exhiben. illud tn̄ dictū a multismordet̉. facit ꝓ ⁊ ꝯtra. c. litteras. d̓ reſti. ſpo. ¶ Secundo no. ex hac glo. ꝙ ſi non cōſtat citantē habere iuriſditionē in citatū īmo notorie cōſtat ꝯtrariūnon tenet̉ citatꝰ cōparere. ⁊ habes aliā glo. in. c. veniens de accu. ⁊ tertiā in. c. ſi ep̄s. iij. q. ij. ⁊ dixi p̄Cal. ī. c. cū ordineꝫ .sͣ. e. vide tn̄ ad hͦ maxīe in delegato qd̓ no. Inno. in. c. ij. de dila. ⁊ in. c. cū in iurede offi. dele. ⁊ ꝑ Io. an. in regl̓a ſcienti. li. vj. ī mercu. ¶ Tertio nota ꝙ vbi notoriū eſt reſcriptū eſſeſurrepticiū vel impetrantē eſſe excōicatū vel iudicem ordinariū non habere al̓s iuriſditionē in citatum nō poteſt cognoſcere an ſua ſit iuriſditio. qͥaexquo iudex eſt certus de defectu iuriſditōnis nōpoteſt ꝓcedere in cauſa. ad hoc. c. ſi duobꝰ. jͣ. d̓ ap.⁊ hic competenter pōt annecti illa materia quotidiana ⁊ vtilis. an̄ ⁊ qn̄ iudex ſi reuocat̉ in dubiumdē iuriſditōe ſua poſſit de hͦ cognoſcere. d̓ qͣ materia ꝑ doc. h̓. ⁊ ꝑ Io. An. in. d. regl̓a ſciēti. ⁊ ꝑ Inn.h̓ ⁊ in. c. venerabili de cēſi. ⁊ in. c. exꝑte. el. j. j. de ꝟ.ſig. ꝑ Bar. ⁊ alios legiſtas in. l. p̄ſcp̓tōe. C. ſi cōtraius vel vti. pu. ꝑ eundē in. l. ij. ff. ſiqͥs in ius vo. et īl. qͥdā ꝯſulebāt. ff. de re iudi. aliqͥd in. l. a ſnīa. ff. deteſt. tute. ⁊ cā breuitatꝭ reduco totā materiā ad certos caſus. Et primo ponā caſus qͥbꝰ cōit̓ tenet̉ iudicē nō poſſe cognoſcere. ſcd̓o caſus in qͥbꝰ pōt. tertio caſus in qͥbꝰ dubitat̉. ¶ Uenio ad pͥmū ſi exceptio oppoſita ꝯtra iudicē ſigillat .i. notat ip̄m iudicem infamia ſeu defectu vel alio crimīe nō pōt ip̄ecognoſcere qꝛ eſt ſuſpectꝰ. vtputa ſi opponit̉ ꝙ eſtexcōicatꝰ vel ſeruꝰ vel infamis vel qͥd ſil̓e. h̓ tꝫ Bar.in. d. l. qͥdaꝫ ꝯſulebāt. Io. an. ſentit in. c. pia. de excep. li. vj. Sequit̉ do. An. ⁊ cōiter ſequunt̉ doct. lꝫInno. dubitādo aliud ſenſerit in. c. cū in iure. ⁊ in

c. cū ſuꝑ. de offi. dele. Scd̓s caſus qn̄ exceptio iuriſditōis parit̓ ꝯcludit in illo incidēti ſicut ī illo pͥncipali. exēplū ſi oppono ꝙ iudex eſt minor vel furioſus vl̓ mulier vel aliū nature defectū patiat̉. naꝫiſte exceptōes ſic excludūt eū a pͥncipali ita ꝙ nonpoſſit cognoſcere an ſit iudex ⁊ iſta ē rō qͣre iudexqͥ allegaret̉ ſuſpectꝰ nō pōt cognoſcere ſuꝑ ſuſpition ſꝫ eligūtur arbitri. vt in. c. ſuſpitōis. de of. del̓.nā ſicut eſt ſuſpectꝰ in pͥncipali ita ⁊ in incidēti. ⁊ hͦvoluit Inno. in. c. prudētiam. de offi. dele. ⁊ ſentitBar. in. d. l. qͥdam. ¶ Tertiꝰ caſus cū opponit̉ detotali fundamēto iuriſditiōis ⁊ ꝓpͥetate ip̄iꝰ. vt qꝛopponit̉ ꝙ qͥs nō eſt ptās vel ep̄s. nō em̄ eſt idoneus in hac cognitōe qꝛ hꝫ affectōem ad cām qͥnimocā eſt ꝓpria. hͦ voluit notant̉ Bar. in. d. l. a ſnīa. etInno. ī. c. ceteꝝ de iudi ¶ Quartꝰ caſus cū agit̉ nōſolū de nudo exercitio iuriſditōnis ſꝫ de ꝓprietateſb̓iectionis. vt qꝛ citatꝰ dicit ſe eſſe exēptuꝫ ⁊ iudexnegat. multa em̄ ſūt cōmoda ſb̓iectōis. ideo iudexeſt ſuſpectꝰ ī hac cognitōe. hͦ voluit Inno. in. c. venerabili. d̓ cēſi. ⁊ vide qd̓ ibi dixi. ꝑ qd̓ notant̉ limitatur. c. cū ꝑſone. de priui. li. vj. ⁊ gl. ibi poſita q̄ aliud ſentit. ⁊ vide qd̓ dixi in. d. c. venerabili. facit qd̓no. glo. in. c. ad audiētiā de app. ¶ Quintꝰ caſusqn̄ notoriū eſt eū nō eſſe iudicē vel ſaltē ip̄e ſcit. nātūc nō pōt ꝓcedere in cā. de qͥ in. c. ſi duobꝰ. de ap.⁊ dic vt ibi. ſecus ſi iudex ignoraret ⁊ ꝑtes ſcirent.vt ibi eſt bo. tex. ¶ Sextꝰ caſus qn̄ iudex ſe ingeritita ꝙ ꝯtēdit ꝓ iuriſditōe ac ſi eſſet ꝑs. nā ex hͦ redditur ſuſpectꝰ ar. in. l. q̄ oīa. ff. de ꝓcur. ⁊ eſt gl. ſingularis in. c. ſtatutū in pͥn. in ꝟ. copia. jͣ. e. li. vj. ⁊ tenebis ſꝑ mēti hūc caſum ꝑ quē infert̉ ad. q. qͥtidianānūqͥd iudex ꝓcedens ex officio poſſit cognoſcerean ſua ſit iuriſditio ſi dubitat̉? ⁊ videt̉ ꝙ noͣ. qꝛ tꝫ locum ꝑtis ⁊ cōtendēdo ꝓ iuriſditōe reddit ſe ſuſpectū. ⁊ ī hac opi. videt̉ inclinare do. An. lꝫ nō firmit̉ſꝫ ego crederē oppoſitū ꝑ. l. ij. ff. ſiqͥs in ius vo. q̄ loquit̉ indiſtincte. ⁊ ꝑ tex. iūcta glo. in. d. c. cū ꝑſone.nec hͦ caſu pōt dici ꝙ iudex ſe ingerat cū teneat̉ exofficio ſuo ꝓcedere. vt in. c. qͣlit̓ ⁊ qn̄. ij. de accu. ergo ceſſat rō ſuſpitōis qꝛ ſe nō ingerit volūtarie. ſecus qn̄. q. eſt inter ꝑtes ⁊ ip̄e aſſumit defenſionē ꝑtis ſtatis ꝓ iuriſditōe. Caſus ꝟo in qͦ pōt cognoſcere eſt cū dubitaỉ ꝓbabilit̓ de cōpetētia iuriſditōis.⁊ exceptio nō ſigillat ꝑſonaꝫ ſuā. ſi ſumꝰ exͣ oēs caſus p̄dictos ⁊ tūc cognoſcit an ſua ſit iuriſditio. qꝛiudicare pͥncipalit̓ eſt onus. vt in. l. munerū. in. §iudicādi neceſſitas. ff. de mu. ⁊ ho. ⁊ in. c. paſtoral̓.de offi. dele. licꝫ in ꝯn̄tiam ſit honor. vt in. c. vt debitꝰ honor. de ap. vide gl. ī. c. ſi ꝯͣ vnū. d̓ offi. dele.li. vj. nec iudicat in facto ꝓprio qꝛ cā non d̓r ꝓpriaexqͦ cōmodū vl̓ incōmodū ad eū nō ꝑtinet. ij. q. vj.biduū. in. ꝟ. palā. ⁊ in hͦ caſu intelligit̉ iſte tex. ⁊. c.paſtoralis sͣ. e. ⁊. l. p̄ſcriptione. ⁊ alie leges ſuꝑiusalle. Caſus ꝟo in qͥbꝰ dubitat̉ occurrunt ad p̄ſenstres ad qͦs tāqͣꝫ ad pͥncipaliores poterūt reduci ſiqui alij inueniri poterūt. Primꝰ caſus cū excipit̉ꝙ locus ꝯͣctus vel delicti nō eſt de iuriſditōe citātꝭ.ſed finalit̓ tenet Inno. ꝙ pōt cognoſcere qꝛ hec ſentētia nō nocet alteri iudici. qͥnimo Bar. ſentit in. d̓