L

eo. li. h̓ etiaꝫ vidēt̉ ſentire do. de ro. deciẜ. ccclxix.al̓s. cclxx. in antiqͥs. vnde in hac maͣ ꝯcluderē ꝙ ſihͦ ſecunda regula ſb̓tiliter ⁊ mental̓r ꝯſideret̉ poterit practicari in litteris gratioſis ⁊ beneficialibus.nam hec regula nihil aliud vult in effectu qͣꝫ ſi ſurreptio nō doloſa fuit cā vniꝰ rei tm̄ hꝫ vitiare illaꝫrem dūtaxat ⁊ nō aliā cuiꝰ non fuit cauſa. exēpluꝫregulariter reſcriptū ꝯſiſtit ex duobꝰ ex ſubſtātia⁊ ex forma. ſubſtātia reſcripti eſt ipſa iuriſditio. forma ꝟo eſt ip̄e modꝰ ꝓcedendi quē papa p̄fixit delegato. Si ſurreptio fuit cā illiꝰ forme tm̄ vitiat ſolū illā formā ⁊ nō ſb̓ſtantiā reſcripti exquo fuit ſinedolo ita dicā in litteris gratioſis. ꝙ ſi littera gr̄atioſa ꝯtineret plura ⁊ ſurreptō nō doloſa fuit cauſavniꝰ tm̄ ſolū vitiabit illud ⁊ nō reliquū caſuꝫ. alle.no. in. d. c. ſi eo tꝑe. ⁊ ſi hͦ ꝓcedit in beneficialibꝰ vtibi. fortius hͦ idē dicendū in alijs gratijs cū lr̄e adbeneficia ſint multū ſtricti iuris ꝓpter ambitioneꝫvt in. c. qͣꝫuis. de p̄ben. li. vj. hͦ veꝝ niſi obtentuꝫ ꝑſurreptionē habeat cōnexitatē cū reliquis qꝛ tuncrōne cōnexitatis ſurreptio vitiat oīa. vt eſt tex. i. c.ꝯſtitutus. sͣ. eo. ẜm intellectū quem ibi dedi. Nunquid aūt ignorātia aliquo mō excuſet ī iſtis gratioſis vt ſic. c. gr̄a poſſit trahi ad ſil̓e. puto poſſe attetari ꝙ vbi ꝯcurrūt qͣttuor poterit trahi ad ſil̓e. Primo ꝙ ignorantia ſit ꝓbabilis. vt in. d. c. gratia. ſecundo ꝙ nō p̄iudicet̉ iuri tertij de quo nō eſt factamentio al̓s aūt ignorātia nō excuſat. ⁊ hͦ caſu intelligo. c. ꝯſtitutꝰ s. e. qꝛ pͥnceps nō intendit alteri p̨̄iudicare ſi nō exprimit. vt ibi dixi. tertio ꝙ pͥncepsfuiſſet ꝯceſſurus al̓s illā gr̄am exp̄ſſa veritate licetnō ita de facili. vt in. c. gratia iaꝫ dicto. qͣrto ꝙ gr̄anō excedat caſum ꝓpriū vt in. d. c. cui de nō. ⁊ ad p̄dicta adde notabileꝫ. q. quā ponūt do. de ro. vbi.sͣ. ¶ Quidā impetrauit theſaurariā ſeu ſacriſtiaꝫſenen̄. vacantē ⁊ dixit eaꝫ eſſe dignitatē in loco. cōpertum fuit ꝙ nō erat dignitas ſꝫ officiū nunquidſurreptio vitiet. Fuerunt opi. ſꝫ maior ꝑs dn̄oꝝ derota tenuit vt nō vitiaret̉ qꝛ illa falſitas nō fuit cauſa inductiua gratie. qꝛ papa facilius dediſſet ſi dixiſſet ꝙ erat officiū tm̄. Item ꝯſtabat de corꝑe bn̄ſicij ⁊ illa qualitas dignitatis fuit expreſſa cauſa demonſtrationis. falſa em̄ demonſtratō nō vitiat exquo cōſtat de corꝑe. vt in. l. falſa demonſtratio. ff.de condi. ⁊ demon. facit qd̓ no. jͣ. eo ſignificante. ⁊vide quod ibi dicam. ſecus aūt vbi falſitas eſſet exp̄ſſa nō cā demōſtratōis ſed cā taxatōis gratie. qͥatunc vitiaret licet papa al̓s ꝯceſſiſſet qꝛ ſatis eſt ꝙnō ꝯceſſit in alio caſu. ⁊ iſte eſt caſus notabilis decuius deciſiōe non ſubtiliter aduertentes mirant̉in. c. ſuſceptū. jͣ. e. li. vj. vbi dicit̉ ꝙ ſi impetrās bn̄ſiciū qd̓ dicit vacare ꝑ renunciationē nō debet̉ ſi vacat ꝑ mortē licet ꝯſtet de corꝑe beneficij. ⁊ lꝫ renunciatio ⁊ mors qͣꝫtum ad vacationē equiparent̉. nāvt dixi princeps taxauit gratiā ad illū caſum exp̄ſſum. ideo nō dꝫ fieri extenſio ad aliū caſuꝫ. ⁊ ꝑ hocaꝑitur via ad multas ſil̓es qōnes. ¶ Quo ad tertiam regulā do. An. diſtinguit vt .sͣ. ꝙ ſi pōt reduci gratia ad termīos iurꝭ cōis nō vitiabit̉ exqͦ ignorantia ꝓbabilis interceſſit. ⁊ all̓. c. gratia. ⁊ forte al

legaret ad caſum mente ꝯceptū. Naꝫ ibi innuit̉ acōtrario ꝙ ſi is cui abn̄ti ⁊ ignoranti beneficiū fuerit collatū ꝑ ep̄m impetrauit bn̄ficiū a papa nō facta mentione de collatione ſibi facta ꝑ ep̄m ꝙ pōtvtrūqꝫ beneficiū retinere ſi ſunt cōpatibilia. qͣſi velit do. An. ꝙ ſi īpetrās exp̄ſſiſſet nō habuiſſet ſcd̓mbeneficiū. ſed ego nō video ꝙ aliquo modo trahat̉iſte caſus ad diſpoſitionē iuris cōis cū gratia conſequat̉ effectum ſuū in totū. ⁊ de iure cōi beneficiatus nō dꝫ reputari ideoneꝰ ad aliud bn̄ficiū vt ī. c.is cui de p̄ben. li. vj. ideo dicerē ꝙ hec tertia regula potiꝰ vedicat ſibi locū ī litteris gratioſis. ꝓ hͦ. l. ⁊ſi legibꝰ. ẜm cōem intellectū. C. ſi ꝯtra ius vel vti.pub. ⁊ videt̉ bo. tex. in. c. ex ꝑte. pͥmo de offi. dele.facit. c. ꝯſtitutꝰ. sͣ. e. Item gratia aſſumit vires exmēte ꝯcedentis vt ī. c. cū adeo. sͣ. e. ſꝫ ꝯcedēs nō fuiſſet conceſſurus exp̄ſſa veritate. ergo gratia nulla. ⁊ hoc idem ſentit Io. an. in. c. ad audientiā. jͣ. e.⁊ do. de ro. vbi. sͣ. Item ceſſante cauſa gratie gr̄aceſſat. vt in. l. generaliter. C. de ep̄i. ⁊ cle. canonizata. xvj. q. j. ergo fortius dꝫ ceſſare gratia ſi cā exp̄ſſa fuit falſa licet ꝑ ignorantiā. Et ꝑ hͦ habes declaratā materiā intrinſecā. huiꝰ. c. ¶ In gl. in. ꝟ. ſimplicitate. in. fi. ⁊ dic ꝙ. l. ij. loquit̉ in ignorantia iuris naturalis vl̓ quaſi que tanqͣꝫ improbabilis nōexcuſat. ad hͦ. j. q. iiij. in. §. notandū. ⁊ qd̓ ibi no. etxxxviij. di. in. c. qui ea. ad. l. j. de fal. mo. dic ꝙ etiāloquit̉ de ignorātia nō ꝓbabili. vt ſi falſa monetacudit̉ in domo alicuiꝰ ⁊ dn̄s dicit ſe ignorare ⁊ no.glo. iūcto tex. ꝙ regl̓ariter ꝑcitur ſimplicitati. ⁊ ꝙaliter ꝓcedit̉ ꝯtra doloſum ⁊ al̓r ꝯtra idem facientem ex ignorantia vel ſimplicitate. ¶ In glo. ī ꝟ.bo priori mō. Not̓. ſingularit̓ iſtā glo. ⁊ nō tradasobliuioni. vult em̄ aꝑte ꝙ expͥmēs falſuꝫ vel tacēsverū in impetratōe reſcripti nō p̄ſumit̉ pͥma frōtehͦ facere ex dolo ſed potiꝰ ex ſimplicitate vel ignorantia. Ideꝫ ſentit Inno. h̓. dicit tn̄ ꝙ dolꝰ ꝓbabitur ex ꝯiecturis Hoſti. dicit ꝙ ſi ꝓbat ſcīa impetratoris p̄ſumit̉ dolus. ar. l. verius. ff. de ꝓbat̉. qd̓ tn̄dicit ꝓcede̓ niſi ſint lr̄e iuſticie qꝛ ī illis de facili nōp̄ſumit̉ dolus cū faciliter obtineant̉. Itē dicit poſſe diſtingui inter hoīem ſimplicē ⁊ diligenteꝫ. ſꝫ tuꝯclude ꝙ ex varijs circūſtantijs iudex p̄ſumet dolum vel ſimplicitatē ⁊ informādo aīm ſuū ꝯſiderabit vtrū dixerit falſum in facto ſuo vel in facto alieno. ⁊ an factuꝫ ſit de ꝓpinquo an de longinquo.vt in. c. cū illoꝝ de ſen. ex. ⁊ qd̓ no. in. c. ab. excōicato. jͣ. e. Itē an lr̄e ſint ponderoſe vl̓ faciles vt ī. c. fi.de cri. fal. Itē an̄ falſitas fuerit inductiua ꝯceſſiōiſgratie ⁊ ſil̓ia. d̓ quo vide qd̓ no. do. d̓ ro. deci. sͣ. alleg. ⁊ Inno. jͣ. e. dilectus. dolus em̄ nō pōt ꝓbariniſi ex cōiecturis cū ꝯſiſtat in aīo. vt ī. c. ij. de renū.li. vj. ⁊ in. l. dolū. C. de dolo. ¶ In glo. in ꝟbo exp̄ſſa. ibi vel tacet ſe decanū. hoc exemplū non congruit littere. nec etiā exemplū ſequentis glo. quiapapa dediſſet reſcriptū etiā ī forma ꝯceſſa licꝫ iſtafuiſſent exp̄ſſa. ⁊ dic vt no. jͣ. in. glo. in. ꝟ. litteras.¶ In glo. in. ꝟ. litteras ibi q̄ mouere poſſent aīmprincipis ad dandū. tene h̓ prin. cū fi. glo. exqͥ potes hanc regulam elicere ꝙ ea ſunt expͥmenda in