l. ij. ꝙ hec exceptio nō pōt opponi ad ꝓceſſum ſꝫ admerita cauſe tm̄. qꝛ ſatis ē in libello aliqͥd exprimiqd̓ fundet iuriſditōeꝫ iudicis lꝫ illud nō ſit verū. qꝛdebet inſpici qd̓ petit̉ ⁊ nō qd̓ debet̉ qͥ ad fundandam iuriſditionē iudicis ꝑ tex. in. l. pe. ff. de iuriſ.om. iu. Cōtrariū tenet h̓ do. An. qꝛ illa. l. non ꝓcedit qn̄ ex negatōe petiti negat̉ pͥncipalit̓ iuriſditiovt in caſu nr̄o. ⁊ hͦ verius puto ꝙ poſſit recuſari vtſuſpectꝰ ꝓpter affectionē quā hꝫ ad cām. ar. in. c.inſinuante de off. dele. Scd̓s caſus qn̄ iudex ē habiturus aliqd̓ cōmodū ſportulaꝝ. quo caſu gl. ml̓tum vulgata in. l. de iure. ff. ad muni. dicit ꝙ nonpōt cognoſcere. Cōtrariū tenet Pe. ⁊ Cy. in. d. l. p̄ſcriptōe. qꝛ cōmodū habet acceſſorie. Bar. ſequit̉glo. qꝛ ſola affectio ad cām eſt ſufficiēs ad remouēdum iudiceꝫ. d. c. inſinuante. ⁊. l. p̄tor. ff. de iuriſ.om. iu. dicit tn̄ in. l. ij. in hͦ ſtandū ꝯſuetudini. Do.An. putat attendēdā qͣꝫtitatē cōmodi. ⁊ placet mihi ꝙ attēta qualitate ꝑſone iudicis ⁊ qͣꝫtitate muneris iudicet̉ ſuſpectꝰ vel nō. ad hoc allego bo. tex. inc. ⁊ ſi queſtiones de ſymo. ¶ Tertiꝰ ⁊ vltimꝰ caſusqn̄ reſcriptū dicit̉ falſum ⁊ iudex ꝓnūciauit quoderat veꝝ nūquid teneat proceſſus ſi poſtea detegitur ꝙ erat falſū. Inno. Io. an. et Cōpo. do. An. tenent ꝓceſſuꝫ nō valere. qꝛ fabricator falſi reſcriptinō potuit dare iuriſditionē nec in pͥncipali nec inincidenti. Bar. in. d. l. p̄ſcriptōe. dicit ꝓceſſum valere ſi falſitas erat latēs. qꝛ dubiū poſuit iſtū in qͣſipoſſeſſiōe iuriſditionis. ar. in. l. barbariꝰ. ff. de of.preto. Bal. tenet primā ꝑtem. ⁊ illa videt̉ mihi verior. qꝛ exquo reſcriptū nō emanauit a pͥncipe iſtepoteſt dici intruſus. ⁊ ſic nō debēt valere geſta etiam dato cōi errore. vt no. in. c. nihil. jͣ. de ele. ꝑ Inno. facit. c. alienatōes. xij. q. ij. nō ob. l. barbariuſ.qꝛ ille habuit poteſtatē a principe licet ꝑ ſurreptionem ſed iſte a nemine. ⁊ ꝑ hoc dic ꝙ ſi reſcriptumeſſet ꝓrſus nullū ſi tn̄ emanauit a principe ⁊ datodubio iudex pronūciauit reſcriptum valere tenetꝓceſſus ſi nō fuit appellatū. hoc eſt ſingulare dictūLapi. in. c. j. e. ti. li. vj.vi Solet multuꝫ allegari. etMOCEII. hic dicit in ſūma. In cauſa monaſterij ꝯuenit̉ abbas ꝑ reſcriptumin quo nulla fit mentio de ꝯuentu. nec ꝓpter hͦ appellari poteſt niſi abbatis ⁊ ꝯuētus bona eſſent diſtincta oīno. Primo ponitur duplex queſtio. ſcd̓oſo. ibi ſuꝑ quo. tertio rō ibi cū ex officio. quarto exceptio ibi niſi. No. pͥmo ꝙ valet reſcriptū impetratum ꝯtra ſolū p̄latū licet impetret̉ ſuꝑ cā cōi ipſi p̄lato ⁊ capl̓o. Dicit tn̄ Guil. de mōte laudino in cle.j. jͣ. eo. ꝙ curia de facili nō dat reſcriptū ſuꝑ rebuscōibus ꝯtra p̄latū qͥn faciat mentionē de cōuentu.dic tn̄ ꝙ iure reſcriptū valet vt hīc. ¶ No. ſcd̓o ꝙ p̄latus pōt ⁊ tenet̉ ſolus ꝓcurare negocia ſibi ⁊ capitulo cōia. nā ex officio admīſtratōis ſibi iniūcte adhͦ tenet̉. Et ex hͦ no. ꝙ ſolus rector vniu̓ſitatis pōtꝓmouere ⁊ ꝓcurare negocia totiꝰ vniuerſitatꝭ immo ex officio ſibi iniūcto ad hͦ tenet̉. vt no. Inno.in. c. fi. de maio. ⁊ obe. niſi negocia eſſent multū ardua. vt. jͣ. dicā. ¶ Itē no. ibi negocia ꝓcurare. ꝙ p̄

latus nō dicit̉ dn̄s rerū eccl̓iaſticaꝝ ſed potiꝰ ꝓcurator. ⁊ idē dic in ep̄o ⁊ alijs p̄latis. vt eſt tex. in. c.ij. jͣ. de dona. nō tn̄ ex toto p̄latꝰ equiparat̉ ꝓcuratori nec etiā tutori ſed ampliorē ⁊ honorabiliorempoteſtatē habet qͣꝫ tutor ⁊ ꝓcurator. vide ad hͦ gl.no. v. q. iij. in. c. fi. ¶ Ultimo no. vnū qd̓ neſcio alibi ꝙ inter abbatē ⁊ capitulū bona monaſterij pn̄teſſe diuiſa vt aliqua ꝑtincat ad menſaꝫ abbatis aliquā ad menſaꝫ capl̓i. hͦ tn̄ nō ꝓcedit ex regula necde iure cōi cū oīa debeāt eis eſſe cōia. vt in. c. cū admonaſteriū. jͣ. de ſta. reg. ſꝫ ꝓcedit de iure ſpeciali.puta ex ꝯſuetudine vel ſtatuto ex cā rōnabili factode quo. jͣ. latiꝰ ⁊ pōdera ꝙ ꝯgregatio religioſoꝝ appellat̉ ꝯuentus. ſeculariū ꝟo cōiter appellat̉ capl̓mnō tn̄ eſt inter hͦ differentia. ⁊ aliqn̄ cōuentꝰ religioſoꝝ appellat̉ capl̓m. d̓ qͦ dicā. jͣ. e. c. capl̓ꝫ ⁊ etymologia capl̓i ꝯuētꝰ cetꝰ ſynodi ⁊ ꝯcilij. vide ī. c. j. xv. di.de capl̓o dicaꝫ. jͣ. eo. capl̓m. ¶ In glo. j. in fi. hancgl. ⁊ dicta doc. ꝓ clariori doctrina reduco ad. viij.qōnes. Prima qō verſat̉ circa validitatē reſcpͥti impetrati ꝯtra monaſteriū vel ꝓ. Scd̓a q̄ſtio circa facultatem agendi in iudicio. ⁊ nūqͥd abbas ſine cōuētū vel ecōtra poſſit exꝑiri. Tertia qō circa facultatē ꝯſtituēdi ꝓcuratorē ſeu ſindicū vel iconomū.Quarta qō nūqͥd ſede vacāte poſſit ꝯuētus agereQuinta qō p̄ſuppoſito ꝙ ꝯuentꝰ nō poſſit agere ſine p̄lato nunqͥd p̄latus poſſit habere ratū factū ꝑꝯuētū. Sexta qō qͥd ſi vertit̉ lis inter p̄latū ⁊ capitulū nūquid poſſit agere capl̓m ſine curatore. Septima ꝗō nūqͥd diſpoſitū h̓ in abbate ⁊ cōuētu habeat locū ī alijs p̄latis. Octaua. q. ⁊ vltīa qn̄ bonadicant̉ cōia vel diuiſa inter p̄latū ⁊ ꝯuētū. ⁊ cuiusaucͣte hec diuiſio fieri poſſit. et hāc vltimā. q. tanqͣꝫꝓ fundamēto aliaꝝ qōnū prius expediā. ¶ Scienduꝫ eſt em̄ ꝙ qn̄qꝫ bona eccl̓ie ſūt ꝓrſus cola abbati ⁊ ꝯuentui. qn̄qꝫ ſunt diuiſa qͦ ad rē ẜ nō qͦ ad adminiſtratōem. vtputa qꝛ certa bona ſūt deputataꝓ mēſa ꝯuētus ⁊ certa ꝓ mēſa abbatꝭ adminiſtratio tn̄ nō eſt diuiſa ſꝫ abbas nō adminiſtrat ac ſi bona ex toto eſſent cōia. qn̄qꝫ ⁊ tertio bona ſunt diuiſa qͦ ad rē ⁊ qͦ ad adminiſtratōeꝫ. vt qꝛ ꝯuētus ꝑ ſevel ꝑ aliū adniniſtrat bona ſibi deputata et idē fac̄abbas de ſuis. ⁊ d̓ iſtis loqͥtur tex. in fi. cū requiritꝙ bona ſint oīa diſtincta. qn̄qꝫ ⁊ qͣrto aliqua ſuntdiuiſa. aliqͣ ꝟo ſunt cōia. cuiꝰ aūt aucͣte hec diuiſiofieri poſſit cū vt. sͣ. dixi religioſis oīa debēt eē cōiadicūt doct. ꝙ in inſtructōne ſeu fundatōne monaſterij hͨ potuit fieri ad inſtantiā patroni. ⁊ intelligeꝙ epiſcopus hoc fecit ad inſtantiam patroni. ar. īc. cum dilectus. de conſue. ⁊ in. c. qͣꝫto. de cenſi. qꝛcū iſta ꝯcernāt modū viuēdi ⁊ ſpūalitatē quādamnō pōt pr̄onus ꝑ ſe hͦ ſtatuere etiaꝫ a principio. vtnotant̓ voluit Inno. in. c. qm̄. jͣ. ne p̄. vi. ſu. pꝰ fundatōeꝫ ꝟo hͦ facit ep̄s. ar. ī. c. qm̄. jͣ. de vi. ⁊ ho. cle.⁊ in. c. ſicut vnire. de exceſ. p̄l. Ego puto ꝙ etiā ip̄eabbas cū ꝯuētu poſſit hͦ ex cā ꝯſtituere cū ꝑ hāc diuiſiouē bona nō minꝰ ſūt monaſterij qͣꝫ prius ſꝫ reſpectu vſus fit hec diuiſio. Ad hoc. xij. q. j. ī. §. fi.⁊. c. vltīo. ⁊ hͦ idē videt̉ ſentire Io. an. in fortioribꝰt̓minis in regula nō ē obligatoriū. de re. iur̄. li. vj.