Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IDe reſcriptis.

vt eſt. d. l. p̄ſcriptōne.. l. ſi legibꝰ. C. e. ti. fuerūtmulte opi. int̓. doc. iuris ciuilis quarū duas papa in pͥn. recitat. prima fuit Pla. ſcd̓a Ia. de bel. Azo. vid̓ pl̓es alias gl. doc. ī. d. l. p̄ſcpͥtōequā quidē. l. rōeꝫ.. dictā dic̄ ibi Cy. diſtinctoiſtius. c. non ꝓcedit de iure in eo facit dr̄iam int̓mendaciū ꝯmiſſum ex dolo ignorātia ſꝫ certe neſciuit qͥd diceret. vbi Cy. neſciebat ſolue̓ ꝯͣriumiuris canonici imprudēter dicebat ex errore canoniſtaꝝ illa iura ꝓceſſerāt. vn̄ merito in ſil̓ibꝰredarguit̉ ab alijs. doc. etiam iuris ciuilis. non īſiſtendo in opi. antiqͥrū quia hodie habemꝰ tex.claꝝ cui debet acquieſce̓ legiſte ea que no. in. c.venerabilē fi. ſint le. dicendū eſt vt diſtinguit̉.nec ob. Cy. mendaciū ſtricto captū diffinitur ſicut dictuꝫ eſt. ſꝫ largo modo mendaciū pōtdici omnis falſe vocis ſigͣtio etiam ſine dolo. vt inc. primū. in. c. aīaduertendū. in. c. is. xxij. q.ij. vn̄ ſicut dicimꝰ in dolo eſt dolus ex ꝓpoſitodolus re ipſa qn̄ .ſ. qͥs fuit deceptꝰ ex ꝓpoſito.vt. l. ſi quis al̓r. ff. de. ob. ita dicendū de mendacio eſt mendaciū ex ꝓpoſito mendacium reip̄a. al̓s dicimꝰ eſt dolus malus dolus bonꝰvt in. l. j. ff. de dolo. ita eſt dare mendaciū doloſuꝫ punibile mēdaciū ſine dolo punibile. vt ind. c. primū. Itē iſte tex. dicit mendaciū hic int̓uenit ex ignorantia. ſꝫ veritas fuit tacita vel falſitas ſuggeſta ex igrātia. ob. illa. l. p̄ſcriptōne. qꝛhꝫ ml̓tos intellectꝰ qꝛ ſi intelligit̉ de mēdacio nondoloſo pōt adduci ad ſcd̓m dictū huiꝰ. c. ſi intelligitur mendacio doloſo intelligit̉ finis illiꝰ. l. vtcognoſcat ille cui reſcriptū dirigebat̉ ſꝫ iudex al̓sordinariꝰ vel teneat̉ alia lec. de qua ibi. ob. c.ſedes qꝛ dꝫ reduci ad primā regulā huiꝰ. c. loqͥt̉de mendacio doloſo. ob. dicta. l. magis puto.quia decretū iudicis eſt maioris p̄iudicij qͣꝫ reſcriptum. Itē pōt dici ibi ſurreptio fuit ex toto cauſa obtinēdi decretū. ſic pōt adduci ad vltimū caſum huius. c. ob. qd̓ dixi de clauſula ſubintellecta. qꝛ illa refert̉ ad exercitiū iuriſditōis. Item adformā reſcripti vnde ſi ſurreptio fuit obtinendiſpecialē formā vitiat prorſus illā formā ſed remanet ſubſtātia reſcripti .i. ip̄a iuriſditō ex ſurreptō fuit ſubſtantie reſcripti. ex his habes diſtīctōem huiꝰ. c. defenſatā. intellige iudex dꝫ ꝓcedere ẜm tenorē iuris ſi mendactū fuit ſolius forme qn̄ intentio impetrātis pōt includi ſub ꝟbis reſcripti. al̓s ẜm Inno. bn̄ reſcriptū annullat̉ in to. pone exemplū impetrās narrauit in reſcriptotitiū ſibi obligatū occaſione mutui. qͣre petit illumcōdemnari ad ſatiſfaciendū ſibi de debito. nūc ꝟovult agere ꝯtra eundē ex titulo donatōis cōpelli petit aduerſariū ad tradendū dicit ſe naͣrraſſemutuū ex ignorantia. certe eſt audiendꝰ qꝛ iſta quā nūc vult intētare pōt cōprehēdi ſub verbis reſcripti. ſic pōt iudex ꝓcedere etiā ẜm iuris ordinē. ſecus autē vbi intentio impetrātis pōtincludi ſub ꝟbis reſcripti. exemplū ptꝫ ex p̄dictisqn̄ impetrās narrauit ꝯſuetudinem ⁊cͣ. vt.. dixi.Scd̓o principal̓r querit̉ vtrū diſtinctio huiꝰ. c. ha-

beat locū in pͥuilegio ſeu lr̄is beneficialibus. heceſt. q. dubia ſubtil̓. Sꝫ vt clare habeant̉ ſeq̄ntiap̄mitte ex deciſiōe huiꝰ. c. pn̄t elici tres regl̓e explicite. prima regula ſurreptio doloſa vitiat reſcpͥtū in totū. ſcd̓a ſurreptio ex ignorātia vl̓ ſimplicitate ſi fuit cauſa obtinēdi ſoliꝰ forme reſcripti vitiat ſubſtātiā ip̄ius reſcripti exquo princepsal̓s exp̄ſſa veritate vel falſitate ſupp̄ſſa reſcriptuꝫꝯceſſiſſet. tertia regl̓a ſi ceſſante ſurreptiōe papanullo modo dediſſet reſcriptū vitiaret̉ reſcriptumin totū lꝫ ex ignorantia vl̓ ſimplicitate veritas fuerit tacita vel falſitas exp̄ſſa. Quo ad primaꝫ regulā oēs ꝯueniunt vt habeat locū in priuilegijslitteris beneficialibꝰ. ſi ſurreptio doloſa vitiatex toto lr̄as ꝯtētioſas fortiꝰ habet vitiare lr̄as gratioſas ſurreptio magis inficiat gr̄am qͣꝫ reſcpͥtūad lites. patet ex eo qꝛ gr̄a ip̄o facto eſt nulla propter ſurreptionē. vt in. c. j.. ij. fi. p̄ſby. li. vj...eo. ad audientiā. ſꝫ reſcriptū ad lites eſt ip̄o iur̄nullū. vt ī. c. ceteꝝ. qd̓ ibi dixi. s. e. vt p̄dixiſingulariter limitarē illud. c. ſi eo tꝑe.. e. li. vj. vt ſilittere ꝯtinent plures grās ſurreptio doloſa fuitcauſa vniꝰ tm̄ in penā doloſi debēt vitiari lr̄e intotū. vt notabiliter innuit iſte tex. facit qd̓ dixi.e. ſedes. Quo ad ſcd̓am tertiā regl̓as eſt dubium. Io. an. hic videt̉ velle ſimplicitas excuſat a ſurreptione in iſtis beneficialibꝰ. c. ſi motu ꝓprio. ibi bo. glo. de p̄ben. li. vj. Sed ignorantia ꝓbabilis videt̉ excuſare tex. no. in. c. gr̄a.. e.li. vj. Sed idē Io. an. in. d. c. gratia. in nouella dic̄illud. c. gratia fundatū ſuꝑ maxīa rōne equitatepotiꝰ. dꝫ excedere termīos ſuos. ꝯtrariūdiceremꝰ ſi emanaſſet illud. c. Ad idē vide glo.in. d. c. ſi motu ꝓprio. dicit in lr̄is gratioſishꝫ locū iſta regula. papa daret bn̄ficiuꝫ habenti paruiſſimū tn̄ ſi in impetratione ſit mentiode paruiſſimo bn̄ficio valet gr̄a vt ibi nūc diſtīguit̉. ibi an ex dolo an ex ignorantia vel ex ſimplicitate tacuerit impetrās minimū beneficiū. qͣſi velit ſurreptio vitiat lr̄as gratioſas lꝫ al̓s papaceſſiſſet gr̄am. Do. An. dicit poſſe dici ſi gr̄a poſſit reduci ad t̓minos iurꝭ cōis tūc poterit practicari iſta ſcd̓a regula in lr̄is gratioſis. in caſu intelligit iſtud. c. gratia. Sꝫ certe ego video illd̓c. aliqͦ reducat̉ ad t̓minos iuris. īmo ignorantia ampliat ibi gr̄aꝫ qꝛ ſi ſcient̓ ibi impetraſſet ſcd̓mincōpaſſibile primo facta mentiōe de primodaret̉ ſibi optio retinēdi primū vel ſcd̓m ſꝫ adeptoſcd̓o vacaret primū ip̄o facto. vt in. c. de ml̓ta.. dep̄ben. tn̄ ibi ꝓpter ignorantiā dat̉ illi optio. Iteꝫde iure cōi qͥs dꝫ eſſe ꝯtentus ea vocatōe qua pͥmovocatꝰ ē. vt ī. c. j.. ij. xxj. q. j. ibi dat̉ ſibi opto vtꝝvelit acciꝑe primū vel ſcd̓m. Item video poſſibile in iure vt gr̄a reducat̉ ad terminos iuris ꝓpt̓ſurreptioneꝫ cōmiſſam in caſu exp̄ſſo. qꝛ gr̄a nūqͣꝫexcedit caſum ꝓpriū adeo impetrās pōt illaꝫgr̄am trahere ad beneficiū magis tenue. hoc qͥamēs pͥncipis fuit ꝯcedere gr̄am in alio caſu qͣꝫexp̄ſſo. ad hoc tex. exp̄ſſus in. c. cui de no. maximein fi. de p̄ben. li. vj. in. c. ſuſceptum de reſcriptis