Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L

gratioſis intercedit ſurreptio pōt opponi de ſurreptione dupliciter. pͥmo ꝯtra lr̄as dilatorie. vt in. c.ad audiētiā.. e. qꝛ ſi littere valent executorrecipit iuriſditionē. Scd̓o pōt opponi ꝑemptorie gr̄am vſqꝫ ad ſnīam ſicut in alijs exceptiōibꝰꝑemptorijs. ad qd̓ no. ī. d. c. ad audientia. Inglo. in ꝟbo impetraſſe in fi. vult em̄ glo. lr̄e monitorie ſeu p̄ceptorie habeāt afficere manꝰ ordinarioꝝ quo minꝰ poſſint ſtatuere in p̄iudiciū illa lr̄aꝝ. ſolū papa mādat inquiri vtruꝫ ſtatu p̄ceſſerit executorias qͣſi non curauit de monitorijs. ſi ſtatutū emanauerit pꝰ eas. Idē videt̉ velleInno. dicēs monitorias principiat̉ negocium niſi honeſtate. ſic intelligit. c. lr̄is.. e. Pe. dixit papa in grauauit iſtū impetrantem. qꝛ debuiſſet hr̄e reſpectū ad monitorias ſꝫ ī alio releuatur. qꝛ ſatis eſt fecerit mentōeꝫ de iuramēto licꝫnihil dixerit de cōfirmatōe apl̓ica. Hoſt. dicit iſteimpetrator obligauit ſe ad ꝓbandū ſtatutū fuitſecutū executorias. Hec ſo. valet. qꝛ onꝰ ꝓbādi incūbit capl̓o. Io. an. dicit querebat̉ de ꝓceſſu executoriaꝝ papa mādat inquiri de executorijs tm̄. Cōtra hāc opi. facit. qꝛ papa in fi. mandat ꝓuideri iſti ſi ſtatutum p̄ceſſerit executorias.ſic vid̓r curaſſe de monitorijs. Do. an. dic̄ monitorie erant extincte mortē pape re ītegra.ꝓceſſus executoris erat nullus exquo lr̄e erāt ſurrepticie. ſic non habuit ꝑpetuare monitorias. vtno. glo. in. c. pl̓es de offi. dele. li. vj. Sed ꝯtrafacit iſte lr̄e erāt pn̄tate nec poterāt al̓r ꝑpetuarivn̄ ſatis pōt dici papa potuiſſet ſi voluiſſet ꝓſeqͥmonitorias. vt in. c. lr̄is.. eo. ſꝫ ꝑs pōt ꝓſeqͥ. qͥamonitorie neceſſitāt. ar. in. c. in veteri de ele.ſed hodie eſt multū de curandū qꝛ iſte lr̄e monitorie ſunt in vſu. Difficile faUper littero. moſuꝫ. c. eſtclauis totiꝰ tituli. dic̄ in ſūma. Expͥmēsfalſum vel tacēs veꝝ in reſcripto. ſi malicioſe caretꝓrſus impetratis. ſꝫ ſi ſimplicitatē vel ignorātiaꝫaut obtinuiſſet vero exp̄ſſo ſupp̄ſſo falſo ſaltē litteras in forma cōi delegatꝰ ꝓcedit ẜuato iuris ordine ſpeciali forma reſcripti. ſecus ſi nll̓olr̄as habuiſſet. Uel breuiꝰ ſic. Doloſa ſurreptio vitiat reſcpͥtū in totū. ſi aūt ꝓceſſit ex ſimplicitate veligͦrātia eatenꝰ vitiat qͣtenꝰ fuit ꝯceſſiōiſ. Diuidit̉ī tres ꝑtes. primo recitat caſū ſuꝑ antiqͥtꝰ eratopi. ſcd̓o illas diſtinctiōem bimēbre ad ꝯcordiaꝫreducit. ibi nos ergo. tertō dat regularē doctrināibi vt ſic. No. pͥmo ſurreptie doloſa ſiue ſit in vero tacēdo ſiue in falſo expͥmēdo vitiāt totū reſcpͥtūlꝫ fuerit totiꝰ reſcpͥti. ſꝫ forte forme ſpālis tm̄ in penā ip̄iꝰ mēdacis. Et ex noͣ. tex. aꝑtū ſurreptio doloſa vitiat oīa ꝯtenta in reſcpͥto licꝫ reſcriptū ꝯtineat pl̓a ſeꝑata etiā ſi ſurreptio fueritobtinēdi oīa qd̓ eſt valde no. ſi hꝫ locū in lr̄isꝯtētioſis fortiꝰ dꝫ ꝓcedere in lr̄is gratioſis ſurreptō magis vitiat lr̄as gratioſas vt dixi in. c. ceterum.. eo. Ex collige limitationē noͣbilem ad. c.ſi eo tꝑe.. e. li. vj. vt ꝓcedat ille tex. qn̄ ſurreptō

fuit doloſa vt tūc vitiet ſolū illā ꝑtem gr̄e cuiꝰ fuit reliqua ꝯtenta in reſcpͥto. addē ad ea dixi.. eo. ſedes. Et no. ꝑificāt̉ ad taciturnitas veri ſuggeſtio falſi. dolꝰ tn̄ magis p̄ſumit̉ exſuggeſtione falſi. ſic ſalua qd̓ dixi in p̄dicto. c. ſedes. No. ſcd̓o aliā no. regulā ſurreptō doloſa. ſꝫ ex ſimplicitate vel ignorātia ꝓcedēs eatenvitiat reſcpͥtū ſeu ꝯtēta ī eo qͣtenꝰ fuit inductiuaꝯceſſiōis. vn̄ ſi ſurreptio fuit inductiua ſoliꝰ forme reſcripti vitiat ſolū ip̄am formā ſubſtātiāreſcripti cuiꝰ fuit. Si fuit inductiua totiusreſcpͥti vitiat totū reſcpͥtū. pone exēplū īpetraui reſcpͥtū ꝯͣ debitorē meū. dixi ꝯſuetudīe patriecauſe tractant̉ ſimpl̓r de plano ⁊cͣ. vnde papamiſit cām ſimpl̓r de plano tractādaꝫ. Si em̄ eſtfalſum vt qꝛ viget talis ꝯſuetudo in patria tūc dꝫ vitiari reſcpͥtū in totū qꝛ papa nihilhominlr̄as dediſſet in forma cōi. delegatꝰ ꝓcedet ẜmiuris ordinē. ſꝫ ſi malicioſe illd̓ exp̄ſſiſſet dꝫ in penācarere cōmodo totiꝰ reſcpͥti vt in pͥmo caſu. No.iij. ſurreptio qn̄qꝫ cōmittit̉ ex ignorātia. qn̄qꝫ exſimplicitate. qn̄qꝫ ex dolo. nec igͦrātia excuſat ſurreptionē ſi fuit inductiua ꝯceſſiōis. facit optīead id qd̓ dixi .. e. ꝯſtitutꝰ. Quarto no. rigoriuris qn̄qꝫ ponit̉ ordine iuris. qd̓ in pͥn.appellat̉ rigor iuris poſtea appellat̉ ordo iuris. etd̓r ordo iuris rigor reſpectu ſpālis forme ꝯtente īreſcpͥto fundate ſuꝑ eqͥtate. exēplū ſi papa mādatꝓcedi ſine ſtrepitu figura iudicij ordo iurꝭ reſpectu iſtiꝰ forme pōt dici rigoroſus. qn̄qꝫ rigor ponitur quadā iuris auſteritate. vt qn̄ ad terrorē inaliquo caſu ius extēdit ſe excedēdo modū in apponēdo penā. qn̄qꝫ ſumit̉ rigor ſubtilitate iuriſ. vtin. c. in lr̄is de reſti. ſpo. de his vide bo. glo. in. c.vt ꝯſtitueret̉. l. di. No. in.. niſi forſan aliā regulam no. ad quā qͦtidie allegat̉ iſte tex. iudex etiādelegatꝰ pōt cognoſcere in dubio de validitate reſcpͥti. vn̄ ſi opponit̉ exceptō ſurreptōis dꝫ delegateſſe iudex iſtiꝰ incidētis. Ultimo no. delegatꝰdꝫ ſe regl̓are ẜm volūtatē delegātis. vt ea mouet delegantē debeat mouere ip̄m delegatū. namvtit̉ vice delegantis. vt in. c. ſane. de off. dele. Deſcendo ad declarationē iſtiꝰ. c. qm̄ gl. ordinarie nihil boni dixerūt. Primo op. ꝯͣ tex. ī eo diſtinxitvtrū ſurreptio fuerit ꝯmiſſa doloſe an ignorantiā vl̓ ſimplicitatē. vid̓r em̄ oīs ſurreptō hꝫ parit̓vitiare. ad. c. ſedes.. e. vbi d̓r mendax precator dꝫ carere impetratꝭ. Itē decretū interpoſitumꝑſurreptōꝫ tꝫ vt. l. magis puto in fi. ff. re. eorum. Itē in qͦlibꝫ reſcripto exprimit̉ aut ſubintelligit̉ clauſula ſi p̄ces veritate nitant̉. vt in. c. ij. s. e.ſi ergo p̄ces fuerūt obrepticie dꝫ corruere reſcpͥtūex defectu ꝯditōis. Itē facit ꝯͣ iſtū tex. l. p̄ſcriptōe.C. ſi ꝯͣ ius vel vti. pu. vbi tex. loquit̉ reſcripto impetrato mēdaciū nec ex toto annullat reſcriptuꝫ tn̄ mendaciū eſt ſine dolo. qꝛ vt ait Augꝰ. medacium eſt falſa vocis ſignificatio intētione fallendi. vt habet̉. xxij. q. ij. in. §. ille. tene menti illumtex. So. ꝓpter ꝯtraria ſil̓ia et maxīe quia duell. ciuiles videbantur in hac materia diſcordare.