Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De reſcriptis.I

vel ecōtra dicenti ſtatutū p̄ceſſiſſe incumbit onusprobandi. nam vt vides hic onus probandi ſtatutum preceſſerit litteras executorias incūbit̉ capitulo hoc ſequitur do. An. dicit hanc. q. habuiſſe de facto in cōſimilibꝰ t̓minis. ſꝫ ego all.gl. latā et no. in cle. fi.. eo. facit tex. in. c. in pn̄tiade ꝓba. qd̓ no. Cy. in. l. matreꝫ. C. e. ti. facitquia actus p̄ſumit̉ factus legitimo tꝑe niſi ꝯͣriumꝓbet̉ vt in. d. c. in preſentia optīe fac̄. c. accedēs.. de ꝯu. ꝯiu.. c. viꝝ de reg. et vide qd̓ ibi dixi.Itē no. īpugnās ex veri taciturnitate reſcpͥtūhꝫ ꝓbare fac̄ his no. Io. an̄. ī. c. j. lit. ꝯteſ.li. vj. vbi diſtinguit vtrū alleget̉ ſurreptio in verotacendo aūt in falſo expͥmendo. vt primo caſubet opponēs ea extitiſſe tꝑe impetratōis de quibꝰerat fienda mētio. ſecundo caſu habꝫ ꝓbare impetrās ea narrauit fore vera eſt eadē ī vtroqꝫdicto. qꝛ onus ꝓbādi incūbit aſſerēti. vj. q. v. c. fi. in. l. ij. ff. de ꝓba. Ultimo no. ibi irritū decernatꝭ. ſurreptō vitiat gr̄am lr̄as ip̄o facto adeo ꝓceſſus inde ſecutꝰ eſt nullus ſꝫ qͣtenꝰ dicit litteris in ꝯtrariū facit qd̓ dixi in. c. ceteꝝ.. e. ſꝫ rn̄devt ibi dixi. iuriſditio gr̄a ſil̓ ꝯtinebant̉ in eadēlr̄a. ideo ſurreptio vitiat gr̄am ip̄o iure vitiat litteras acceſſorie. qn̄qꝫ lr̄e dant̉ pꝰ gr̄aꝫ puta executōe gratie. tunc vitiant̉ ſurreptiōeꝫ ip̄o facto. quia pn̄t dici lr̄e ad lites. ſic poteſt intelligi qd̓no. Io. an. pꝰ Inno. in. c. j. de lit. cōte. li. vj. videqd̓ dicā.. e. ad audientiā. In glo. j. ibi duo inveritate mādauit papa. glo. ꝓcedit aliqͣntulū intricate. vn̄ dic clarius papa mādauit hic duo .ſ.vt iſtū reciꝑent in canonicū pn̄ti. ſcd̓o vt ꝯferrētſibi p̄bendā vacantē vel de ꝓximo vacaturā vndeſi littere fuiſſent ſurrepticie tenebant̉ canoniciiſtū reciꝑe de preſenti in canonicū ſic ſatiſface̓ inqͣꝫtū poterāt. quiſ pōt eſſe canonicꝰ ſub ſpectation p̄bende. vnde in. c. dilectꝰ. in. c. relatū..ben. ſꝫ qm̄ lr̄e erāt ſurrepticie in eo faciebāt mētionē de nūero iurato vitiant̉ in totū. Sꝫ dices tu reſpectu p̄bēde nulla erat ſurreptio. qꝛ nonmādabat̉ vt p̄benda ſimpl̓r ꝯferret̉ de p̄ſenti. ſꝫ ſivacaret vel eſſet de ꝓximo vacatura em̄ nullūp̄iudiciū fiebat nūero p̄bendaꝝ deberet ſurrogari in locum defuncti. So. fatendum eſt ſurreptio erat reſpectu p̄bende ſꝫ reſpectu canonicatus. qꝛ mādabat̉ recipi de pn̄ti poterat recipiſine fractōe nūeri. Et ex hēs vnā bonā regulāſurreptio cōmiſſa in alterū ꝯnexoꝝ vitiat gr̄aꝫ ī to. facit. c. trāſlato. de ꝯſti. adde hāc regulā ad eaque. dixi.. c. ſedes. Sꝫ q̄ro qͥd ſi canonicatꝰ vacaret de pn̄ti nūqͥd gr̄a ſit ſurrepticia factatōe nūero. Cōpo. vid̓r velle ſic. qꝛ ē de intētione pape ꝓuidere in eccl̓ia nūerata factatione nūero. ꝯtrariū tꝫ Io. an. Io. cal. cōit̓oēs doc. ſeq̄ntes dicētes ſi nullū p̄iudiciū fit numero eſt neceſſe de eo facere mētionē. videtur veriꝰ qꝛ taciturnitas vitiat exqͦ eſt inductiua gr̄e. dic aut canonicatꝰ vacabat tꝑe impetratōis valet gr̄a facta mentōne de nūero.Idē eſt ſi vacabat tūc canonicatꝰ ſꝫ papa māda-

bat ꝓuideri de canonicatu vel p̄benda vacātibusvel vacaturis. his caſibꝰ nullū p̄iudiciū fit nūero. Sꝫ quero qͥd ecōuerſo nūquid facta mētiōede nūero poſſit ꝓuideri in eccl̓ia hn̄te nūerumiſte tex. bn̄ facit ſic qꝛ faciēdo mentōeꝫ de p̄bēdavacatura tacite fiebat mētio de nūero. vt in. c. dilecto. de p̄ben. nihilominꝰ debebat ꝓuideri iſti ſiſtatutū nūeri p̄ceſſiſſet. Ad vide bo. glo. in. c.fi. de ꝯceſ. p̄ben. li. vj. in glo. magna. dic vt ibi īfi.. hāc ꝯcluſionē glo. lꝫ ſtatutū ſit iuratūtn̄ neceſſe eſt mentōeꝫ facere de ſtatuto.. c. deceat in fi. de elec. li. vj. Quid aūt ſi ſtatutumeſt iuratū fit mētio de ſtatuto iuram̄to. vtdet̉ ſufficere. qꝛ iuram̄tū eſt acceſſoriū ad ſtatutū.ergo ſublato pͥncipali tollit̉ acceſſoriū. ad qd̓ no.in. c. dilecto.. p̄ben. vbi ꝯcludit̉ ſi canonici veniunt collegialit̓ ꝯͣ ſtatutū iuratū incurrūt ꝑiuriū. qꝛ iuram̄tū tollit̉ ſublato ſtatuto. Cōtrariū det̓minat glo. no. ī. d. c. deceat. facit optime iſte tex. obſtat ꝯtrariū. ꝓcedit em̄ qn̄ ſcienter tollit̉ ſtatutū iuratū ſꝫ qn̄ tollēs ſtatutū ignoratiuramentū hꝫ aīm tollēdi iuramētū qꝛ iuramē obligat deo. etiā eſt. c. debitores. de iureiu. tene hoc mēti. In glo. in ꝟbo iuramento. ibiveriꝰ videt̉ ꝯditio talis ſubintelligat̉. dic etiāp̄cedēs opinio Io. pōt ſaluari vt ſubintelligat̉ꝯditō qꝛ ꝯditō ſuſpēdit actū ī euētū ip̄iꝰ. vt no. ī. c.veꝝ. de ꝯdi. appo. vnde iuramentū non ligaret an̄approbationē pape qd̓ eſt falſū. vn̄ iuramētū ligatſꝫ ītelligit̉ excepta auctoritas pape. quia papa poteſt mādare ꝯtrariū. ſꝫ non p̄ſumit̉ velle niſi faciatmentionē de iuramēto. tota argumētatio remanet declarata. intelligas in quolibet iuramēto ſit excepta auctoritas pape ſed dumtaxatcuꝫ preſtat̉ ſuꝑ re ſubiecta ipſi pape vel ſuꝑ iuribꝰꝑtinentibꝰ ad. ſic intelligit̉. c. venientes de iureiur. hoc patet. quia iuramentū eſt de iure diuino obligat deo. papa aūt pōt impedire obligatōnem querendā deo. hinc eſt a iuramento p̄ſtitoſuꝑ rebus non ſpectantibꝰ ad papā non poteſt papa abſoluere ſine cauſa rationabili. vt no. glo. ī. c.qͣꝫto de iureiur. Inno. in. c. inter. P. de renū. Itē no. ex glo. capitulo eſt cōceſſum dominium eoꝝ iuriū que hꝫ ſed ſolum adminiſtratio.idem dic in quolibet p̄lato. qͥnīmo nec etiam papahabet dn̄ium reꝝ eccleſiaſticaꝝ ſed ip̄e deus. qꝛ bona offerunt̉ deo. ad bo. tex. in. c. ex eo. de ele.li. vj. vide qd̓ noͣ. Inno. in. c. cum ſuꝑ de poſſ. ꝓprie. glo. in. c. cām.. ver. ſig. ſꝫ papa alijshabet liberrimā adminiſtratōem. vt in. c. ita dn̄sxix. di. in. c. ad honorē de vſu pallij. Extra glo.q̄ro infra qͣꝫtū tp̄s pōt excipi iſta ſurreptōe. So.dicit Inno. ſurreptio cōcernat ip̄am gratiam eam vitiet etiam ſine litteris gratia p̄cedat litteras pōt fieri ſine eis poterit opponi de ſurreption vſqꝫ ad ſnīam cum ſit exceptio ꝑemptoria. ſecus vbi exceptō concerneret litteras tm̄. vt ſi iuraui ꝯtra te non impetrare litteras tūc debet excipiante lit. ꝯteſt. cum ſit dilatoria. vt in. c. inter. de reiudi. in. l. fi. C. de excep. dic clariꝰ qn̄ ī litteris