I

dubitat̉ de reuocatiōe reſcriptoꝝ. xix. di. ſi roma.noꝝ. ⁊. c. ſolite. jͣ. de ma. ⁊ obe. ¶ Sexto ⁊ vltimoglo. q̄rit nunqͥd hodie ꝓcedat deciſio huiꝰ. c. ratiodubitandi eſt ꝓpter. c. vt debitus. jͣ. de appel. dicitglo. ꝙ nō hꝫ hodie locū re integra ꝑ illū tex. DicitIo. an. ꝙ melius dixiſſet re nō integra ſed dic ꝙ qͥlibet habuit bonū intellectū. Naꝫ ſi teneremꝰ ꝙ ꝑc. vt debitꝰ. ſtandū ſit hodie pn̄tatōi ſecuta citatiōe⁊ nō date. hͦ. c. nō haberet locū re integra. qꝛ ille eſſet iudex qͥ pͥmo faceret citationē. ſꝫ ſi negociū eſſetnō integrum. puta qꝛ ꝓceſſus eſſꝫ inchoatꝰ coramprimis. ⁊ poſtmodū impetrarēt̉ ſcd̓e faciētes mētionē de ꝓceſſu primaꝝ. ſed reuocet̉ in dubiū vtꝝſcd̓e ſint ſurrepticie. ⁊ tūc ſuꝑ hͦ dubio p̄t ẜuari iſtetex. dic ꝙ etiā re integra pōt ſeruari iſtud. c. tenendo ꝙ dicta. c. plerūqꝫ. ⁊. c. ſi aūt. nō ſūt ex toto correcta. de quo dic vt dic dixi in. c. j. sͣ. eo. Itē tenendo ꝙ ſint correcta pōt ſeruari ſi vtriqꝫ iudices concurrerent in citatōe ita ꝙ nō haberet locū p̄uentioex p̄dictis habes clariſſime intellectū huiꝰ. c. ⁊ glo.Ultra p̄dicta ad maiorē declarationē q̄ro. nunquid indiſtincte dato dubio reuocatōis lr̄aꝝ ſit locus huic. c. in tātū. ꝙ aliter ꝓceſſus factꝰ nō valeat.Sol̓. Inno. ⁊ alij ſcribētes multa ⁊ varia dicūt ꝑ q̄obſcurat̉ intellectus. c. ſed vt clariſſime habeaturmeteria ponā quinqꝫ caſus. Primus qn̄ citatꝰ ꝑ iudicēs alteriꝰ reſcripti cōꝑaret ⁊ aſſumit iudiciū ſuꝑpͥncipali. nec opponit d̓ ſuo reſcripto. ⁊ tūc indubienō eſt locꝰ huic. c. qꝛ ꝑs nō opponēdo videt̉ ſuo reſcripto renūciare qd̓ nō pōt iuxta no. in. c. ex ꝯq̄ſtion de reſti. ſpō. Itē ceſſat hͦ caſu rō huiꝰ. c. ⁊ facitqd̓ dixi in. c. ceterum. sͣ. e. Scd̓s caſus cum retentis eiſdem terminis pars citata cōꝑaret ⁊ excipitde ſuo reſcripto ⁊ patit̉ iudicē alteriꝰ cognoſcere d̓reuocatōe. ⁊ hͦ caſu valet etiā ꝓceſſus lꝫ nō ſeruet̉forma huiꝰ. c. qꝛ ſi iudices pn̄t adinuice̓ ſibi deferre ī hac cognitōe fortiꝰ pn̄t ꝑtes ipſe. qꝛ nil alid̓ dꝫvelle ſuꝑior niſi vt ꝑteſ ad ꝯcordiā adducat. l. j. ff. d̓no. ope. nūci. facit. xxiij. q. v. ꝓdeſt. ⁊ ꝓ hoc qd̓. sͣ.dixi. ⁊ no. in. iij. ꝑte glo. Nā vtriqꝫ iudices ꝑ ſe hn̄tiuriſditionē in hoc incidēti lꝫ elidibilē ꝑ ꝯflictū exceptōis. ad. hoc. jͣ. e. ſuꝑ lr̄is. Tertiꝰ caſus cū parscitata cōparet ⁊ opponit de reuocatiōe ſui reſcpͥti ⁊petit ꝓcedi vt h̓ d̓r. ⁊ iſte caſus eſt multuꝫ dubius.Inno. videt̉ h̓ velle ꝙ ꝑ hoc nō ſit locꝰ huic. c. dicitem̄ tūc eſſe ſeruādā formaꝫ huiꝰ. c. cū vtreqꝫ lr̄e ſūtiudici pn̄tate ⁊ corā vtriſqꝫ excipit̉ ⁊ vtriqꝫ voluntꝓcedere in cognitōe. ſi aūt corā alterꝭ tm̄ excipiturilli ſoli pn̄t cognoſce̓ ⁊ diffinire ſuꝑ hac reuocatiōeAd hoc allegat. c. ſuꝑ lr̄is. jͣ. e. Ego nō puto hoc dictū ꝓcedere qꝛ iſte tex. dat forma ꝓcedēdi cū de reuocatōe lr̄aruꝫ ambigit̉. ſufficit gͦ ꝙ ꝑs citata opponat de reuocatōe lr̄arū. ⁊ rem deducat in dubiū etpetat ꝓcēdi ꝓut h̓ d̓r. hoc idē videt̉ ſentire Inno.in. c. ceteꝝ. sͣ. alle. vbi dic̄ ſatꝭ eē exciꝑe de reuocation lr̄arū. Et ſi nō admittit̉ exceptio poterit appellare. qͥnīmo plus ibi dixit ꝙ ꝑs excipiēs etiam ꝓteſtans ꝙ nō intēdit cōparere niſi ꝓcedat̉ vt h̓ dicit̉etiā ſine appellatiōe ꝯẜuat̉ illeſa. ⁊ vide qd̓ ibi latiꝰdixi Quartꝰ caſuſ cū retētis eiſdē termīs ꝑs citata

cōꝑet ⁊ excipit de ſuo reſcpͥto. ⁊ iudices alteriꝰ inceper̄t cognoſce̓ ſuꝑ hac cognitōe qua pēdente iudices iſtiꝰ citati citauerūt ꝑtē aduerſam q̄ cōparuit ⁊ oppoſuit de ſuis lr̄is. ⁊ ꝙ ſui iudices inceperūtde hoc cognoſcere ita ꝙ iſti p̄uenti ſunt in hac cognitōe. dubitat̉ nūquid iſti ſcd̓i ſint admittendi ī illa cognitōe iuxta formā iſtiꝰ. c. Inno. finaliter ꝯcludit ꝙ ſic firmās cōcluſionē ꝙ qͣꝫdiu ꝑ alios iudicesiſte ariculus nō eſt diffinitꝰ ſemꝑ debēt iudices alterius reſcripti admitti tā in cognoſcēdo qͣꝫ in diffiniendo. ar. j. e. cū ꝯtingat. qd̓ mihi placet. ar. huius lr̄e. Quintus et vltimꝰ caſus qn̄qꝫ vtriqꝫ iudices ꝑ ſe ꝓcedūt ⁊ nō obſtātibꝰ exceptionibꝰ vtriuſqꝫ partis ſuper p̄ualiditate lr̄arum ꝓcedūt ad ꝯͣrias ſentētias. vtputa qꝛ qͥlibet iudex alterius reſcripti excōicauit ꝑtē aduerſam nō cōparētē licet excipienteꝫ. ⁊ hͦ caſu notant̓ dicit Inno. ꝙ dꝫ inſpici q̄lr̄e p̄ualent. ⁊ ẜm p̄ualiditateꝫ iudicabitur ꝓceſſusirritus vel validus. vnde valebit proceſſus litterarum p̄ualentiū ⁊ alioꝝ iudicū ꝓceſſus erit irritꝰ. alle. tex. no. in. c. ex litteris. de offi. dele. vide ad hocqd̓ plene dixi in. c. ceteꝝ. all̓. ⁊ no. p̄dicta qꝛ ſine iſtꝭvix intelligi pōt iſte text. ¶ In gl. deferendū in fi.vult gͦ glo. ꝙ iudices pn̄t ſibi deferre ſuꝑ incidentiabſqꝫ ꝑtiū cōſenſu. ⁊ hoc tenēt h̓ cōiter doc. preterTan. ⁊ Goſ. ſed pͥma ꝑs verior eſt. qꝛ iſte text. dathanc facultatē iudicibꝰ nulla de ꝑtibus habita mētione. ⁊ plus dicit Inno. ꝙ licet ꝑtes nō ꝯſentiuntin hac delatione tamen pars contra cuius reſcriptum iudicabitur non poterit appellare. quia nonpoteſt pretendere intereſſe cum iuſticiaꝫ ſuam poterit obtinere etiam coram iudicibus vnius ſicutalteriꝰ reſcripti. Hoſt. tenet ꝯͣriū quia multū ꝓdeſtiudicē habere fauorabilē ſaltē in arbitrarijs. vt inc. ꝯſuluit. de offi. dele. Audio ꝙ al̓s fuit ꝯſultū ẜmopi. Inno. ſed mihi plus placet opi. Hoſti. nam ſinō intereſt magis habere vnū qͣꝫ aliū iudicem fruſtra fieret iſta ꝯtētio q̄ eſt hīc. Item ſi pōt appellaria iudice vnius reſcripti cū ꝓnunciauit ſuaꝫ eſſe iuriſditōꝫ. vt ī. c. dilecti. ⁊. c. ſignificauerūt de excep.eodē modo dicēdū eſt h̓. Item qꝛ a qͦlibet modicograuamine pōt appellari ẜm ius canonicū. vt in. c.fi. jͣ. de ap. ¶ In glo. in. ꝟ. plures ibi loco vniꝰ ſūt.No. ſingularit̓ glo. ꝙ deputati ad vnū officiū ſuntoēs loco vniꝰ. ⁊ ideo ſi habēt ꝯuenire cū deputatꝭad aliud officiuꝫ cum illi etiā ſint loco vniꝰ nō ſtat̉maiori ꝑti numero ꝑſonarū ſi plures ſunt in vnoofficio qͣꝫ in alio. tn̄ gl. in fi. videt̉ hoc aliqͣtenꝰ limire. ⁊ Uin. multū h̓ inſtat. ſꝫ Cōpoſt. cuius dictū cōiter approbat̉ ⁊ eſt veriſſimū dicit ſemꝑ eundū foread arbitros niſi ſaltem maior ꝑs iudicū cuiuſlibetreſcripti ꝯueniat. exemplū ſi ſunt deputati tres iudices in qͦlibet reſcripto nō ſtat̉ eoꝝ diffinitioni niſi ſaltē duo iudices vniꝰ r̄ſcripti ꝯueniāt cū duobalterius reſcripti. nam ſi habet̉ maior pars cuiuſſibet reſcripti ꝑ ꝯſequēs haberet̉ interp̄tatiue ꝯſenſus oīuꝫ. qꝛ qd̓ facit pars maior oēs facere vident̉vt in. c. j. de his q̄ fi. a maio. ꝑ. ca. ⁊ in. l. refert̉. ff. d̓reg. iu. nō aūt ſufficeret ꝙ vnꝰ ex iudicibus vniusreſcripti conueniat cum tribus alterius reſcripti