IDe reſcriptis.

vero ſit reuocata ꝑ. c. vt debitus. jͣ. de appel. ⁊ hocin. ꝟ. hec dubitatio. ¶ Uenio ad pͥmū. videt̉ em̄ ꝙiſtud. c. ſit fundatū ſuꝑ impoſſibili. nam ꝑ iura antiqua ac noua patet quid dicēdū cū ſcd̓m reſcpͥtūimpetrat̉ ꝯtra primū. aut em̄ facit mentōeꝫ de primo ⁊ tollit primū. aut nō facit mentionē ⁊ nō valetvt. sͣ. e. ceteꝝ. ergo non eſt opus vt iudices vtriuſqꝫ reſcripti ꝯueniant vel ꝙ arbitri aſſumant̉. Sodicit glo. ꝙ neutra ꝑs huiꝰ argumenti valet. nampoſſibile eſt ꝙ ſcd̓m faciat mentionē de pͥmo nō tn̄ꝑ hoc indiſtincte tollit̉ pͥmū. ⁊ ꝓ hoc all̓. c. oblate. ⁊c. ſepe. de appella. ſed melius allegaret. c. audita d̓reſti. ſpō. Itē ſcd̓a ꝑs nō eſt vera. qꝛ qn̄qꝫ ſcd̓m nōfacit mentonē de pͥmo ⁊ tn̄ valet. exēplū in. c. ſi autē. sͣ. e. ⁊. c. plerūqꝫ. jͣ. eo. reprobato ergo argumēto gl. ponit quattuor lec. ad tex. Prima vt ꝓcedatqn̄ dubitatio cōſiſtit in facto nō in iure. vt qꝛ dubitatur an ſit lapſus annꝰ a tꝑe reſcripti. hāc lec. glo.reprobat. qꝛ ad qōem facti nō daret papa rn̄ſionēiuriſ. vult dice̓ ꝙ ſuꝑ facto dubio papa non daretcertā reſponſionē. vt in. c. de muliere. de ſpon. ſedſalua iſtu intellectuꝫ. quia vt dicit Io. an. hic ⁊ bn̄papa hic nō rn̄det de iure. ſed dicit quis dꝫ cognoſcere de illo dubio. Et ſi diceres nōne ex reſcpͥti inſpectōe pōt dep̄hendi an annus ſit lapſuſ. So. dicꝙ nō qꝛ annus nō cōputat̉ a tꝑe impetrati reſcpͥtiſed a tꝑe negligentie. vt. jͣ. e. plerūqꝫ. vnde pōt dubitari qn̄ incipit annꝰ currere. ⁊ ſuꝑ hac dubitatione poteſt habere locū deciſio huiꝰ tex. ⁊ ita habesprimū intellectū iuſtificatū. Scd̓s intellectus eſt ꝙpoterat dubitari. qꝛ vtrūqꝫ reſcriptū erat ſb̓ eadeꝫdata. hūc intellectū glo. reprobat qꝛ ẜm hͦ neutruꝫerat pͥmuꝫ. ⁊ ſic nō hꝫ locū iſte tex. ſed iſte intellectꝰſaluari pōt. nam ꝑ teſtes poſſet ꝓbari ꝙ alteꝝ p̄ceſſerit in tꝑe. vt qꝛ papa ſignauit meā ſupplicationēde mane ⁊ tuā de nocte. de quo vide bo. gl. cū tex.in. c. pe. j. e. ti. li. vj. ⁊ ſuꝑ hac cōcertatōe pōt ſeruari quod dicit̉ hic in tex. Tertius intellectꝰ ꝙ ſcd̓e littere faciebāt mentōem de primis in genere ⁊ nonin ſpecie. hunc intellectū gl. reprobat. quia iſte caſus eſt deciſus ꝑ. c. ex litteris de do. ⁊ ꝯtu. vbi patꝫꝙ ſcd̓e lr̄e debent facere mentōnē ſpālem de pͥmisSed ſalua hunc intellectū. nam ꝑtes poſſunt contendere vtrū mentio ibidē facta ſit ſpecialis vel generalis. nā ꝑitiſſimi doc. dubitant qualis ſit fiēdamentio de primis. ⁊ vtrū de qualibet notabili clauſula cōtenta in primis ſit fienda mentō in ſcd̓is. vtno. in. d. c. ex litteris. ⁊ in. c. ex conqueſtione. de reſti. ſpo. Quarta ſolutio ponit̉ in ꝟbo vn̄ potes. ꝙpoteſt ꝓcedere dubitatio qn̄ ſcd̓e faciūt mentōemde pͥmis ſufficientē. ſꝫ opponit̉ ꝯtra ſcd̓as ꝙ ſūt ſurrepticie qꝛ eas obtinuit ꝑ veri ſuppreſſione vel falſi exp̄ſſionē. nā ꝑte negante ſurreptionē deueniēdum eſt ad ordinē huius. c. ⁊ hūc intellectum glo.approbat ⁊ fuit Io. ⁊ Goff. dicentiuꝫ alia exemplaeſſe ſuꝑflua ⁊ ꝙ ſenſu indigent qꝛ alia exempla ponunt. ſꝫ vt vides ex p̄dictis lꝫ iſte intellectꝰ ſit bonꝰin ſe nihilominus alij poſſunt ſaluari. ¶ Quintolegit̉ extra glo. ꝑ Tan̄. Phi. ⁊ Inno. ⁊ coiter doc.ſequentes general̓r ꝙ iſtud. c. habet locū vbicūqꝫ

ꝯtingit dubitatio tā ſuꝑ facto qͣꝫ ſuꝑ iure etiaꝫ ſi ſittalis dubitatio de qͣ ſapiētes nō dubitarēt ſꝫ imꝑiti tm̄. ⁊ iſte intellectꝰ eſt optimꝰ ⁊ cōprehendit in ſeoēs intellectꝰ precedētes ⁊ ſil̓es. Et ſi diceres. quōpoteſt dubitari de iure cū ius ſit certuꝫ. Rn̄det̉ ꝙius in ſe eſt certū. qꝛ illud qd̓ eſt certū nature ē certuꝫ legi. vt. l. ſi pr̄. ff. de ſolū. ſꝫ qͣtenus ius applicat̉ad intellectū humanū pōt eſſe dubiū. nā multi ſūtimꝑiti ⁊ aliqͥ periti. ⁊ alij peritiores qͥnīmo tāta poteſt eē iurꝭ dubitatio ꝙ hꝫ excuſare etiā ꝑitiſſimos.vt in. l. regula. ff. de iurꝭ ⁊ fac. igno. facit qd̓ no. gl.in. c. vnico. de poſtu. p̄lat̓. li. vj. Et ꝑ hͦ habes clareexpeditā pͥmā ꝑtē gl. ⁊ aꝑtū intellectū huiꝰ. c. ¶ Uenio ad ſcd̓am ꝑtē cuꝫ qͣ oppono. videt̉ em̄ ꝙ ex alionō pōt iſte tex. ꝓcedere qꝛ certū eſt nature ⁊ iuri ꝙaut pͥmi ſūt iudices aūt ſcd̓i. gͦ nō pn̄t ſibi deferre īcōmiſſionē huiꝰ dubij. qꝛ poſſet ꝯtingere ꝙ nō habētibꝰ ptātē fieret delatio. ¶ Itē exqͦ dubitat̉ ꝓbabilit̓ an pͥmi an ſcd̓i ſint iudices. gͦ nec pͥmi nec ſcd̓ipn̄t citare ꝑtes. qꝛ rōne dubij neutri habēt iuriſditionis exercitiū. ar. in. l. duo ſūt titij. ff. de teſta. tute. vbi d̓r ꝙ ſi teſtator dederit titiū tutoreꝫ filio ſuo⁊ duo reꝑiant̉ qͥ vocāt̉ titij ꝙ neuter pōt exerceretutelā exqͦ nō apparet de qͦ teſtator ſenſerit lꝫ in veritate vnꝰ ſit tutor. Ad hͦ ꝯria ſicut dixi glo. formaliter nō rn̄det. ſꝫ dicēdū eſt ad pͥmū ꝙ īmo pͥmi ⁊ ſecūdi hn̄t iuriſditōeꝫ lꝫ elidibile ꝑ exceptōeꝫ. vt dixiin. c. ceterū .sͣ. e. ⁊ maxime hn̄t iuriſditōeꝫ ſuꝑ incidenti. qꝛ in dubio iudex hꝫ ptātē a lege cognoſcendi an ſua ſit iuriſditio. vt. sͣ. dixi. ¶ Ad ſcd̓m ꝯͣriuꝫdic ꝙ rōne huiꝰ dubitatōnis qͥlibet poteſt iuriſditionē exercere in iſto incidenti aucͣte legꝭ. vn̄ quēadmodū pōt ꝑs ꝓbare d̓ qͦ titio teſtator ſenſit. ita pōtnunc ꝓbari de qͥbꝰ iudicibꝰ papa ſenſit. ⁊ ſi nō pōtqō decidi pōt vltimo recurri ad papā. ꝑ no. in. c. ſane. de offi. dele. ¶ Uenio ad tertiū q̄ fuit rō decidēdi. ⁊ dic̄ ꝑ oīa vt habet̉ in glo. Naꝫ timor vexatōisꝑtiū corā diuerſis iudicibꝰ ⁊ intricatōis ⁊ ꝯrietatꝭꝓceſſuū fuit cā ⁊ rō decidēdi vt iudices ſil̓ cōuenirent vel ꝙ arbitri eligant̉. ¶ In qͣrta ꝑte glo. oppouit de. c. cū ꝯtingat. jͣ. e. vbi ordinariꝰ cui mādaturꝯͣria ꝑ delegatos cognoſcit d̓ p̄ualiditate reſcripti.⁊ nō ip̄i iudices delegati. gl. nō ſoluit ſꝫ ſolutō duplex. ibi em̄ loqͥt̉ pꝰ factū .ſ. cū vterqꝫ d̓legati fecer̄tꝓceſſus ſuos ⁊ mādarūt ordinario ꝯͣria. iſtud ꝟoc. loqͥtur cū a pͥncipio ꝯtendit̉ de reuocatōe lr̄arū.Uel ſcd̓o ⁊ meliꝰ ibi ordinariꝰ nō ꝓnunciat ſuꝑ reuocatōe reſcripti. ſꝫ ſolū ad ſuā inſtructōeꝫ cognoſcit qd̓ illoꝝ p̄ualeat. ¶ In quinta ꝑte glo. q̄rit anhabeat locū iſte tex. in lr̄is impetratis in cauſa appellatōnis. ⁊ dicit ꝙ nō. qꝛ iudex appellatōis ſolushabet cognoſcere. Aduerte glo. eſt vera vbi ſoluꝫimpetraret̉ vnū reſcriptū in cā appellatōiſ. qꝛ nō iudex a qͦ ſed iudex ad quē habet cognoſcere de validitate appellatōis. vt in. c. dilectꝰ. jͣ. e. ſed ſi in cā appellatōis impetrarent̉ diuerſa reſcripta a ꝑtibus⁊ dubitaret̉ tūc de p̄ualiditate optime ſeruabituriſte text. ad hoc. c. bone. de ꝯfir. vti. Item quia iſtetex. nō diſtinguit inter cām appellatōis ⁊ cām principalē. ergo generaliter debet obſeruari vbicunqꝫ

e 2