Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De reſcriptis.I

quia licet hoc caſu eſſet maior pars perſonarumnō tn̄ habetur maior pars alteriꝰ reſcripti. naꝫ illevnus pro nihilo reputat̉ exquo maior pars illiusreſcripti remāſit in ꝯtradictione. ⁊ ſic limita fi. glo.al̓s male diceret. Et ex his habes vnū dictuꝫ multum ſingulare qd̓ alibi non ita bene ꝓbat̉. ꝙ vbicōueniunt duo corpora ad aliquid explicandū nōſufficit habere maioreꝫ ꝑtem ꝑſonaꝝ ſed requirit̉maior ꝑs cuiuſlibet corporis. rō quia nō pōt diciꝙ illa corꝑa hoc fecerint niſi habeat̉ maior ꝑs vtriuſqꝫ. Et hoc firmat hic do. An. ꝓ notabili dicto. etdictū vt dixi eſt veꝝ ⁊ patet ad ſenſuꝫ. ⁊ ꝓ hoc alle.no. ꝑ glo. ⁊ Io. an. in. c. vnico. ne ſe. va. lib. vj. vbiꝯcludit̉ ꝙ ſi ep̄s ⁊ capl̓m hn̄t aliquid agere nō valet actus niſi cū ep̄o cōcurrat maior ꝑs capl̓i. ſicutnō ſufficeret maior capl̓i ſine ep̄o qꝛ veniūt vt duocorꝑa ſeꝑata. ⁊ pleniꝰ de hoc dixi in. c. poſtulaſti d̓ꝯceſ. p̄ben. Ideꝫ ſentit Io. an. in alijs terminis inc. ſtatutū. jͣ. de elec. li. vj. vbi vide. ſecus dic vbi cōuenirent duo corꝑa in vnū vt ad illū actū facerētvnū corpꝰ. nam tunc ſtat̉ iudicio maioris ꝑtis ꝑſonaꝝ ita limito dictū p̄cedēs. pone exemplū in ſtudio bonon̄. vbi artiſte faciūt corpꝰ ꝑ ſe ⁊ iuriſte perſe. ⁊ qn̄qꝫ in factis cōcernētibus ſtudium ꝯueniūtambe vniuerſitates. nā tūc ꝯſtituūt vnā vniuerſitatē ⁊ nō duas rōe materie ſubiecte tūc em̄ ſtaret̉iudicio maioris ꝑtis ꝑſonaꝝ. ⁊ hoc ſentit Bar. ī. l.fi. ff. de colle. illi. ita dicerē ī hac ciuitate ſenen̄. ꝙ ſiin factis ꝯcernentibꝰ totū ſtudium cōuenirēt doc.⁊ ſcholares. nam hoc caſu faciūt vnā vniuerſitatē⁊ ſtaret̉ iudicio maiorꝭ ꝑtis ꝑſonaꝝ. qd̓ tene mentiqꝛ facit ad multa. ⁊ ex varijs ꝯiecturꝭ ac ex verbisſtatuti ⁊ materie ſb̓iecte poteris diſcernere vtrumꝯueniāt vt corꝑa ſeꝑata an faciāt vnū corpꝰ.Hoc intēditQuoniam auten. per generalem clauſulam poſitam in reſcripto ante expreſſionem rerum ⁊ ꝑſonarum delegatus habet iuriſditionē in habitu ⁊ nō in actu. hͦ pͥmo. Spāles lr̄ederogāt lr̄is gn̓aͣlibꝰ ſuꝑ nō ſpecificatis in eis qͣꝫqͣꝫde illis nullā faciāt mētionē. Et pͥmo ponit̉ ꝯſultatio. ſcd̓o rn̄ſio ibi nos. ⁊ ibi rn̄det primo ſcd̓e qōniex cuiꝰ ſo. infert ad deciſionē pͥme. qꝛ ſi penitꝰ eneruat̉ iuriſditio pͥorū. gͦ habebāt iuriſditionē. No.pͥmo nō vitiari reſcpͥtū ſi ꝯueniendi includunt̉ ſb̓clauſula gnaͣli expͥmendi poſtmodū ꝑ impetrāteꝫ.Ex qͥ collige ꝙ reſpectu ꝑſonaꝝ ꝯueniēdaꝝ reſcriptū pōt eſſe gnaͣle ⁊ incertū ſecus reſpectu iudicuꝫvt in. c. ad hͦ. sͣ. e. Ratio diu̓ſitatꝭ. qꝛ maius p̄iudicium īminet circa iudices qͣꝫ circa ꝯueniēdos. No.ſcd̓o ꝙ qn̄qꝫ qͥs hꝫ iuriſditionē ī habitu ⁊ nō ī actu.exēplū h̓. Itē pone exēplū cū p̄latꝰ eccl̓ie collegiatenō hꝫ de pn̄ti collegiū. nā in habitu ⁊ potētia habꝫiuriſditōeꝫ. qꝛ ſi hodie aſſumerent̉ aliqͥ ad collegium īmediate p̄latus poſſet exercere iuriſditioneꝫẜꝫ prius nō habebat in actu qꝛ deficiebat ſubiectuꝫcirca qd̓ exercet̉ iuriſditio pone etiā exēpluꝫ in p̄ſbytero parochiali hn̄te parochiā diſtinctā in qͣ nemo habitat. hꝫ em̄ talis rector curā ī habitu ⁊ nō īactu. de qͦ vide qd̓ dixi in. c. de multa. de p̄bē. Itē

pone exēplū in. l. obſeruare. ff. d̓ offi. ꝓcōſu. naman̄qͣꝫ ptās intret territoriū ſibi deputatū hꝫ iuriſditionē in habitu ⁊ nō in actu vt ibi. No. ex hͦ ⁊ extext. ꝙ habēs iuriſditōeꝫ in habitu tm̄ nō pōt illaꝫexercere. vt in fi. lr̄e. ⁊ ī. d. l. obſeruare. Ad idē bo.tex. in. c. romana. de ap. li. vj. Ex qͦ infert̉ ꝙ tenendo opi. ꝙ iuriſditio tꝑalis ſit apud papā in habituvt no. ī. c. nouit. de iudi. ⁊ in. c. cām. qͥ fi. ſint le illātn̄ exercere nō debet. qd̓ an ſit veruꝫ vniuerſaliterdic vt plene dico in. d. c. nouit. No. ꝙ in materiareſcpͥtoꝝ hꝫ locū illa regula. generi per ſpēm derogat̉. facit. c. j. sͣ. e. Et no. bn̄ ꝙ ad verificatōem illiꝰregule nō reqͥrit̉ vt genꝰ ⁊ ſpēs capiant̉ ꝓprie. naꝫgenꝰ ꝓprie eſt qd̓ p̄dicat̉ de pluribꝰ differētibꝰ ſpecie vt aīal. Spēs ꝟo ꝓprie eſt q̄ p̄dicat̉ d̓ pluribusdifferentibꝰ numero vt hō. ad hͦ qd̓ no. in. l. legatognaͣliter de le. j. ⁊ inſti. de iure na. in. §. plebiſcituꝫ.h̓ aūt in caſu nr̄o genus ⁊ ſpēs nō ita ꝓprie capiūt̉ſꝫ capit̉ h̓ genus cū multa cop̄hendūtur ſub vno ſigno vniuerſali. ſpēs ꝟo cū res ſpālit̓ expͥmūt̉ ⁊ nihilominꝰ vides ꝙ vēdicat ſibi locū illa regula. generi ꝑ ſpēm ⁊cͣ. Un̄ iuriſte non capiūt ita ſtricte genus ⁊ ſpēs ſicut artiſte vt ptꝫ h̓ ⁊ in. c. j. sͣ. eo. ⁊ no.glo. in. d. l. legato generalit̓. ⁊ de his ⁊ an ⁊ qn̄ ſpecies derogat generi. vide ꝑ Bar. in. l. q̄ſituꝫ. in. §pe. ff. de fun. inſtruc. vide etiā ꝑ eundeꝫ in. l. ſi domus. ff. de lega j. vbi inter cetera dicit vnū no. dictū ꝙ nō d̓r diſpoſitio gnaͣlis qn̄ venit verificandaſoluꝫ ſub vna ſpecie cop̄hēſa ſub genere ſꝫ potiꝰ d̓rdiſpoſitio incerta. ꝓ qͦ ego allego text. cū gl. jͣ. d̓ of.dele. c. ex ꝑte. jͣ. ꝑ qd̓ d̓r ꝙ ſi papa mādat ꝓuideri titio de pͥmo bn̄ficio vacaturo in certa ꝓuīcia. ⁊ ſecūdo mandat ꝓuideri ſempronio de bn̄ficio pͥmo vacaturo in certa eccl̓ia illiꝰ ꝓuincie. ⁊ iſtud mādatuꝫſpāle nō p̄iudicat pͥmo qꝛ pͥmū nō fuit generale ſꝫpotiꝰ incertū cū veniret ſolū verificādū in vno bn̄ficio. ꝓ qͦ fac̄ tex. ī. d. l. ſi domꝰ. ⁊ in. l. ſi heres. ff. deop. le. qd̓ verbū not̓. In glo. in ver. ꝑ ſpāle in fi.vel dic vt dixi in. d. c. cū ordinē. sͣ. e. nā ibi generale reſcriptū ſeu priuilegiū dabat formā ſpālibꝰ velꝑticularibus reſcriptis impetrandis. ideo non valet reſcriptū ſpeciale non ẜuata forma. hic aūt primū reſcriptū erat omnino generale nec dabat formam ꝑticularibꝰ impetrādis. In gl. in. ꝟ. eneruatur in fi. no. ſingulariter hāc glo. videt̉ em̄ velleꝙ. c. vt debitꝰ. jͣ. de appel. habeat locū nō ſolū quādo cōcurrunt reſcripta generalia ⁊ ſpecialia. ſꝫ etiāquando cōcurrit reſcriptuꝫ ſpeciale ⁊ generale vtſit locus p̄uentioni. Io. an. tranſit ⁊ glo. nō reprobat ſed do. An. eaꝫ impugnat. dicens hoc. c. nonꝓcedere quādo prime littere ſūt reuocate. ſicut cōtingit hic. cum generalibus ſit derogatū ꝑ ſpāles⁊ videt̉ dictū ſatis equū. vt illud. c. vt debiius corrigat minus qͣꝫ fieri pōt. Sed ſi vis ſaluare glo. potes dicere ꝙ quēadmodū pͥme tollunt̉ ꝑ ſollicitudinem ſcd̓i impetratoris vt in. c. vt debitus. jͣ. de ap.ita ⁊ ſcd̓e reuocatorie debēt tolli ſaltē ꝑ negligentiam ſcd̓i impetratoris ⁊ ſollicitudinem primi. putotn̄ ꝙ vbi negligentia non poſſet aſcribi ſcd̓o impetratori. indiſtincte ꝓcedat impugnatō dn̄i An. al̓s

e 3