Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L

de infamia vt h̓ ptꝫ tn̄ ſe excuſare nō poſſet p̄textuinfamie allegat. l. nec infames. C. d̓ decū. li. x. ⁊ cūhͦ dicto cōiter tranſeūt canoniſte h̓. ſꝫ memini legiſſe. Bar. reprobantē hͨdictū in. l. ij. C. ſi ſeruus vellibertus ad decurio. aſpi. li. x. vbi ꝑ illū tex. dicit ꝙpunit̉ quis patiēdo ſe ꝓmoueri ad dignitatē cuiꝰeſt incapax ſi nō pandit defectū ſuū. diſtinguit tn̄circa hͦ ꝙ aūt impedimētū erat detectū ab alio. puta qꝛ fuit ꝯdemnatꝰ ⁊ tenet̉ detegere. aut non eratdetectū ⁊ nō tenet̉ pandere crimē ſuū ꝓprium. qd̓no. Et ꝓ hͦ vltimo dicto pōt allegari bo. text. in. c.non tibi dico vt te ꝓdas in publico. de pe. di. j. Inꝯͣriū facit. c. ſiqͥs viduā. ⁊. c. ex penitētibꝰ. l. di. ⁊. c.quicūqꝫ. lxxxj. di. in quibꝰ habet̉ ꝙ ſi bigamus velhomicida patit̉ ſe ꝓmoueri ad ordines ⁊ nō ꝑāditdelictū ſuū debet deponi ⁊ puniri. Unde ꝓ cōcordia ſic diſtinguerē. ꝙ aut impedimētū fuit ab aliodetectu. ⁊ teneo opi. Bar. aut erat occultū. ⁊ tuncaut impedimētū erat tale qd̓ impediebat exercitiūofficij vel dignitatis qͣꝫtūcūqꝫ eſſet occultū. ⁊ tūc tenetur pādere. al̓s peccat ⁊ dꝫ puniri. exēplū in bigamo ⁊ homicida. nā qͣꝫtūcūqꝫ ſunt occulti ⁊ penitētes nō pn̄t adminiſtrare ſine peccato. vt in. c. fi.de tēpo. ordi. ⁊ de biga. ꝑ totū. aut nō erat tale impedimētū. exēplū in infamia. naꝫ infamia nō tollitnaturale iudiciū iudicādi. ⁊ pōt ꝓcede̓ opi. Bar.In. glo. in. ꝟ. alio impedimēto. Not. hāc glo. exqua habes ꝙ ꝯͣ iudicē delegatū pōt excipi ꝙ iudexeē nō pōt qꝛ eſt illitteratꝰ ⁊ nō hꝫ peritiā indicādi.ſecꝰ aūt vbi haberet peritiā iudicādi ex cōſuetudīelꝫ ſit illitteratꝰ. vt eſt bo. text. in. l. certi. alle. in glo.Et nota hͦ qꝛ ſepe cā cōmittit̉ ꝑ ſedē apl̓icā aliqͥbusmaxīe religioſis p̄latis qui nō habēt peritiā vl̓ practicā nec theoricā iudicādi vt cōtra tales poſſit excipi ꝙ iudices eſſe nō poſſunt. dic tn̄ ꝙ nō reqͥrit̉ iudicem eſſe peritiſſimū cū ex defectu ſcīe ſibi ꝯcedat̉vt poſſit aſſumere aſſeſſorē expēſis ꝑtiū. vt in. c. ſtatutū. §. aſſeſſorē. de reſcrip. li. vj. In gl. in. ꝟ. deſtinare. ibi lr̄atorie. ſentit gͦ glo. ſolū nūciū ſine lr̄isnō ſufficere. ſꝫ doc. cōiter tenēt ꝯͣriū dūmō ſit nūciꝰpublicꝰ ⁊ canonice deſtinatus. Nā nūcio publicoſine lr̄is credit̉. vt in. c. cū parati. jͣ. de ap. hinc ē ꝙcū olim in antiqͣ diceret̉ lr̄atorie fuit illud abolitū.⁊ appoſitū canonice vt h̓ habet̉ in lr̄a. vide tex. ī. c.prudētiā. de offi. dele. qͥ dicit ꝑ certuꝫ nūciū vel excuſatorē lr̄atorie deſtinatū. In glo. fi. cōiter tenetur ꝙ illa nō corrigit iſtā ſed potiꝰ declarat. vn̄ cōclude ꝙ qͦ ad ꝯſolidādā iuriſditōem alteriꝰ iudicisclauſula impotētie includit in ſe clauſulā nolūtatꝭ.nāͣ ſi vnꝰ p̄ciſe intereſſe nō vult veꝝ ē dicere ꝙ ambo ſil̓ intereſſe nō pn̄t. ſꝫ qͦ ad excuſandū iſtū de inobediētia qui nō vult intereſſe clauſula illa impotētie nō includit clauſulā nolūtatiſ. qꝛ qͥ ad eū noneſt adīpleta volūtas ſuꝑioris qꝛ ſi nō vult intereſſenō ꝓpt̓ hͦ infert̉ ꝙ nō pōt intereſſe. Si aūt expͥmit̉clauſula uoluntatis vt quia dicitur aut uoluerintintereſſe tunc altero nolente purificata eſt conditio quo ad ſolidandam iuriſditōnem alteriꝰ ⁊ quoad excuſandū volētē intereſſe ab inobediētia. ⁊ ꝓpter hͦ vltimū ſolet addi hͨ clauſula uolūtatꝭ vltra

clauſulā impotētie. ⁊ hodie vide clauſulā ꝯſuetamapponi in. c. cū plures. de offi. dele. li. vj. dic vt ibi.In qōne reuocatōis Aſtoralis. reſcriptorū recurrūtad arbitros ſi iudices in cognitiōe ſibi nōdeferāt nec in vnā pn̄t ꝯcordare ſnīaꝫ. Prīo ponit̉ꝯſultatio. Scd̓o rn̄ſio. ibi ad qd̓. No. pͥmo ordinē ꝓcedēdi cū ſuꝑ eadē cā īpetrant̉ a diuerſis plura reſcripta. ⁊ dubitat̉ de p̄ualiditate reſcriptorū.pͥmo em̄ debent iudices ex honeſtate ſibi deferrevt pͥmi dūtaxat cognoſcāt de p̄ualiditate vel ſcd̓i.Si aūt nolūt ſibi deferre vt qꝛ deputati ꝑ ſcd̓m reſcriptū nō ſūt ꝯtēti ꝙ deputati ꝑ pͥmū cognoſcant.nec ecōtra tūc debēt ſil̓ oēs ꝯuenire tā iudices primi qͣꝫ ſcd̓i reſcpͥti. ⁊ ſil̓ cognoſcere an ſcd̓e reuocentpͥmas. ⁊ ſi ꝯcordēt ī vnā ſnīaꝫ bn̄ qͥdē. Si aūt diſcōueniūt lꝫ plures ſint ab vna ꝑte qͣꝫ ab alia recurrēdum ē ad arbitros qͥ qͥdē dn̄t a ꝑtibꝰ eligi. ⁊ ſūt iſtiarbitri iuris cū eligunt̉ aucͣte huiꝰ. c. iō ab eis pōtappellari. vt in. c. ab arbitris. de offi. dele. li. vj. Etex hͦ ⁊ ex text. habes vnū caſum in qͦ aſſumunt̉ arbitri iuris. aliū habes in. c. ſuſpitōis. de offi. dele.⁊ in. c. cū ſpāli. de ap. aliū in. c. ſi clerici. xj. q. j. .ſ. qn̄ep̄s hꝫ cām ꝯtra ſubditū. Et dicit no. Io. an. in. c.pia de excep. li. vj. ꝙ iſti arbitri iuris nō eligūt̉ niſiin caſibꝰ iure exp̄ſſis. quod verbū no. Sꝫ ego credo ꝙ etiam in alijs non exp̄ſſis habentibus eādeꝫequitatem cū exp̄ſſis poſſunt eligi. Ad hoc allegoglo. ipſius Io. an. in. c. ſtatutuꝫ. poſt prin. jͣ. eo. li.vj. que dicit ꝙ ſi dubitat̉ an locus vbi ſit cōmiſſioſit in ſignis poterunt arbitri eligi. ⁊ ꝓ hoc quia ꝓuiſio ſpecialis extendit̉ ex identitate rōnis. vt eſttex. no. in. c. cū dilecta. de ꝯfir. vti. voluit glo. iuncto tex. in. l. j. C. de condi. inde. No. ſcd̓o ꝙ nonſolū iudices ordinarij in cauſa dubij cognoſcuntan ſua ſit iuriſditio. vt in. l. ſiquis ex aliena. ff. deiudi. ⁊. c. cum ꝑſone de priuile. li. vj. ſꝫ etiā iudicesdelegati. vt patet hic ⁊ in. c. ſuꝑ litteriſ. jͣ. e. Et ſciasꝙ vbi ſolū emanauerit vnū reſcriptuꝫ ⁊ contenditur de ipſius validitate ſolus iudex deputatus ꝑreſcriptū cogͦſcit an ſit ſua iuriſditio. ⁊ iſte eſt ꝓpricaſus. c. ſuꝑ litteris. jͣ. eo. Aut emanauerūt plurareſcripta ⁊ dubitat̉ de p̄ualiditate. ⁊ habet locumiſte tex. vt ſil̓ oēs cognoſcant ſi ſibi nolunt deferremodo p̄dicto. ⁊ hͦ etiā voluit Inno. hic. In glo.j. hec glo. eſt multum intricata ⁊ non ſequēdo ordinem glo. quo ad corticem ſꝫ eam aſſumēdo quoad mentē diuido hanc glo. in ſex ꝑtes. Nam in prima ꝑte opponit ⁊ reprobato argumēto ponit quattuor intellectus ad tex. quorū tres reprobat ⁊ vltimū approbat. Scd̓o principal̓r format duo contraria ad que formaliter non reſpondet ibi in. ꝟ. iteꝫqualiter. ⁊ ille. ꝟ. debuiſſet poni poſt illas quattuor ſo. Tertio principaliter gl. querit de rōne decidendi in tex. in. ꝟ. dici poteſt. ⁊ debuiſſet illa parsponi poſt quartū intellectum. Quarto glo. oppo.nit de. c. cum contingat. jͣ. e. ⁊. non ſol. Quinto q̄rit an̄ deciſio huiꝰ. c. habeat locum in lr̄is impetratis in cauſa appellatōnis in. ꝟ. ſꝫ hec dubitatio. Ultimo querit an hodie ꝓcedat deciſio huius tex. an