I

reuocationē attentoꝝ implorādo officiū iudicis ⁊fundādo intentionē ſuꝑpendētia appellatōis vt h̓bene ꝓbat̉. Et hec via eſt tutior. qꝛ ꝑiculoſū eſt appellato ꝓſequi appellationem. Nā ſatꝭ eſt ſibi ꝙ appellatore nō ꝓſequente appellatōem rata maneatſnīa. ¶ Ex p̄dictis ⁊ ex tex. no. ꝙ ex ſola arreptiōeitinerꝭ ad curiā ſeu ex impetratiōe litteraꝝ dicit̉ qͥsꝓſequi appellatōem ſuā vt h̓ bene ꝓbat̉ in. ꝟ. quācū eſſet. Ad idē in. c. cū cam de re iudi. Pleniꝰ tētigi in. c. ex in ſinuatione de app. Et ex p̄dictis potesetiā decidere quare prime littere nō valuerūt. ⁊ ſecunde ſic cū tn̄ ſcd̓e nō faciāt mentionē de primis.⁊ dic ſpecialius. Nā prime nō valuerūt. qꝛ appellāſnō fecit mentionē de appellatione ſua cui nō potuit renūciare. cū res nō eſſet integra. ⁊ d̓ litteris ſurrepticijs non eſt neceſſe facere mentionē. vt. sͣ. dixi. Item primꝰ impetrās fuit in dolo vel negligentia in eo ꝙ nō fuit vſus litterꝭ infra bienniū. Tertio qꝛ bienniū erat elapſum. ⁊ ſic quo ad ip̄m appellantem appellatio erat deſerta. Itē qꝛ ſpoliaueratappellatū ⁊ ſic tacite renunciauit appellatōi. nec d̓ hͦfecit mentionē in lr̄is.Abbas.Reſcriptū quo ſcriTſctatus. bitur pluribꝰ cumclauſula ꝙ ſi non oēs ⁊cͣ. intelligitur tā deimpotentia facti qͣꝫ iuris. pͥmo ponit̉ ꝯſultatio. ſecūdo rn̄ſio. ibi nos. tertio q̄dam determinatio ibidūmodo. quarto tacite qōnis ſolutio. ibi nec. ¶ Etꝓ intellectu p̄mitto ꝙ cū cauſa cōmittit̉ ſimpl̓r pluribus quilibet habet iuriſditionē in ſoliduꝫ ſed exercitiū habent oēs ſil̓ ita ꝙ vnꝰ ſine alio ꝓcede̓ nonpōt. vt in. c. cām. ⁊ in. c. vno. jͣ. d̓ off. dele. ⁊ vid̓ bo.glo. in. c. prudentiā eo. ti. qn̄qꝫ cā cōmittit̉ pl̓ibꝰ cūclauſula exp̄ſſe ſonante impotētiam. vtputa ſi oēsnequiueritis int̓eſſe duo vel alter ꝓcedat. ⁊ hͦ caſudubitat̉ vtrū hec clauſula impotētie verificet̉ in iure tm̄ vel in facto. ⁊ ꝓſequere vt in lr̄a. ⁊ vt. jͣ. latidicam. ¶ No. primo. ibi petitorio. ꝙ petitoriū qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ ſcriptura ꝯtinente petitōem ꝑ quaꝫ qͥspetit declarari. ⁊ ita ponit̉ hic. nō aūt ſumit̉ hic petitoriū ꝓut eſt ꝯtrariū poſſeſſorio. ¶ No. ſcd̓o ibiexequendis. ꝙ iudex delegatꝰ pōt largo mō dici executor. ꝓprie tn̄ executor differta iudice. Nam executor eſt ille qui ſumit̉ ad exequendū rē iudicatāvt in. l. executores. C. de execu. rei iudi. Iudex ꝟoeſt ille qui ſumit̉ ad cognoſcendū ⁊ iudicandū int̓ꝑtes. ¶ No. tertio ꝙ ſeruus vel infamis non pōteſſe iudex etiā delegatꝰ ⁊ plures cauſas impedientes quē fieri iudice̓. vide. iij. q. vij. §. tria. ⁊ in. l. cuꝫp̄tor. ff. de iudi. ⁊. l. j. §. caſuū. ff. de poſtulādo. perSpe. in. ti. de delegato in. §. excipit̉. MNo. qͣrto ꝙꝟba poſita in reſcripto intelligunt̉ tā de iure qͣꝫ defacto ſi vtroqꝫ mō verificari pn̄t. Et ſic no. ꝙ ꝟbuꝫimpotentia a iure vl̓ ab hoīe ꝓlatū dꝫ verificari tain impotētia iuris qͣꝫ facti. ⁊ vide tex. cū glo. in. cle.qd̓ circa de elec. ¶ Itē no. ꝙ clauſula īpotētie nonꝑ oīa iucludit in ſe noluntatē. qꝛ nolēs intereſſe nōpōt dici nō poſſe ſed quo ad ꝯſolidandā iuriſditionem alioꝝ cōiudicū includit in ſe etiā noluntatemqꝛ ſi vnus p̄ciſe nō vult intereſſe. verū eſt dicere ꝙ

oēs nequiuerīt intereſſe. ⁊ de hoc eſt tex. in. c. prudentiā de off. dele. ⁊ de hͦ. jͣ. cū glo. in fl. ¶ Itē no.ꝙ ad purificandā clauſulā impotentie nō ſufficit īpedimentū facti ſb̓ſiſtere ſꝫ oꝑtet vt impeditus impedimētū alijs cōiudicibus inſinuet. An aūt valeat ꝓceſſus ſubſiſtente impedimēto ⁊ nō data inſinuatione? dic vt no. in. c. prudentiā. sͣ. alle. Et faciunt hec ad. q. quidā fuit impeditꝰ ius ſuū ꝓſequi.ꝓbat nūc impedimentū ſed nō ꝓbat ꝙ tꝑe impedimenti voluerit agere nūquid debeat excuſari?Inno. in. c. ex trāſmiſſa de p̄ſcrip. notabiliter dicitꝙ nō. qꝛ nō ſequit̉ tale tꝑe affuit impedim̄tū ergoiſte voluit agere ⁊ nō potuit. debuit em̄ tūc ꝓteſtari ꝙ age̓ nō poterat. vt ſic appareat ꝙ īpedimētū fuerit cā ius ſuū nō ꝓſequēdi. Et ꝓ hͦ dicto optīe fac̄iſte tex. in. ꝟ. dūmō. qd̓ nō. ¶ In gl. ij. in fi. ex hacglo. eliciunt̉ tres qōnes. Prima qͥd ſi impedimentū ſuꝑuenit in iudicē pendente iudicio nūqͥd hꝫ inficere iuriſditioneꝫ. Scd̓a q̄ſtio p̄ſuppoſito ꝙ habeat inficere nūquid ſublato īpedimēto reſtituat̉ iuriſditio. Tertia qō qͥd ſi impedimētū ſuberat ī pͥncipio ſꝫ erato coltū nūqͥd ſi detegit̉ pꝰ ſnīaꝫ debeatretractari ſnīa. ¶ Quo ad prima qōem glo. ponitveritatem vt iuriſditio impediat̉ ſuꝑueniente impedimento. ¶ Sed circa hͦ dubitat̉ nunqͥd poſſitexcipi ꝯtra iudicē de impedimēto. Inno. hic notāter dixit ꝙ ꝯtra ordinariū nō poſſit excipi ſed contra delegatū ſic. Rō diuerſitatis qꝛ ordinariꝰ tolerat̉ ī officio ⁊ ſi repelleret̉ p̄textu exceptōis ſeq̄ret̉abſurdū. qꝛ in hac cā nō eēt ordinariꝰ ⁊ ī alijs cauſis remaneret ordinariꝰ. nec pōt dici ꝙ ꝓbata exceptione debeat priuari officio ex toto. qꝛ vt notant̉dicit Inno. in. c. inter dilectos. de exceſ. p̄la. ꝑ exceptionē nō dꝫ quis priuari officio ſuo. ⁊ videt̉ ꝓbari in. c. ſuꝑ his de accu. ⁊ ī. c. ij. d̓ ordi. cog. In delegato ꝟo ceſſat hͨ abſurditas. qꝛ ex toto repellit̉ abofficio iudicādi ꝑ exceptionē. Qd̓ dixi de ordinario fallit in exceptione excōicatōis. nā ꝓpter ꝯmunionis ꝑiculū pōt excipi ꝯtra eū. ⁊ hͦ voluit Inno.in. c. nihil. de elec. facit qd̓ no. glo. ī. c. cū nō liceat.de p̄ſcrip. primū tn̄ dictū puto ꝓcedere niſi excipiatur de crimīe vel alio impedimēto qd̓ inducit priuationē ptātis ip̄ſo facto. vtputa ſi excipio cōtra p̄latū ꝙ nō pōt eſſe ꝯtra me iudex. qꝛ fuit ꝯdemnatde crimīe infamāte. nam talis ſnīa priuat quē officio publico ipſo facto. vt eſt tex. cū glo. no. in. l. ij.in. §. mileſ. ff. ex quibꝰ cau. irro. infa. Et facit quodno. Inno. in. d. c. inter dilectos. nā tunc ceſſat illarō abſurditatis. ¶ Sꝫ ſcd̓o circa hͦ querit̉ nunqͥdde delicto poſſit excipi ꝯtra iudicē delegatū. vtputa ꝙ ſit crimioſus vel ꝑiurus vel homicida vl̓ aliocrimīe inuolutꝰ Inno. tenet ꝙ de crimīe nō poſſitexcipi ꝯtra iudicē etiā ſi diceret̉ ꝙ ſit homicida. vtno. hic. ⁊ in. d. c. cū ſuꝑ de off. dele. ⁊ ī. c. venerabil̓de except. qꝛ hͦ nō reꝑit̉ iure cautū. licet ſecus ſit īteſte qui p̄textu crimīs repellit̉ vt in. c. teſtimoniū.jͣ. de teſti. ⁊ rōem diuerſitatis inter iudicē ⁊ teſtemreddit Uin. in. c. fi. de cle. excōi. mi. dicēs ꝙ ī teſteeſt magis ꝑiculoſuꝫ. qꝛ a dicto ſuo nō pōt appellari⁊ ideo iura volūt ꝙ a pͥncipio p̄textu crimis poſſit