IDe reſcriptis.

ter dicit hic Inno. ꝙ ſi appellatus recipit appellationem vel al̓s intereſt ſua ne appellatio deſeraturnō pōt appellās illi renūciare. ar. ī. l. nemo. ff. d̓ re.iur. ⁊ in. c. nemo de re. iur̄. li. vj. nemo em̄ dꝫ cū alteriꝰ p̄iudicio ꝯſiliū mutare ſed vbi iſta ceſſarēt poſſet appellās renunciare ſue appellatōni. ⁊ ſic loquit̉ẜm eū. l. ſiqͥs libelluſ. C. de appel. canonizata. ij. q.vj. qd̓ ꝟbū no. Itē tacita renūciatio inducit̉ ex attentatione in odiū attētātis nō aūt quatenꝰ tenditin fauorē ſui ⁊ in odiū aduerſarij qͥ vult appellationem ꝓſequi vt ē tex. h̓ no. iūcto principio cū fi. ⁊ exhis habes declaratā glo. fi. ¶ Opp. ⁊ ſcd̓o pͥncipaliter ꝯͣ tex. ⁊ videt̉ ꝙ etiā appellatus nō poterat h̓ ꝓſequi appellatōem cū bienniū eſſet elapſum tꝑe ꝓſecutōis vt d̓r in lr̄a. nā lapſus biennij firmat ſnīaꝫ⁊ appellatio eſt deſerta. vt in. c. ꝑſonas. ⁊ in. c. cū ſitromana. jͣ. de appell. ⁊ in aucͣ. ei qͥ appellat. C. de tēpo. ap. So. ꝓpter hͦ ꝯtrariū iſtud. c. legit̉ duobusmodis in glo. in ꝟbo cū bienniū. Primo ꝙ iſte appellatus nō ꝓſeq̄bat̉ appellationē ſed agebat interdicto vn̄ vi ad reſtitutōeꝫ ꝯſequēdā. ⁊ ẜm hͦ nō ob.ꝯtrariū. Sed ꝯtra hāc ſo. facit aꝑte lr̄a in ꝟbo quācū eēt. .sͣ. ꝓſecutꝰ ⁊cͣ. vbi ꝟba clare innuūt ꝙ iſte appellatus ꝓſequebat̉ appellationē. Itē ſi nō fuiſſetꝓſecutus appellationē nō ꝯdēnaret̉ ſibi ille. O. appellās in expēſis ex eo ꝙ nō fuit ꝓſecutꝰ. qꝛ nō int̓eſt appellati appellatorē fuiſſe ꝓſecutum exquo necip̄e fuit ꝓſecutꝰ maxīe qꝛ cōdēnatio fit h̓ in neceſſarijs expeſis. iō glo. trāſit multū caute ad ſecūdamlec. ⁊ loquit̉ nimis cōpendioſe. ſꝫ ſenſus glo. eſt ꝙappellās nō admittit̉ volēs ꝓſequi pꝰ annū vel bienniū. vt in ꝯtrario ſꝫ appellatꝰ ſic. Rō diuerſitatisqꝛ terminꝰ anni dat̉ principal̓r appellatori ⁊ nō appellato. vt in. d. aucͣ. ei qͥ appellat. hinc eſt ꝙ appellatus nō pōt appellationē qn̄cunqꝫ ꝓſequi ſed optōdat̉ appellatori. ip̄e ꝟo appellatꝰ nō pōt ꝓſeqͥ niſi pfinē termī vt in. d. aucͣ. ei qͥ. ⁊. ij. q. vj. c. ſi qͥs. §. appellatore ceſſante. ⁊ iō appellatꝰ admittit̉ poſt ānū.⁊ hͨ eſt vna lec. ſingl̓aris. q̄ alibi nō ita bene ꝓbat̉.Et poſſet dubitari vtrū ſit vera qꝛ iura ſimpl̓r p̄figūt annū nedū ad principiādū ſed etiā ad finiēdūappellationē. vt eſt tex. in cle. ſicut d̓ ap. ⁊ ī. d. aucͣ.ei qui. Aduerte tn̄ aūt em̄ vult appellatꝰ principiare ⁊ finire appellatōeꝫ poſt terminū ⁊ nō dꝫ admitti. ⁊ ſi admittit̉ nō valet ꝓceſſus etiaꝫ ſi ꝓſequeret̉cū appellatore. ſic intellige tex. no. in. cle. ſi appellatione de ap. aut appellatus principiauit in termīoſꝫ vult ꝓſequi ⁊ finire poſt terminū ⁊ dꝫ audiri. vteſt tex. no. hic ẜm iſtū intellectū. vn̄ Goff. intellexitꝙ iſte appellatꝰ impetrauit in termīo. ⁊ certe hoc innuit littera in ꝟbo quā cū eēt. ſed nūc tꝑe ꝓſecutōist̓minꝰ erat finitꝰ. hac lec. ſequūt̉. do. d̓ ro. d̓ci. lxij. ⁊deci. cclxxx. alſ. ccxc. ⁊ Fre. ꝯſi. ciij. ſētit breuit̓ Do.An. hic ⁊ latiꝰ in. c. ſepe. jͣ. de ap. ⁊ ibi dixi. Ex hishabes vnā no. limitationē ad. d. cle. ſi appellatōeꝫ⁊ ad iura. sͣ. all̓. ⁊ puto hāc. lec. ꝓcedere. qn̄ nō eſtquid imputet̉ appellato qͣre appellatōem ſuā nō finiuit in termīo. forte em̄ erat remotꝰ a curia ⁊ nonpoterat impetrare vt .sͣ. dixi niſi ꝓpe finē termini⁊ anteqͣꝫ rediret cū lr̄is ad patriā ⁊ pararet neceſſa

ria terminꝰ eſt tranſactus. ſecus putarē vbi haberet iudicē appellatōis in loco ꝓprio ⁊ ꝓpe fineꝫ termini nō adhibuit diligentiā quā potuit. ⁊ hͦ videt̉de mente illius aucͣ. ei qui in fi. ⁊. ij. q. vj. ī fi. Et aduerte ad vnū aliud dictū notabile ꝙ vbi appellatuſvult proſequi poſt lapſum termī dꝫ appellator etiāadmitti ad ꝓſeq̄ndū. qꝛ littere ſunt cōes ⁊ ꝓpter ꝑſonā appellati impetrantis in termīo appellatio noeſt deſerta vnde appellator ꝯſequet̉ ex ꝑſona appellati quod nō poſſet ꝯſequi ex ꝑſona ſua exquo ip̄efuit negligēs in termīo. ar. bo. in. l. petende. C. detemp. in inte. reſti. Et ex his habes ſcd̓am lect. declaratā ⁊ ſuppletā. Tertiā lec. ſentit h̓ Inno. dicēsꝙ iſte appellatꝰ nō agebat h̓ interdicto vū vi. vndedirecte ꝓſequebat̉ appellationē. vt ptꝫ in littera inqua nō mandat̉ ꝓnunciari ſuꝑ legitimitate appellationis. ſed iſte appellatꝰ implorabat officiū iudicꝭpetendo reuocatōem attentatoꝝ ꝑ aduerſariū pēdente appellatione. nā vtiliꝰ eſt ẜm eū implorare officiū iudicis ſuꝑ reuocatōe qͣꝫ petere reuocationeꝫꝑ interdictū vnde vi. qꝛ in interdicto eſſet opꝰ ꝓbare ſpoliationem ⁊ poſſeſſionē. vt in. c. ꝯſultationibus de offi. dele. Itē eſſet opus litꝭ ꝯte. vt ibi ſꝫ inimplorando officium iudicis nō eſt neceſſe ꝓbareſpoliationē ſed ſatis eſt ꝓbare ꝙ poſſidebat anteappellationē ⁊ nūc aduerſarius reperit̉ in poſſeſſion. Item nō eſt neceſſe lit. ꝯte. quia iudex ꝓceditex officio ſuo. vide ad hͦ glo. in cle. ij. vt lite pendēte. Et no. hec ꝟba ⁊ vid̓ ad maͣꝫ qd̓ latius dixi poſteū in. c. bone de appel. ¶ Et ex his habes ꝙ is cuicompetit remediū ordinariū vt eſt interdictū vnd̓vi pōt implorare exͣordinariū vt eſt officiū iudicisꝯͣ. l. in cāe. ff. de mino. vbi d̓r ꝙ cui ꝯpetit remediūordinariū nō dat̉ exͣordinariū. So. illā regulā ml̓tipliciter limito. Primo ꝙ ꝓcedit in remedio ſeuofficio iudicis extraordinario contra ius vt eſt reſtitutio in integrum. ſecus in officio extra ordinario ẜm ius quale eſt iſtud cum petuntur reuocariattentata poſt appellationē. Nam vtrunqꝫ remedium poteſt dici ordinariū ⁊ hoc voluit Io. an. in. c.non ſoluꝫ. de ap. li. vj. ¶ Scd̓o limitatur ꝙ vbi extraordinarium pinguius ꝓuidet qͣꝫ ordinariū nōhabꝫ locū illa regula. vt colligit̉ hic ex mēte Inno.⁊ probo ꝑ tex. iūcta glo. ī. c. ij. de in inte. reſti. li. vj.hinc eſt ꝙ ꝯtra ſententiam reſtituit̉ minor vel eccleſia licet habeant remediū ordinariū .ſ. appellandiquia intereſt minoris vel eccleſie non vexari in litibus circa inſtantias appellationis. vt no. in. c. cumex litteris. de in inte. reſti. ¶ Tertio limitatur cuꝫdubitatur an competat remedium ordinariū naꝫtunc poteſt vtrunqꝫ attentare alternatiue. vt ē bonus tex. in. c. conſtitutꝰ. de in inte. reſti. ¶ Quarta limitatio ꝙ ordinariū ⁊ extraordinariū poſſuntconcurre̓ quando competunt cōtra diuerſas perſonaſ. ⁊ no. in. l. vnica. C. de alie. iud. mutā. cā fac̄.et no. in. c. j. jͣ. e. ti. et per hoc habes tertiam lec. declarataꝫ. Ex quo infero dictum notabile ꝙ volēsobtinere reuocationem attentatorum appellatiōependente hꝫ duas vias. Prima ꝓſequendo ex toto appellationem. Secunda proſequendo ſolum