I

in. c. cū inter de excep. ſꝫ primū ibi ſequor. ⁊ bn̄. fac̄tex. in cle. paſtoralis de re iudi. Abbas.Hoc intēO audientiam. di. Falſalatinitas vitiat reſcpͥtū pape. Primo ponitur dubitatio. Scd̓o ſolutio ibi quibꝰ. ¶ No. pͥmoꝙ nō ē credēdū aſſerēti ſe abſolutū fuiſſe ſꝫ oꝑtet vtde hoc fiat fides ꝑ legitimas ꝓbatōes. ad hͦ. c. ꝓpoſuit de cle. excō. mi. ¶ No. ſcd̓o ibi prima facie provſu cōi loquēdi. ⁊ dic̄ prima facie .i. primo aſpectuNā in forma ⁊ alijs videbant̉ lr̄e apl̓ice. Item no.ibi peccatū. ⁊ qn̄qꝫ peccatū ponit̉ ꝓ defectu vel vitio nō aūt h̓ ſumit̉ pro peccato mortali vel veniali.Itē no. ibi manifeſtū. ⁊ tene mēti ꝙ ad hͦ vt falſa latinitas vitiet reſcriptū pape dꝫ eſſe manifeſta nonāt ſuffic̄ ꝙ ſit dubitabil̓. dic etiā ꝙ ſi poſſit ſaluari ꝑfigurā nō vitiaret̉ reſcriptū ad hͦ. c. j. jͣ. de iud. Et hͨfaciūt ad qōeꝫ. dicebat̉ ī qͥdā reſcpͥto apl̓ico ꝙrectores hoſpital̓ ⁊ alie ꝑſone q̄ degere ꝯtigerit in eodēpoſſent ibidē ſepeliri ⁊cͣ. Nunqͥd reſcriptū vitiet̉ ꝓpter illā falſā latinitatē. naꝫ vbi dicit q̄ dꝫ dicere qͣscū referat̉ ad illū infinitiuū degere. ꝯtrariū cōſuluit Io. an. qꝛ pōt ſaluari ꝑ figura ſyllēpſim. nā illudverbū que pōt eſſe neutri generis ⁊ plural̓ numeri ⁊ facere relatōeꝫ ad ꝟbū ꝑſone ⁊ ad ꝟbū rectoreſ⁊ ſic erit accuſatiui caſus. Itē p̄ſuppoſito ꝙ ſimpl̓raſſumat̉ illud ꝟbū q̄ vt faciat relationē ad ꝟbū ꝑſone tn̄ cū ſit modicꝰ defectꝰ nō dꝫ vitiare lr̄am. ar. inc. ex ꝑte. de fi. inſtru. nā ſi hr̄et q̄ ꝯtigerit nō eſſet falſa latinitas. qꝛ tūc illud relatiuuꝫ q̄ regeret̉ ab illoverbo ⁊ ſic tm̄ deficeret titulꝰ. ¶ No. bn̄ hͨ dicta q̄tn̄ Io. an̄. h̓ in lect. ſua nō refert. Nā ex oībus p̄dictis habes tres ꝯcluſiōes. Prima ꝙ falſa latinitasvitiat reſcriptū pape dūmo ſit manifeſta. ſecꝰ ſi dubitabil̓. Scd̓a ꝯcluſio ꝙ ſi falſa latinitas pōt ſaluari ꝑ figurā nō vitiat̉ reſcriptū. ⁊ de iſtis figuris vid̓glo. bo. in. c. forꝰ de ꝟ. ſig. Tertia ꝯcluſio ꝙ ſi falſalatinitas ſurgit ex modico defectu alicuiꝰ lr̄e vel tituli nō vitiat reſcriptū. ⁊ vide q̄ dixi in. d. c. ex ꝑte.In glo. j. in fi. ⁊ hͦ vltima opi. cōiter tenet̉. vndeqͥlecunqꝫ ſit reſcriptū pape ſiue de iuſticia ſiue contineat gratiā ſiue ſit priuilegiū ꝯͣ ius ſemꝑ vitiat̉ exfalſa latinitate. ſecus in alijs inſtr̄is alioꝝ notariorū. Et noͣ. rōeꝫ decidēdi quā ponit gl. qꝛ .ſ. reſcpͥtūpape trāſit ꝑ ml̓tas manꝰ. Itē cū magna maturitate decoquit̉. ꝑ hāc rōem infert h̓ do. An. ꝙ ſi reſcriptū pape emanaret ꝑ camerā ⁊ nō ꝑ cancellariaꝫ ꝙfalſa latinitas nō oīno vitiaret. qꝛ tūc nō trāſit perml̓tas manꝰ. ⁊ hͦ dictū videt̉ ſatis equū prima fronte. Sed ꝯtrariū ego teneo. qꝛ tūc orit̉ duplex p̄ſumptio ꝯtra lr̄as. pͥmo qꝛ nō emanauerūt ꝑ cancellariam ẜm cōem ſtilū. Scd̓o qꝛ magis p̄ſumit̉ falſitasqn̄ lr̄e ſūt quaſi clādeſtine ⁊ ꝯtinēt peccatū ī cōſtructōe. Nā deciſio illiꝰ tex. reſpectu nullitatis fundat̉ſuꝑ p̄ſumpta falſitate. Itē iſte tex. nō fundat ſe ſuꝑcācellariā ſed ſimpl̓r loquit̉. ⁊ forte tꝑe hꝰ. c. n̄ eratita ordīata cācellaria ſicut hodie. pͥnceps em̄ preſumitur hr̄e notarios doctos ⁊ ꝓbos. Per hͦ etiā dicerē hūc tex. ꝓcedere etiā in lr̄is alioꝝ pͥncipū falſitas tn̄ citius p̄ſumenda eſt ī lr̄is gratie qͣꝫ d̓ iuſticia

ar. in. c. fi. jͣ. de falſarijs. et tenent hic doct. Abb.g Caſus. Cōtra ſcd̓m reſcriParC. ptū nō pōt opponi d̓ taciturnitate primi impetrati per appellāte deſua appellatione nō habita mētione. hoc dicit quead titulū. In pͥma ꝑte narrat factū diffinitōneꝫ appellatione ⁊ ſpoliationē. In ſcd̓a vniꝰ ꝑtis ꝓſecutionē ⁊ alteriꝰ negligētiā ibi quā. In tertiā finalē determinatōeꝫ ibi iōqꝫ. ¶ No. pͥmo ꝙ eccl̓ia plebanal̓p̄t poſſide̓ ⁊ tenere capellā poſitā ī ſuo plebanatunō ponēdo ibi rectore ſed capellanū qui eā officiet⁊ teneat noīe pleb̓. ⁊ pōt intelligi iuxta no. ꝑ glo. inc. eaꝫ te. de eta. ⁊ quali. vel qn̄ habuit ex priuilegiovel p̄ſcpͥſit capellā vt ſit de mēſa plebis. iuxͣ no. in. cvt ſuꝑ de re. eccle. n̄ ali. al̓s d̓ iure regulariter capelſla nō ꝑtinet ad plebē niſi iuxͣ no. ī. c. ad audiētia .j.de eccle edi. ⁊ ī. c. dilectꝰ d̓ capel. mo. ⁊ ꝟbū de iurepoſitū ī tex. intelligit̉ largo mō. Scd̓o no. ꝙ eccl̓iahn̄s ſb̓ ſe cappellas pōt dici matrix reſpectu capellarū. ꝯcor. cle. j. d̓ ſen. excō. ⁊. c. ex trāſmiſſa de p̄ſcri.⁊ hͨ largo ſumpto vocabulo. ꝓpͥe ꝟo ⁊ ſtricte eccleſia cathedral̓ d̓r matrix. vt in. c. venerabili. jͣ. de ꝟ.ſig. ⁊ ex hͦ ꝟbo no. nō vitiari ſnīam vl̓ libelluꝫ ſi eccleſia inferior appellat̉ matrix. ¶ No. tertō ꝙ in poſſeſſorio pōt fieri mentio de iure ꝓprietatis in narratione. nec ꝑ hͨ libellus extendit̉ ad iudiciū ꝓprietatis. vt patꝫ ibi de iure ꝑtineat. ⁊ tn̄ in fi. ſit reſtitutio lꝫ iſta ꝟba ꝯcernētia ꝓprietatē nō verificent̉. Exquo infert̉ ꝙ libellus dꝫ attendi in ꝯcluſiōe non innarratione ⁊ que narrātur nō ampliāt ꝯcluſioneꝫlibelli. Idē ꝓbat̉ in. c. ex ꝑte. B. jͣ. de fo. ꝯpe. vbi latius dico. Itē no. appellatū poſſe appellatōeꝫ ꝓſeqͥetiā appellatore nō ꝓſequēte. ad hͦ. ij. q. vj. §. appellatore. Itē noͣ. ꝙ de lr̄is elidibilibꝰ ꝑ exceptōeꝫ nō ēneceſſe facere mētōeꝫ in ſcd̓is. ⁊ hͦ tenēt h̓ cōit̓ doc.⁊ ſatis ꝓbat hͨ lr̄a. vide qd̓ dicā in. c. ex tenore. jͣ. e.Itē no. ꝙ ille d̓r ſpoliari cuiꝰ noīe poſſidebat̉ ⁊ nōis qui fuit deiectꝰ. vt in. c. cuꝫ veniſſent. jͣ. de reſti.ſpō. ¶ Item no. ꝙ vna eccleſia pōt aliā poſſidere ⁊ſi ea ſpoliat̉ pōt agere iudicio poſſeſſorio vel ꝑ viaꝫattentati petere reſtitutionē abſqꝫ eo ꝙ ꝓbet tuluꝫvl̓ colorē tituli. ¶ Pro declaratōe materie hꝰ. c. primo oppono. videt em̄ ꝙ iſte. O. qͥ appellauit nō debebat audiri ſuꝑ appellatione ſua. qꝛ ſpoliando aduerſariū pꝰ appellationē videt̉ illi renūciaſſe. vt inc. an ſit. jͣ. de appel. So. gl. ij. fatet̉ ꝯͣriū. ⁊ in hͦ beneno. glo. h̓ etiā ꝯfirmat Inno. dicēs ꝙ attētās aliqͥdꝯtra appellatōeꝫ ſuā nō dꝫ ampliꝰ audiri etiā ſi vellet lr̄as impetrare ſuꝑ ea qd̓ nō. ¶ Et ex his poſſꝫdici ad ꝯtrariū ꝙ iſte nō fuit admiſſus. naꝫ hic fuitꝓceſſuꝫ vigore ſcd̓aꝝ lr̄aꝝ qͣs impetrauit appellat⁊ non vigore litterarum quas impetrauit appellāsSed cōtra hoc ego oppono d̓ fi. c. vbi dicit̉ ꝙ iſteappellans debet condemnari in expenſis ſi nō fuitproſecutus appellationē ergo poterat proſequi nōobſtante ſpoliatione prius facta. So. doct. nō tangunt hoc ꝯtrariū ſꝫ pōt dici ꝙ iō iſte poterat ⁊ tenebat̉ ꝓſequi qꝛ appellatꝰ receꝑat appellatōeꝫ ⁊ eā ꝓſeq̄bat̉. ⁊ iō nō licuit appellatori illam deſerere nec exp̄ſſe nec tacite. vt in. c. ſepe. jͣ. de appel. vnde notan-