Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IDe reſcriPtis

diſtinctā a iure agēdi ſꝫ cōpetit qꝛ habꝫ ius agēdi ⁊tūc ſublato iure agēdi tollit̉ ius excipiēdi. hinc ē ꝙeo tꝑe qͦ filiꝰ excludit̉ a q̄ rela teſtamēti excludit̉ etiam a iure excipiēdi. vt in. l. pap̄. §. ſi filiꝰ. ff. d̓ inof.teſta. ⁊ iſte eſt caſus iſtiꝰ. c. nā ꝯͣ ſcd̓m reſcriptū poſſum exciꝑe de pͥmo. qꝛ poſſuꝫ agere vigore primi.ergo ſublato iure agēdi ꝑ dolū vel negligentiā tuam acceſſorie tollit̉ ius excipiendi. ⁊ idē dicas ī replicatōe. nā replicatio cū deſcendit ex iure agendidurat tāto tꝑe qͣꝫto durat actō ⁊ nō ampliꝰ vt no.glo. ⁊ doct. in. l. lꝫ. C. de excep. An aūt poſſit quisagere ſuꝑ exceptōe ſua lꝫ nō ꝯueniat̉ ab aduerſario. glo. h̓ videt̉ velle ꝙ nō. ſꝫ dic meliꝰ ꝙ exceptōnēhn̄tem vim actōis poſſuꝫ in iudiciū deducere. exēplum cū excipit̉ ꝯtra electū nihil petentē. vt in. c. j.de elec. li. vj. ⁊ dic vt no. Inno. in. c. dudū. ij. ⁊ ī. c.cū dilecti de elec. q̄dā ē exceptio ꝓprie dicta ⁊ ip̄aꝫpoſſum etiā in iudiciū deducere an̄qͣꝫ ſim cōuentab adu̓ſario. vt in. l. ſi ꝯtendat. ff. de fideiuſ. ⁊ glo.magr̄a. exp̄ſſe in. l. aureliꝰ. §. centū. ff. d̓ libe. le. ⁊ hͦputo admittēdū qn̄ aliquā vtilitatē pōt ex p̄uētiōeip̄e reꝰ ex ſua exceptōe ꝯſequi.Legit̉ princiD hec ſumuS. paliter duoAbus modis ſꝫ ẜm cōem intellectū h̓ intēditNō valēt reſcpͥta ꝑ q̄ incerti iudices dant̉ vel futura negocia cōmittūt̉. In pͥma ꝑte ponit̉ exceſſus.In ſcd̓a ꝓuiſio ibi nos. No. pͥmo ibi vt aſſer̄t. nōeſſe credēdū ꝙ lr̄e deuiates ab oī honeſtate ꝓceſſerint a curia principis ex certa ſcīa pͥncipis ſed potius p̄ſumēde ſūt falſe. ⁊ facit ad id qd̓ dixi. sͣ. ē. ſiqn̄Itē no. qͣre lr̄e impetrate ab lites ſint odioſe cūveniāt ad obſeruātiā iuriſ. qꝛ p̄iudicāt ordīarie poteſtati cui papa ita enormit̓ p̄iudicare nō intēdit.vt in. c. ꝑuenit. xj. q. j. No. tertio duos caſus inquibꝰ reſcpͥtū eſt nullū. Primꝰ ſi ꝑ illud cōmittant̉oīa vniꝰ hoīs negocia taꝫ pn̄tia qͣꝫ futura. Scd̓s ſiiudex impetrat̉ incertꝰ. puta ſi ille quē impetratorelegerit. In glo. j. in fi. ⁊ dic ꝙ ꝯͣria loquūt̉ qn̄ incertitudo ⁊ generalitas nō pn̄t declarari per impetrantē qꝛ factū nō dependet a ptāte ſua. ſꝫ in caſunoſtro iſte impetrator poterat declarare negocia⁊ ſpecificare iudicē. ⁊ iō generalitas nimia h̓ vitiatIn. glo. ij. ex hac gl. colligūt̉ duo intellecꝰ. Primꝰꝙ nullitas reſcpͥti h̓ ſurgit ex generalitate ꝯmiſſionis oīm negocioꝝ. nā iudex erat certꝰ exponendoꝟbū elegerit vt ſit p̄teriti ſubiūctiui. Et no. hāc gl.vt in euitādis abſurditatibꝰ ⁊ in odioſis reſtringēdis hͦ ꝟbū exponat̉ vt ſit p̄teritū ſubiūctiui vel futurū ẜm ꝙ meliꝰ ꝯuenit materie ſubiecte. ⁊ vid̓ ī ſimili Bar. in. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti. ⁊ iu. vbi dixit ꝙiſtud ꝟbū in ſtatuto dꝫ exponi vt ſit futuꝝ ſubiunctiui qꝛ ꝓpriū ſtatuti ē ꝯcernere futura. Cōtrahūc pͥmū intellectū opponit̉ d̓. l. cū pretor. ff. d̓ iud.vbi cōmittit̉ vniuerſitas cāꝝ. ⁊ idē videmꝰ in officiali foraneo ep̄i qͥ eſt delegatꝰ ad vniuerſitatem cāꝝalicuiꝰ caſtri. vt no. glo. in cle. ⁊ ſi pͥncipal̓ de reſcpͥ.⁊ in. c. romana d̓ ap. li. vj. ⁊ alibi dicit gl. noͣ. ꝙ iſtetalis delegatꝰ eſt quaſi ordinariꝰ. vt no. jͣ. de appel.in. c. cū cām. in ꝟbo delegatus a pͥncipe in fi. Iteꝫ

hodie vt pl̓imū dat̉ ꝯſeruator locis religioſis qͥ hꝫpoteſtatē ſuꝑ oībus negocijs pn̄tibꝰ ⁊ futuris. vtin. c. j. ⁊ fi. de offi. dele. li. vj. Ob hͦ ꝯtrariuꝫ dat̉ inglo. ſcd̓s intellectꝰ ꝙ incertitudo iudicis viciabatreſcriptū nō aūt generalis cōmiſſio negocioruꝫ. ⁊hāc ꝑtem glo. videt̉ h̓ ſequi Hoſt. dic̄ ꝙ etiā nimiageneralitas cōmiſſiōis negocioꝝ hꝫ vitiare reſcriptum ſꝫ cōclude ꝯcordādo ⁊ capiēdo pͥmo ꝟba cōpoſt. aut cōmiſſio ſit ī forma iuſticie. aut fit ī formagr̄e. Prīo caſu q̄libꝫ cā ex p̄dictꝭ ē ſufficiēs ad nullitatē reſcripti intelligēdo ꝙ cōmittāt̉ oīa negociavniꝰ pn̄tia ⁊ futura qͣꝫtūcunqꝫ iudex ſit certꝰ. quiareſcriptū eſt ex cōi ſtilo nō dꝫ extēdi ad negocia futura. vt in. c. fi. jͣ. e. Sꝫ oīa negocia pn̄tia vniꝰ benepoſſunt vni cōmitti. ⁊ eſt honeſtū. ad hͦ. c. diſpēdiajͣ. e. li. vj. nō ob. l. cū p̄tor. p̄all̓. ⁊ qd̓. sͣ. dixi. qꝛ teſpectu diuerſoꝝ bene delegant̉ pn̄tia ⁊ futura. ſic̄ dixi in officiali foraneo ep̄i qꝛ ille eſt quaſi ordinarivt. sͣ. dixi. ⁊ fit vt pl̓imū ꝓ vtilitate rei publice vt illi loco nō deſit iudex ſꝫ negocia vniꝰ tm̄ preſentia ⁊futura nō debent cōmitti. qꝛ p̄iudicaret̉ ordinariepoteſtati ⁊ eſt ꝯtra ſtilū ⁊ curſuꝫ iuſticie. aut impetrat̉ reſcriptū in forma gratie. ⁊ tūc valet. ⁊ ſic ītellige quod dixi de ꝯſeruatore. ſi tn̄ ſimpliciter commiterent̉ oīa negocia nō ītelligit̉ de futuris ꝑ. c. fi.jͣ. e. niſi hͦ exprimat̉ vt bene dixit Io. an̄. ſi autē iudex eſt incertus diſtingue etiā mō p̄dicto. Et vltimo notab̓ ſingl̓ariter finē iſtiꝰ glo. in eo ꝙ dicit ꝙſi ex certa ſcientia papa daret incertū iudicē eligedum per impetrante valet reſcriptū cū habeat papa plenitudinē poteſtatis ſaluo tn̄ iure recuſatōisEx his em̄ infert̉ ꝙ clauſula ex certa ſcīa idem importat ac ſi papa dixiſſet ꝙ faciebat illud de pleniꝰtudine poteſtatis. ex qͦ gnaͣl̓r infero vnū ſingu. dictū ꝙ vbicunqꝫ in materia requirit̉ plenitudo poteſtatis principis ſatis eſt principē dice̓ ꝙ illd̓ facitex certa ſcīa. Adde pulchꝝ dictū Inno. in. c. innotuit d̓ elec. vbi dixit ꝙ papa nō dꝫ ſine cā vti plenitudīe ptātis. ⁊ alibi dixit ꝙ ꝯͣ vniuſalē ſtatum eccleſie papa nō eſt tolerandꝰ ſine cā magͣ ⁊ alijs manifeſta qd̓ ē mēti ꝯmēdādū. ⁊ ponit hͦ in. c. qͣꝫto d̓ cōſue. ⁊ de hac plenitudine ptātis vide glo. iu. c. vbiꝑiculū de elec. li. vj. ⁊ ꝑ Io. an̄. in. c. ex publico deꝯuer. ꝯiū. ⁊ hāc ptātē quā h̓ vocamꝰ plenitudineꝫalibi vocamꝰ abſolutā qͣſi diſpōni legū cōiuꝫ nō ſb̓iectā. vt no. in. c. ex publico. Qn̄ aūt cōſtat de iſtacerta ſciētia principis vide glo. fi. in cle. ⁊ ſi pͥncipalis. jͣ. e. ti. que ſingularit̓ dicit ꝙ niſi expͥmatur iſtaclauſula certa ſcīa nō p̄ſumit̉. ⁊ vide glo. fi. que adhoc pōt induci in. c. ex multiplici de deci. Sꝫ Inn.al̓r. ſentit in. c. pn̄ti. de reſcriptꝭ. li. vj. qd̓ hodie incipit ſtatutū dicēs ſufficere ꝙ ex verbis reſcpͥti poſſit apparere d̓ certa ſcīa lꝫ ſpecifice illa clauſula nōexpͥmat̉. qd̓ eſt noͣbile dictū. ⁊ videt̉ idē Io. an̄. ſentire in. c. nōnulli. jͣ. e. ẜm hͦ intellige ⁊ lim ta gl. ī. c.jͣ. de conſti. li. vj. Ultimo poteſt ſingulariter adduci cauda glo. ꝙ princeps non poſſit de plenitudine poteſtatis cauſam committere ſuſpecto ſinefacultate recuſandi. et neſcio alibi ita expreſſumquinimo cōmuniter doctores ſentiunt oppoſituꝫ.