Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IDe reſcriptis.

ſtricte ſumit̉ gratia ꝯceſſa a principe preter ius.tale beneficiū debet latiſſime interp̄tari. vt in. c. olī qd̓ ibi no.. ſig.. in. l. beneficiū. ff. de ꝯſti. pͥn.Qualiter aūt cognoſcit̉ reſcriptū a priuilegiodic̄ ex forma vtriuſqꝫ ex dictandi. de hisper Cy. in. l. reſcripta. C. de preci. imꝑa. offe. perBar. in. d. l. beneficium. per Io. an. in. d. c. olimprealle.Legit̉Icut romana. varusmodis ſed ẜm ītellectū magis cōeꝫ intēdit. Priuilegio gnaͣli ẜm iusscōe obtento obſtat reſcriptū ſpeciale de eo mētionē faciēs. Primoponitur deciſum exordiū. Scd̓o ꝯſultatio. ibi queſitum. Tertio rn̄ſio. ibi inquiſitioni. Quarto rn̄ſionis. ibi qꝛ. No. pͥmo cauſa pōt cōmitti appellatione remota. qd̓ tn̄ ſolū principē fieri pōt.inferior em̄ pōt remouere beneficiū appellationis. vt in. c. ſuꝑ queſtionū. §. ſi ꝟo. de off. dele. inl. j. in fi. ff. a quibꝰ ap. lꝫ. Ex quo infero etiamlegatus pape de latere pōt cōmittere cām appellatione remota. qͥnīmo nec aliū iuris ordinē tollere. vnde pōt cōmittere cām ſimpliciter de plano. vt dicit glo. no. in. c. fi. de here. li. vj. No. ij.ex hoc ex tex. principē poſſe tollere defenſioneꝫ. appellatio eſt quedā defenſio releuamen opp̄ſſoꝝ. vt in. c. ſuggeſtū. de ap. ſic videt̉ ꝯtra cle. paſtoralis. de re iudi. vbi d̓r princeps pōt tollere defenſionē. Sꝫ dic hic tollit̉ quo ad formalitatem appellādi que fuit inducta a iur̄ poſitiuo. ſicutdixi de actionibꝰ. in. c. que in eccl̓iaꝝ.. ti. ꝓxi. Un̄poſſet dubitari. nūquid princeps poſſit ita remouere appellationē vt etiā viā querele quis audiatur volēs ſuā iuſticiā ꝓſequi? qua materia vide qd̓ dixi in. c. paſtoralis. de ap. Itē no. vnā regulam in materia reſcriptoꝝ vt ſpāle deroget generali priꝰ impetrato lꝫ de eo facit mentionē. Ultimo no. pōt ꝯcēdi pͥuilegiū alicui vt libere poſſit in qͣlibet cauſa appellare. qͥd oꝑet̉ tūc priuilegium dicet̉.. in glo. j. in. fi. Ex hac glo. poſſunt elicitres intellectus ad tex. Primꝰ ad primū reſcpͥtūvt poſſit qͥs libere appellare intelligit̉ vt poſſit appellare in caſibꝰ interdictꝭ a iure. fuit hec opi. Alaniqui tn̄ fuit aliter locutꝰ qͣꝫ glo. recitat. dic̄ em̄ perhoc priuilegiū videt̉ data facultas appellādi in caſibus interdcitꝭ a iure. niſi ꝓpter delictū qͥs priuaretur facultate appellādi. vt ſi appellaret a correctione.. de ap. ad nr̄aꝫ. vel ī caſibꝰ ꝯtentꝭ. ij. q. vj. §. ſūtquoꝝ. in. l. ij. C. quoꝝ ap. reci. vtputa ſi eēttumax. ad iſtos caſus ẜm Alanū. extēderet̉priuilegiū. qꝛ eſt veriſil̓e qd̓ princeps ꝯcedat ingenere qd̓ in ſpecie fuiſſet ꝯceſſurꝰ ꝟiſil̓r. vt inregula in generali. de re. iur. in. vj. Sed huic intellectui obſtat. qꝛ ẜm pͥmū reſcriptū eſſet pruilegiū exquo ꝯcedit aliqͥd ꝯtra ius. ergo dꝫ tolli ſcd̓m ſiue ſit reſcriptu impetratū ẜm ius. ſiue pͥuilegiū. qꝛ reſcriptū tollit priuilegiū. in. c. ordineꝫ.. e. nec ſcd̓m priuilegiū tollit primū niſi de eofaciat mentōem. vt in. c. veniēs.. de p̄ſcript. ideo

glo. t̓rāſit ad ſcd̓m intellectū vt iſtud pͥmū reſcpͥtuꝫſiue primū priuilegiū reducat pͥuilegiatū ad ſoluꝫius cōe. qꝛ forte ꝓpter delictū erat ſibi interdictuꝫbn̄ficiū appellatōis. Et ſic in effectu ſolū fuit ſibiceſſuꝫ ius cōe. in ſcd̓o reſcripto fuit neceſſefacere mētionē de pͥmo Iſte intellectꝰ eſt bonꝰ inſe ſꝫ diuinat ad tex. tranſit ad tertiū intellectū vtintelligat̉ tex. ſimpl̓r fuit iſti cōceſſum vt ſimpl̓rin qͣlibet poſſet appellare. nec aliquid ꝯͣ ius cōcedebat̉. fuit impetratū ad cautelā vt iudex faciliꝰadmitteret appellatōeꝫ legitimaꝫ. ſcd̓m derogatpͥmo. qꝛ primū non pōt dici merū pͥuilegiū ex ꝯtinebat id qd̓ ius cōe. hūc intellectū ſequit̉ Inno.dicēs ſiue ſit reſcriptū ſiue priuilegiū exqͥ ꝯtinetid qd̓ ius cōe eſt neceſſe in ſcd̓o ꝯͣrio fiat mentio de pͥmo. ſicut eſt neceſſe facere mētōeꝫ de ipſo iure. Et iſte intellectꝰ eſt qͣſi cōis. ex eo colligeduo notabilia. Primū reſcriptū ſiue priuilegiūꝯceſſū ꝯͣ ius valet lꝫ faciat mētōeꝫ de iure. Secūdū dictū priuilegiū ꝯceſſum in terminis iuriscōis intelligit̉ mere ẜm ius cōe. ita debemusextēdere verba vt aliqͥd oꝑent̉ vltra ius cōe ſicutſit interp̄tatio de iſto primo pͥuilegio. Cōtra pri dictū eſt glo. aꝑta in. c. j. ꝯſti. li. vj. dicit nonvalere reſcriptū ꝯͣ ius niſi faciat mētionē de iure.vt videt̉ tex. in. c. ex ꝑte. de capel. mo. in. l. reſcripta. C. p̄ci. imꝑa. of. Cōtra ſcd̓m dictū videt̉ texin. c. in his.. de priuil̓. Itē qꝛ verba debēt aliquidoꝑari. vt ī. c. ſi papa. priuil̓. li. vj. Itē ꝯͣ gnaͣlē theoricā ẜm quā dicimꝰ priuilegiū eſſe interptandumvt aliqͥd afferat de nouo priuilegiato. de bo. tex.in. l. j. ff. ad muni. in. d. c. in his. Et forte Hoſt.ſenſit aliū intellectū illā indulgētiā vt libere qͥspoſſet appellare intelligit̉ ꝯceſſum vt poſſet appellare etiā vbi grauat̉ ſeu ꝓbādo grauamenſicut olim indiſtīcte admittebat̉ appellatio niſi eētmanifeſte friuola. vt in. c. ad romanā. ij. q. vj. Iteꝫpoterit appellare ex interuallo ſine ſcriptis ꝯͣ id qd̓no. in. l. ij. ff. de ap. Itē poterit appellare tertio vbiceſſante indulgētia poſſet appellare niſi ſcd̓o. vtin. c. ſuam.. de ap.. C. ne in vna eadēqꝫ li. ter.ap. in rubro nigro. Et ẜm hunc intellectuꝫ tollit̉motiuuꝫ p̄cedēs. ad id qd̓ d̓r pͥuilegiū tollitpͥuilegiū dicit veꝝ niſi ſcd̓m ſit ſpāle. pͥmū gnaͣle.vn̄ intelligit vtrūqꝫ reſcriptū habebit viresuilegij. De pͥmo eſt clarū ẜm p̄cedentē intellectuꝫ.De ſcd̓o ꝓbat̉ ꝓpt̓ clauſulā remouebat appellationē. ꝯcedit̉ de iure cōi. ſed ex ſpāli priuilegio. ſic vult regula generi ſpeciē habeat locūetiā in priuilegijs. qd̓ dicit ſi papa cōcederet vnioēs decimas alicuiꝰ parochie. alteri poſtmoduꝫꝯcederet decimas alicuiꝰ p̄dij illiꝰ parochie vel exemptionē a decimis ſcd̓m ſpāle derogaret̉ primo qͣntū ad ſpēm ꝯtēta in ſcd̓o. ſic intelligit iſtuꝫtext̓. Iſte intellectꝰ eēt optimꝰ in ſe ſi illud eēt verū ſpāle pͥuilegiū derogaret gͣnaͣli. tn̄ dictū ſeqͥt̉Inno. do. An. Sꝫ in ꝯͣriū ē dictū Cōpoſt. dicit aūt pͥuilegiū gnaͣle ꝯtinet oīa vniuſal̓r eodēactu. tūc ſpāle derogat gnaͣli. exēplū ꝯceditgnaͣlit̓ decimas alicuius parochie. aut pͥuilegium