IDe reſcriptis.
ſtricte ſumit̉ ꝓ gratia ꝯceſſa a principe preter ius. ⁊tale beneficiū debet latiſſime interp̄tari. vt in. c. olī⁊ qd̓ ibi no. d̓ ꝟ. ſig. ⁊. in. l. beneficiū. ff. de ꝯſti. pͥn.Qualiter aūt cognoſcit̉ reſcriptū a priuilegiodic̄ ꝙ ex forma vtriuſqꝫ ⁊ ex mō dictandi. ⁊ de hisper Cy. in. l. reſcripta. C. de preci. imꝑa. offe. ⁊ perBar. in. d. l. beneficium. ⁊ per Io. an. in. d. c. olimprealle.Legit̉Icut romana. varusmodis ſed ẜm ītellectū magis cōeꝫhͦ intēdit. Priuilegio gnaͣli ẜm iusscōe obtento obſtat reſcriptū ſpeciale de eo mētionē nō faciēs. Primoponitur deciſum exordiū. Scd̓o ꝯſultatio. ibi queſitum. Tertio rn̄ſio. ibi inquiſitioni. Quarto rn̄ſionis rō. ibi qꝛ. ¶ No. pͥmo ꝙ cauſa pōt cōmitti appellatione remota. qd̓ tn̄ ꝑ ſolū principē fieri pōt.inferior em̄ nō pōt remouere beneficiū appellationis. vt in. c. ſuꝑ queſtionū. §. ſi ꝟo. de off. dele. ⁊ inl. j. in fi. ff. a quibꝰ ap. nō lꝫ. Ex quo infero ꝙ etiamlegatus pape de latere nō pōt cōmittere cām appellatione remota. qͥnīmo nec aliū iuris ordinē tollere. vnde nō pōt cōmittere cām ſimpliciter ⁊ de plano. vt dicit glo. no. in. c. fi. de here. li. vj. ¶ No. ij.ex hoc ⁊ ex tex. principē poſſe tollere defenſioneꝫ.nā appellatio eſt quedā defenſio ⁊ releuamen opp̄ſſoꝝ. vt in. c. ſuggeſtū. de ap. ⁊ ſic videt̉ ꝯtra cle. paſtoralis. de re iudi. vbi d̓r ꝙ princeps nō pōt tollere defenſionē. Sꝫ dic ꝙ hic tollit̉ quo ad formalitatem appellādi que fuit inducta a iur̄ poſitiuo. ſicutdixi de actionibꝰ. in. c. que in eccl̓iaꝝ. sͣ. ti. ꝓxi. Un̄poſſet dubitari. nūquid princeps poſſit ita remouere appellationē vt etiā ꝑ viā querele quis nō audiatur volēs ſuā iuſticiā ꝓſequi? d̓ qua materia vide qd̓ dixi in. c. paſtoralis. de ap. Itē no. vnā regulam in materia reſcriptoꝝ vt ſpāle deroget generali priꝰ impetrato lꝫ de eo nō facit mentionē. ¶ Ultimo no. ꝙ pōt ꝯcēdi pͥuilegiū alicui vt libere poſſit in qͣlibet cauſa appellare. ⁊ qͥd oꝑet̉ tūc priuilegium dicet̉. jͣ. in glo. j. in. fi. Ex hac glo. poſſunt elicitres intellectus ad tex. Primꝰ ad primū ꝙ reſcpͥtūvt poſſit qͥs libere appellare intelligit̉ vt poſſit appellare in caſibꝰ interdictꝭ a iure. ⁊ fuit hec opi. Alaniqui tn̄ fuit aliter locutꝰ qͣꝫ glo. recitat. dic̄ em̄ ꝙ perhoc priuilegiū videt̉ data facultas appellādi in caſibus interdcitꝭ a iure. niſi ꝓpter delictū qͥs priuaretur facultate appellādi. vt ſi appellaret a correctione. jͣ. de ap. ad nr̄aꝫ. vel ī caſibꝰ ꝯtentꝭ. ij. q. vj. §. ſūtquoꝝ. ⁊ in. l. ij. C. quoꝝ ap. nō reci. vtputa ſi eēt cōtumax. nā ad iſtos caſus ẜm Alanū. nō extēderet̉priuilegiū. qꝛ nō eſt veriſil̓e qd̓ princeps ꝯcedat ingenere qd̓ in ſpecie nō fuiſſet ꝯceſſurꝰ ꝟiſil̓r. vt inregula in generali. de re. iur. in. vj. Sed huic intellectui obſtat. qꝛ ẜm eū cū pͥmū reſcriptū eſſet pruilegiū exquo ꝯcedit aliqͥd ꝯtra ius. ergo nō dꝫ tolliꝑ ſcd̓m ſiue ſit reſcriptu impetratū ẜm ius. ſiue pͥuilegiū. qꝛ reſcriptū nō tollit priuilegiū. in. c. cū ordineꝫ. jͣ. e. nec ſcd̓m priuilegiū tollit primū niſi de eofaciat mentōem. vt in. c. veniēs. jͣ. de p̄ſcript. ideo
glo. t̓rāſit ad ſcd̓m intellectū vt iſtud pͥmū reſcpͥtuꝫſiue primū priuilegiū reducat pͥuilegiatū ad ſoluꝫius cōe. qꝛ forte ꝓpter delictū erat ſibi interdictuꝫbn̄ficiū appellatōis. Et ſic in effectu ſolū fuit ſibi cōceſſuꝫ ius cōe. ⁊ iō in ſcd̓o reſcripto nō fuit neceſſefacere mētionē de pͥmo ¶ Iſte intellectꝰ eſt bonꝰ inſe ſꝫ diuinat ad tex. iō tranſit ad tertiū intellectū vtintelligat̉ tex. ꝙ ſimpl̓r fuit iſti cōceſſum vt ſimpl̓rin qͣlibet cā poſſet appellare. nec aliquid ꝯͣ ius cōcedebat̉. ⁊ fuit impetratū ad cautelā vt iudex faciliꝰadmitteret appellatōeꝫ legitimaꝫ. iō ſcd̓m derogatpͥmo. qꝛ primū non pōt dici merū pͥuilegiū ex qͦ ꝯtinebat id qd̓ ius cōe. ⁊ hūc intellectū ſequit̉ Inno.dicēs ꝙ ſiue ſit reſcriptū ſiue priuilegiū exqͥ ꝯtinetid qd̓ ius cōe nō eſt neceſſe ꝙ in ſcd̓o ꝯͣrio fiat mentio de pͥmo. ſicut nō eſt neceſſe facere mētōeꝫ de ipſo iure. Et iſte intellectꝰ eſt qͣſi cōis. ⁊ ex eo colligeduo notabilia. Primū ꝙ reſcriptū ſiue priuilegiūꝯceſſū ꝯͣ ius valet lꝫ nō faciat mētōeꝫ de iure. Secūdū dictū ꝙ priuilegiū ꝯceſſum in terminis iuriscōis intelligit̉ mere ẜm ius cōe. ita ꝙ nō debemusextēdere verba vt aliqͥd oꝑent̉ vltra ius cōe ſicutſit interp̄tatio de iſto primo pͥuilegio h̓. Cōtra primū dictū eſt glo. aꝑta in. c. j. d̓ ꝯſti. li. vj. q̄ dicit nonvalere reſcriptū ꝯͣ ius niſi faciat mētionē de iure.vt videt̉ tex. in. c. ex ꝑte. de capel. mo. ⁊ in. l. reſcripta. C. d̓ p̄ci. imꝑa. of. Cōtra ſcd̓m dictū videt̉ texin. c. in his. jͣ. de priuil̓. Itē qꝛ verba debēt aliquidoꝑari. vt ī. c. ſi papa. d̓ priuil̓. li. vj. Itē ꝯͣ gnaͣlē theoricā ẜm quā dicimꝰ priuilegiū eſſe interptandumvt aliqͥd afferat de nouo priuilegiato. de hͦ bo. tex.in. l. j. ff. ad muni. ⁊ in. d. c. in his. Et iō forte Hoſt.ſenſit aliū intellectū ꝙ ꝑ illā indulgētiā vt libere qͥspoſſet appellare intelligit̉ ꝯceſſum vt poſſet appellare etiā vbi nō grauat̉ ſeu nō ꝓbādo grauamenſicut olim indiſtīcte admittebat̉ appellatio niſi eētmanifeſte friuola. vt in. c. ad romanā. ij. q. vj. Iteꝫpoterit appellare ex interuallo ſine ſcriptis ꝯͣ id qd̓no. in. l. ij. ff. de ap. Itē poterit appellare tertio vbiceſſante indulgētia nō poſſet appellare niſi ſcd̓o. vtin. c. ſuam. jͣ. de ap. ⁊. C. ne in vna eadēqꝫ cā li. ter.ap. in rubro ⁊ nigro. Et ẜm hunc intellectuꝫ tollit̉motiuuꝫ p̄cedēs. ⁊ ad id qd̓ d̓r ꝙ pͥuilegiū nō tollitpͥuilegiū dicit hͦ veꝝ niſi ſcd̓m ſit ſpāle. pͥmū gnaͣle.vn̄ intelligit ꝙ vtrūqꝫ reſcriptū h̓ habebit vires pͥuilegij. De pͥmo eſt clarū ẜm p̄cedentē intellectuꝫ.De ſcd̓o ꝓbat̉ ꝓpt̓ clauſulā q̄ remouebat appellationē. nā hͦ nō ꝯcedit̉ de iure cōi. ſed ex ſpāli priuilegio. ⁊ ſic vult ꝙ regula generi ꝑ ſpeciē habeat locūetiā in priuilegijs. ꝑ qd̓ dicit ſi papa cōcederet vnioēs decimas alicuiꝰ parochie. ⁊ alteri poſtmoduꝫꝯcederet decimas alicuiꝰ p̄dij illiꝰ parochie vel exemptionē a decimis ꝙ ꝑ ſcd̓m ſpāle derogaret̉ primo qͣntū ad ſpēm ꝯtēta in ſcd̓o. ⁊ ſic intelligit iſtuꝫtext̓. Iſte intellectꝰ eēt optimꝰ in ſe ſi illud eēt verūꝙ ſpāle pͥuilegiū derogaret gͣnaͣli. hͦ tn̄ dictū ſeqͥt̉ h̓Inno. ⁊ do. An. Sꝫ in ꝯͣriū ē dictū Cōpoſt. h̓ qͥ dicit ꝙ aūt pͥuilegiū gnaͣle ꝯtinet oīa vniuſal̓r ⁊ eodēactu. ⁊ tūc ſpāle n̄ derogat gnaͣli. exēplū cū ꝯceditgnaͣlit̓ decimas alicuius parochie. aut pͥuilegium